Ο απεργιακός αγώνας στα μέσα μεταφοράς, κάλεσμα παλλαϊκού αγώνα για τη διέξοδο από την καταστροφή Η
τρικομματική συγκυβέρνηση, η τρόικα, τα μνημόνια τους: Αυτή είναι η
μόνη συντεχνία που όχι απλά «ταλαιπωρεί» αλλά εξαθλιώνει όλους τους
εργαζόμενους, υποδουλώνει το λαό, διαλύει και καταστρέφει τη χώρα. Τρία
χρόνια μνημονιακής πολιτικής και τώρα η ολοκλήρωση της καταστροφής από
την κυβέρνηση Σαμαρά. Ο λαός στενάζει και δεν αντέχει άλλο. Εκατομμύρια
τα θύματα, οι άνεργοι, οι απλήρωτοι, τα κλειστά μαγαζιά, τα
κατεστραμμένα και καταχρεωμένα σπίτια. Η Ελλάδα πλέον στη δίνη μιας
ανθρωπιστικής κρίσης. Όλα αυτά ταυτόχρονα με το ξεπούλημα του δημόσιου
πλούτου. Με τα πάρτι των μεγαλοαπατεώνων, των διαπλεκόμενων της λίστας
Λαγκάρντ, της Siemens, των κλεφτών και μιζαδόρων υπουργών, όλης δηλαδή
της μικρής μειοψηφίας, της συντεχνίας του σάπιου μνημονιακού κόσμου. Καμιά
διέξοδο δεν μπορούν να δώσουν από τα προβλήματα που οι ίδιοι
δημιούργησαν, από την καταστροφή για την οποία δούλεψαν. Τα μόνα όπλα
που τους έχουν μείνει είναι το ψέμα, η συκοφαντία, η τρομοκρατία, η
καταστολή. Σκύψιμο της μέσης απέναντι στην τρόικα εξωτερικού, πολιτική
«πυγμής» απέναντι στο δοκιμαζόμενο λαό, απέναντι σε όποιον αγωνίζεται
για τα στοιχειώδη, για την επιβίωση, για την αξιοπρέπεια. Η επιστράτευση
των απεργών του Μετρό, μια ακόμα πράξη αντιδημοκρατικής εκτροπής δίπλα
στα συνταγματικά πραξικοπήματα και την καταπάτηση κάθε έννοιας δικαίου
για να εφαρμοστούν τα μνημόνια και να επιβληθεί ο νόμος της τρόικας στη
χώρα. Δεν
είναι το ζητούμενο απλά η «αλληλεγγύη απέναντι σε έναν κλάδο που
αγωνίζεται». Είναι επιτακτική η ανάγκη να περάσουμε σε ένα νέο κύκλο
μαζικών ενωτικών λαϊκών αγώνων. Μόνη λύση να ενωθούν όλες οι δυνάμεις
της αγωνίας για το αύριο, της αγανάκτησης, του καθημερινού «δεν πάει
άλλο», των μικρών και μεγάλων αγώνων σε ένα μεγάλο ρεύμα για την
ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος και τη διέξοδο της χώρας. Κάθε
πολιτική, κοινωνική, συνδικαλιστική δύναμη έχει θέση σε αυτό το μεγάλο
ρεύμα ανατροπής της τροϊκανής επικυριαρχίας και του διαπλεκόμενου
μνημονιακού πολιτικού συστήματος. Ο απεργιακός αγώνας στα μέσα
μεταφοράς, οι κινητοποιήσεις σε κάθε χώρο εργαζομένων θα πρέπει να
ενώνονται και να ενώνουν, να αποτελούν κάλεσμα παλλαϊκού αγώνα για τη
διέξοδο από την καταστροφή.
Ενότητα και αγώνας όλου του λαού για να μπει τέλος στα μνημόνια
Για την απαλλαγή από την κυβέρνηση και την τρόικα
Για τη μετάβαση σε μια Ελλάδα ελεύθερη, ανεξάρτητη και δημοκρατική
Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, μια βδομάδα πριν τις εκλογές, επανέρχεται με νέα προεκλογική προκήρυξη και στηρίζει με κάθε τρόπο την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να καταγραφεί ως τρίτη δύναμη στις ευρωεκλογές και ως πρώτη δύναμη της κοινωνικής αντιπολίτευσης.
Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας με οργή καταγγέλλει στην ελληνική και διεθνή κοινή γνώμη το νέο πογκρόμ συλλήψεων δεκάδων στελεχών της Αριστεράς, του συνδικαλιστικού και γυναικείου κινήματος, διανοούμενων, δημοσιογράφων, ερευνητών και προοδευτικών ανθρώπων από το καθεστώς της Άγκυρας. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, οι «αντι»τρομοκρατικές μονάδες του τουρκικού κράτους συνέλαβαν χθες πάνω από 50 ανθρώπους σε 6 πόλεις, 33 από τους οποίους στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσά τους βρίσκονται στελέχη του νόμιμου πολιτικού κόμματος ESP (Σοσιαλιστική Πλατφόρμα των Καταπιεσμένων), δημοσιογράφοι της νόμιμης εφημερίδας Atilim και του περιοδικού «Τέχνη και Ζωή», εκπρόσωποι συνδικάτων, καθώς και αγωνιστές που κατηγορούνται ως μέλη του εκτός νόμου MLKP (Μαρξιστικό Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα).
Αυτό το νέο πογκρόμ συλλήψεων κατ’ εντολή της «δημοκρατικής» κυβέρνησης Ερντογάν, που αποτελεί προνομιακό συνομιλητή και σύμμαχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ, ξεσκεπάζει για μια ακόμη φορά το ψευτοδημοκρατικό προσωπείο του καθεστώτος της Άγκυρας που εμφανίζεται με θράσος σε διεθνές επίπεδο ως υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών.
Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας καλεί τις προοδευτικές και αριστερές οργανώσεις του ελληνικού λαού και όλων των λαών του κόσμου να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους συλληφθέντες αγωνιστές, και να απαιτήσουν την άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων της 10ης Μαρτίου και των χιλιάδων Τούρκων και Κούρδων προοδευτικών πολιτικών κρατούμενων.
Να σταματήσει ο διωγμός της Αριστεράς! Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη, το όπλο των λαών!
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥΣ ΝΕΟΝΑΖΙ!
Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας καταγγέλλει στην κοινή γνώμη μία ακόμη προκλητική ενέργεια της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που και πάλι δίνουν κάλυψη στους προπαγανδιστές του νεοναζιστικού ισραηλινού κράτους.
Ενώ συνεχίζεται για τρίτη εβδομάδα το μακελειό στη μαρτυρική Γάζα, κι ενώ μόλις χτες ξεσκεπάστηκε η αισχρή απόπειρα εμπλοκής της Ελλάδας στον ανεφοδιασμό της δολοφονικής πολεμικής μηχανής του Ισραήλ με αμερικανικά όπλα, η κυβέρνηση Καραμανλή χέρι-χέρι με το ΠΑΣΟΚ πατρονάρει μια εκδήλωση με τη συμμετοχή του κ. Eytan Gilboa.
Ο κ. Eytan Gilboa έχει όντως λαμπρές περγαμηνές: διετέλεσε, μεταξύ άλλων, σύμβουλος του ισραηλινού πρωθυπουργού, των υπουργών Εξωτερικών και «Άμυνας», και διευθυντής στο «Εθνικό Κολέγιο Άμυνας» του ισραηλινού στρατού!
Σύμφωνα με τους διοργανωτές της εκδήλωσης, στην οποία κεντρικός ομιλητής θα είναι ο κ. Eytan Gilboa, θα χαιρετίσουν ο υπουργός Εσωτερικών κ. Παυλόπουλος, ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ κ. Κουμουτσάκος και ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Δρούτσας... Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 16/1 στις 12 το μεσημέρι στο Κέντρο Τύπου της Γ.Γ. Ενημέρωσης, δίπλα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Υπάρχει πάτος στον κατήφορο της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ; Μέχρι πότε θα συνεχίζουν τα κροκοδείλια δάκρυα για τα σφαγμένα και καμένα γυναικόπαιδα της Γάζας ενώ προσφέρουν γη και ύδωρ (τώρα και βήμα!) στους σφαγείς; Τι θα γίνει με τον Αστακό και τη Σούδα, κύριε Καραμανλή; Ως πότε θα συμπροεδρεύετε στη Σοσιαλιστική Διεθνή με τον αιματοβαμμένο Εχούντ Μπάρακ, κύριε Παπανδρέου;
Καλούμε έστω και την ύστατη στιγμή την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ να εγκαταλείψουν αυτή την απαράδεκτη και διπρόσωπη στάση, που ντροπιάζει το λαό μας και πλήττει την Ελλάδα. Καλούμε τους διοργανωτές να ακυρώσουν την πρόσκλησή τους προς τον κ. Eytan Gilboa που, όπως κάθε εκπρόσωπος και απολογητής των ισραηλινών νεοναζί, είναι ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ στην Ελλάδα!
Με αφορμή τη στυγερή δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, η ΚΟΕ τοποθετείται –και κυρίως δρα– ως εξής:
1. Πρόκειται για μια εν ψυχρώ δολοφονία με φυσικό αυτουργό (όχι έναν ειδικό φρουρό αλλά) το Αστυνομικό Κράτος του Κ. Καραμανλή και ηθικό αυτουργό την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και της σιδηρόφρακτης «δημοκρατίας», που επί 20 χρόνια υλοποιούν οι διαδοχικές κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η ΚΟΕ καταγγέλλει κάθε προσπάθεια να μετατεθεί η τεράστια ευθύνη που βαρύνει ολόκληρη την κυβέρνηση Καραμανλή, τον ίδιο τον πρωθυπουργό, αλλά και συνολικά την πολιτική του δικομματισμού. Η ΚΟΕ καταγγέλλει τον επιχειρούμενο αποπροσανατολισμό περί δήθεν μεμονωμένου περιστατικού, μεμονωμένου αστυνομικού-εκτελεστή, μεμονωμένης «μαύρης σελίδας» της ΕΛΑΣ.
2. Είναι η κυβέρνηση που όπλισε το χέρι του ειδικού φρουρού, με την πλήρη κάλυψη που παρέχει συνεχώς σε όλα τα κρούσματα δολοφονικής αστυνομικής βίας. Τα όσα σήμερα δηλώνει η κυβέρνηση, ότι δήθεν θα τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι –πράγμα που δεν έγινε ποτέ στο παρελθόν– καθώς και οι εικονικές ψευδοπαραιτήσεις Παυλόπουλου και Χηνοφώτη, δείχνουν απλά τον πανικό της μπροστά στο ξέσπασμα της λαϊκής οργής. Θυμίζουν αυτό που λέει για τα σκάνδαλα, ότι τα στέλνει στη Δικαιοσύνη – για να καταλήξουν στο «Αρχείο» του κ. Σανιδά. Το καθεστώς ατιμωρησίας και η υπόθαλψη της προκλητικότητας των μηχανισμών καταστολής είναι πια γνωστό σε όλο το λαό. Το είδαμε στην περίπτωση της «ζαρντινιέρας», στην υπόθεση με τα «πράσινα παπούτσια», στην εν ψυχρώ δολοφονία του Ηρακλή Μαραγκάκη, στη δολοφονία του Μοντασέρ Ασράφ και στους βασανισμούς των μεταναστών στο αμαρτωλό κολαστήριο της Ομόνοιας.
3. Η κυβέρνηση δεν όπλισε απλά το χέρι του ειδικού φρουρού. Η ίδια η κυβέρνηση είναι ένας ειδικός φρουρός απέναντι στη νεολαία, όπως και όλες οι κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας, που υλοποιούν μια πολιτική αποκλεισμού και περιθωριοποίησης της νεολαίας. Αντιμετωπίζουν τη νεολαία σαν καύσιμη ύλη για την προώθηση μιας αντικοινωνικής αναδιάρθρωσης, όρθωσαν με αλληλοδιάδοχες μεταρρυθμίσεις μηχανισμούς απόρριψης της νεολαίας από την εκπαίδευση και την εργασία, δημιούργησαν τη γενιά των 600 ευρώ, της πρόσκαιρης απασχόλησης και του εργασιακού μεσαίωνα – κι όλα αυτά προκειμένου να συσσωρεύονται τεράστια κέρδη στη μεγαλοαστική τάξη. Προσπαθούν (μάταια!) να φτιάξουν μια νεολαία πειθαρχημένη, εξατομικευμένη, καταναλωτική ή ναρκωμένη.
4. Αυτό το κοινωνικό μοντέλο αποκλεισμού, απόρριψης και περιθωριοποίησης της νεολαίας χρειάζεται και την «αστυνομία» του. Τη σιδηρόφρακτη δημοκρατία του, πιο σωστά. Και αυτήν έχτισαν τόσα χρόνια, σε αγαστή συνεργασία, οι δύο πτέρυγες του δικομματισμού. Με απτές συνέπειες: από την εκτέλεση του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά από τον ΜΑΤατζή Μελίστα το 1985 (που επίσης αθωώθηκε) και τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα το 1991 (, μέχρι τα πρόσφατα περιστατικά. Φυσικά, κάθε τόσο «εκσυγχρόνιζαν» τους μηχανισμούς καταστολής. Από τα ΜΑΤ και ΜΕΑ της δεκαετίας του ’80, φθάσαμε στους Ειδικούς Φρουρούς του «γκόλντεν μπόυ» του ΠΑΣΟΚ Χρυσοχοΐδη και στα δολοφονικά τοξικά των ΕΚΑΜ του Πολύδωρα και του Χηνοφώτη.
5. Ολόκληρη η Ελλάδα κατακλύζεται από ένα μεγάλο και αυθόρμητο κύμα οργής. Η ελληνική κοινωνία ξεσπά ενάντια σε μια ανάλγητη και δολοφονική κυβέρνηση.
Είναι ΤΩΡΑ η στιγμή που ο λαός τιμωρεί την κυβέρνηση Καραμανλή, την κυβέρνηση των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μπίζνεσμαν, του παπαδαριού και της αστυνομίας, την κυβέρνηση των σκανδάλων και της σκανδάλης.
Είναι ΤΩΡΑ η στιγμή που η νεολαία τιμωρεί την κυβέρνηση Καραμανλή για τη ιδιωτικοποίηση-διάλυση της εκπαίδευσης, για τα ΚΕΣ και τα κολέγια. Είναι η συνέχεια της μάχης για το άρθρο 16.
Είναι ΤΩΡΑ η στιγμή που οι εργαζόμενοι τιμωρούν την κυβέρνηση Καραμανλή για την καθήλωση των μισθών και την εκτόξευση των τιμών, για το ξεπούλημα του δημόσιου τομέα, για την προκλητική στήριξη των καρτέλ και των τραπεζών με τα 28 δις.
6. Αυθόρμητα βγαίνουν οι μαθητές και σήμερα στους δρόμους. Σε όλες τις πόλεις, μικρές και μεγάλες, γίνονται διαδηλώσεις. Ο λαός γιουχάρει την αστυνομία. Ο λαός αναπνέει μέσα σ’ αυτήν τη μεγάλη πανελλαδική κινητοποίηση, παρά τα τοξικά που τρώει κατά δεκάδες.
Η Αριστερά δεν πρέπει απλά να συμμετέχει! Οφείλει να παίξει τον πιο πρωταγωνιστικό ρόλο μέσα στον κόσμο, ώστε αυτή η μεγάλη διάθεση για κινητοποίηση να γίνει παλλαϊκός ξεσηκωμός. Η Αριστερά δεν πρέπει να μείνει κλεισμένη στο εαυτό της, περιχαρακωμένη, γκρινιάζοντας για τα «σπασίματα». Κι αυτά συμβαίνουν όσο η Αριστερά υστερεί στην πρωτοβουλία για ξεσηκωμό μέσα στους μαζικούς χώρους, στα σχολεία, στις σχολές, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς. Είναι η ώρα να ακουστούν δυνατά τα συνθήματα:
Δολοφόνοι – Δολοφόνοι – Δολοφόνοι!
Κλέβει, πουλάει, δολοφονεί – Κάτω η κυβέρνηση του Καραμανλή – Εδώ και τώρα να παραιτηθεί
Γι’ αυτό η ΚΟΕ, κάθε μέλος της κυριολεκτικά, ξεχύνεται στη δράση για να υπάρξει μια μεγάλη, μαζική και αγωνιστική απάντηση στην πρόκληση της κυβέρνησης. Για να βγει ο λαός μαζικά στο δρόμο και να τιμωρήσει την κυβέρνηση Καραμανλή. Να πρωτοστατήσουμε στην κινητοποίηση με όλους τους τρόπους:
· Να ειδοποιήσουμε όσους γνωρίζουμε · Να απεργήσουμε, να κάνουμε αποχή από τα μαθήματα · Να είμαστε παρόντες σε όλες τις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις · Να ενώσουμε τις φωνές μας και την πράξη μας για να πέσει η κυβέρνηση των πλουσίων, των δολοφόνων, της διαφθοράς · Να πάρει η πανεργατική απεργία και οι διαδηλώσεις έναν άμεσο χαρακτήρα καταδίκης της κυβέρνησης της ΝΔ για την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου
Να μετατρέψουμε τη γενική απεργία της 10ης Δεκέμβρη σε Λαϊκό Δικαστήριο που θα καταδικάσει την κυβέρνηση Καραμανλή για τη δολοφονία, τη φτώχεια, τη διαφθορά, την κοροϊδία.
Όλοι στους δρόμους! Όλοι στον αγώνα! Θα νικήσουμε!
Σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή το βράδυ, προέκυψε το παρακάτω κείμενο. Σήμερα στις 18.00 με ραντεβού στο Δημαρχείο Ναυπλίου θα γίνει παρέμβαση για το ζήτημα. Επίσης την Τετάρτη στις 11.00, με αφορμή και την απεργία, υπάρχει διαμαρτυρία στην ενδεκάτη, στο Ναύπλιο.
15 ΧΡΟΝΩΝ ΝΕΚΡΟΣ
Το βράδυ του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου, ένας αστυνομικός σήκωσε το όπλο του και δολοφόνησε εν ψυχρώ, χωρίς να απειλείται με κανένα τρόπο, τον 15χρονο μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλο στο κέντρο της Αθήνας.
'Αλλη μια δολοφονία από αστυνομικούς που δίνει συνέχεια σε έναν ανατριχιαστικά μεγάλο κατάλογο. Κουμής – Κανελλοπούλου το 1980 (ποτέ δεν μάθαμε τους δολοφόνους), Μιχάλης Καλτεζάς το 1985 (ο δολοφόνος του Μελίστας “τιμωρήθηκε” με αστείες ποινές), Μιχάλης Μαραγκάκης στην Κρήτη πριν δύο χρόνια. Και ανάμεσα στις εν ψυχρώ δολοφονίες, εκατοντάδες περιστατικά αστυνομικής βίας. Προπηλακισμοί και ξυλοκοπήματα νέων, μεταναστών, συνδικαλιστών, φοιτητών...για όλους έχει ο μπαξές ...ή μάλλον η ζαρντινιέρα...
Και κάθε φορά η ίδια ιστορία. Ατιμωρησία και ασυδοσία. “Εσείς είστε το κράτος”, είχε πει ο Μητσοτάκης στους αστυνομικούς όταν ήταν πρωθυπουργός και αυτοί πήραν το μύνημα.
Κυβέρνηση και ΕΛ.ΑΣ. θα μιλήσουν για “μεμονωμένο περιστατικό”, για την “ψυχολογική κατάσταση” του αστυνομικού, για “επιπολαιότητα”. Όμως ξέρουμε καλά ότι η λίστα των δολοφονημένων είναι πολύ μεγάλη. Νεολαίοι, τσιγγάνοι, μετανάστες, διαδηλωτές...Και θυμόμαστε τα ονόματά τους. Ξέρουμε καλά ότι αυτή η κυβέρνηση που διαχειρίζεται τη φτώχια και την εκμετάλλευση οπλίζει το χέρι του “νόμου και της τάξης” γιατί μόνο έτσι μπορεί να επιβάλλει την άδικη πολιτική της.
Με ξύλο και με ΜΑΤ αντιμετώπισε τους φοιτητές που αντιδρούσαν στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας. Με ξύλο και με ΜΑΤ αντιμετωπίζει όποια κοινωνική ή επαγγελματική ομάδα διαμαρτυρηθεί για τον εργασιακό μεσαίωνα και την φτώχια.
Η κυβέρνηση πολύ συνειδητά καλλιεργεί το φόβο. Η κοινωνία πρέπει να υποταχτεί με τα ΜΑΤ, με τις “τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις” των αστυνομικών όπλων, με τους τρομονόμους.Γιατί η κοινωνία πρέπει να καταπιεί το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου στους ιδιώτες, την εξοντωτική ακρίβεια για τους πολλούς και τα υπερκέρδη για τους λίγους, τους μισθούς πείνας, τις απολύσεις, τον εργασιακό μεσαίωνα.
Και κυρίως στο στόχαστρο είναι η νεολαία. Που εξοντώνεται με χίλιους τρόπους. Με την ανεργία, το αβέβαιο μέλλον, τη δουλειά για500 ευρώ το μήνα, το ξεπούλημα της παιδείας στα κοράκια της αγοράς. Κι αν αντιδράσει, τότε πολύ εύκολα έρχεται και η ...φυσική εξόντωση. Μια σφαίρα στην καρδιά εν ψυχρώ.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
ΤΕΤΑΡΤΗ 11 π.μ. ΣΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ
ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ!
ΝΑ ΑΦΟΠΛΙΣΤΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ!
Στις 6/12/2008 αστυνομικός («ειδικός φρουρός») δολοφόνησε εν ψυχρώ 15χρονο μαθητή χωρίς να έχει προηγηθεί συμπλοκή, χωρίς με κανένα τρόπο να απειλείται η σωματική του ακεραιότητα. Ο νεαρός μαθητής πήγαινε να διασκεδάσει με τους φίλους του, όπως όλοι οι νέοι, και βρέθηκε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού! Είναι βολικό για ορισμένους να χρεώσουν και αυτό το γεγονός, στην «απειρία», την έλλειψη εκπαίδευσης, την «επιπολαιότητα», τον «κακό χαρακτήρα», (που ξαφνικά όλοι ανακάλυψαν την πλευρά «Ράμπο»), του αστυνομικού. Η ατιμωρησία όμως των αστυνομικών αυθαιρεσιών ήταν βέβαιο ότι θα μας οδηγήσει και σε τέτοια γεγονότα.
Καταδικάζουμε την εν ψυχρώ δολοφονία του μαθητή και καλούμε όλους τους γονείς να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους στην πράξη αυτή και να συμμετέχουνενεργά στις εκδηλώσεις καταδίκης αυτού του γεγονότος. Σήμερα είναι ο 15χρονος Αλέξανδρος, αύριο μπορεί να είναι τα παιδιά μας. ε λογεγον τε τη Σήμερα σσσυμε την πλευρ'
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Ναυπλίου
Ανεβάζουμε μια ανακοίνωση της ΚΟΕ που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Εποχή". Η ανακοίνωση απαντά και σε διάφορους τοπικούς αρθρογράφους ή "πολιτικοποιημένους" πολίτες, οι οποίοι δηλώνουν πως η αριστερά έξω από το ΠΑΣΟΚ σημαίνει αποκούμπι της δεξιάς. Δηλαδή ή στηρίζεις ΠΑΣΟΚ ή είσαι δεξιός. Μάλλον το πραγματικό πολιτικό δίλημμα είναι άλλο: ή είσαι με την αριστερά ή μετο ΠΑΣΟΚ και τη Δεξιά...
Ας αφήσουμε τον φόβο του κόκκινου στα ζώα με κέρατα...
Γίνεται μάλλον κουραστικό: Κάθε φορά που αρχίζει μια θετική διεργασία στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, εμφανίζονται πρώην ηγετικά στελέχη του ΣΥΝ και εκπρόσωποι της «ανανεωτικής πτέρυγας» να αμφισβητούν το εγχείρημα και να προσκαλούν σε μια κεντροαριστερή σύμπλευση με το ΠΑΣΟΚ. Έτσι και πρόσφατα, είχαμε δύο κορυφαίες (έως και συντονισμένες) παρεμβάσεις των Λ. Κύρκου και Ν. Κωνσταντόπουλου. Ο μεν Λ. Κύρκος δήλωνε ότι «η μεγάλη αριστερά δεν γίνεται χωρίς το ΠΑΣΟΚ», ο δε τέως πρόεδρος πως η προοπτική προεκλογικής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ «θα έπρεπε να αρχίσει να προετοιμάζεται από τις εκλογές του 2004 ή έστω του 2007, με δεδομένο τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, γιατί σήμερα θα φανεί ευκαιριακή».
Όταν μάλιστα ο Αλέξης Τσίπρας δημόσια και με όση ευγένεια έπρεπε ζήτησε να αφεθεί η νέα ηγεσία του ΣΥΝ να δοκιμάσει τις επιλογές της πλειοψηφίας τότε: «κύκλοι» προσκείμενοι στον Ν. Κωνσταντόπουλο χαρακτήριζαν τις δηλώσεις σαν «αμετροέπεια και απρέπεια», ενώ ο Μ. Παπαγιαννάκης συνιστούσε: «όταν μιλάει ο Λ. Κύρκος, κάποιοι πρέπει να ανοίγουν δύο και τρεις φορές τα αυτιά τους» (ποιοι άραγε;) Την ίδια στιγμή η ανανεωτική πτέρυγα κυκλοφορούσε με δελτίο τύπου! κείμενο-παρέμβαση όπου διαπίστωνε «έλλειμμα ουσιαστικής και εύρυθμης λειτουργίας» και «δημοκρατικής εσωκομματικής λειτουργίας» στο κόμμα.
Τις ίδιες μέρες και στα ίδια έντυπα που φιλοξένησαν την “ανανεωτική παράεμβαση, ο Κ. Λαλιώτης θέτει από την πλευρά του «νέου ΠΑΣΟΚ» το ζήτημα: «Η κυβερνώσα ριζοσπαστική και πολυκομματική κεντροαριστερά μπορεί ν' ανατρέψει το ετοιμόρροπο status quo του νεοσυντηρητισμού και της δεξιάς»… «Το ΠΑΣΟΚ να ξεφύγει από το σύνδρομο του κυβερνητισμού, της αλαζονείας και της διολίσθησης σε νεοφιλελεύθερες επιλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και το ΚΚΕ, από το σύνδρομο της καθαρότητας, της άρνησης και της απομόνωσης, από το σύνδρομο της μεγάλης αριστεράς χωρίς το ΠΑΣΟΚ και της ταύτισής του με τη δεξιά».
Το νέο μεγάλο όραμα: «κυβερνώσα πολυκομματική κεντροαριστερά»
Αν λοιπόν βρισκόμαστε μπροστά σε μια επιχείρηση άλωσης της Αριστεράς, και ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ –αφού η νίκη (αυτοδυναμία) του ΠΑΣΟΚ προϋποθέτει το ψαλίδισμά του και δεδομένου ότι προεκλογική συμφωνία με το ΠΑΣΟΚ σημαίνει αποδοχή βασικών νεοφιλελεύθερων δογμάτων από τον ΣΥΡΙΖΑ και ακύρωση του ρόλου και των λόγων δημιουργίας του, έναντι κυβερνητικού πινακίου φακής, θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Γιατί δεν κόβεται «με το μαχαίρι» αυτή η πλάκα; Γιατί πρέπει να σέρνεται έστω και σαν πιθανότητα ένα τέτοιο σενάριο;
Μια κατηγορηματική δήλωση πως όλες αυτές οι «προτάσεις» βρίσκονται εκτός πλαισίου αποφάσεων που έχουν πάρει όλα τα όργανα, συνέδρια και συσκέψεις του ΣΥΝ, και ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ, ότι προγραμματικά η ίδια η ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται και στηρίζεται στην άρνηση μιας κεντροαριστερής διαχείρισης, θα έθετε ένα τέλος στον κλεφτοπόλεμο που διεξάγει η «ανανεωτική πτέρυγα». Αυτή μάλιστα η κατηγορηματική δήλωση-τοποθέτηση θα πρέπει να συνοδεύεται με ένα ανοιχτό κάλεσμα στον κόσμο να απομονώσει πολιτικά τέτοιες απόψεις διότι απλά, είναι εκτός πολιτικού πλαισίου του ΣΥΡΙΖΑ.
Ας γίνει επιτέλους σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, σαν πολιτικό εγχείρημα της ριζοσπαστικής αριστεράς: α) δεν θα γίνει όχημα για κεντροαριστερές κυβερνήσεις νεοφιλελεύθερης κοπής, δεν θα συμβάλλει σε κάποιο λίφτινγκ του δικομματικού-διπολικού αστικού παιχνιδιού, β) δεν θα επιτρέψει να χρησιμοποιηθεί σαν εκλογικός βατήρας κεντροαριστερών απόψεων. Κάτι τέτοιο βέβαια προϋποθέτει: 1. την ανάδειξη κριτηρίων και συμφωνιών για την κατάρτιση των εκλογικών λιστών, ώστε η νέα κοινοβουλευτική ομάδα να συμφωνεί με τους προγραμματικούς στόχους του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και σαφείς όρους λειτουργίας αυτής της κοινοβουλευτικής ομάδας, και 2. επιτροπή Τύπου που καθορίζει τη λίστα των εκπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ (έντυπα και ηλεκτρονικά).
Η αυτοϋπονόμευση της Αριστεράς δεν αποτελεί συζητήσιμη «πρόταση»
Είναι προφανές πως μια «κεντροαριστερή απάντηση» ακυρώνει τις βασικές επιλογές και επιδιώξεις της Αριστεράς – όπως έκανε και στο παρελθόν, με τραγικές συνέπειες όπου εφαρμόστηκε (Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία κ.λπ.). Στην ουσία, καταργεί το αυθύπαρκτο της Αριστεράς, ακυρώνει κάθε βήμα πραγματικής ανεξαρτησίας της από τον αστικό κόσμο και το δικομματισμό, υπονομεύει την προοπτική ανάπτυξής της, και βεβαίως σήμερα περισσότερο από ποτέ αντιστρατεύεται την αναγκαία διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ προς τα αριστερά (ΚΚΕ, ανένταχτοι αριστεροί, εξωκοινοβουλευτικός χώρος), δυσκολεύει αφάνταστα την κοινή δράση της Αριστεράς, την αφοπλίζει ιδεολογικά και πολιτικά.
Ακόμα περισσότερο, δεν δημιουργεί τους αναγκαίους όρους απεγκλωβισμού δυνάμεων από το δικομματισμό και ιδιαίτερα από το ΠΑΣΟΚ, αφού κάθε αναφορά σε αυτό πρέπει να γίνεται μέσα σε «συναγωνιστικούς» και μάλλον υποτελείς όρους. Έτσι όχι μόνο δεν θα ασκείται καμιά κριτική στο ΠΑΣΟΚ, αλά αντίθετα θα επαναληφθούν οι γνωστές αποκαρδιωτικές παραστάσεις για τη «νέα μεγάλη αριστερά»…
Αυτή η πρόταση αρνείται να βγάλει συμπεράσματα από την πρόσφατη ιστορία:
·Αρνείται να δει το ρόλο και τη λειτουργία του ΠΑΣΟΚ σαν ενός από τους δύο βασικούς πυλώνες προώθησης και στήριξης του νεοφιλελευθερισμού.
·Αρνείται να δει πόσο στοίχισε στην Αριστερά η μετατροπή της σε ουρά του ΠΑΣΟΚ για μια μεγάλη περίοδο.
·Αρνείται να δει τι χρειάζεται, τι έχει ανάγκη η Αριστερά σήμερα, που ο σύγχρονος κόσμος πλήττεται από μια τεράστια καπιταλιστική κρίση.
·Αδιαφορεί για τους αναγκαίους αγώνες και κινητοποιήσεις που επιβάλλονται για να αλλάξουν οι συσχετισμοί σε κάθε χώρο.
·Περιθωριοποιεί για μια ακόμη φορά την Αριστερά, σπρώχνει τον κόσμο στην απογοήτευση και στον καναπέ, ευνουχίζει τη νεολαία.
·Αρνείται τον ίδιο τον εαυτό της σαν μαρξιστική αριστερά εάν στις σημερινές συνθήκες δεν προβάλλει τη μοναδική πραγματική εναλλακτική λύση, το σοσιαλισμό.
Για να δυναμώσει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ
Η Αριστερά του 21ου αιώνα πρέπει να αφήσει στην άκρη τους εκφραστές αυτής της ηττοπαθούς, ιδιοτελούς, διαλυτικής και αντιαριστερής γραμμής.
Οι φορείς δεξιών πλατφορμών, όπως ήταν η περίφημη ΕΑΔΕ (Εθνική Αντιδικτατορική Δημοκρατική Ενότητα) που πρόβαλλε το ΚΚΕ εσωτερικού αφού έπεσε η χούντα και επεδίωκε τη συσπείρωση όλων των δυνάμεων –και της δεξιάς– οι οποίες «αγωνίστηκαν ενάντια στη δικτατορία, για τη διεύρυνση της αστικής δημοκρατίας», το οδήγησε στη «Συμμαχία» του 2,7%. Ο ανοικτός φιλοΠΑΣΟΚισμός των ετών 1977-1985 μετέτρεψε την Αριστερά σε νεροκουβαλητή του Α. Παπανδρέου, κι έδωσε άπειρα συγχωροχάρτια στα «δουλέματα» του λαού και στον άκρατο λαϊκισμό. Η συνεργασία με τη ΝΔ το δίχρονο 1989-1990 και η συμμετοχή σε κυβερνήσεις μαζί με τη ΝΔ πρώτα, και μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια, έδωσαν στον ΣΥΝ όχι το χαρακτήρα μιας παναριστερής στράτευσης, αλλά ακριβώς το αντίθετο.
Στη συνέχεια οι ίδιες ηγεσίες έδωσαν λαμπρά δείγματα με την υπερψήφιση του Μάαστριχτ –στο οποίο στηρίχτηκε η διαρκής πανευρωπαϊκή λιτότητα– καθώς και με χειρισμούς και φιλοδοξίες που έφταναν έως την προεδρία της δημοκρατίας. Όλη την περίοδο του εκσυγχρονισμού το φλερτ δεν κρυβόταν. Κάποιοι πιο «τίμιοι» το μετέτρεψαν μάλιστα σε γάμο (Μαρία, Μίμης). Επρόκειτο για μια ηγεσία που είδε τον ΣΥΡΙΖΑ απλά σαν ένα σωσίβιο μέσο το 2004, και αμέσως μετά την είσοδο στη Βουλή κυνικά το τίναξε στον αέρα – ενώ ο Λ. Κύρκος ήταν και είναι πάντα ενάντιος στο εγχείρημα αυτό.
Κόντρα και παρά τις προσπάθειες αυτών των ηγεσιών και πτερύγων, το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ παρ’ όλα αυτά προχώρησε. Έγιναν επιλογές που δημιούργησαν ελπίδες και συσπείρωσαν χιλιάδες αριστερούς σε ολόκληρη τη χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ σαν ενωτικό αριστερό αντινεοφιλελεύθερο εγχείρημα, ο προσανατολισμός του στα κινήματα και τους αγώνες, ο καθαρός αντιπολιτευτικός του λόγος και οι πρωτοβουλίες τις οποίες πήρε ή στήριξε, κατέγραψαν ένα θετικό εκλογικό αποτέλεσμα στις εκλογές της 16/9/2007 και συνεχίζει να ενισχύεται από τη φθορά και την κρίση του δικομματισμού, αποτελώντας την έκπληξη στο πολιτικό τοπίο.
Η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ εξηγείται από έναν συνδυασμό λόγων: α) την κίνηση του κόσμου τα τελευταία χρόνια, β) τις αντιστάσεις και τους αγώνες που γνωρίσαμε, γ) την τεράστια οικονομική συμπίεση των εργαζομένων, δ) τη φθορά του δικομματισμού. Σε όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε να ανταποκριθεί δείχνοντας ότι είναι αριστερή αντιπολίτευση των (ομοίων) κομμάτων του δικομματισμού. Αυτό μεταφράστηκε τόσο, κυρίως, στην απόκτηση εμπιστοσύνης και στήριξης από τον κόσμο της αριστεράς και στο χώρο της νεολαίας, όσο και δευτερευόντως (για πρώτη φορά) σε επιρροή στο χώρο του ΠΑΣΟΚ.
Το κεντρικό ζήτημα αυτή τη στιγμή δεν είναι «να βλογάμε τα γένια μας», αλλά να αναρωτηθούμε και να πράξουμε ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να συμβάλει στην ανασυγκρότηση της Αριστεράς, στην ανάπτυξη κινημάτων και αντιστάσεων, στην οικοδόμηση ενός πολιτικού και κοινωνικού μετώπου ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού, γιανα αλλάξουν παντού οι συσχετισμοί καινα διαμορφωθούν οι συνθήκες μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής.
Το Μάη του ’68, στη Γαλλία, κυκλοφόρησε μια αφίσα όπου υπήρχαν πολλοί ταύροι και το σύνθημα έγραφε: «Ας αφήσουμε το φόβο του κόκκινου στα ζώα με κέρατα». Παραφράζοντας, θα λέγαμε στις αποτυχημένες και ιστορικά χρεοκοπημένες ηγεσίες: «μην αγαπάτε τόσο πολύ το πράσινο χρώμα»…
ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ
ΝΑ ΠΕΣΕΙ Ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΛΗΣΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΔΙΕΞΟΔΟΥ
Η κυβέρνηση Καραμανλή δημοσιοποίησε το προσχέδιο του πιο ληστρικού και του πιο αντιλαϊκού προϋπολογισμού της μεταπολίτευσης. Ενώ εισερχόμαστε στη δίνης μιας βαθειάς καπιταλιστικής κρίσης, μιας κρίσης που δείχνει περίτρανα το τραγικό αδιέξοδο που οδηγεί ο νεοφιλελευθερισμός, η κυβέρνηση Καραμανλή συνεχίζει και βαθαίνει μια πολιτική που οδηγεί στο στραγγαλισμό των λαϊκών στρωμάτων.
Είναι μεγάλη πρόκληση η κυβέρνηση Καραμανλή να φορτώνει στα λαϊκά στρώματα 6,5 δις ευρώ επιπλέον φόρους, παραπάνω από αυτούς που πλήρωσαν το 2007.
Είναι μεγάλη πρόκληση ο πλούτος να συνεχίζει να μην επιβαρύνεται και να απολαμβάνει τεράστια κέρδη, με την προστασία του κράτους –που αφήνει ασύδοτα τα καρτέλ, τις αυξήσεις των τιμών, τη κερδοσκοπία, τη φοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου
Είναι μεγάλη πρόκληση οι μισθοί να μένουν καθηλωμένοι στο 3%, ενώ ο επίσημος πληθωρισμός εκτιμάται στο 4,5% (και να δούμε που φθάσει)
Είναι μεγάλη πρόκληση οι δαπάνες για την Παιδεία να μένουν καθηλωμένες στο 3% του ΑΕΠ, και να μην προβλέπεται το παραμικρό κονδύλι για προσλήψεις στην Υγεία με τις 10.000 κενά, να μειώνονται οι πληρωμές του κράτους προς τα καταρρέοντα Ασφαλιστικά Ταμεία (ΟΑΕΕ, ΝΑΤ, ΟΓΑ)
Είναι μεγάλη πρόκληση το κράτος να συνεχίζει να μην πληρώνει τα χρωστούμενα του στην Κοινωνική Ασφάλιση
Είναι μεγάλη πρόκληση για το Ταμείο για τη Φτώχεια να προβλέπονται μόλις 100 εκατ. ευρώ
Είναι μεγάλη πρόκληση να πληρώνονται 2,2 δις ευρώ σε εξοπλιστικά προγράμματα, 800 εκατ. ευρώ περισσότερα από τον προϋπολογισμό του 2007
Είναι μεγάλη πρόκληση να πληρώνονται στους δανειστές του κράτους (δηλαδή στις ίδιους που δεν πληρώνουν φόρους) 12 δις ευρώ για τόκους, 1,5 δις ευρώ περισσότερα από τον προϋπολογισμό του 2007
Ο κόμπος έφθασε στο χτένι.
Ο λαός δεν έχει άλλα να δώσει, όχι τα 6,5 δις του προϋπολογισμού των κ. Καραμανλή και Αλογοσκούφη αλλά ούτε 1 ευρώ.
Είναι η ώρα του αγώνα. Τώρα (και ειδικά μέχρι να κατατεθεί το τελικό κείμενο στο τέλος Νοέμβρη) κι όχι με «ντουφεκιές» την παραμονή της ψήφισης του προϋπολογισμού στη Βουλή. Να μη χαθεί ούτε μέρα. Να οργώσουμε τις γειτονιές, τους χώρους δουλειάς, τα νεολαιίστικα στέκια.
Είναι η ώρα της κινητοποίησης όλου του λαού. Είναι η ώρα του συντονισμού των αγώνων. Ενάντια στην πολιτική που κάνει τους φτωχούς όλο και πιο πολλούς, όλο και πιο φτωχούς και τους πλούσιους πλουσιότερους. Ενάντια στην φοροεπιδρομή, την ακρίβεια, τη διάλυση του κοινωνικού κράτους. Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου τομέα
Ο αγώνας είναι η μόνη ελπίδα του λαού
Να φύγει η κυβέρνηση Καραμανλή, η πιο αντιδραστική κυβέρνηση της μεταπολίτευσης
Να ανοίξει ο δρόμος για μια μεγάλη ριζική αλλαγή με πρωταγωνιστές τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τα κινήματα και την Αριστερά
Από τη χρεοκοπία του 35χρονού δικομματισμού, στις νεοφιλελεύθερες συνταγές ιδιωτικοποίησης.
Το ζήτημα του νερού, είναι καιρό τώρα στην επικαιρότητα. Εμείς, ως «Κοινωνία των Πολιτών», τοποθετηθήκαμε με αφορμή τη συνάντηση των αντίστοιχων Νομαρχιακών κινήσεων των όμορων νομών, που έγινε για το πρόβλημα του νερού στο Άργος, το Νοέμβρη του 2007. Το τελευταίο διάστημα όμως, ο Ανάβαλος έγινε κεντρικό θέμα. Τέθηκαν ζητήματα βελτίωσης της ποιότητας και αύξησης της ποσότητας των νερών, που θα κάλυπταν όλο το νομό, όχι μόνο για άρδευση, αλλά και ύδρευση. Τοποθετήθηκαν δημόσια βουλευτές, νομάρχης, δήμαρχοι. Παρακολουθήσαμε ακόμα και εμφύλιες συρράξεις στο νεοδημοκρατικό χώρο. Καταρχήν όλοι παραδέχονται την ουσιαστική εγκατάλειψη του έργου του Ανάβαλου. Αυτό αναδεικνύει τις διαχρονικές ευθύνες των κομμάτων που κυβέρνησαν τα τελευταία 35 σχεδόν χρόνια και βέβαια τις ιδιαίτερες ευθύνες των ίδιων των εκπροσώπων τους στο νομό μας. Ακόμα οι ευθύνες προσωποποιούνται, στο μέτρο που τους αναλογεί, και στους άλλους υπεύθυνους του νομού και ιδιαίτερα νομάρχες και δημάρχους. Ανικανότητα, αδιαφορία, επικάλυψη αρμοδιοτήτων, μη επαρκής οικονομική στήριξη, ελλιπής επάνδρωση και κυρίως ελλιπής επιστημονική στελέχωση, καθόρισαν τη σημερινή κακή κατάσταση. Υποσχέσεις, προεκλογικοί λόγοι, προγράμματα κλπ, στην πράξη αποδείχτηκαν μόνον λόγια. Σαν κίνηση πιστεύουμε πως, το δημόσιο ήταν κάτω από τις απαιτήσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν είναι ικανό να ολοκληρώσει με επιτυχία, τόσο τις άμεσες προτεραιότητες (καθαρισμός λεκάνης, βάνες, πιεζόμετρα, αντλίες κλπ), όσο και την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων, την ολοκλήρωση των αγωγών σε όλο το νομό και φυσικά τη κατοχύρωση της σωστής λειτουργίας σε βάθος χρόνου. Δεν είναι το δημόσιο ανίκανο. Ανίκανοι είναι αυτοί που το διαχειρίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια. Και βέβαια το νερό δεν μπορεί να είναι εμπόρευμα. Δεν μας βρίσκει καθόλου σύμφωνους η πρόταση για εμπλοκή των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων στο θέμα του Ανάβαλου, είτε άμεσα, είτε έμμεσα ως ΣΔΙΤ. Με τη φόρα που έχουν πάρει μερικοί, προσπαθούν να μας πείσουν πως μόνο το ιδιωτικό μπορεί να παράγει, να κάνει έργα, να δημιουργεί ανάπτυξη. Πως πρέπει παντού να λειτουργούν οι κανόνες του ανταγωνισμού, του ιδιωτικού κέρδους, ακόμα και σε ζητήματα που αφορούν το περιβάλλον και το νερό, που είναι ταυτισμένα με την ίδια τη συνέχιση της ζωής; Πως το δημόσιο και η Αυτοδιοίκηση είναι αναποτελεσματικά. Η λύση για την «Κοινωνία των Πολιτών», βρίσκεται στην άμεση συνολική αναβάθμιση του δημόσιου φορέα, που έχει την ευθύνη του Ανάβαλου. Να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα. Να ενισχυθεί οικονομικά το έργο. Να ολοκληρωθούν γρήγορα οι μελέτες. Να αναλάβουν οι ικανοί επιστήμονες και το απαραίτητο προσωπικό την υλοποίηση τόσο των άμεσων μέτρων, όσο και των αναγκαίων έργων για την βελτιστοποίηση και ολοκλήρωση του έργου. Μόνον έτσι θα αξιοποιηθούν τα νερά του Ανάβαλου προς το συμφέρον του λαού, θα πάψει η Αργολίδα να συγκαταλέγεται στους άνυδρους τόπους, θα αναπτυχθεί η γεωργία μας και θα ξεδιψάσουν οι πόλεις και τα χωριά μας. Στόχος να σταματήσει η υπεράντληση των υπογείων υδάτων. Να λυθεί το πρόβλημα της υφαλμύρωσης, Να αντιμετωπιστεί η μόλυνση των υπογείων υδάτων. Όμως για μας το πιο σημαντικό είναι να γίνει υπόθεση της κοινωνίας, το σοβαρότατο αυτό για τη ζωή μας ζήτημα. Ο Ανάβαλος και το νερό συνολικά είναι πολύ σοβαρό υπόθεση για να τα εγκαταλείπουμε στα χέρια εκείνων που διαχρονικά έχουν αποδείξει, πως δεν πιστεύουν στο Δημόσιο. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να αποτελέσει το «κλοτσοσκούφι» της δικομματικής, της εσωκομματικής και προσωπικής τους αντιπαράθεσης. Ακόμα να μη γίνει στοιχείο των γνωστών συμμαχιών και ανταγωνισμών, μεταξύ των βουλευτών και των εκλεγμένων στην αυτοδιοίκηση. Και βέβαια να μην επιτρέψουμε να αποτελέσει βορά στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Εννοείται πως η κίνησή μας συμμετέχει και στηρίζει κάθε κίνηση πολιτών, εφόσον στοχεύει στην δραστηριοποίηση των ανθρώπων για τη λύση του προβλήματος, με βάση τις παραπάνω θέσεις. Μόνο αν οι ενεργοί πολίτες της Αργολίδας (απλοί πολίτες, αγρότες, εκπρόσωποι φορέων, ειδικοί επιστήμονες και ιδιαίτερα η νεολαία) δημιουργήσουν τη δική τους αγωνιστική ενότητα, μπορούν να επιβάλουν την ολοκληρωμένη αξιοποίηση του Ανάβαλου και την επίλυση του υδατικού προβλήματος στην Αργολίδα.
Νομαρχιακή Κίνηση: «Αργολίδα, Κοινωνία των Πολιτών» 25.08.2008
Η οργανωτική επιτροπή του Resistance 2008 - 1ο Διεθνιστικό Φεστιβάλ Νεολαίας, που θα πραγματοποιηθεί στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθήνας (Ιερά Οδός) στις 11-12-13 Ιουλίου, ανακοινώνει ότι στο Φεστιβάλ θα συμμετάσχει, ως κεντρική ομιλήτρια, η Λεϊλά Χαλέντ.
Η Λεϊλά Χαλέντ συγκαταλέγεται στους πρωτεργάτες της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Διέδωσε σε όλο τον κόσμο το μέχρι τότε γενικά αγνοημένο δράμα του Παλαιστινιακού Λαού με την αναίμακτη αεροπειρατεία του 1969, την οποία πραγματοποίησε όντας μέλος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.
Η «πρώτη γυναίκα αεροπειρατής στον κόσμο» αργότερα συνελήφθη στη Βρετανία, όπου κέρδισε τη φιλία ακόμη και των δεσμοφυλάκων της. Σήμερα ζει στην Ιορδανία. Είναι μέλος του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου και έχει συμμετέχει πάντα δραστήρια σε διεθνείς πρωτοβουλίες, όπως το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ. Για τη δράση της έχει γυριστεί ταινία από τη Λίνα Μακμπούλ, που απέσπασε πολλά διεθνή βραβεία και διακρίσεις.
Η Λεϊλά Χαλέντ θα μιλήσει σε κεντρική εκδήλωση του Φεστιβάλ το Σάββατο 12/7, στις 20:30. Είναι διαθέσιμη για συνεντεύξεις κατόπιν συνεννόησης με την οργανωτική επιτροπή (τηλ. 6932-851407, Τάσος Βαρούνης).
Μεγάλη νίκη του ΟΧΙ στην Ιρλανδία Απαιτούμε ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ και στην Ελλάδα
Με ποσοστό 54% ο Ιρλανδικός λαός απέρριψε την Ευρωσυνθήκη, τη μεταμφίεση δηλαδή του Ευρωσυντάγματος. Η ΚΟΕ χαιρετίζει τους ακτιβιστές του ΟΧΙ, που έδωσαν μια μεγάλη μάχη, έχοντας απέναντι τους τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας τους, τον κόσμο του πλούτου, τα ΜΜΕ και βέβαια το διευθυντήριο της ΕΕ και μεγάλη συκοφάντηση απ’ όλους αυτούς. Η νίκη τους είναι μια μεγάλη νίκη για όλους τους λαούς στην Ευρώπη. Η νίκη τους προστίθεται στο μεγάλο ΟΧΙ στο Ευρωσύνταγμα των λαών της Γαλλίας και της Ολλανδίας. Και δείχνει ότι όπου δίνεται η δυνατότητα, οι λαοί παίρνουν θέση ενάντια στην ΕΕ του νεοφιλελευθερισμού, του πολέμου, του ιμπεριαλισμού, της καταστολής, του ρατσισμού. Οι λαοί λένε ΟΧΙ στην Ευρώπη που διαμορφώνει η ΕΕ, δηλαδή σε μια Ευρώπη των 130 εκατ φτωχών, των 65 ωρών εργασίας τη βδομάδα, της ελαστικής και μαύρης εργασίας, σε μια Ευρώπη στρατηγικό εταίρο του ΝΑΤΟ και έτοιμη να επεμβαίνει στρατιωτικά ανά τον κόσμο Παράλληλα, το ΟΧΙ στην Ευρωσυνθήκη δεν είναι επιστροφή στον εθνικισμό, όπως κάποιοι θα ήθελαν να το παρουσιάσουν αλλά αντίθετα δίνει μια μεγάλη ώθηση στον αγώνα για να υπάρξουν μεγάλοι κοινωνικοί μετασχηματισμοί στην Ευρώπη, σε ανταγωνισμό με τις πολιτικές και τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Για να οικοδομηθεί μια άλλη Ευρώπη, της δημοκρατίας, της ισοτιμίας, της λαϊκής κυριαρχίας, της οικολογίας, του σοσιαλισμού.
Η νίκη του ΟΧΙ στην Ιρλανδία, στο μοναδικό δημοψήφισμα για την Ευρωσυνθήκη, δείχνει πόσο αντιδημοκρατική είναι η ΕΕ. Διότι, με κοινή συμφωνία των δύο μεγάλων πολιτικών σχηματισμών, της Χριστιανοδημοκρατίας και της Σοσιαλδημοκρατίας, της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς, προωθείται η ερήμην των λαών επικύρωση της Ευρωσυνθήκης, παρά τη θέληση των ίδιων των λαών. Αυτό είναι και το νόημα της παρέμβασης του πρώην πρωθυπουργού Κ Σημίτη. Αυτά είναι τα νέα ήθη στην ΕΕ: οι λαοί στο περιθώριο, πάση θυσία.
Η νίκη του ΟΧΙ στην Ιρλανδία κάνει ακόμη πιο επίκαιρο και ισχυρό το αίτημα, παρά την επικύρωση της Ευρωσυνθήκης από τη Βουλή, να γίνει Δημοψήφισμα στη χώρα μας, όπως και σε κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Αγωνιζόμαστε, μαζί με όλη την Αριστερά στη χώρα μας, για να γίνει Δημοψήφισμα και να νικήσει το ΟΧΙ στην Ευρωσυνθήκη –μακριά από την υποκρισία του ΠΑΣΟΚ, που αφού μαζί με τη ΝΔ ψήφισε υπέρ της Ευρωσυνθήκης, σε μια φτηνή προσπάθεια διαχωρισμού από τη ΝΔ, χλιαρά και άνευρα τάσσεται υπέρ του Δημοψηφίσματος.
- Όχι στην Ευρωσυνθήκη – Δημοψήφισμα τώρα! - Μαζί με την εργατική τάξη και τους λαούς για μια άλλη Ευρώπη, χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς καταναγκασμούς, χωρίς ρατσισμό, χωρίς πόλεμο, χωρίς ΕΕ! - Για μια Ευρώπη της δημοκρατίας, της ισοτιμίας, της λαϊκής κυριαρχίας, της οικολογίας, του σοσιαλισμού!
Μέσα σε λίγες μόνο μέρες η κυβέρνηση έχει δώσει ένα κατ’ εξακολούθηση ρεσιτάλ βίας και τρομοκρατίας ενάντια σε όποιον αντιστέκεται, ενάντια σε όποιον αγωνίζεται. Στη Λευκίμμη Κερκύρας η αστυνομική βία και αυταρχικότητα άφησε πίσω της, πέρα από τους δεκάδες συλληφθέντες, μέχρι και μια νεκρή! 43χρονη μητέρα δύο παιδιών έχασε τη ζωή της, ύστερα από βαρύ τραυματισμό, κατά τη διάρκεια της βιαίας επίθεσης των ΜΑΤ ενάντια στους κατοίκους που διαμαρτύρονται για την εγκατάσταση των ΧΥΤΑ στην περιοχή τους. Το δικαίωμα σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής, η απαίτηση να μην αναπνέουμε σκουπίδια εμείς και τα παιδιά μας, αντιμετωπίζεται από την κυβέρνηση με τον γνώριμο, πλέον, τρόπο της. Την καταστολή. Μόνο που αυτή τη φορά η καταστολή οδήγησε ακόμα και σε δολοφονία! Τα ξημερώματα της Δευτέρας, η κυβέρνηση απάντησε με την επέμβαση των ΜΑΤ στην κραυγή αγωνίας των κατοίκων του Αγ. Δημητρίου Κοζάνης. Τα μέλη του «Συλλόγου για την καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη της περιοχής Αγίου Δημητρίου-Ρυακίου» πραγματοποιούσαν κατάληψη στον ΑΗΣ Αγ.Δημητρίου με τη συμμετοχή και τη στήριξη των μαθητών και των εκπαιδευτικών των γύρω σχολείων. Εδώ και 20 μέρες είχαν καταλάβει το εργοστάσιο για να ακουστεί ένα φτάνει πια απέναντι στην χρόνια κυβερνητική κοροϊδία. Τα οξυμένα περιβαλλοντολογικά προβλήματα και τα προβλήματα της ανεργίας στην περιοχή, εδώ και χρόνια αντιμετωπίζονται με αδιαφορία από την κυβέρνηση. Όμως αυτή την φορά η κυβέρνηση όχι μόνο δεν αδιαφόρησε αλλά προχώρησε στην ωμή καταστολή ενάντια στους κατοίκους πραγματοποιώντας ακόμα και συλλήψεις, θέτοντας έτσι εαυτόν αντιμέτωπο με όλη την κοινωνία της Κοζάνης που βρίσκεται σε αναβρασμό. Όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά η συνέχεια της ανοιχτής προβοκάτσιας που οργανώνει ο αρχι-προβοκάτορας Καραμανλής ενάντια στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο και στο φοιτητικό κίνημα που αγωνίζεται και αντιστέκεται. Είτε με τη βοήθεια της νύχτας και των μπράβων της ΟΝΝΕΔ είτε με κάποιους «πρόθυμους» πρυτάνεις που απειλούν τους αγωνιζόμενους φοιτητές και κλείνουν τα πανεπιστήμια (lock out), είτε προσπαθώντας να συσχετίσει με το φοιτητικό κίνημα άσχετα γεγονότα (πχ τραυματισμός πρύτανη Θεσσαλονίκης). Τα πάντα επιστρατεύονται για να απομονωθούν όσοι αγωνίζονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας και τις νεοφιλελεύθερες κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις. Η κυβέρνηση αυτή δεν ανέχεται το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία! Η κυβέρνηση αυτή δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην υγεία και σε ένα καθαρό περιβάλλον για μας και τα παιδιά μας! Η κυβέρνηση αυτή θέλει να τσακίσει όποιον αγωνίζεται για το δικαίωμα στην δωρεάν παιδεία! Η κυβέρνηση αυτή εκφράζει την κοινωνική μειοψηφία των τραπεζιτών και των καρτέλ! Η κυβέρνηση αυτή δεν έχει άλλο τρόπο να επιβάλλει την πολιτική της ενάντια στο λαό και τη νεολαία παρά μόνο τα ΜΑΤ, τους μπράβους, την καταστολή και τη βία! Η κυβέρνηση αυτή είναι επικίνδυνη και πρέπει να φύγει!
Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας www.koel.gr 2-6-2008
Η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας έβγαλε την παρακάτω ανακοίνωση με αφορμή το γιουχάισμα που δέχτηκαν στελέχη της ΓΣΕΕ στην Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση:
Ο ίδιος ο λαός προασπίζει τα συμφέροντα του
Δίκαιη η αγανάκτηση των νέων εργαζομένων στην συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς
Η σημερινή συγκέντρωση για την εργατική Πρωτομαγιά έδειξε πως η υπεράσπιση των συμφερόντων του εργαζόμενου κόσμου είναι αποκλειστικά έργο του ίδιου του λαού. Η απάντηση στην όλο και πιο επιθετική νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική ούτε ήταν ούτε είναι έργο της πλειοψηφίας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Αυτό άλλωστε είχε γίνει προφανές με την δικομματική υπογραφή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στην κατάπτυστη Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβασης Εργασίας που καταδίκασε τους εργαζόμενους στην σκληρή αντιλαϊκή εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή.
Η σημερινή αντίδραση νέων της Ένωσης Εργαζομένων που επέστρεψαν στους εκπροσώπους της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ λίγα κουλούρια των 80 λεπτών, όση και η αύξηση που υπέγραψε η ΓΣΕΕ, ήταν μια δίκαιη συμβολική ενέργεια που εκφράζει την αποστροφή που νιώθουν χιλιάδες εργαζόμενοι. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ αντί να απορεί με την αγανάκτηση νέων εργαζομένων, θα έπρεπε να ερμηνεύσει γιατί ο εργαζόμενος κόσμος που κατά εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωνε ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, σήμερα της γύρισε την πλάτη. Ήταν τόση η απαξίωση της συνδικαλιστικής ηγεσίας που δεν ακολούθησε καν στην καθιερωμένη πορεία.
Επιμένουμε ότι μόνο ενωτικά και αριστερά, πασχίζοντας διαρκώς για την αγωνιστική ενότητα της εργατικής τάξης, και όχι με τις περιχαρακωμένες κομματικές παρελάσεις, είναι δυνατό να σταματήσουμε την νεοφιλελεύθερη επίθεση. Άλλωστε οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτές που μαζικοποίησαν την σημερινή συγκέντρωση και θα είναι αυτές που μπορούν να στηρίξουν, να οργανώσουν, να εκφράσουν αληθινά τα δίκαια συμφέροντα και τις διεκδικήσεις του εργαζόμενου λαού.
Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας
Διαβάστε επίσης ανακοίνωση της Ένωσης Εργαζομένων σχετικά με τη νέα συλλογική σύμβαση εργασίας που υπέγραψε η ΓΣΕΕ.
Γιατί δεν είναι κάποιος «κοντά στη νεολαία» όταν λέει ωραία(;) ανέκδοτα, αλλά όταν νοιάζεται πραγματικά για τα προβλήματά της. Στις πολλές του επισκέψεις στα σχολεία ο αρχιεπίσκοπος δεν πρόσεξε πως εδώ και χρόνια η Παιδεία διαλύεται από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ο εκκλησιασμός φαίνεται να είναι πιο σημαντικός από τις ελλείψεις σε καθηγητές κι υποδομές, από το κολαστήριο των συνεχών εξετάσεων, από τα χιλιάδες ευρώ που ξοδεύουν οι γονείς μας στα φροντιστήρια.
Γιατί δεν είδαμε ποτέ τον Χριστόδουλο να συμπαραστέκεται στους αγώνες του λαού και των νέων όλα αυτά τα χρόνια. Από τις μαθητικές καταλήψεις του ’98 μέχρι το πρόσφατο φοιτητικό ξέσπασμα και τις μαθητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων μηνών, η εκκλησία και ο αρχιεπίσκοπός της δε βρήκαν να πουν ούτε λέξη. Αντίθετα, πολλές φορές συνέστησαν στους νέους ψυχραιμία και υπομονή ή τάχθηκαν καθαρά με την αντίπαλη πλευρά
Γιατί δεν μπορείς τάχα να υπερασπίζεσαι τους φτωχούς, τους κατατρεγμένους και τους «από κάτω» και να ’σαι ο καλύτερος φίλος των ισχυρών. Ο Χριστόδουλος μπαινόβγαινε στα σαλόνια της Βουλής, των κομματικών κι επιχειρηματικών γραφείων και δεν τα έβαλε ποτέ μ’ αυτούς που ασκούν την εξουσία ενάντιά μας. Μάλιστα, τον καιρό της δικτατορίας έδινε τις ευλογίες του στους Χουντικούς. Σήμερα, οι κολλητοί του ήταν ότι πιο αντιδραστικό κι ακροδεξιό υπάρχει στην πολιτική ζωή του τόπου. Φτάνει ν’ ακούσει κανείς τις δηλώσεις που έκαναν όλοι αυτοί για το θάνατό του.
Γιατί η Εκκλησία είναι σήμερα ο πλουσιότερος οργανισμός της χώρας και λειτουργεί σαν μια καλοστημένη εταιρεία. Σε μια εποχή όπου οι νέοι ζουν με 600 ευρώ το μήνα, η αμύθητη περιουσία που διαχειρίζονται οι επίσκοποι-manager είναι πρόκληση και υποκρισία. Και τέλος γιατί…
