Δικαίωση του κινήματος η απόφαση Πρωτοδικείου για τα χαράτσια

Μια πολύ σημαντική είδηση/νίκη για το κίνημα κατά των χαρατσιών της ΔΕΗ!
Από το left.gr



Παράνομη έκρινε το Πολυμελές Πρωτοδικείο την είσπραξη του χαρατσιού μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Η απόφαση που εξέδωσε το Πρωτοδικείο είναι προσωρινά εκτελεστή, γεγονός που σημαίνει ότι η ΔΕΗ πρέπει να σταματήσει να εισπράττει το χαράτσι, ακόμη και αν ασκήσει έφεση κατά της απόφασης, μέχρι να κριθεί εκ νέου το θέμα από τη δικαιοσύνη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ θα συνεχίσει να στηρίζει τον αγώνα των πολιτών ενάντια στα εξοντωτικά χαράτσια

"Η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που απαγορεύει στη ΔΕΗ να διακόπτει το ρεύμα λόγω μη καταβολής του "χαρατσιού", της επιβάλει να αποδέχεται την πληρωμή του λογαριασμού χωρίς το ποσό που αφορά το εδικό τέλος, να μην το ενσωματώνει, υπολογίζει και καταλογίζει στους λογαριασμούς που εκδίδει και επιπλέον δίνει το δικαίωμα στους πολίτες να ζητήσουν αποζημίωση για οποιαδήποτε από τις παραπάνω παράνομες ενέργειές της, δικαιώνει οριστικά και αμετάκλητα τον τεράστιο αγώνα του κινήματος ενάντια στα χαράτσια. 

Αποτελεί δικαίωση αυτού του κινήματος και ήττα των αντιλαϊκών αντισυνταγματικών και βάρβαρων επιλογών των τροϊκανών κυβερνήσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ θα συνεχίσει να στηρίζει τον αγώνα των πολιτών ενάντια στα εξοντωτικά χαράτσια". 

Νοικοκυριά χωρίς ρεύμα

Σε 30.000 διακοπές ρεύματος μηνιαίως λόγω μη εξόφλησης, προχωρά η ΔΕΗ σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλό της. 

Η εφορία αποστέλλει ειδοποιητήρια

Αποστέλλονται σε λίγες μέρες περισσότερα από 350.000 "ραβασάκια" της ΔΕΗ στους ιδιοκτήτες των ακινήτων που δεν πλήρωσαν το χαράτσι για το 2011.

Σύμφωνα με πρωτοσέλιδο του "Ελεύθερου Τύπου" οι 350.000 ιδιοκτήτες θα κληθούν να πληρώσουν το χαράτσι στις εφορίες για να εξοφλήσουν άμεσα τα χρέη τους  ή να καταφύγουν σε διακανονισμό εντός 15 ημερών διαφορετικά απειλούνται με κατασχέσεις κινητών ή ακινήτων περιουσιακών στοιχείων.

Κανένας μόνος του στην κρίση: Αξιοπρεπής κατοικία για όλους

Μέσα στις συνθήκες λεηλασίας της κοινωνίας από τις μνημονιακές πολιτικές, συλλογικότητες αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για τη δημιουργία ενός κινήματος προστασίας του δικαιώματος των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων, των αυτοαπασχολούμενων, όλων όσοι πλήττονται βάναυσα από την κρίση να έχουν αξιοπρεπή κατοικία.

Διαβάστε επίσης:

Συνδικαλιστές της ΔΕΗ επανασύνδεσαν το ρεύμα σε μονογονεϊκή οικογένεια

Κυριακή 4/12 - Το νέο ψήφισμα των απεργών της Ελληνικής Χαλυβουργίας

πηγή: dikaioma.gr

Συνάδελφοι εργάτες

Ο βιομήχανος Μάνεσης έδειξε για ακόμα μια φορά το πρόσωπο που έχουν όλοι οι βιομήχανοι. Έκανε άλλες 16 απολύσεις την ώρα που διαδηλώναμε μπροστά στο Υπουργείο, μετά από 32 μέρες απεργίας. Είναι αδίστακτοι αλλά και τρομοκρατημένοι.

Νομίζουν ότι μπορούν να μας φοβίσουν, ότι μπορούν να μας λυγίσουν.

Κύριοι βιομήχανοι, εμείς δεν είμαστε σαν του ανθρώπους σας! Για το χαλυβουργό δεν έχει γυρισμό! 35 μέρες απεργίας είναι μεγάλο σχολείο! Είναι πανεπιστήμιο που δεν έχετε πάει!

Βιομήχανε Μάνεση. Η γενική συνέλευση των χαλυβουργών σου απαντάει!

Άκουσέ το καλά! Είμαστε όλοι απολυμένοι! Πίσω στη δουλειά θα γυρίσουμε όλοι! Σκλάβους δε θα μας κανείς! Έλα εσύ μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ.

Συνάδελφοι εργάτες, εργαζόμενοι

Στην Ελληνική Χαλυβουργία οι βιομήχανοι με την μαύρη κυβέρνησή τους δοκιμάζουν την αντοχή όλης της εργατικής τάξης.

Αν σπάσουμε εμείς, δε θα αφήσουν τίποτα όρθιο! Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους τίποτα δε θα είναι το ίδιο!

Τη δύναμη που μας δίνετε δεν πρόκειται να την προδώσουμε! Δεν κατεβήκαμε σε τέτοιο σκληρό αγώνα για να περάσουμε την ώρα μας! Για να τα διπλώσουμε στις δυσκολίες και τις απειλές. Υπερασπιζόμαστε τη ζωή μας και το ψωμί των παιδιών μας!
Θα γυρίσουμε μόνο αν νικήσουμε! Για αυτό σας θέλουμε στο πλευρό μας, πιο κοντά στον αγώνα.
Σε όλα τα εργοστάσια ετοιμάζονται να κάνουν τα ίδια, σε αρκετά ξεκίνησαν κιόλας: εκ περιτροπής εργασία, διήμερα, τριήμερα, μειώσεις μισθών πάνω από 30%, απολύσεις, απλήρωτοι για μήνες.
Οι βιομήχανοι κλιμακώνουν την επίθεσή τους. Και οι εργάτες θα κάνουμε το ίδιο! Εμείς είμαστε πιο δυνατοί! Και είμαστε ακόμα στην αρχή!
Η γενική συνέλευση των απεργών χαλυβουργών καλέι σε σύσκεψη τη Δευτέρα 5/12/2011 και ώρα 10:30 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας: Όλα τα σωματεία του Θριασίου. Εργοστασιακές επιτροπές, επιτροπές αγώνα, λαϊκές επιτροπές, συλλόγους. Κάθε τίμιο συνδικαλιστή που αντιστέκεται.
Είναι προσκλητήριο αγώνα, να μη λείψει κανείς!
Να οργανώσουμε την απάντησή μας. Να προκηρύξουμε και να οργανώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις:
• 24ωρη Απεργία για όλο το Θριάσιο για την Παρασκευή 9 Δεκέμβρη.
• Μεγάλη συγκέντρωση έξω από την πύλη της Χαλυβουργίας
Να βροντοφωνάξουμε: Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματά μας που κατακτήθηκαν με αίμα. Σκλάβοι για τα κέρδη των βιομηχάνων δε θα γίνουμε!
Συνάδελφοι εργάτες
Μην ακούτε τα ψέματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους, δεν θα δουλεύουν αυτοί με μισθούς πείνας, δε θα βρεθούν αυτοί στην ανεργία! Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους!
Μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση για αγώνα!
Η νίκη των χαλυβουργών, νίκη όλων των εργατών!

Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας.
Ασπρόπυργος 4/12/2011

Επανασύνδεση ρεύματος στο Άργος (βίντεο)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πριν λίγες μέρες πληροφορηθήκαμε ότι επι 15 ημέρες τρίτεκνη οικογένεια με τη μητέρα άνεργη ζει χωρίς ρεύμα. Όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό: όχι φως, όχι θέμανση, νερό κρύο, μη λειτουγία οποιασδήποτε ηλεκτρικής συσκευής κλπ

Παρότι η κίνησή μας αφορά κυρίως το χαράτσι που έχει ενσωματωθεί στους λογαριασμούς της ΔΕΗ θεωρήσαμε αυτονόητο να επανασυνδέσουμε το ρεύμα. Είναι ζήτημα στοιχειώδους ανθρωπιάς να εξασφαλίσουμε ότι συνάνθρωποί μας δεν θα ζουν σαν τα ποντίκια. Είναι ζήτημα στοιχειώδους ευαισθησίας να μην αφήσουμε κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα.

Δεν πρέπει να αφήσουμε η κοινωνία να γίνει σαν αυτούς που μας κυβερνούν: αδίστακτη, αδιαφορη, απάνθρωπη.

Ειδικα σήμερα που η ανεργία, η φοροεπιδρομή, το χτύπημα μισθών και συντάξεων, η καθίζηση στην οικονομία οδηγούν στην ακραία φτώχεια χιλιαδες οικογένειες η διασφαλιση στοιχειωδών όρων ζωής και επιβίωσης είναι για εμάς αδιαπραγμάτευτη. Το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό. Είναι απαραίτητο για την επιβίωση. Το ρεύμα δεν κόβεται. Δεν θα επιτέψουμε καμία οικογένεια στην πόλη μας να ζήσει στο σκοτάδι.

Καλούμε τους συμπολίτες μας να συνεχίσουν να μην πληρώνουν το χαράτσι του τέλους ακινήτων παρά μόνο την αξία ρεύματος μέσω ΑΤΜ και να συμβαλουν στη συλλογή εκατονταδων υπογραφών που θα σταλούν από την επιτροπή μας με εξώδικο στη ΔΕΗ. Ο άδικος, αντισυνταγματικός αυτός φόρος πρέπει να καταργηθεί.

Επιτροπή ενάντια στα χαράτσια

για την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια

τηλ. επικοινωνίας: 6947-944049, 6936-730668

πηγή: http://kdrasi.wordpress.com/2011/11/26/epanasyndesi_argo/

Οργή σαρώνει την Αγγλία

της Αριάδνης Αλαβάνου [πηγή: Αριστερό Βήμα]

Όπως στα παρισινά προάστια το 2005 και στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2008, αλλά ταυτόχρονα και διαφορετικά, η έκρηξη της νεανικής οργής σαρώνει πολλές πόλεις της Αγγλίας ύστερα από την εν ψυχρώ δολοφονία του 29 χρονου Λονδρέζου Μαρκ Ντάγκαν από την αστυνομία, τα ψεύδη που διέσπειραν στα ΜΜΕ ότι πυροβόλησε πρώτος και την επίθεση στους συγγενείς και συμπολίτες του που είχαν μαζευτεί ειρηνικά έξω από το αστυνομικό τμήμα ζητώντας εξηγήσεις για το θάνατό του. Από το περασμένο Σάββατο, η αναταραχή έχει εξαπλωθεί στο Λονδίνο, Μπρίστολ, Λιντς, Λίβερπουλ, Νότιγχαμ, Μπίρμινχαμ, ,Μάντσεστερ, Σάλφορντ Γουέστ Μπρόμγουιτς και Γούλβερχαμπτον στα Μίντλαντς, όπου γίνονται εκτεταμένες ταραχές και συγκρούσεις κυρίως πολύ νέων ανθρώπων με την αστυνομία, με καταστροφές καταστημάτων, αυτοκινήτων και οικημάτων.

Η αντίδραση του κατεστημένου του ΜΜΕ και της πολιτικής είναι να σπρώξει κάτω από το χαλί τις βαθύτερες κοινωνικές και πολιτικές αιτίες και να αποδώσει τα γεγονότα σε εγκληματίες και βίαια άτομα. Κλασική αντίδραση, αλλιώς θα έπρεπε να ομολογήσει τα ανομολόγητα. Την αστυνομική καταπίεση, την εκτεταμένη φτώχεια, την επιδείνωση της ζωής που έχει προκαλέσει η πολιτική των τελευταίων δεκαετιών. Η έκταση της αναταραχής ανάγκασε τον Βρετανό πρωθυπουργό να επιστρέψει άρον άρον από τις διακοπές και να συγκαλέσει τη Βουλή σε ειδική συνεδρίαση, όπου το αποτέλεσμα είναι προβλεπόμενο: ένταση της καταστολής.

Την ίδια στάση υπέρ της καταστολής κράτησε και ο Εντ Μίλιμπαντ, αρχηγός του Εργατικού Κόμματος που ζήτησε ακόμη μεγαλύτερη αστυνόμευση. Ο Εργατικός βουλευτής Τομ Γουάτσον κάλεσε να χρησιμοποιηθεί ο στρατός για την καταστολή των ταραχών, ενώ ο Συντηρητικός Π. Μέρσερ ζήτησε να εφαρμοστούν στο Λονδίνο τα κατασταλτικά μέτρα που είχαν χρησιμοποιηθεί στη Β. Ιρλανδία. Ο φόβος που διαπερνά τις ελίτ προέρχεται από την επίγνωση ότι η πολιτική που εφαρμόζουν εξοντώνει μια ολόκληρη γενιά νέων των φτωχών και εργαζόμενων στρωμάτων που εκφράζουν δυσαρέσκεια και μίσος για το πολιτικό και κοινωνικό κατεστημένο.

Ήδη έχουν γίνει συλλήψεις 1.000 ατόμων , ακόμη και 12 χρονων παιδιών, και σε 100 έχουν απευθύνει κατηγορίες. Σ΄ αυτούς περιλαμβάνονται έφηβοι, νεαροί εργάτες και άνεργοι απόφοιτοι πανεπιστημίων, διαψεύδοντας τους ισχυρισμούς των ΜΜΕ ότι πρόκειται για άτομα του περιθωρίου με εγκληματικές τάσεις .

Είναι λάθος να ειπωθεί ότι οι ταραχές είναι απολίτικες, λέει ο Ντάνιελ Χιντ (Al Jazeera 9/8). Άλλος ένας μαύρος Λονδρέζος δολοφονήθηκε από την αστυνομία η οποία, υποτίθεται, είναι αρμόδια για την προστασία των ανθρώπων. Και αυτό είναι ένα βαθιά πολιτικό θέμα. Ακόμη, επισημαίνει πως όταν πολλοί νέοι άνθρωποι αποφασίζουν να συγκρουστούν με τις δυνάμεις του “νόμου και της τάξης” και να επιδοθούν σε καταστροφές, αν και τα κίνητρα είναι διαφορετικά, οι πράξεις τους μπορούν να κατανοηθούν μόνο με πολιτικούς όρους -- “διότι δεν υπάρχουν πολλοί απ΄ όσους λένε τις συνήθεις κοινοτοπίες που να γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει να είσαι νέος, φτωχός και να ζεις στο κέντρο των βρετανικών πόλεων. ...Ίσως θα έπρεπε να ρωτήσουμε αυτούς τους νέους πριν ξεστομίσουμε τη φράση “ανεγκέφαλη βία””.

Η οργή που εκδηλώθηκε ήταν κατ΄ αρχάς μια μαζική αντίδραση στην αστυνομική βία. “Πρόκειται για ένα μαζικό ξεσηκωμό”, λέει ο Άγγλος δημοσιογράφος Ντάρκους Χάουι στο αμερικανικό δίκτυο Democracy Now!, που έρχεται από τα βάθη της κοινωνίας, από τη συλλογική συνειδητοποίηση λευκών και κυρίως μαύρων νέων της αναίτιας και συστηματικής αστυνομικής παρενόχλησης. Από τη δυσανεξία που προκαλεί το να σε σταματούν και να σου κάνουν σωματική έρευνα στο δρόμο, πολλές φορές την ημέρα. Παλιότερα, για να σταματήσουν κάποιον στο δρόμο και να του κάνουν έρευνα έπρεπε να έχει διαπράξει αξιόποινη πράξη. Επί Μπλερ, οι σχετικοί νόμοι αντικαταστάθηκαν με την αντιτρομοκρατική νομοθεσία που σημαίνει ότι η αστυνομία μπορεί να σταματά και να κάνει σωματική έρευνα στον οποιονδήποτε, οπουδήποτε και οποιαδήποτε στιγμή χωρίς λόγο. Οι σχολιαστές μιλούν για θεσμοποιημένο ρατσισμό ενάντια στις μειονότητες και στους πιο φτωχούς. Αναφέρεται ότι από το 1998 333 άτομα έχουν πεθάνει στα χέρια της αστυνομίας και ουδείς αστυνομικός έχει τιμωρηθεί γι΄ αυτούς τους θανάτους. Οι δολοφονίες μελών των φτωχών στρωμάτων από την αστυνομία είναι κοινωνικά αποδεκτές, αλλά οποιαδήποτε αντίδραση σ΄ αυτές αντιμετωπίζεται με τη βία του κράτους. Η “εγκληματικότητα” ορίζεται, ως συνήθως, με δύο μέτρα και δύο σταθμά στις δυτικές δημοκρατίες. Για αυτά τα γεγονότα υπήρξαν πολλές ειρηνικές διαμαρτυρίες οι οποίες αγνοήθηκαν πλήρως τόσο από τον Τύπο όσο και από τις Αρχές. Μια τέτοια διαμαρτυρία που όχι μόνο αγνοήθηκε, αλλά και χτυπήθηκε από την αστυνομία αποτέλεσε την αφορμή και των πρόσφατων ταραχών.

Το γεγονός ότι “δεν ακούγονται” ρίχνει φως στο ξέσπασμα της νεανικής οργής και στις μορφές που αυτή παίρνει, υποστηρίζει ο μπλόγκερ Ρίτσαρντ Σίμουρ, επικαλούμενος τη δήλωση ενός νέου σε δημοσιογράφο. “Νομίζεις ότι αυτές οι οχλοκρατικές διαμαρτυρίες είναι ο σωστός τρόπος για να κερδίσεις αυτό που θέλεις;”, ρωτά ο δημοσιογράφος. Και ο νέος απαντά: “Ναι, επειδή αν δεν κάναμε αυτές τις φασαρίες δεν θα μας μιλούσες καν” (συνέντευξη στο Democracy Now! 9/8).

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση του Άλεξ Καλίνικος από το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα ( New Left Project) που επιχειρεί να κάνει μια σύγκριση των σημερινών γεγονότων με τις ταραχές που είχε ξεσπάσει στο Μπρίξτον το 1981. Οι σημερινές ταραχές, υποστηρίζει, είναι μια στοιχειακή έκρηξη των στερημένων δικαιωμάτων νέων της εργατικής τάξης που κατοικούν στα κέντρα των πόλεων. Αυτό που τους ώθησε ήταν το μίσος για την αστυνομία που λειτούργησε σαν αλεξικέραυνο για όλες τις άλλες αιτίες της δυσαρέσκειας. Τα βασικά χαρακτηριστικά τους ήταν ίδια μ΄ αυτά των ταραχών του 1981 και αυτών που έγιναν στα αμερικανικά γκέτο τη δεκαετία του 1960 και στο Λος Άντζελες το 1992. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες διαφορές: Η πολιτική αποξένωση είναι ακόμη μεγαλύτερη σήμερα, εν μέρει χάρη στους Νέους Εργατικούς , αλλά και εξαιτίας της μείωσης του μαύρου εθνικισμού και της σκληρής αριστεράς των Εργατικών που ήταν φαινόμενα έντονα και συνυφασμένα τη δεκαετία του 1980. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα ξεσπάσματα αυτά είναι αποπολιτικοποιημένες “εγκληματικές πράξεις” . Πολλοί απ΄ αυτούς τους νέους συμμετείχαν στις μαθητικές και φοιτητικές διαμαρτυρίες του περασμένου χειμώνα και αυτό μαρτυρείται από τη συχνότητα με την οποία αναφέρονται στην κατάργηση του εκπαιδευτικού επιδόματος.

Η λεηλασία, ως μορφή ενός καταναλωτισμού του τύπου “κάν΄ το μόνος σου, είναι πιο έντονο στοιχείο από ό,τι τριάντα χρόνια πριν και αντανακλά την έντονη εμπορευματοποίηση των επιθυμιών στη νεοφιλελεύθερη εποχή: Αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι λεηλατούν είναι αυτόματα που οδηγούνται από το φετιχισμό του εμπορεύματος, αλλά ότι η εξέγερσή τους διαμορφώνεται από τις αξίες που κυριαρχούν στην κοινωνία. Πιο ενδιαφέρων είναι ο αντίκτυπος της μεταβαλλόμενης οικονομικής γεωγραφίας του Λονδίνου : ένα από τα δύο παγκόσμια χρηματοπιστωτικά κέντρα, χαρακτηρίζεται από μια εξόφθαλμη πόλωση μεταξύ πλούσιων και φτωχών. Όμως, υπάρχουν γειτονιές όπου ζουν δίπλα-δίπλα πλούσιοι και φτωχοί. Αυτή η συνύπαρξη επίσης δεν υπήρχε τη δεκαετία του 1980.

Οι ταραχές αυτές δεν είναι συνειδητά πολιτικά κινήματα. Όμως, μπορούν να κατανοηθούν μέσω μιας πολιτικής ανάλυσης που εκκινεί από την ταξική αντιπαλότητα που διαμορφώνει όλο και πιο βαθιά τη ζωή . Η επαναστατική αριστερά, επισημαίνει, πρέπει να αντισταθεί σταθερά στον ηθικό πανικό που εκφράζεται από τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς και να αρνηθεί να καταδικάσει τους ταραξίες – όχι επειδή αποτελούν μια νέα πρωτοπορία, αλλά επειδή η ευθύνη για ό,τι συμβαίνει βρίσκεται σε αυτούς που έχουν επιτρέψει να καλλιεργηθεί και να αυξηθεί η ανισότητα, η φτώχεια, ο ρατσισμός και η αστυνομική βία.

Δεν υπάρχει μονοδιάστατο νόημα σ΄ αυτό που συμβαίνει στο Λονδίνο και αλλού, λέει ο Ντάνιελ Χιντ (ό.π.). Υπάρχουν όμως συνδέσεις που μπορούν και πρέπει να γίνουν. “Η παγκόσμια οικονομική κρίση είναι εξίσου πολιτική όσο και οι ταραχές των τελευταίων ημερών. Δεν χρειάζεται να τραβήξουμε μια ευθεία γραμμή ανάμεσα στις διασώσεις των τραπεζών και σ΄ αυτό που συμβαίνει τώρα στο Λονδίνο. Αλλά δεν πρέπει να χάνουμε από τα μάτια μας ότι και τα δύο γεγονότα μιλούν για την τρέχουσα κατάστασή μας. ... Μια κοινωνική και πολιτική τάξη πραγμάτων που επιβραβεύει το βανδαλισμό και τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας όταν οι αυτουργοί είναι αρκετά πλούσιοι και ισχυροί”.

Αριάδνη Αλαβάνου

(Πηγές: The Guardian, Democracy Now!, Al Jazeera, WSWS, New Left Project)

«Πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω: Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία »…

Μια συγκλονιστική μαρτυρία του δημοσιογράφου Μανώλη Κυπραίου που έχασε την ακοή του από την αναίτια και δολοφονική αστυνομική βία που ασκήθηκε:

«Ήταν κάπου 9 το πρωί στις 15 Ιουνίου, όταν έφτασα με το μετρό στο Σύνταγμα. Αποφάσισα να μη βγω στον κεντρικό χώρο της πλατείας αλλά στην έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο, είδα στη Βασιλίσσης Σοφίας κάτι που με «πάγωσε».

Ένα σιδερένιο τείχος. Ένα τείχος που όμοιό του είχα δει να στήνουν οι πάνοπλοι ισραηλινοί στρατιώτες απέναντι από τους άοπλους Παλαιστινίους αμάχους.

Αμέσως ένα προαίσθημα ανησυχία και ενδόμυχα ένας φόβος αν θέλεις με κυρίεψε. Αυτοί τη φορά ήταν αποφασισμένοι για όλα είπα μέσα μου.

Αυτό με έκανε να είμαι πιο προσεκτικός ...συνέχεια

Και ένα άρθρο του Γιώργου Αυγερόπουλου: 

Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό. Ειδικά στο Μεξικό, οι αστυνομικοί όπως γνωρίζουν πολλοί, θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι. Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου χθες Τετάρτη 29/6 στο Σύνταγμα, ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική αστυνομία ...συνέχεια

Το ΚΚΕ και οι αγανακτισμένοι

Όπως θα καταλάβατε, αυτές τις ημέρες είχαμε σοβαρότερα πράγματα να κάνουμε και ο χρόνος για το διαδίκτυο ήταν ελάχιστος. Μας βοήθησαν όμως η χθεσινή γιορτή του Αγίου Πνεύματος κθώς και η πνευματώδης συνέντευξη της Λιάνας στην χθεσινή Ελευθεροτυπία να γράψουμε κι εμείς τη γνώμη μας. Είπε λοιπόν η αγαπητή, και αγαπημένη αγανακτισμένη των ΜΜΕ, Λιάνα Κανέλη:

Σε πλατεία όπου τίθενται όροι για την απέκδυση του προσερχόμενου από κάθε πολιτική του θέση και ιδέα δεν είναι πλατιά και ανοιχτή πλατεία. Αρχίζει ωραία και μπορεί να εξελιχθεί μοιραία σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Αλήθεια, μετανάστες δέχεται αυτή η πλατεία; Ή μήπως πρέπει να αλλάξουν και χρώμα και να κομίζουν πιστοποιητικό νόμιμης εκμεταλλευσιμότητάς τους ως τάξη ακαθάρτων; «Στην Αριστοτέλους που γερνάς...» έλεγε το τραγούδι της Χαρούλας, «Σάββατο κι απόβραδο και ασετυλίνη». Τώρα ο Μπουτάρης φοβάται τον Στάλιν - Μίκη. Ελεος. Πλατειάζουμε.

Η λαθροχοιρεία είναι προφανής. Κανείς δεν είπε οι συμμετέχοντες να μην φέρουν μαζί τις πολιτικές τους θέσεις, αλλά να μην φέρουν τη διαφημιστική κάρτα του μαγαζιού τους, καθότι είναι γνωστά τα μαγαζιά και το πού μπορεί κανείς να τα βρει.Πάντως, επειδή οι φασιστικές λογικές αποκλεισμών δεν ταιριάζουν στο ΚΚΕ, στην επόμενη συγκέντρωση θα πάμε να μοιράσουμε ένα φυλλάδιο του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα μπλοκ του ΠΑΜΕ, όπου εκεί δεν ισχύει φυσικά το απολίτικο της πλατείας "Έξω τα κόμματα" αλλά το "Έξω τα άλλα κόμματα, πλην ΚΚΕ".

Εν συνεχεία διαβάσαμε μια "ανοιχτή επιστολή προς τους αγανακτισμένους" όπου ο συντάκτης αναφέρει πως τα νέα μέτρα της κυβέρνησης είναι απόδειξη του ότι όχι απλά το κίνημα δεν φοβίζει την κυβέρνηση αλλά ίσα ίσα την ενθαρρύνει να προχωρήσει γρηγορότερα!!!
Εαν δεχτούμε ότι ένα κίνημα των 20 ημερών είναι αναποτελεσματικό, τότε τι να πούμε για την 30 ετή πλήρη αποτυχία της αριστεράς να ανατρέψει τους συσχετισμούς. Ή, για να μην το πάμε τόσο παλιά: Εδώ και 1,5 χρόνο που μας ξεσκίζουν πότε φοβήθηκε η κυβέρνηση το ΠΑΜΕ; Όταν έκανε το μνημόνιο 1, όταν έκανε το μνημόνιο 2, όταν υπέγραφε τη δανειακή σύμβαση; Φοβήθηκε έστω και τώρα την εξαγγελία απεργίας για τις 15 από το ΠΑΜΕ; Γιατί η βλακεία σπάει κόκκαλα...

 
Βέβαια, ευτυχώς η ανακοίνωση του ΚΚΕ στις 7/6 βάζει τα πράγματα στην θέση τους: 

"Η λαϊκή αγανάκτηση που φουντώνει ανησυχεί την πλουτοκρατία, ωστόσο δεν τη φοβίζει...".

και μας δίνει λίγο θάρρος αφού ακόμα και η ανησυχία της πλουτοκρατίας είναι κάτι παραπάνω από την ησυχία που ένιωθε μήνες τώρα.
Θα καταχραστούμε τον χρόνο σας με μερικές ακόμα παρατηρήσεις σε κομμάτια της ίδιας ανακοίνωσης:

"Η κυβέρνηση, τα κόμματα και οι μηχανισμοί του συστήματος έχουν κάθε λόγο να μείνει θολή η αυθόρμητη μαζική αγανάκτηση.".  

Ακόμα και το ΚΚΕ αφορίζει όλα τα κόμματα, αφού δεν προσδιορίζει ποιά εννοεί... Αγανάκτισε κι αυτό!

"Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που πολύ πριν φέρουν το μνημόνιο καλούσε το λαό σε ξεσηκωμό," 

και όταν ο λαός ξεσηκώνεται τότε το ΚΚΕ του λέει πως δεν αρκεί να ξεσηκωθείς αλλά πρέπει να υιοθετήσεις και το πρόγραμμά μου (λαϊκή εξουσία...), αλλιώς άντε πάλι σπίτι σου και ξαναβγές έξω όταν είσαι έτοιμος...

"Άλλωστε το ΚΚΕ είχε προβλέψει ότι αργά ή γρήγορα θα υπάρξουν και αυθόρμητα μαζικά ξεσπάσματα δίπλα στις μάχες που δίνει το οργανωμένο ταξικό λαϊκό κίνημα." 

Τι να το κάνεις; Τζάμπα τα μέντιουμ...

"Η διαμαρτυρία κατά της ανεργίας για να έχει νόημα πρέπει να συνοδεύεται και με την πάλη να γίνουν λαϊκή - κοινωνική περιουσία οι μεγάλες επιχειρήσεις.". 

Ε, βέβαια! Πώς αλλιώς να έχει νόημα! Θα το μεταφέρουμε στους ανέργους συμπολίτες μας μήπως και ξυπνήσουν...

"Τα αντιδραστικά συνθήματα «έξω τα κόμματα, τα συνδικάτα», που προβάλλουν ορισμένα κέντρα". 

Να το θέσουμε αλλιώς το ζήτημα των κομμάτων:
 
α) αν δεν θέλει η αριστερά να την παίρνουν μπάλα οι μούντζες τότε θα μπορούσε καταρχήν να φύγει από τη Βουλή. Τι θέλει, μέρες κοινοβουλευτικών-συνταγματικών εκτροπών και καταιγίδας αντιλαϊκών μέτρων, να μπερδεύεται με τα πίτουρα; Δεν της είπαμε κιόλας να βγούμε από το ευρώ (για να καθησυχάσουμε την Αλέκα και τον Αλέξη γιατί το έχουν άγχος τελευταία...) από τη Βουλή της είπαμε να βγει;
 
β) Τον λαό η ταξική, κομμουνιστική αριστερά τον συναντά ούτως ή άλλως, όπως η ίδια ισχυρίζεται, στους χώρους δουλειάς, σπουδών και στις γειτονιές. Τι θέλει να πάει να τον πρήξει με τις σημαίες της και στις πλατείες; Δηλαδή τα στελέχη του ΚΚΕ και πριν τους αγανακτισμένους περνούσαν από το Σύνταγμα με τη σημαία του ΚΚΕ; Άσε που πολλά μέλη και φίλοι του ΚΚΕ, οι οποίοι "δεν κατανοούν" τη γραμμή της ηγεσίας τους, κυκλοφορούν στις πλατείες ανενόχλητοι φυσικά και χωρίς να απεκδύονται των πολιτικών τους ιδεών.

Τα ΜΑΤ και τα γιαούρτια

Άλλοι έχουν τα ΜΑΤ, μαζεύουν και τρομοκρατούν όποιον διαμαρτύρεται (τα θύματα δηλαδή) και άλλοι παλεύουν με γιαουρτάκια (ενάντια στους θύτες δηλαδή)...

Το φοβερό; Οι γιαουρτωμένοι (οι θύτες δηλαδή, οι οποίοι πέραν των άλλων, συλλαμβανουν όποιον διαμαρτύρεται) βγαίνουν και από πάνω!

Αλλά επειδή τα πράγματα είναι πιο σοβαρά... διαβάστε το άρθρο του Χ. Κατσούλα από το Δρόμο που κυκλοφορεί

"Πόσο μακρινό είναι το Ράιχσταγκ;"

Άρθρο του Χ. Κατσούλα, στελέχους της ΚΟΕ στον Δρόμο Η στοχοποίηση πολιτικών χώρων ανοίγει το δρόμο για αντιδραστικές εξελίξεις. Είναι τόσο ανόητος, εμπαθής, φαιδρός, ψεύτης και λασπολόγος, ο αντιπρόεδρος; Λέει κατ' εξακολούθηση εξωφρενικές ανακρίβειες και συκοφαντίες για τη Μαρφίν, τον Παναγόπουλο, το Παρίσι και την Κερατέα; Έχει το ακαταλόγιστο και του ευχόμαστε περαστικά; Προειδοποιούμε τον πρωθυπουργό; Έχει τόση πλάκα η διαδικτυακή καζούρα για το γιαούρτι παρά πόδας; Για τους γάτουλες τους Αλβανούς που πληρώνονται, ενώ τα κορόιδα οι Έλληνες γιουχάρουν αμισθί; Για το γαλακτοκομικό κεράτωμα του έρωτα ΠΑΣΟΚ - ΛΑΟΣ; Για τους βιονικούς αριστεριστές που έχουν πάρει σβάρνα το Βερολίνο, τη Σύρο, τα Παρίσια και τα Καλύβια; Για την καημένη την κυβέρνηση που της έχει απαγορέψει ο Σύριζα να επικοινωνήσει με το λαό της; Συγνώμη, αλλά στο κρεσέντο Πάγκαλου κρύβονται πολλά περισσότερα. Δεν έχει απλά την κάλυψη της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού προσωπικά, αλλά ολόκληρου του πολιτικού προσωπικού της χρεοκοπίας, που παλεύει ιδρωμένο να επιβιώσει. Ανάμεσα στο να σηκώνεις το χεράκι σου και να καταδικάζεις το λαό σε πτώχευση και στο να σε πάρει αυτός ο λαός με τις πέτρες (καταπώς κάποιος κάποτε προειδοποιούσε) δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ζήτησε προληπτική καταδίκη των σημερινών διαμαρτυριών στις παρελάσεις. Πώς να καταδικάσεις τη διαδήλωση των μαθητών στο Περιστέρι που ζητούν να μην κλείσουν τα σχολεία τους; Πώς να καταδικάσεις τους απλήρωτους επί μήνες αναπληρωτές εκπαιδευτικούς στο Σύνταγμα; Πώς να καταδικάσεις άνεργους οικογενειάρχες, προοριζόμενους για πολύχρονη φτώχεια; Πώς να καταδικάσεις μια ολόκληρη κοινωνία που πρέπει να πνιγεί στα σκουπίδια, λόγω της τσέπης ενός εργολάβου; Η αριστερά μακάρι να μπορούσε να συντονίσει, να ενώσει, να εκφράσει πολιτικά όλους τους παραπάνω. Αν δεν μπορεί να το κάνει, τότε πράγματι οφείλει να ζητήσει συγνώμη. Αν αντίθετα οι παραπάνω γιουχάρουν κάποιον υπουργό, αυτός που πρέπει να ζητήσει συγνώμη είναι ο υπουργός. Διότι η κακή πρόθεση της αριστεράς απέναντι στην εξουσία υπάρχει από καταβολής αριστεράς. Όμως το πανταχόθεν και μαζικό γιουχάισμα στην εξουσία υπάρχει από καταβολής μνημονίου. Αν η εξουσία είχε φιλότιμο θα είχε ήδη προβληματιστεί. Ο Πάγκαλος προέβλεψε απόπειρα δολοφονίας του και τη χρέωσε προκαταβολικά και προσωπικά στον Α. Τσίπρα. Θα έσπερνε υποψία προβοκάτσιας, αν οι πολιτικοί μας είχαν μια στάλα αυτοθυσίας: Να λέγαν δηλαδή “αποθανέτω η ψυχή μου υπέρ του μνημονίου”. Πράγμα δύσκολο. Την αληθινή ερμηνεία της προφητείας Πάγκαλου την έδωσε ο γνωστός τηλεπαρουσιαστής Πρετεντέρης. Συνέδεσε ταχυδακτυλουργικά το κίνημα “Δεν πληρώνω” με τις ιταλικές Ερυθρές Ταξιαρχίες. Ο αντιπρόεδρος βαφτίζει το γιουχάισμα τρομοκρατική πράξη. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος βαφτίζει φασισμό την κοινωνική διαμαρτυρία και δημοκρατία το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Και ο Πρετεντέρης προσπαθεί να συνδέσει την άρνηση χαρατσώματος με τον Μάριο Μορέτι. Πράγμα επίσης δύσκολο, αλλά άμα έχεις όλα τα κανάλια στο “πες πες κάτι θα μείνει”, μπορείς να το παλέψεις. Η ομόθυμη γραμμή πλεύσης του υπηρετικού προσωπικού του μνημονίου δείχνει την απόπειρα να ερμηνευτεί η λαϊκή οργή σαν οργανωμένο σχέδιο ενός μηχανισμού. Από τη λίμνη της Βουλιαγμένης μέχρι το συνέδριο των Αρχιτεκτόνων, το “κομματάκι της αριστεράς” που λέγεται Σύριζα είναι παντού. Για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει απόγνωση και οργή. Δεν υπάρχει η σοσιαλιστική βαρβαρότητα που ρίχνει την κοινωνία τη μια μέρα στην κατάθλιψη και την άλλη στην τάση αυτοδικίας. Υπάρχει μόνο ο Σύριζα και οι ενοικιαζόμενοι Αλβανοί του. Την κυβέρνηση τη φτύνουν, αλλά προσπαθεί να μας πείσει ότι βρέχει. Οι αχώνευτες τερατολογίες του Πάγκαλου δείχνουν κάτι χειρότερο: Τη στοχοποίηση της αριστεράς. Όχι επειδή η αριστερά αλώνει τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Αλλά επειδή οι εντολοδόχοι της τρόικας και των χρηματαγορών θωρακίζονται. Και επομένως ετοιμάζουν μια ισχυρή αντιδημοκρατική εκτροπή. Το τσαλάκωμα του Συντάγματος και ο εξευτελισμός της Βουλής δεν είναι αρκετός. Οι αντοχές της κοινωνίας τέλειωσαν, αλλά πρέπει να βγει κι άλλη βρώμικη δουλειά. Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Αυτό ακριβώς κάνει η κυβέρνηση, με οργιώδεις ρυθμούς και θαυμαστή ενότητα. Η στοχοποίηση πολιτικών χώρων ανοίγει το έδαφος για αντιδραστικές εξελίξεις. Άλλωστε το χειρότερο κουβάρι που ξετυλίχτηκε στον 20ο αιώνα, ξεκίνησε από έναν προβοκατόρικο εμπρησμό. Μπορούμε λοιπόν να γελάσουμε ή να θυμώσουμε με τον αναιδή αντιπρόεδρο και την κυβερνητική κουστωδία. Να ξεσκάσουμε ή να εκνευριστούμε με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και το ντοκτορά στην αρλουμπολογία. Να σκαρώσουμε ανέκδοτα και γραφικά για το διαδίκτυο και να βγάλουμε καταγγελίες και διαμαρτυρίες. Αλλά πάνω από όλα πρέπει να ετοιμαστούμε για αγώνα αντοχής. Οι αντισυγκεντρώσεις των οπαδών της τρόικας που απεργάζεται η κυβέρνηση, μπορούν να γεννήσουν Γκοτζαμάνηδες. Και οι φαιδρότητες μπορούν να γεννήσουν εκτρώματα.

Επίσης, υπάρχει και σχετικό με τα γεγονότα στο Σύνταγμα Δελτίο Τύπου της ΚΟΕ.

Σε απεργία πείνας ζευγάρι ανέργων στην Καβάλα

Δελτίο Τύπου της Πρωτοβουλίας «ΔΙΚΑΙΩΜΑ» για την απεργία πείνας συμπολιτών μας

Δύο συμπολίτες μας βρίσκονται από την Παρασκευή 11/03 σε απεργία πείνας ζητώντας δουλειά, στην κεντρική πλατεία της πόλης. Σπρωγμένοι από την ανεργία και τα μεγάλα οικονομικά αδιέξοδα που εξαιτίας της δημιουργήθηκαν προχώρησαν στην απεγνωσμένη αυτή πράξη, μην έχοντας κάτι άλλο να περιμένουν. Το μεσημέρι αστυνομικοί, επικαλούμενοι «εντολές άνωθεν» και το αδίκημα της «καταπάτησης δημόσιας περιουσίας» τους οδήγησαν στο τμήμα όπου τους ανάγκασαν να δώσουν δακτυλικά αποτυπώματα και να φωτογραφηθούν σαν κοινοί εγκληματίες! Την ώρα εκείνη η δημοτική αστυνομία τους πήρε στα κλεφτά το αντίσκηνο που είχαν προκειμένου να προφυλαχθούν από το κρύο ακόμη και τα μπουκάλια με το νερό που πίνανε. Μετά από ώρα οι δύο συμπολίτες άνεργοι επέστρεψαν στην πλατεία όπου συνεχίζουν μέχρι και αυτή την ώρα την απεργία πείνας.

Η απεγνωσμένη αυτή πράξη προέρχεται από δύο ανέργους (από τους 800.000 «επίσημα» καταγεγραμμένους ανέργους της χώρας και τους 14.000 στην Καβάλα) που βιώνουν στο πετσί τους την απόσυρση του κράτους από την συνταγματικά κατοχυρωμένη υποχρέωση του να εξασφαλίζει εργασία για όλους τους πολίτες. Που βιώνουν την απάνθρωπη πολιτική της Κυβέρνησης του Μνημονίου, που υπό τις οδηγίες των ξένων αφεντικών της, πετάει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία, τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, την ίδια στιγμή που χαρίζει ζεστό χρήμα και φόρους δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ σε τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες. Που πετσοκόβει μισθούς, συντάξεις ακόμη και το πενιχρό επίδομα ανεργίας, προκειμένου να μην κόψει ούτε ένα ευρώ από τους πλούσιους που, μόνο στις ελβετικές τράπεζες, έχουν φυλαγμένα πάνω από 300 δις ευρώ. Που επιλέγει να πετάξει στον οικονομικό και κοινωνικό καιάδα μια ολόκληρη κοινωνία και μία ολόκληρη χώρα για να μην στενοχωρήσει τα αιμοσταγή γεράκια των χρηματαγορών και των ξένων κερδοσκόπων-γενοκτόνων. Που, μαζί με τους ντόπιους εκφραστές της πολιτικής της, υπόσχεται –προεκλογικά- 36μηνα πλήρης απασχόλησης στο Δήμο και μετά το ξεχνάει και τάζει «ασπιρίνες» 5μηνης κοινωνικής εργασίας των 625 ευρώ το μήνα. Που ξεπουλάει ό,τι δημόσιο πλούτο έχει απομείνει ρημάζοντας το κράτος, προκειμένου οι κρατικοδίαιτοι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι πολυεθνικές να μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν χρυσές μπίζνες πάνω στα συντρίμμια του.

Οι πράξεις απόγνωσης, σαν και αυτή των δύο συμπολιτών μας, θα πολλαπλασιαστούν στο άμεσο μέλλον, αν δεν ηττηθεί αυτή η πολιτική. Πριν μας φτάσουν εκεί, χρειάζεται να ενωθούμε και να αντισταθούμε. Οι πολύμηνοι αγώνες και τα ενωτικά συλλαλητήρια των ανέργων στην Καβάλα δείχνουν το δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί. Το δρόμο της οργάνωσης και του αγώνα όλων των ανέργων και των εργαζομένων για την υπεράσπιση του δικαιώματος στη δουλειά με δικαιώματα για όλους.

Χρειάζεται άμεσα:

* Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας! Να τους παρασχεθεί ο απαραίτητος εξοπλισμός που να ανακουφίζει τη συνέχιση του αγώνα τους. Να υπάρχει μόνιμη ιατρική παρακολούθηση και νομική βοήθεια. Καλούμε τους συμπολίτες να περάσουν από την πλατεία και να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους απεργούς πείνας. Να συσταθεί άμεσα ανοιχτή μαζική επιτροπή αλληλεγγύης

* Να καταγγελθεί η στάση της ΕΛΑΣ και της δημοτικής αστυνομίας που φέρθηκε στους ανέργους σαν κοινούς εγκληματίες! Και που όλες οι υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας (δημοτικές, περιφερειακές) είναι άφαντες. Φαίνεται ότι μόνο με την καταστολή κυβέρνηση και Δήμος μπορούν να λύσουν τα τεράστια προβλήματα που γεννούν οι πολιτικές επιλογές τους.

* Να συνταχθούν ψηφίσματα συμπαράστασης από εργατικά σωματεία, συλλόγους, φορείς, οργανώσεις, πολιτικά κόμματα.

* Ενότητα και οργάνωση όλων των ανέργων και των εργαζομένων. Για ένα μεγάλο μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, ένα παλλαϊκό ξεσηκωμό που θα διώξει Κυβέρνηση, Μνημόνιο και τρόικα και θα επιβάλλει την πολιτική, οικονομική και κοινωνική διέξοδο της χώρας.

Πρωτοβουλία ανέργων-εργαζομένων «ΔΙΚΑΙΩΜΑ»

dikaioma.gr
πηγή:http://23flevari.wordpress.com/2011/03/14/kavala/

Αχρείοι και αριστεριστές του Ουισκόνσιν

Άρχισαν τα όργανα να ...χτυπούν την "ακραία" πρόταση να μείνει στις 23/3 ο κόσμος στην πλ. Συντάγματος αντί του γνωστού γρήγορου τρεξίματος (είτε λόγω επιλογής-ΚΚΕ- είτε λόγω χημικού πολέμου - οι υπόλοιποι).

Πέρα από τα ΜΜΕ που φαίνεται πως ανησύχησαν από τη συγκεκριμένη πρόταση (γι'αυτό και σειρά άρθρων παραμονές της απεργίας για επικείμενες προβοκάτσιες ...) μάλλον αρκετά άβολα ένισωσαν και οι ηγεσίες της επίσημης αριστεράς. Ο ΣΥΝ πέρασε στα γρήγορα από την πλατεία Συτάγματος και το ΚΚΕ έκανε επίσης τροχάδην την πορεία του αφού την πρηγούμενη ημέρα μέσα από το πρωτοσέλιδό του είχε συμμετάσχει στην κινδυνολογία των ΜΜΕ αναμένοντας προβοκάτσιες...).

Πάντως χιλιάδες πολίτες που παρέμειναν για ώρες στην πλ. Συντάγματος κατοχύρωσαν μια νέα πρακτική.

Σχετικά μπορείτε να διαβάστε κάποια πολύ ενδιαφέροντα κείμενα:

“Αχρείοι και αριστεριστές του Ουισκόνσιν” του Γ. Παπαϊωάννου από το Δρόμο

Αυτοί που μείναν,κι αυτοί που φύγαν [αιδώς,[Τ]ΑΧΡΕΊΟΙ ! από το μπλογκ Πεντανόστιμη

και να ακούσετε από πρώτο χέρι εκπομπή του Ν. Φίλη (διευθυντή της Αυγής) όπου χαρακτηρίζει "ταχρείους" όσους έκαναν τον παραλληλισμό της γνωστής πλατείας στην Αίγυπτο με την πλ. Συντάγματος:

[πηγή: ΠΑΣΑ]

Βίντεο από τις συγκεντρώσεις στην Αθήνα

Πάρα πολύς κόσμος, πολλά τα δακρυγόνα που έπνιξαν μια ακόμα πορεία. Το καθεστώς Παπανδρέου πρέπει να φύγει.

πηγή ΕΟΣ

Ποιό είναι το πραγμτατικό "κίνημα του τζάμπα";

Ποιο είναι το πραγματικό «κίνημα του τζάμπα»;

Του Γιώργου Παπαϊωάννου.

Αρκετοί χαριτωμένοι κυβερνητικοί και μεγαλοδημοσιογράφοι, μιας και έχουν εξαντληθεί τα επιχειρήματα, προσπαθούν να χτυπήσουν «ηθικά» το κίνημα ανυπακοής. Έχουν αυξηθεί, λοιπόν, οι αναφορές στο «κίνημα του τζάμπα» ή σε κάποιους «τζαμπαζήδες» που δεν πληρώνουν διόδια και εισιτήρια στις συγκοινωνίες.

Το κίνημα του τζάμπα είναι υπαρκτό και σε αυτό συμμετέχουν οι παρακάτω:

• Οι τράπεζες που έχουν απορροφήσει τζάμπα μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

• Οι εταιρίες που στήνουν τα μαγαζάκια τους στους εθνικούς δρόμους και χαρατσώνουν τους πολίτες εισπράττοντας διόδια με παράνομες και αποικιοκρατικές συμβάσεις.

• Οι επιχειρηματίες που προσλαμβάνουν κόσμο χωρίς να πληρώνουν οι ίδιοι τα ένσημα, αλλά ο ΟΑΕΔ μέσω προγραμμάτων και χρημάτων των ίδιων των ασφαλισμένων.

• Πάλι οι επιχειρηματίες που γλιτώνουν, με τον τελευταίο νόμο, αποζημιώσεις απόλυσης, αυξήσεις στους μισθούς και πολλά ακόμα.

• Οι εφοπλιστές που απολαμβάνουν πλήθος από φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις.

• Οι ξένοι επενδυτές που με το fast track και τις αποικιοκρατικές συμβάσεις απαλλάσσονται από τη φορολογία και τις υποχρεώσεις της εργατικής νομοθεσίας.

• Οι καναλάρχες που είναι γνωστό ότι εκπέμπουν στο τζάμπα και χωρίς άδειες έναντι εκβιασμών και εξυπηρετήσεων.

• Το κράτος που εκμεταλλεύεται την εργασία χιλιάδων ανθρώπων μέσω των εργολαβιών και της ενοικίασης εργαζομένων.

• Πάλι το κράτος που χρωστάει δισεκατομμύρια ευρώ στις συγκοινωνίες, στους δήμους και σε πολίτες.

• Το υπουργείο Παιδείας που είχε απλήρωτους τους ωρομίσθιους, που φέτος προσέλαβε αναπληρωτές στο τζάμπα και μετά τους έκανε έκπληξη ότι θα πληρωθούν από το ΕΣΠΑ.

• Το υπουργείο Υγείας που με το έτσι θέλω αρνείται να πληρώσει τους γιατρούς για τις εφημερίες τους.

Ας μη συνεχίσουμε τον κατάλογο των τζαμπατζήδων. Η διαφορά με τα άλλα κινήματα είναι ότι αυτό το κίνημα έχει γερές πλάτες. Έχει το νομικό οπλοστάσιο που του επιτρέπει να δρα «νόμιμα» και ανενόχλητα, ειδικά με το έκτακτο καθεστώς του Μνημονίου και της τρόικας. Απέναντι σε όλους αυτούς είναι... σούζα οι γνωστοί μεγαλοδημοσιογράφοι και ούτε το όνομά τους δεν λένε. Απέναντι στους πολίτες είναι μάγκες και μιλάνε πολύ άνετα για «τζαμπατζήδες». Δικαιούνται κι αυτοί μια θέση στο πραγματικό κίνημα του τζάμπα ως τζάμπα μάγκες.

Να ξέρουν, λοιπόν, τα παπαγαλάκια ότι κανέναν δεν πείθει η προσπάθεια ηθικής απαξίωσης του κινήματος «δεν πληρώνω» και όσο επαναλαμβάνουν τα περί «τζαμπατζήδων», τόσο αποδεικνύουν τη δουλικότητά τους απέναντι στους μεγαλοτζαμπατζήδες.

Οι πολίτες που οργανώνονται, συντονίζονται και αρνούνται να πληρώσουν διόδια, αρνούνται να αποδεχτούν το χαράτσι στα εισιτήρια, το κάνουν με ψηλά το κεφάλι, έχουν αξιοπρέπεια, δεν δέχονται να τους κλέβουν με το «έτσι θέλω» και θα νικήσουν.

* O Γιώργος Παπαϊωάννου είναι μέλος του δικτύου αλληλεγγύης εργαζόμενων – ανέργων Δικαίωμα.

[πηγή: Δρόμος]

Για τον αγώνα των εργαζομένων στα Ατλάντικ Ναυπλίου και την απεργία

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε όσα αφορούν την επίσχεση εργασίας την οποία ξεκίνησαν οι εργαζόμενοι στα Ατλάντικ Ναυπλίου.

Κάποια πρώτα συμπεράσματα:

Η στάση "παραιτούμαστε από το δικαίωμα στην απεργία για να μην υπάρχει πρόβλημα" και το ότι "κοιτούσαμε πάντα το συμφέρον της εταιρίας" δεν οδήγησε πουθενά. Η εταιρεία τους χρησιμοποίησε και όταν τα αφεντικά αποφάσισαν να κάνουν κάτι άλλο στη ζωή τους είναι προφανές ότι δεν εκτιμήθηκε ούτε στο ελάχιστο η φιλότιμη για τόσα χρόνια στάση των εργαζομένων.
Οι εργαζόμενοι υπο το καθεστώς του φόβου (και από την εταιρεία αλλά και για το στιγματισμό τους σε μια μικρή κοινωνία για την αγωνιστική στάση τους) άργησαν να πάρουν την οποιαδήποτε πρωτοβουλία.
Οι εργαζόμενοι είναι απελπιστικά μόνοι τους.
Μόνο η Κοινή Δράση έβγαλε ανακοίνωση.
Το ΚΚΕ είχε απευθυνθεί στους εργαζόμενους με στόχο να τους εντάξει στο ΠΑΜΕ και όχι να τους στηρίξει να αυτο-οργανωθούν.
Το Εργατικό Κέντρο Άργους παρακολουθεί με ενδιαφέρον και αγωνία τις εξελίξεις.
Το Εργατικό Κέντρο Ναυπλίου (στο τέλος του βίντεο μιλάει ο πρόεδρός του, κ. Μπαρού) δίνει και αυτό τον ...αγώνα του. Για τις 15 Δεκέμβρη καλεί τους εργαζόμενους να μην κάτσουν στα σπίτια τους (στις δουλειές τους μάλλον εννοεί) να βγουν στους δρόμους και να διαμαρτυρηθούν δεν ξέρει κι αυτός με ποιόν τρόπο... Για να κάνει καμιά συγκεντρωσούλα ο πρόεδρος του Ε.Κ. μάλλον δεν το σκέφτεται. Αντί αυτού εκπλήρωσε το ταξικό του καθήκον με εκδήλωση στις 11 Δεκέμβρη στο πολυτελές ξενοδοχείο Αμαλία και παρόντες τους κυρίους Αυτιά και Μητρόπουλο (όσοι τον ψήφισαν να τον χαίρονται)!!!
Οι δημοτικές αρχές και οι δημοτικές κινήσεις δεν σχολούνται με το θέμα κααθότι δεν είναι αρμοδιότητάς τους...
Ο βουλευτής της ΝΔ κ. Ανδριανός έκανε ερώτηση στη Βουλή για το θέμα καταλήγοντας στην εξής ερώτηση: "Σε ποιές ενέργειες θα προβούν (οι υπουργοί) προκειμένου να ξεκθριστεί το θολό τοπίο που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι του Ατλάντικ Ναυπλίου". Πολύ θολούρα κύριε Ανδριανέ!
Ο βουλευτής και υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ κ. Μανιάτης εκεί που άλλες εποχές θα έκανε 5-6 επερωτήσεις στη βουλή και θα έβγαζε συγκινητικούς λόγους, είναι κρυμμένος.
Εργαζόμενοι σε άλλα ομοειδή επαγγέλματα μέσα στο καθεστώς απουσίας ουσιαστικής οργάνωσης αλλά και φόβου αδυνατούν να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στους συναδέλφους των Ατλάντικ.
Εν ολίγοις, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας για να αλλάξει η κατάσταση και να γίνει λίγο πιο αισιόδοξη. Για να υπερασπίσουμε το δικαίωμα στην εργασία και να μπορεί ο κάθε απολυμένος ή άνεργος να μη νιώθει μόνος στα αδιέξοδά του...
Παραφράζοντας τον τίτλο της προηγούμενης ανάρτησης: Την Τετάρτη απεργούμε για εμάς και όχι για τον κ. Μπαρού, τον κ. Αυτιά και τον κ. Μητρόπουλο.
Και επειδή στην περιοχή μας μόνο το ΚΚΕ κάνει συγκέντρωση, με το γνωστό τρόπο που αν πάμε θα μας δείχνουν επειδή δεν έχουμε ασπαστεί το ευαγγέλιο της Λαϊκής εξουσίας και Οικονομίας, την Τετάρτη πάμε Αθήνα!

Υπάρχει τρόπος να μην πληρώσουμε την κρίση. Ο εξής:

http://www.boston.com/bigpicture/2010/10/france_on_strike.html

BANQUET. Μηνύσεις & συλλήψεις για να μη μιλάς

Εδώ και μήνες στο ρεστοράν Banquet έχει ξεκινήσει ένας αγώνας των εργαζομένων για βασικά δικαιώματα τους. Η εργοδοσία προσπαθεί με μαφιόζικους τρόπους και έχοντας την αμέριστη συμπαράσταση των επίσημων αρχών να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους. Σήμερα ήταν η δίκη της Μ. Κουταλάκη επειδή "διένειμε προκηρύξεις που δυσφημούσαν τον εργοδότη"!!! Κατά τα άλλα "όλοι μαζί τα φάγαμε" που είπε και ο μονοφαγάς Πάγκαλος.

ΠΟΓΚΡΟΜ ΜΗΝΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΗΨΕΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ BANQUET ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ «ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ»

Η Αστυνομία και η Ασφάλεια της Θεσ/νίκης, κάτω από την επίβλεψη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, έχουν εξαπολύσει ένα πογκρόμ συλλήψεων και διώξεων ενάντια στους εργαζόμενους του Banquet και στους αγωνιστές που συμπαραστέκονται στον αγώνα τους, μόνο και μόνο για να στηρίξει την εργοδοσία στο ρεστοράν Banquet. Αυτή η εργοδοσία: α) Διατηρούσε πολλούς εργαζόμενους ανασφάλιστους, σε καθεστώς «μαύρης» εργασίας ή δεν κολλούσε τα κανονικά ένσημα. β) Δεν κατέβαλε τα δώρα Πάσχα, Χριστουγέννων και επιδόματα αδείας ή έδινε μόνο μέρος αυτών σε ορισμένους «τυχερούς». γ) Δεν κατέβαλε τις προσαυξήσεις για αργίες, νυχτερινά, Κυριακές, υπερωριακή εργασία, και εργασία κατά τη διάρκεια των ρεπό. δ) Δεν πλήρωνε κανονικά τους μισθούς με βάση τη συλλογική σύμβαση εργασίας του επισιτισμού. ε) Και το πιο εξωφρενικό, κρατούσε για τον εαυτό της το μεγαλύτερο μέρος των φιλοδωρημάτων που έδιναν οι πελάτες για τους εργαζόμενους.

Η εργοδοσία στο ρεστοράν Banquet δεν αρκέστηκε σε αυτές τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας. Προχώρησε στην απόλυση του εργαζόμενου Βαγγέλη Κιτσώνη επειδή έκανε το μεγάλο «έγκλημα» να ζητήσει να του καταβληθεί το δώρο Πάσχα. Έκλεισε εκβιαστικά το ρεστοράν για σχεδόν τρεις μήνες (λοκ άουτ) για να εξοντώσει οικονομικά τους εργαζόμενους γιατί είχαν κάνει ένα ακόμη μεγαλύτερο έγκλημα: είχαν προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας για τα δεδουλευμένα που τους όφειλαν. Έβαλε δικά της τσιράκια που στις 18 Μάη ξυλοκόπησαν τρεις συναγωνιστές από την Επιτροπή Αλληλεγγύης. Αυτή η εργοδοσία όταν ξανάνοιξε το ρεστοράν στις 23 Αυγούστου, απέλυσε άλλους επτά εργαζόμενους. Κάθε μέρα απέναντι στις ειρηνικές παραστάσεις διαμαρτυρίας της Επιτροπής Αλληλεγγύης βρίζει, χυδαιολογεί, προκαλεί, απειλεί ότι θα «σκοτώσει», κ.α. Είναι αυτή η εργοδοσία που κάθε μέρα κάνει και μηνύσεις με ψευδή στοιχεία ώστε η Αστυνομία και η Ασφάλεια με πρωτοφανή ζήλο να προχωρούν σε ένα αντεργατικό πογκρόμ διώξεων και συλλήψεων των εργαζομένων του Banquet και των αγωνιστών που τους συμπαραστέκονται.

Έτσι την Τρίτη 31/8 συνελήφθη στο σπίτι του συνάδελφος εργαζόμενος στο Banquet, και μόνο μετά από διαμαρτυρία εκατοντάδων εργαζομένων αφέθηκε ελεύθερος, αφού του καθορίστηκε τακτική δικάσιμος. Την Πέμπτη 2/9 συνελήφθη και κρατήθηκε για μία νύχτα ένας ακόμη εργαζόμενος ο Β. Γούτας, μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης, ενώ η Ασφάλεια έψαχνε ολημερίς άλλους τρεις συναγωνιστές. Στην δίκη που επακολούθησε έγινε ένα άλλο δικαστικό πραξικόπημα: η απόφαση ήταν καταδικαστική για τον συναγωνιστή με το αιτιολογικό ότι «διένειμε προκηρύξεις που δυσφημούσαν τον εργοδότη» δηλαδή μόνο και μόνο γιατί η προκήρυξη έγραφε την αλήθεια. Αυτή η απόφαση-σταθμός απειλεί όλο το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα γιατί επί της ουσίας απαγορεύει την όποια κριτική προς τους εργοδότες και την κυβέρνηση αλλά και την όποια συνδικαλιστική δράση!!! Στις 15/9 συνελήφθη η Μαργαρίτα Κουταλάκη μέλος του Δ.Σ. του Συνδικάτου Επισιτισμού με τις ίδιες ψευδής κατηγορίες. Ο αγώνας των εργαζομένων στο Banquet και της Επιτροπής Αλληλεγγύης που τους συμπαραστέκεται, κρατά ήδη 5 μήνες. Αυτός ο αγώνας είναι ένας αγώνας-σταθμός για τους εργαζόμενους στον επισιτισμό αλλά και για τους έλληνες εργαζόμενους συνολικά. Είναι ένας αγώνας ενάντια στην εφαρμογή του αισχρού Μνημόνιου της κυβέρνησης και του ΔΝΤ, ενάντια στους ανάλγητους εργοδότες. Είναι ένας αγώνας για την υπεράσπιση των στοιχειωδών δικαιωμάτων και των θέσεων εργασίας των εργαζομένων, για την υπεράσπιση της ζωής μας και της ζωής των παιδιών μας. Ο αγώνας αυτός δεν σταμάτησε ούτε με τις απολύσεις, ούτε με τις απειλές, ούτε με τους ξυλοδαρμούς, ούτε με τις διώξεις/συλλήψεις, ούτε με την κατάπτυστη δικαστική απόφαση ― είναι ένας αγώνας που θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση μέχρι την οριστική νίκη. Γι’ αυτό καλούμε κάθε εργαζόμενο και νεολαίο να συμπαρασταθεί σ’ αυτόν τον σημαντικό για το εργατικό κίνημα αγώνα μας.

― Να σταματήσουν οι διώξεις/συλλήψεις αγωνιστών εργαζόμενων
― Να επαναπροσληφθούν όλοι οι εργαζόμενοι του Banquet που απολύθηκαν και να τους καταβληθούν τα δεδουλευμένα που τους οφείλονται

Συγκέντρωση στη δίκη της συναδέλφισσας Μ. Κουταλάκη,
Τετάρτη 22/9 – 11πμ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Όλοι στις καθημερινές παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από το Banquet
Συγκέντρωση: ώρα: 8:30μμ, Δημ. Γούναρη και Μητροπόλεως
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ BANQUET
epitropibanquet.blog.com, epitrophallhlegguhs@yahoo.gr

Ένα μη πολιτικό κείμενο για την πολιτική

Και επειδή αριστερά είναι κυρίως οι χιλιάδες αριστεροί που καθημερινά αγωνίζονται από τα πιο μικρά έως τα πιο μεγάλα, διαβάστε την άκρω ενδιαφέρουσα εμπειρία του ηλεκτροσυγκολλητή Θ. Τσελεπή:

πηγή: εφημερίδα "Δρόμος"

Ένα μη πολιτικό κείμενο για την πολιτική

Του Θόδωρου Τσελεπή

Χειμώνας του ΄85 στη Θεσσαλονίκη. Απεργία των σκουπιδιάρηδων (έτσι τους λέγαμε τότε). Εγώ 15χρονος κνίτης, μαθητής λυκείου. Πιασμένος σε «αλυσίδα» με συντρόφους μεγαλύτερους να προσπαθούμε να εμποδίσουμε τους στρατιώτες να μαζέψουν τα σκουπίδια.
Ντρεπόμουν αλλά πιο πολύ ντρεπόμουν να πω πως ντρεπόμουν.
Τα χρόνια πέρασαν. Έχω 2 γιους ο ένας 15χρονος, δεν είμαι πλέον Κνίτης είμαι ένας ανένταχτος -αντιεξουσιαστής- αριστερός τρομάρα μου, που ψάχνει την Αριστερά. Χρόνια τώρα με στήνει στο ραντεβού, αλλά εγώ επιμένω να την περιμένω.

Σεπτέμβριος του 2010, Αχαΐα. 40χρονος πλέον, πρόεδρος του Σωματείου «Η ΓΑΛΑΡΙΑ», ηλεκτροσυγκολλητής, εργαζόμενος στη VINCI.

Την Τετάρτη είχαμε απεργία. Τα αίτια πολλά. Τα αιτήματα διάφορα. Καλύτερες συνθήκες, επιδόματα, τρομοκρατία, εκβιασμοί.
Λίγο πριν ξημερώσει, άρχισαν να έρχονται στα τούνελ κάτι «παλιόπαιδα» με μηχανές και αυτοκίνητα. Κάτι αξύριστα αγόρια με χαίτη και σκουλαρίκια. Ο Νίκος (μεγαλύτερος αυτός) και η Σοφία από το συντονιστικό.
Πέρναγε η ώρα και έρχονταν όλο και περισσότερα λιανόπαιδα. Και μαζί κορίτσια, όμορφα κορίτσια. Και στάθηκαν μαζί μας στην πύλη. Δεν ήθελαν να τους κεράσουμε ούτε καφέ. Ένιωθαν πως έκαναν το χρέος τους.
Οι συνάδελφοι μου τα έχασαν. Ντρέπονταν που δεν ήταν όλοι οι εργαζόμενοι που απεργούσαν μαζί μας. Και θέλαν να αγκαλιάσουν όλα αυτά τα παιδιά που στέκονταν μαζί μας χωρίς να ξέρουν ούτε το όνομά μας.
Τετάρτη 1 Σεπτέμβρη 2010. Η ωραιότερη μέρα της ζωής μου. Δεν κερδίσαμε τίποτα. Δεν ξέρω αν θα κερδίσουμε τίποτα και στο μέλλον. Όμως για πρώτη φορά δεν ένιωσα μόνος. Ένιωσα όμως σύντροφος. Πόσο καιρό είχα να πω αυτή τη λέξη. Για ένα διάστημα ντρεπόμουν να την ξεστομίσω. Την είχαν κουρελιάσει γραφειοκράτες, καρεκλοκένταυροι και εργατοπατέρες. Αυτοί όμως ήταν πραγματικοί Σύντροφοι. Ήταν οι Σύντροφοί μου που δουλεύουμε μαζί στις γαλαρίες και στα συνεργεία της VINCI. Ήταν οι Σύντροφοι μου από διάφορους χώρους, νέα παιδιά που βοήθησαν να πετύχει η απεργία και να μη δουλέψει κανείς.
Λυπάμαι συνάδελφοι αν δεν μπορέσει να κερδίσει το Σωματείο ένα επίδομα παραπάνω, αλλά κερδίσαμε σε ανθρωπιά, αξιοπρέπεια και κυρίως αλληλεγγύη. Δεν ξέρω πόσα από αυτά τα παιδιά θα κάνουν καριέρα, θα αποχτήσουν χρήμα, θα γίνουν πρώην αντιεξουσιαστές, πρώην αριστεροί, οικογενειάρχες με εξοχικό και γκόμενα. Ίσως όλα, ίσως κανένα. Μα θα έρθουν άλλα στη θέση τους και στην θέση μας. Και η ζωή θα συνεχίζεται με τους λίγους ρομαντικούς να παλεύουν για μια καλύτερη ζωή.
Συγνώμη παιδιά που δεν ξέρω τα ονόματά σας, αλλά σας ευχαριστώ και ’γω και οι συνάδελφοι μου. Συγνώμη και σε όσους περίμεναν να διαβάσουν ένα «πολιτικό» κείμενο.

ΥΓ. Ραντεβού ρε μαλλιάδες στη ΔΕΘ και μακριά
από γραφειοκράτες.
Να ξέρατε τι χάσατε όσοι δεν ήσασταν μαζί μας.
Και σεις ποντικοί που περιμένετε στη γωνία,
την προσωπική μου άποψη εξέφρασα στο κείμενο αυτό.

* Ο Θόδωρος Τσελεπής είναι ηλεκτροσυγκολλητής, πρόεδρος του Σωματείου εργατοτεχνιτών και υπαλλήλων εργαζομένων στην κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα «Η ΓΑΛΑΡΙΑ».

Το ΠΑΣΟΚ για την επιστράτευση (Πριν και Μετά)

Παρά την λήξη της απεργίας των φορτηγατζήδων, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αποκάλυψη της θέσης που έπαιρναν πριν τέσσερα χρόνια νυν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ σε σχέση με το νομθετικό διάταγμα 17/1974 στο οποίο βασίζεται η διαδικασία επιστράτευσης απεργών. Τότε οι τοποθετήσεις αυτές είχαν γίνει με αφορμή την επιστράτευση των απεργών ναυτεργατών από την κυβέρνηση Καρ:αραμανλή.
Διαβάστε, για να δείτε πόσο ξεφτίλες, απατεώνες, κωλοτουμπάκηδες και θρασείς είναι:

Ο Κύριος Λοβέρδος καταγγέλει την πολιτική επιστράτευση

Κωλοτούμπα του ΠΑΣΟΚ

Να επιτάξουν τους κλέφτες

Τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια σε μια ανεπιτυχή προσπάθεια να φέρουν τους φορτηγατζήδες σε αντιπαράθεση με άλλα κοινωνικά στρώματα (ροδακινοπαραγωγούς).
Κρίμα που ο ιδιοκτήτης βυτιοφόρου δεν ήταν στο πάνελ να βουτήξει τον Καψή και να έχουμε άλλα...


από το Βαθύ Κόκκινο

Η οργή του κόσμου όσο και να αποκρύβεται από τα ΜΜΕ εκφράζεται με πολλές αφορμές. Δείτε τι έγινε στη συναυλία προς τιμή του Μ. Θεοδωράκη http://remember6may.blogspot.com/2010/07/interamerican.html

Εκδήλωση στο Ναύπλιο με θέμα "Το τρένο στις ράγες του ΔΝΤ"

Η νεοσυσταθείσα και πολύ δραστήρια επιτροπή πολιτών ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ μας έστειλε Δελτίο Τύπου για εκδήλωση που διοργανώνει την Παρασκευή 16/7 σχετικά με το τρένο. Το ζήτημα του τρένου το οποίο στην Πελοπόννησο οδηγείται συστηματικά στην απαξίωση και τελικά στην κατάργηση της γραμμής είναι εξαιρετικά σημαντικό και οι δυο ομιλητές εγγυώνται μια ουσιαστική συζήτηση.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Το τρένο στις ράγες… του ΔΝΤ»
Εκδήλωση της επιτροπής πολιτών ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ

- Είναι αλήθεια ότι το τραίνο στην Πελοπόννησο οδεύει προς εξαφάνιση, εξαιτίας των πολιτικών που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής που χαράσσεται στη βάση του Μνημονίου με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;

-Γιατί σήμερα επιλέγουν λίγοι συμπολίτες μας να μετακινηθούν με το τραίνο; Θα μπορούσε το τραίνο, ειδικά εν μέσω κρίσης, ανόδου της τιμής της βενζίνης και των διοδίων, να αποτελέσει ένα βασικό φθηνό μέσο μετακίνησης για χιλιάδες πολίτες;

- Μπορεί το τραίνο που κυκλοφορεί στην Αργολίδα να γίνει πιο γρήγορο και πόσο; Μπορεί αυτό να γίνει με τον αποδοτικότερο και λιγότερο δαπανηρό τρόπο;

- Πόσα δρομολόγια τραίνων υπάρχουν την ημέρα και γιατί δεν βάζουν περισσότερα από τη στιγμή που υπάρχουν τραίνα και προσωπικό;

- Ποιες είναι οι αιτίες που ένα τόσο οικονομικό και περιβαλλοντικά «καθαρό» μέσο απαξιώνεται συνεχώς στην Ελλάδα; Ποιοι επωφελούνται από την υποβάθμισή του;

- Γιατί δεν έχουν τελειώσει ακόμα τα έργα στο τμήμα Τρίπολη-Καλαμάτα που θα έδιναν περισσότερη ώθηση στη γραμμή;

- Τι γίνεται με την ηλεκτροκίνηση του Προαστιακού που θα μπορούσε να μειώσει τον χρόνο μετακίνησης ακόμα περισσότερο;

- Είναι πράγματι ο ΟΣΕ ελλειμματικός και ποιος ευθύνεται γι’ αυτό;

- Ποια είναι τα οικονομικά οφέλη που θα μπορούσε να έχει η Αργολίδα και η Πελοπόννησος από την αναβαθμισμένη λειτουργία του σιδηροδρόμου, όσον αφορά τον τουρισμό, την μεταφορά των αγροτικών και άλλων προϊόντων, τη φθηνή και άνετη μετακίνηση, την προστασία του περιβάλλοντος κ.λπ.

Σε αυτές και άλλες παρόμοιες ερωτήσεις θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στην εκδήλωση που διοργανώνουμε την Παρασκευή 16 Ιουλίου, στις 8.00 το βράδυ, στο Θεατράκι του Πάρκου ΟΣΕ στο Ναύπλιο.

Θέμα: Το τραίνο στις ράγες του ΔΝΤ

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:
Κωνσταντίνος Μπρούσαλης, πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Σιδηροδρόμου Αρκαδίας
Δήμος Γεωργίου, εκ μέρους της «Κοινής Δράσης»

Η παρουσία όσων αναγνωρίζουν τη σημασία του σιδηρόδρομου για το περιβάλλον, την οικονομική μετακίνηση, την αντιμετώπιση των έντονων κυκλοφοριακών προβλημάτων είναι απαραίτητη. Η συσπείρωση όλων των δυνάμεων των φιλικών προς το σιδηρόδρομο, ως ένα μέσο για μια διαφορετική παραγωγική δομή της χώρας προς όφελος της κοινωνίας και των εργαζομένων, είναι επιδίωξή μας.

Επειδή έχουμε ανάγκη έναν ισχυρό, δημόσιο, σύγχρονο σιδηρόδρομο και αυτός έχει ανάγκη εμάς.

Ανοιχτή Επιτροπή Αργολίδας
για την Ακύρωση του Μνημονίου Κυβέρνησης-ΔΝΤ-Ε.Ε.
http://kdrasi.wordpress.com

kdrasi@gmail.com

Η τοποθέτηση της Σ. Σακοράφα για το ν/σ

Η τοποθέτηση και η στάση της Σοφίας Σακοράφα δείχνουν έναν άνθρωπο με αξιοπρέπεια και κοινωνική ευαισθησία. Μια γυναίκα που τίμησε τους ψηφοφόρους της ερχόμενη σε αντίθεση με κετρικές πολιτικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα. Κι αυτό, βάζοντας την επιβίωση της κοινωνίας πιο πάνω από την κομματική της επιβίωση. Ακούστε την ομιλία της στην Βουλή και θα καταλάβετε πόσο μικροί, μίζεροι και θλιβεροί είναι οι υπόλοιποι κυβερνητικοί βουλευτές. Η Σ. Σακοράφα αποδομεί τα κυβερνητικά επιχειρήματα (ειδικά αυτό το "άδικα τα μέτρα αλλά αναγκαία" που μας πέταξε και ο Γ. Μανιάτης πριν λίγο καιρό), κατανοεί το μέγεθος της επίθεσης που δέχεται ο εργαζόμενος κόσμος και την ιστορική ανατροπή δικαιωμάτων, αναγνωρίζει την οργή της κοινωνίας, αφήνει αιχμές για την αριστερά και καταλήγει στην αναγκαιότητα της κοινής δράσης. Ακούστε τη:

Οι μονόλογοι του παλιάτσου

Ένα ακόμα ενδιαφέρον και πρωτότυπο βίντεο από την εκπαιδευτικό Νίνα Γεωργιάδου. Όπως αναφέρει η ίδια στην περιγραφή του βίντεο:
"Δεν ελπίζω τίποτα, ΄δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι...εντελώς παΣΟΚ.
Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους, ως εντελώς παΣΟΚ, δεν έπαθαν μελαγχολία, δεν ελπίζουν και δεν φοβούνται τίποτα και επιπλέον θεωρούν ότι τουλάχιστον μια γενιά ανθρώπων περισσεύει. Κι ενώ ένας λαός τσακίζεται και μια χώρα ξεπουλιέται, με τη σιγουριά του ηλίθιου, είναι σίγουροι ότι "θα τη βολέψουν ". Κείμενο, σκίτσο, φωνητικά: Νίνα."

Και άλλο βίντεο της Γεωργιάδου, αυτή την φορά σε σχέση με την Παλαιστίνη, σε προηγούμενή μας ανάρτηση.