Κυριακή 4/12 - Το νέο ψήφισμα των απεργών της Ελληνικής Χαλυβουργίας

πηγή: dikaioma.gr

Συνάδελφοι εργάτες

Ο βιομήχανος Μάνεσης έδειξε για ακόμα μια φορά το πρόσωπο που έχουν όλοι οι βιομήχανοι. Έκανε άλλες 16 απολύσεις την ώρα που διαδηλώναμε μπροστά στο Υπουργείο, μετά από 32 μέρες απεργίας. Είναι αδίστακτοι αλλά και τρομοκρατημένοι.

Νομίζουν ότι μπορούν να μας φοβίσουν, ότι μπορούν να μας λυγίσουν.

Κύριοι βιομήχανοι, εμείς δεν είμαστε σαν του ανθρώπους σας! Για το χαλυβουργό δεν έχει γυρισμό! 35 μέρες απεργίας είναι μεγάλο σχολείο! Είναι πανεπιστήμιο που δεν έχετε πάει!

Βιομήχανε Μάνεση. Η γενική συνέλευση των χαλυβουργών σου απαντάει!

Άκουσέ το καλά! Είμαστε όλοι απολυμένοι! Πίσω στη δουλειά θα γυρίσουμε όλοι! Σκλάβους δε θα μας κανείς! Έλα εσύ μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ.

Συνάδελφοι εργάτες, εργαζόμενοι

Στην Ελληνική Χαλυβουργία οι βιομήχανοι με την μαύρη κυβέρνησή τους δοκιμάζουν την αντοχή όλης της εργατικής τάξης.

Αν σπάσουμε εμείς, δε θα αφήσουν τίποτα όρθιο! Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους τίποτα δε θα είναι το ίδιο!

Τη δύναμη που μας δίνετε δεν πρόκειται να την προδώσουμε! Δεν κατεβήκαμε σε τέτοιο σκληρό αγώνα για να περάσουμε την ώρα μας! Για να τα διπλώσουμε στις δυσκολίες και τις απειλές. Υπερασπιζόμαστε τη ζωή μας και το ψωμί των παιδιών μας!
Θα γυρίσουμε μόνο αν νικήσουμε! Για αυτό σας θέλουμε στο πλευρό μας, πιο κοντά στον αγώνα.
Σε όλα τα εργοστάσια ετοιμάζονται να κάνουν τα ίδια, σε αρκετά ξεκίνησαν κιόλας: εκ περιτροπής εργασία, διήμερα, τριήμερα, μειώσεις μισθών πάνω από 30%, απολύσεις, απλήρωτοι για μήνες.
Οι βιομήχανοι κλιμακώνουν την επίθεσή τους. Και οι εργάτες θα κάνουμε το ίδιο! Εμείς είμαστε πιο δυνατοί! Και είμαστε ακόμα στην αρχή!
Η γενική συνέλευση των απεργών χαλυβουργών καλέι σε σύσκεψη τη Δευτέρα 5/12/2011 και ώρα 10:30 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας: Όλα τα σωματεία του Θριασίου. Εργοστασιακές επιτροπές, επιτροπές αγώνα, λαϊκές επιτροπές, συλλόγους. Κάθε τίμιο συνδικαλιστή που αντιστέκεται.
Είναι προσκλητήριο αγώνα, να μη λείψει κανείς!
Να οργανώσουμε την απάντησή μας. Να προκηρύξουμε και να οργανώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις:
• 24ωρη Απεργία για όλο το Θριάσιο για την Παρασκευή 9 Δεκέμβρη.
• Μεγάλη συγκέντρωση έξω από την πύλη της Χαλυβουργίας
Να βροντοφωνάξουμε: Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματά μας που κατακτήθηκαν με αίμα. Σκλάβοι για τα κέρδη των βιομηχάνων δε θα γίνουμε!
Συνάδελφοι εργάτες
Μην ακούτε τα ψέματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους, δεν θα δουλεύουν αυτοί με μισθούς πείνας, δε θα βρεθούν αυτοί στην ανεργία! Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους!
Μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση για αγώνα!
Η νίκη των χαλυβουργών, νίκη όλων των εργατών!

Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας.
Ασπρόπυργος 4/12/2011

BANQUET. Μηνύσεις & συλλήψεις για να μη μιλάς

Εδώ και μήνες στο ρεστοράν Banquet έχει ξεκινήσει ένας αγώνας των εργαζομένων για βασικά δικαιώματα τους. Η εργοδοσία προσπαθεί με μαφιόζικους τρόπους και έχοντας την αμέριστη συμπαράσταση των επίσημων αρχών να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους. Σήμερα ήταν η δίκη της Μ. Κουταλάκη επειδή "διένειμε προκηρύξεις που δυσφημούσαν τον εργοδότη"!!! Κατά τα άλλα "όλοι μαζί τα φάγαμε" που είπε και ο μονοφαγάς Πάγκαλος.

ΠΟΓΚΡΟΜ ΜΗΝΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΗΨΕΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ BANQUET ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ «ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ»

Η Αστυνομία και η Ασφάλεια της Θεσ/νίκης, κάτω από την επίβλεψη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, έχουν εξαπολύσει ένα πογκρόμ συλλήψεων και διώξεων ενάντια στους εργαζόμενους του Banquet και στους αγωνιστές που συμπαραστέκονται στον αγώνα τους, μόνο και μόνο για να στηρίξει την εργοδοσία στο ρεστοράν Banquet. Αυτή η εργοδοσία: α) Διατηρούσε πολλούς εργαζόμενους ανασφάλιστους, σε καθεστώς «μαύρης» εργασίας ή δεν κολλούσε τα κανονικά ένσημα. β) Δεν κατέβαλε τα δώρα Πάσχα, Χριστουγέννων και επιδόματα αδείας ή έδινε μόνο μέρος αυτών σε ορισμένους «τυχερούς». γ) Δεν κατέβαλε τις προσαυξήσεις για αργίες, νυχτερινά, Κυριακές, υπερωριακή εργασία, και εργασία κατά τη διάρκεια των ρεπό. δ) Δεν πλήρωνε κανονικά τους μισθούς με βάση τη συλλογική σύμβαση εργασίας του επισιτισμού. ε) Και το πιο εξωφρενικό, κρατούσε για τον εαυτό της το μεγαλύτερο μέρος των φιλοδωρημάτων που έδιναν οι πελάτες για τους εργαζόμενους.

Η εργοδοσία στο ρεστοράν Banquet δεν αρκέστηκε σε αυτές τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας. Προχώρησε στην απόλυση του εργαζόμενου Βαγγέλη Κιτσώνη επειδή έκανε το μεγάλο «έγκλημα» να ζητήσει να του καταβληθεί το δώρο Πάσχα. Έκλεισε εκβιαστικά το ρεστοράν για σχεδόν τρεις μήνες (λοκ άουτ) για να εξοντώσει οικονομικά τους εργαζόμενους γιατί είχαν κάνει ένα ακόμη μεγαλύτερο έγκλημα: είχαν προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας για τα δεδουλευμένα που τους όφειλαν. Έβαλε δικά της τσιράκια που στις 18 Μάη ξυλοκόπησαν τρεις συναγωνιστές από την Επιτροπή Αλληλεγγύης. Αυτή η εργοδοσία όταν ξανάνοιξε το ρεστοράν στις 23 Αυγούστου, απέλυσε άλλους επτά εργαζόμενους. Κάθε μέρα απέναντι στις ειρηνικές παραστάσεις διαμαρτυρίας της Επιτροπής Αλληλεγγύης βρίζει, χυδαιολογεί, προκαλεί, απειλεί ότι θα «σκοτώσει», κ.α. Είναι αυτή η εργοδοσία που κάθε μέρα κάνει και μηνύσεις με ψευδή στοιχεία ώστε η Αστυνομία και η Ασφάλεια με πρωτοφανή ζήλο να προχωρούν σε ένα αντεργατικό πογκρόμ διώξεων και συλλήψεων των εργαζομένων του Banquet και των αγωνιστών που τους συμπαραστέκονται.

Έτσι την Τρίτη 31/8 συνελήφθη στο σπίτι του συνάδελφος εργαζόμενος στο Banquet, και μόνο μετά από διαμαρτυρία εκατοντάδων εργαζομένων αφέθηκε ελεύθερος, αφού του καθορίστηκε τακτική δικάσιμος. Την Πέμπτη 2/9 συνελήφθη και κρατήθηκε για μία νύχτα ένας ακόμη εργαζόμενος ο Β. Γούτας, μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης, ενώ η Ασφάλεια έψαχνε ολημερίς άλλους τρεις συναγωνιστές. Στην δίκη που επακολούθησε έγινε ένα άλλο δικαστικό πραξικόπημα: η απόφαση ήταν καταδικαστική για τον συναγωνιστή με το αιτιολογικό ότι «διένειμε προκηρύξεις που δυσφημούσαν τον εργοδότη» δηλαδή μόνο και μόνο γιατί η προκήρυξη έγραφε την αλήθεια. Αυτή η απόφαση-σταθμός απειλεί όλο το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα γιατί επί της ουσίας απαγορεύει την όποια κριτική προς τους εργοδότες και την κυβέρνηση αλλά και την όποια συνδικαλιστική δράση!!! Στις 15/9 συνελήφθη η Μαργαρίτα Κουταλάκη μέλος του Δ.Σ. του Συνδικάτου Επισιτισμού με τις ίδιες ψευδής κατηγορίες. Ο αγώνας των εργαζομένων στο Banquet και της Επιτροπής Αλληλεγγύης που τους συμπαραστέκεται, κρατά ήδη 5 μήνες. Αυτός ο αγώνας είναι ένας αγώνας-σταθμός για τους εργαζόμενους στον επισιτισμό αλλά και για τους έλληνες εργαζόμενους συνολικά. Είναι ένας αγώνας ενάντια στην εφαρμογή του αισχρού Μνημόνιου της κυβέρνησης και του ΔΝΤ, ενάντια στους ανάλγητους εργοδότες. Είναι ένας αγώνας για την υπεράσπιση των στοιχειωδών δικαιωμάτων και των θέσεων εργασίας των εργαζομένων, για την υπεράσπιση της ζωής μας και της ζωής των παιδιών μας. Ο αγώνας αυτός δεν σταμάτησε ούτε με τις απολύσεις, ούτε με τις απειλές, ούτε με τους ξυλοδαρμούς, ούτε με τις διώξεις/συλλήψεις, ούτε με την κατάπτυστη δικαστική απόφαση ― είναι ένας αγώνας που θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση μέχρι την οριστική νίκη. Γι’ αυτό καλούμε κάθε εργαζόμενο και νεολαίο να συμπαρασταθεί σ’ αυτόν τον σημαντικό για το εργατικό κίνημα αγώνα μας.

― Να σταματήσουν οι διώξεις/συλλήψεις αγωνιστών εργαζόμενων
― Να επαναπροσληφθούν όλοι οι εργαζόμενοι του Banquet που απολύθηκαν και να τους καταβληθούν τα δεδουλευμένα που τους οφείλονται

Συγκέντρωση στη δίκη της συναδέλφισσας Μ. Κουταλάκη,
Τετάρτη 22/9 – 11πμ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Όλοι στις καθημερινές παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από το Banquet
Συγκέντρωση: ώρα: 8:30μμ, Δημ. Γούναρη και Μητροπόλεως
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ BANQUET
epitropibanquet.blog.com, epitrophallhlegguhs@yahoo.gr

dikaioma στην εργασία!

Επειδή η δουλειά είναι δικαίωμα και όχι ομηρία,
επειδή οι εργαζόμενοι, με stage ή χωρίς, δεν είναι παράνομοι,
επειδή η ευελιξία δεν σημαίνει ευκολία,
επειδή οι άνεργοι δεν είναι τεμπέληδες,
επειδή ο φόβος πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο,
επειδή πολλά μας ενώνουν και λίγοι μας χωρίζουν...
επειδή είμαστε οργισμένοι με τον εργασιακό μεσαίωνα που μας παρουσιάζουν ως μονόδρομο...
και για πολλούς ακόμα λόγους που μπορεί ο καθένας να φανταστεί...

προσυπογράφουμε 100% την προκήρυξη που έβγαλε το ΔΙΚΑΙΩΜΑ-dikaioma.gr

δεν είμαστε 25.000
ΕΙΜΑΣΤΕ 2.000.000

Γιατί τόσοι είναι σήμερα συνολικά οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, οι ευέλικτοι. Τόσοι είναι όλοι μαζί όσοι περιμένουν στις ουρές του ΟΑΕΔ, όσοι δουλεύουν μαύρα, χωρίς δικαιώματα, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου χωρίς να ξέρουν τι θα κάνουν και που θα βρίσκονται αύριο, σε εργολαβίες, ενοικιαζόμενοι, με μπλοκάκι, με stage.

Ποιος λέει «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών»;
Ποιος λέει «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας»;
Ποιος λέει «Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως ο νόμος ορίζει»;

Όχι, δεν τα λέμε εμείς αυτά. Τα λέει το Σύνταγμα, στο άρθρο 22. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που μιλάνε για το Σύνταγμα και τη νομιμότητα; Ποια κυβέρνηση υπεράσπισε το δικαίωμα στην εργασία και την ασφάλιση; Πότε και πως; Ας γίνουμε λοιπόν εμείς η γενιά του άρθρου 22, τα δύο εκατομμύρια των πολιτών - εργαζόμενων, άνεργων και απασχολήσιμων - που σπρώχνονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.

Λέμε «φτάνει πια» στα κόμματα του δουλέματος, σε όσους τα 20 τελευταία χρόνια κυβερνούν μεγαλώνοντας τη στρατιά της ανασφάλειας και της εκμετάλλευσης, για όσους έκαναν νόμο τη μαύρη, ανασφάλιστη, χωρίς δικαιώματα εργασία και τη συγκαλυμμένη ανεργία.

Δεν είναι απέναντί μας οι εργαζόμενοι που έχουν μια σταθερή δουλειά, που διατήρησαν κάποια δικαιώματα, που έχουν έναν κανονικό μισθό, στον ιδιωτικό ή το δημόσιο τομέα. Είναι σύμμαχοί μας, πρέπει να τους κάνουμε συμμάχους μας. Η κατάργηση των δικών τους δικαιωμάτων σημαίνει ακόμα χειρότερες μέρες για μας. Η δικιά μας ανασφάλεια είναι απειλή και για τα δικά τους δικαιώματα. Λέμε όχι στη διάσπαση των εργαζόμενων. Λέμε ναι σε ένα μέτωπο της εργασίας. Αυτό θα έπρεπε να χτίζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ αντί να γίνεται γραφείο τύπου των κυβερνήσεων, να διασπά τους εργαζόμενους, να επιτίθεται στη γενιά των 400 ευρώ.

Έρχονται σήμερα να μας πουν ότι καταργούν μια άδικη σχέση εργασίας. Γιατί τότε δεν καταργούν τα stage στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί εξακολουθούν να χρηματοδοτούν χιλιάδες εργοδότες ώστε να εκμεταλλεύονται φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζόμενους; Ζητάμε την κατάργηση των stage σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αλλά απαιτούμε από το κράτος να εξασφαλίσει το δικαίωμα των νέων ανθρώπων και όλων των πολιτών στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση. Να μην παρουσιάζουν ως κοινωνικό έργο ότι πετάνε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους ακόμα στο δρόμο χωρίς να λένε πως θα ζήσουν ούτε αυτοί ούτε οι εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα άνεργοι.

Απαιτούμε από τη σημερινή κυβέρνηση να αφήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι και να προχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις και άνοιγμα μόνιμων θέσεων εργασίας για την κάλυψη των χιλιάδων κενών θέσεων στο δημόσιο τομέα. Εκτός και αν την προστασία του πολίτη την έχει αναλάβει αποκλειστικά η αστυνομία και δεν χρειαζόμαστε σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κοινωνικές υπηρεσίες.

Για κάθε μία θέση που σήμερα καλύπτεται με μπλοκάκια, συμβάσεις, stage, μία θέση σταθερής και μόνιμης εργασίας. Να αναγνωριστούν εργασιακά δικαιώματα σε όσους απασχολήθηκαν δήθεν για μαθητεία ή παροχή υπηρεσιών. Να πάρουν αναδρομικά τα ένσημα και τις αποδοχές που δικαιούνται και τους στέρησαν. Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους. Καμιά απόλυση. Εργασία με νόμιμες αποδοχές, δικαιώματα, κοινωνική ασφάλιση μέχρι να πληρωθεί η θέση ως θέση μόνιμης εργασίας.

Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά. Το πολύ - πολύ να πλουτίσουν κάποιοι δικηγόροι. Τα 2.000.000 ή τα 4.000.000 μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα από τις 25.000. Αυτός είναι ο δικός μας ρεαλισμός. Με οργάνωση των εργαζομένων και ανέργων, με επιτροπές αγώνα των εργαζόμενων στα stage, των ευέλικτων, των άνεργων, με συλλόγους και σωματεία. Για το δικαίωμα στη δουλειά, για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.
ΔΙΚΑΙΩΜΑ
Για την Αργολίδα τηλέφωνο επικοινωνίας: 6932 060124, 6946 901764
e-mail: shotiris1881@yahoo.com
http://www.dikaioma.gr/

Ο ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας για την εκπόιηση του λιμανιού του Πειραιά

Την αναστολή των κινητοποιήσεων αποφάσισαν οι λιμενεργάτες, ύστερα από τη συμφωνία του υπουργείου οικονομίας και της Cosco να λειτουργεί το επόμενο 15 ήμερο το λιμάνι από τον ΟΛΠ και στο ίδιο διάστημα να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις για την σύμβαση.
Η θέση των λιμενεργατών είναι δύσκολη από τη στιγμή που έχουν μείνει με την πολιτική στήριξη μόνο της αριστεράς. Η ΝΔ υπερθεματίζει της σύμβασης που υπέγραψε, το ΛΑΟΣ γαυγίζει να μην φύγουν οι Κινέζοι, όσοι από το ΠΑΣΟΚ στέκονταν (για τους δικούς τους λόγους) στο πλευρό των λιμενεργατών τους τράβηξε το αυτί η ηγεσία του κινήματος, τα ΜΜΕ άρχισαν την γνωστή ιστορία για τις αμοιβές των εργαζομένων και ο λαγός κ. Μίχαλος τους σένρει στα δικαστήρια.
Η συνέχεια του αγώνα θα γίνει πιο δύσκολη. Θα πέσουν όλα τα μέσα και θα αυξηθούν πιέσεις και εκβιασμοί ώστε να κατευθύνουν τον αγώνα σε μια μικρή αλλαγή των όρων της σύμβασης με περισσότερες εγγυήσεις για τα εργασιακά δικαιώματα.
Επιμένουμε ότι η αριστερά πρέπει να κάνει τα πάντα ώστε να κερδηθεί ο αγώνας για την ακύρωση της σύμβασης. Θα είναι ανάσα για τον λαό η πρώτη ήττα του πυρήνα του νεοφιλελευθερισμού, των ιδιωτικοποιήσεων. Είδομεν...
Ο ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας με ανακοίνωσή του τάσσεται υπέρ ενός δημόσιου λιμένα και το συνδέει με την προσπάθεια εκποίησης της δημόσιας περιουσίας στον νομόα μας. Διαβάστε την ανακοίνωσή του:

ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ «ΠΛΟΥΤΟΥ» …ΜΑΛΛΟΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ «ΘΥΜΑ» ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ.

Το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού, το οποίο μέχρι τώρα πιστά υπηρέτησε τόσο το ΠΑΣΟΚ, επί της Κυβέρνησης Σημίτη, όσο και η Νέα Δημοκρατία, ήταν πολύ απλό στη σύλληψή του. Η δημόσια περιουσία πρέπει να περάσει σε κάθε περίπτωση στους ιδιώτες, είτε με τη μορφή της πώλησης, είτε της μακροχρόνιας ενοικίασης, που ουσιαστικά ισοδυναμεί με πώληση. Έτσι «εκποιήθηκαν» και από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και από τη Νέα Δημοκρατία, τα ΞΕΝΙΑ του ΕΟΤ, παραλίες, το αεροδρόμιο των Σπάτων, οι εθνικοί δρόμοι, η γέφυρα του Ρίου – Αντιρρίου, τα δημόσια έργα (σχολικά και πανεπιστημιακά κτίρια, φοιτητικές εστίες) μέσω ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα), ο ΟΤΕ, η Ολυμπιακή…
Στο νομό μας, εκτός από τα δύο Ξενία και τον Αμφιτρύωνα, για τα οποία ακόμη περιμένουμε την απάντηση στις δύο διαδοχικές ερωτήσεις που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, για το εάν πληρώνεται το ενοίκιο, είχαμε διάφορες απόπειρες για την παραχώρηση της Καραθώνας σε ιδιώτες, αλλά και την τσιμεντοποίησή της, τη διαδικασία, η οποία εκκρεμεί μέχρι σήμερα, κατασκευής πανεπιστημιακού κτιρίου στη Δαλαμανάρα μέσω ΣΔΙΤ.
Η λογική που βάζει τα κέρδη πάνω από τις κοινωνικές ανάγκες είναι αυτή που μπορεί να οδηγήσει στην εγκατάλειψη και τον σιδηρόδρομο στην περιοχή μας, αφού για κάποιους μπορεί να μην είναι κερδοφόρο…
Θα πρέπει επίσης να θυμίσουμε τα σχέδια του Δήμου Ναυπλίου για την παραχώρηση σχεδόν όλου του λιμανιού σε ιδιώτες, προκειμένου να το εκμεταλλευτούν για στάθμευση…για το καλό μας πάντα!
Ότι λοιπόν από τη δημόσια περιουσία μπορεί να αποφέρει κέρδος στους ιδιώτες, οι διαδοχικές Κυβερνήσεις, θεωρούσαν σκόπιμο να εκποιηθεί.
Προεκλογικά, σημαντικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και νυν αρμόδιοι Υπουργοί (Κατσέλη, Παπακωνσταντίνου), κατήγγειλαν τη σύμβαση παραχώρησης του λιμανιού του Πειραιά στην κινεζική COSCO.
Σήμερα, οι εργαζόμενοι του λιμανιού με απεργία από την 1η Οκτωβρίου, θέλουν να αποτρέψουν την παραχώρηση στην κινεζική COSCO. Δίνουν τον αγώνα τους, ένα σημαντικό τμήμα του δημόσιου πλούτου της χώρας, όπως είναι τα λιμάνια να παραμείνει στο Κράτος.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δείχνει με το «καλημέρα» ότι δεν θέλει να τηρήσει ούτε καν αυτά που έλεγε προεκλογικά χαρακτηρίζοντας τη σύμβαση «αποικιοκρατική».
Να υπενθυμίσουμε ότι η σύμβαση προέβλεπε σκανδαλώδεις ρυθμίσεις υπέρ της Cosco (φοροελαφρύνσεις, δάνεια με εγγυήσεις δημοσίου,…), ότι το λιμάνι είναι κερδοφόρο (35 εκ. ευρώ κέρδη το 2007), ότι ο μόνος που έχει όφελος από την επίμαχη σύμβαση είναι η Κινέζικη εταιρεία η οποία θα χρησιμοποιήσει το λιμάνι και τη γύρω περιοχή για εισαγωγή κινέζικων προϊόντων και τη διακίνησή τους, σαν προϊόντα που κατασκευάστηκαν στην Ε.Ε.
Οι δυσκολίες στην αγορά από τη συνεχιζόμενη απεργία των λιμενεργατών έχουν υπεύθυνο την προηγούμενη και την παρούσα κυβέρνηση και όχι αυτούς που αγωνίζονται για να κρατήσουν δημόσιο το λιμάνι.
Καλούμε τους συμπολίτες μας στην Αργολίδα να δείξουν αλληλεγγύη στον αγώνα των λιμενεργατών. Μια νίκη που θα εμποδίσει το ξεπούλημα του λιμανιού είναι νίκη όλων μας. Είναι στήριγμα στους αγώνες και στο νομό μας για να υπερασπιστούμε τον δημόσιο χαρακτήρα υποδομών που εκποιούνται στους ιδιώτες.

Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας
Παρασκευή 15/10/2009

Περι λιμανιού, ξανά, ο λόγος

Ο γείτονας θέλω να πω μια γνωμη σχολίασε τα όσα γίνονται στο λιμάνι του Πειραιά δείχνοντας μια σύγχυση για το τι γίνεται και δημιουργώντας σύγχυση. Στο γειτονικό μπλογκ ή στο τέλος της ανάρτησής μας μπορείτε να δείτε τη δημοσίευσή του.

Ξεκινά επισημαίνοντας ότι δεν πρόκειται για ξεπούλημα του λιμανιού αλλά για ενοικίαση των δυο προβλητών. Σωστή η διόρθωση αν θέλει να ακριβολογούμε, αλλά πολιτικά πρόκειται για ξεπούλημα.
Μιλά για τους εργαζόμενους θεωρώντας τους συλλήβδην εργατική αριστοκρατία και συντεχνία οι οποίοι θέλουν να διατηρηθεί το μονοπώλιο στον ΟΛΠ και αρνούνται τον ανταγωνισμό ο οποίος οδηγεί σε καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες.
Από πού κι ως που, όμως, οι φθηνές και καλές υπηρεσίες εξυπηρετούνται από το ολιγοπώλιο των δύο παρόχων υπηρεσιών; Και επίσης, από που κι ως πού οι εργαζόμενοι πρέπει να ενδιαφέρονται αν η υπηρεσία που παρέχουν είναι η φθηνότερη ή όχι. Γιατί είναι προφανές ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να γίνεις φθηνός και ο βασικός είναι μειώνοντας το εργατικό κόστος (με ότι συνεπάγεται αυτό) και εντατικοποιώντας την εργασία. Η παραπάνω οπτική θα μπορούσε να είναι η οπτική ενός επιχειρηματία (τύπου Μίχαλου, που δεν βλέπει παραπέρα από το οικονομικό μικροσυμφέρον του) που έχει μοναδικό γνώμονα να μειωθεί το κόστος του, δεν μπορεί όμως να είναι του λιμενεργάτη καθώς δεν είναι ούτε καν αρμοδιότητά του.
Το να χαρακτηρίζεις τους εργαζόμενους συλλήβδην "συντεχνίες" (το επόμενο στάδιο είναι να τους αποκαλούμε φαμίλιες στα πρότυπα της ιταλικής μαφίας) που θέλουν το "μονοπώλιό" τους είναι τουλάχιστον μια πολύ εύκολη, αφαιρετική και αναληθής προσέγγιση.

Αμφισβητεί τον αποικιοκρατικό χαρακτήρα της συμφωνίας, επιχειρηματολογώντας με μια αποικιοκρατικού τύπου λογική, αναφερόμενος στις 1000 θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν και στα ιδία έξοδα της Cosco για την κατασκευή της τρίτης προβλήτας. Τα παραπάνω όμως είναι τα απολύτως αυτονόητα. Η τρίτη προβλήτα αφού θα κατασκευαστεί μετά την συμφωνία, προφανώς και θα φτιαχτεί με χρήματα αυτού που για τα επόμενα 30 χρόνια θα την χρησιμοποιεί. Οι 1000 νέες θέσεις καταρχήν δεν είναι δέσμευση, αλλά υπολογίζονται σε τόσες, και αφορούν την κάλυψη αναγκών της τρίτης προβλήτας η οποία για να λειτουργήσει χρειάζεται προφανώς κάποιους εργαζόμενους να τη λειτουργούν... Οι αποζημιώσεις για εθελούσια έξοδο που αναφέρονται δεν πληρώνονται από τους Κινέζους αλλά από τον ΟΛΠ.

Το εντυπωσιακό είναι αυτό που αναφέρεται στη συνέχεια, όπου οι φοροαπαλλαγές και τα δάνεια των Κινέζων με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, τα οποία βασίζονται σε νόμο του '53! (που ακόμα κι αυτός καταστρατηγείται), χαρακτηρίζονται απλά σαν "σημεία" και "δικλείδες", δεν είναι αποικιοκρατικοί όροι...

Δικαιολογεί το ξεπούλημα των δυο προβλητών επειδή υπάρχει εργατική αριστοκρατία στο λιμάνι που δεν ξέρουμε τι μισθούς παίρνει. Όμως ρωτάμε: Τι σχέση έχει η εργατική αριστοκρατία του λιμανιού, εφόσον υπάρχει, ή πιθανές ατασθαλίες με το αν πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί ή όχι. Φτάνει πια με τα φθηνά και λαϊκίστικα προσχήματα ότι επειδή ενδεχομένως κάποιοι εργαζόμενοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους πουλάμε τη δημόσια επιχείρηση όπως Ολυμπιακή, ΟΤΕ, τράπεζες...

Στο τέλος αναφέρεται και το καλύτερο. Αναφέρεται σε πολιτικές σκοπιμότητες από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, αναρωτιέται γιατί η απεργία άρχισε την 1/10 και εμφανίζει την κυβέρνηση απόλυτα συνεπή με τις προεκλογικές δεσμέυσεις.
Θα πρέπει να ξέρει ο συγγραφέας ότι εδώ και μήνες οι εργαζόμενοι κάνουν αποχή από υπερωρίες και Σαββατοκύριακα. Δεύτερον το σωματείο τους έχει επιχειρηματολογήσει για τη στάση του. Τρίτον, υπήρξαν απεργιακές κινητοποιήσεις και όταν ψηφίστηκε ο νόμος, τότε που ο ΓΠ είχε επισκεφθεί το λιμάνι.. Τέταρτον, τυχαίνει τώρα να ξεκινά η εφαρμογή της συμφωνίας. Πέμπτον, στην ΟΜΥΛΕ πλειοψηφεί όχι η ΔΑΚΕ ή η Αριστερά αλλά η ΠΑΣΚΕ. Έκτον, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ (άργησε λίγο στη συγκεκριμένη περίπτωση) για όλες τις προσπάθειες ιδιωτικοποίησης δημοσίων επιχειρήσεων και υποδομών έχουν εκφραστεί αρνητικά. Πού είναι οι πολιτικές σκοπιμότητες;
Αναφέρει ο συγγραφέας ότι η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί για την επαναδιαπραγμάτευση. Μάλλον η κυβέρνηση σύρεται σε επαναδιαπραγμάτευση παρά υλοποιεί τη δέσμευσή της και θα καταφέρει από ότι φαίνεται να καταλήξει σε χειρότερο(!) συμβιβασμό από την υπάρχουσα συμφωνία. Και είναι σίγουρο ότι αν δεν ήταν η απεργία κανένα θέμα επαναδιαπραγμάτευσης δεν θα είχε μπει από την Κατσέλη και τον Γ.Π.

Και τρία ακόμα σημεία:
1. Η προβλήτα 1 που παραμένει στον ΟΛΠ έχει δυναμικότητα που είναι περίπου το 1/3 της δυναμικότητας της προβλήτας 2.
2. Είδαμε πόσο λειτούργησαν οι συμφωνίες με ξένους ομίλους στην περίπτωση των Ναυπηγείων Σκαραμανγκά (άλλης μιας αποικιοκρατικής σύμβασης της κυβέρνησης Σημίτη αυτή την φορά), όπου δεν έφεραν για επισκευή ούτε μια βάρκα παραπάνω από ότι προέβλεπαν οι συμβάσεις με το ελληνικό δημόσιο.
3. Το λιμάνι του Πειραιά τελευταία τουλάχιστον 5ετία έπεσε θύμα ενός σχεδιασμού απαξίωσης, ώστε να εκποιηθεί. Με έναν στοιχειωδώς διαφορετικό σχεδιασμό και επενδυτικό πρόγραμμα θα μπορούσε να έχει διευρύνει ακόμα παραπάνω την κίνηση εμπορευμάτων.

Παρακάτω η ανάρτηση την οποία σχολιάσαμε:
Το τι ακούγεται τις τελευταίες ώρες για το λιμάνι του Πειραιά ξεπερνάει τα όρια της φαντασίας ! Θα προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα τα οποία εμπεριέχουν και κάποιες προτάσεις.
Ακούμε για "ξεπούλημα" του λιμανιού. Το σωστό είναι ότι "νοικιάζεται" κατά μια έννοια για χρήση μία (και στο μέλλον δύο) προβλήτα φορτοεκφόρτωσης εμπορευματοκιβωτίων, από τις τρεις που διαθέτει το λιμάνι. Και λιμάνι δεν είναι μόνο οι τρεις αυτές προβλήτες, είναι και το επιβατικό και τουριστικό λιμάνι.

Ακούμε για "μονοπώλιο". Το σωστό είναι ότι στο χώρο θα δραστηριοποιούνται ανταγωνιστικά δύο φορείς παροχής υπηρεσιών : Ο ΟΛΠ και η ΣΕΠ (Cosco). Το "ανταγωνιστικά" είναι αυτό που αρνούνται να δεχτούν οι συντεχνίες του λιμανιού ( δηλαδή θέλουν να διατηρήσουν το δικό τους προηγούμενο "μονοπώλιο" και όχι να προσπαθήσουν να προσφέρουν καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες από την Cosco-ΣΕΠ), είναι αυτό που προσπαθεί να βελτιώσει υπέρ των συμφερόντων του ΟΛΠ η παρούσα κυβέρνηση.

Ακούμε για "αποικιοκρατική" συμφωνία. Αλήθεια ποια αποικιοκρατική συμφωνία προβλέπει κατασκευή τρίτου προβλήτα με ίδια έξοδα, αποζημειώσεις 200.000 ευρώ για εθελουσία έξοδο, 1.000 νέες θέσεις εργασίας και εξασφάλιση σε αυτές θέσεων για παιδιά ήδη εργαζομένων? Και αυτά όμως τα δεδομένα για τους εργαζόμενους προσπαθεί να βελτιώσει ακόμη περισσότερο η παρούσα κυβέρνηση. Στην συμφωνία υπάρχουν όντως σημεία και δικλείδες, κύρια σε ζητήματα φοροαπαλλαγών και συνεργασίας μέσα στο λιμάνι που ευνοούν προκλητικά την Cosco. Και αυτά τα σημεία είναι στόχος επαναδιαπραγμάτευσης για την νέα κυβέρνηση.

Ακούγονται στον αέρα και από ανευθυνοϋπεύθυνους πολλά για τα έσοδα του ΟΛΠ και τις αμοιβές των λιμενεργατών. Εγώ θα ήθελα από μια κυβέρνηση που ευαγγελίζεται την διαφάνεια παντού, να δώσει άμεσα στη δημοσιότητα (διαδίκτυο) τους ισολογισμούς της τελευταίας 5ετίας του ΟΛΠ και τις μισθολογικές καταστάσεις των λιμενεργατών. Για να δούμε τελικά τι ισχύει : άδικα διαβάλλουν κάποιοι τους εργαζόμενους ή όντως στο λιμάνι υπάρχει εδώ και χρόνια μια συντεχνιακή αριστοκρατία, σαν αυτές που ξέρουμε ότι υπήρξαν (και ίσως υπάρχουν ακόμη) σε πολλές ΔΕΚΟ? Θα ήθελα επίσης, για να βγουν πιο σωστά συμπεράσματα, να δημοσιοποιηθεί ένας συγκριτικός πίνακας ο οποίος να μας δείχνει πόσο κόστιζε η φορτοεκφόρτωση ενός container στον ΟΛΠ και πόσο σε άλλα μεγάλα λιμάνια της Ευρώπης (Αμστερνταμ, Αμβούργο, Αμβέρσα) αλλά και του κόσμου. Για να έχουμε μια σαφή εικόνα του κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός τόσο μέσα στο λιμάνι του Πειραιά όσο και σε σχέση με άλλα μεγάλα λιμάνια.

Τέλος πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η στάση τόσο της ΝΔ όσο και των ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ στο λιμάνι ενέχει σαφώς πολιτικές σκοπιμότητες. Σε μια απεργία που ξεκίνησε πριν τις εκλογές (1/10/09) αλλά που καθυστέρησε (γιατί αλήθεια ?) κάμποσους μήνες απέναντι σε μια κυβέρνηση που εξ αρχής είχε εκφράσει τη διαφωνία της με το περιεχόμενο της σύμβασης και είχε δεσμευτεί για την επαναδιαπραγμάτευση, αλλά που δεν έχει ευθύνη για αυτήν, δεν μπορεί κανείς παρά να διακρίνει πολιτικό παιχνίδι. Όσο δε αφορά υποψήφιους βουλευτές του νυν κυβερνώντος κόμματος οι οποίοι προεκλογικά ... μοίραζαν λαγούς με πετραχήλια, να ένας ακόμη σοβαρός λόγος για να αλλάξει άμεσα ο εκλογικός νόμος.

Μαζέψτε τον...

Ο Μίχαλος, γνωστός λαγός όταν υπάρχουν εργατικές κινητοποιήσεις, έκανε πάλι το θαύμα του. Άσκησε αγωγή ενάντια στους απεργούς του λιμανιού του Πειραιά και άρχισε τις διακαναλικές παρελάσεις αναμασώντας τις γνωστές παπάρες που λέει σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση. Όταν κάτι τέτοιοι τύποι διαμορφώνουν κλίμα και υπερπροβάλλονται από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, τότε μήπως υπάρχει κάποιο προβληματάκι με τη "δημοκρατία μας";
Πάντως, θα μπορούσε ο κ. Μίχαλος να κατέβει στο λιμάνι και να συζητήσει... με τους απεργούς τις απόψεις του! Στη δημοκρατία υπάρχουν πολλοί τρόποι να αρθούν τα αδιέξοδα...!
Επί της ουσίας, η μόνη αγωγή που μπορεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της κοινωνίας, και των καταστηματαρχών και των εργαζομένων, είναι η αγωγή ενάντια στον δικομματισμό και όχι ενάντια στους εργαζόμενους!

COSCO GO HOME!

Η απεργία στο λιμάνι του Πειραιά συνεχίζεται. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντικη κινητοποίηση που θίγει το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και των υποδομών της χώρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε σήμερα το πρωί εξόρμηση στο λιμάνι. Λεπτομέρειες για τον αγώνα των λιμενεργατών μπορείτε να βρείτε στη συνέντευξη του κ. Νουχουτίδη που δημοσιεύσαμε σε προηγούμενη ανάρτηση. Τη στάση των κομμάτων θα σχολιάσουμε πιο ειδικά σε επόμενη δημοσίευση. Διαβάστε προκήρυξη της ΚΟΕ για το θέμα:

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΤΩΡΑ
Η ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ COSCO

Ο μακροχρόνιος αγώνας για να μην περάσει το ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά έχει μπει στην πιο κρίσιμη φάση του. Είναι γνωστό ότι η σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση Καραμανλή με την Cosco είναι γεμάτη παρανομίες προκειμένου να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση και να υπηρετηθεί η κινεζική εταιρία και όσοι παίρνουν μίζες από αυτήν. Ότι είναι μια αποικιοκρατική σύμβαση και προδιαγράφει ακόμα ένα σοβαρό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα και τις θέσεις εργασίας. Η σύμβαση με την Cosco είναι με λίγα λόγια καταστροφική για τους εργαζόμενους, το λαό και τη χώρα και πρέπει να καταργηθεί άμεσα. Είναι αλήθεια ότι το δρόμο τον έστρωσε η μετατροπή του ΟΛΠ σε ανώνυμη εταιρία, η μετοχοποίηση και η κατάργηση του αποκλειστικά δημόσιου ελέγχου του λιμανιού. Εκείνο που σήμερα είναι το κρίσιμο και αποφασιστικό είναι να ενωθούν όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις με βάση το στόχο και το αίτημα της άμεσης κατάργησης της αποικιοκρατικής σύμβασης.
Μπορεί η σύμβαση να καταργηθεί; Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται στις δυσκολίες που έχει αυτό. Καταρχήν όμως θα πρέπει να επιβεβαιωθεί αν ισχύουν ακόμα όσα έλεγαν προεκλογικά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Αν ισχύουν αυτά που έλεγε η κα Σουρή ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα ναυτιλίας πριν έξι μήνες στο συνέδριο της ΟΜΥΛΕ ότι «η κυβέρνηση προχώρησε στη σύναψη μιας κυριολεκτικά αποικιοκρατικού χαρακτήρα σύμβασης» και ότι «αδιαφορώντας για το δημόσιο συμφέρον, προχώρησε σε μία σκανδαλώδη συμφωνία». Αν ισχύουν όσα έλεγε την ίδια περίοδο στη βουλή ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ο κος Παπουτσής ότι η συμφωνία λειτουργεί κατά του δημόσιου συμφέροντος. Αν ισχύουν όσα έλεγε ο κος Καρύδης ως γραμματέας του Τομέα Εμπορικής Ναυτιλίας του κόμματος σε συνέντευξή του τρεις μέρες πριν τις εκλογές ότι «η σύμβαση παραχώρησης είναι βλαπτική και λεόντειος για το ελληνικό δημόσιο» και ότι «το ΠΑΣΟΚ θα εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες -και υπάρχουν πολλές- και σε νομικό και σε πολιτικό επίπεδο ώστε να υπάρξει ριζική και σε βάθος επαναδιαπραγμάτευση, που θα αγγίζει τον πυρήνα και τη φιλοσοφία του νόμου της παραχώρησης». Θα πρέπει ακόμα να επιβεβαιωθεί το νόημα των δηλώσεων του ίδιου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου όταν μετά τη συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο τον περασμένο Νοέμβριο έλεγε: «Είχα την ευκαιρία να επαναλάβω την πάγια θέση του ΠΑΣΟΚ για τις στρατηγικές υποδομές και το πώς εμείς τις βλέπουμε για την πατρίδα μας».

Αν τα παραπάνω είχαν πραγματική ισχύ και δεν ειπώθηκαν για άλλούς λόγους, αν η σημερινή κυβέρνηση θέλει να υπερασπίσει το δημόσιο συμφέρον καταργώντας τη σύμβαση που καταψήφιζε και καταδίκαζε ως τώρα και απλά αντιμετωπίζει νομικές και τεχνικές δυσκολίες τότε προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:
1. Γιατί η νέα κυβέρνηση δεν εξέφρασε από την πρώτη στιγμή καμιά ουσιαστική πολιτική θέση για το θέμα; Λένε ότι δεν μπορούσαν να λύσουν το θέμα από την πρώτη μέρα. Γιατί όμως δεν επανέλαβαν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και ο νέος πρωθυπουργός την «πάγια θέση τους για τις στρατηγικές υποδομές» και άρα έστω την πολιτική βούληση να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον και να μην εφαρμοστεί η βλαπτική συμφωνία; Γιατί μιλάνε μόνο για τις «δυσκολίες της επαναδιαπραγμάτευσης».
2. Γιατί και νομικά δεν κινείται άμεσα η κυβέρνηση υπέρ της κατάργησης της σύμβασης αντί να προεξοφλεί τις όποιες δυσκολίες; Είναι δυνατόν να μην μπορεί η ίδια η κυβέρνηση της χώρας να κάνει τίποτα για να υπερασπίσει το λαό και τους εργαζόμενους από μια τέτοια επιζήμια σύμβαση; Γιατί από την πρώτη στιγμή παραιτείται από το δικαίωμα να κάνει αυτό που θα έπρεπε να είναι βασικό καθήκον της;
3. Γιατί επιμένει η κυβέρνηση να λυθεί η απεργία των λιμενεργατών και οποιαδήποτε συζήτηση να γίνει αφού θα έχει εγκατασταθεί η Cosco στο λιμάνι; Δεν σπρώχνει έτσι στη ντε φάκτο κατοχύρωση μιας επιζήμιας για το δημόσιο συμφέρον συμφωνίας;
4. Αν, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί παράγοντες, οι όροι της συμφωνίας έχουν δέσει χειροπόδαρα την κυβέρνηση με ρήτρες και πρόστιμα που θα πρέπει να καταβληθούν σε περίπτωση μη εφαρμογής μιας διάτρητης σύμβασης τότε πως είναι δυνατόν να επιλέχτηκε και να συνεχίζει να είναι στην κρίσιμη θέση του υπουργού παρά τω πρωθυπουργώ ο κος Παμπούκης, το νομικό γραφείο του οποίου συμβούλευε την Cosco και δούλεψε για να επιβληθούν αυτοί οι βλαπτικοί για το δημόσιο συμφέρον όροι;

Τα ερωτήματα αυτά δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα. Δεν είναι πρωτοφανές στα διεθνή χρονικά να κινηθεί μία κυβέρνηση ενάντια σε μια βλαπτική και διάτρητη συμφωνία, να επιδιώξει την κατάργησή της. Εκείνο που χρειάζεται είναι η πολιτική βούληση να δοθεί κόντρα με τα συμφέροντα, η πολιτική βούληση να ακολουθηθεί μια πορεία έξω από τα στενά όρια του νεοφιλελευθερισμού που θεωρεί βάρος τη δημόσια περιουσία και χρυσό κανόνα την ιδιωτικοποίηση.

Την βούληση αυτή όμως την έχουν οι εργαζόμενοι και μπορούν να επιβάλουν την ακύρωση της συμφωνίας. Η αποφασιστική στάση τους δείχνει ότι δεν είναι ο μόνος δρόμος η υποταγή και η θυσία των νεότερων και των μελλοντικών εργαζομένων έναντι κάποιας πρόσκαιρης «εξασφάλισης» ορισμένων. Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων η αποικιοκρατική σύμβαση. Σε αυτό τον αγώνα οι απεργοί έχουν δυνατούς συμμάχους και πρέπει να τους βρουν όλους δίπλα τους: Τους εργαζόμενους στα λιμάνια όλης της χώρας. Τους εργαζομένους σε όλους τους κλάδους. Τους νέους που τους ετοιμάζουν για σύγχρονα σκλαβοπάζαρα. Τα μικρομεσαία στρώματα που δεν εκπροσωπούνται από τον κάθε Μίχαλο και κανένα συμφέρον δεν έχουν από το ξεπούλημα του λιμανιού. Το λαό του Πειραιά που έχει κάθε λόγο να παλέψει για δημόσιο λιμάνι. Όλο το λαό που έχει ανάγκη από νίκες περισσότερο από ποτέ. Την Αριστερά που ο ρόλος της είναι αποφασιστικά και ενωτικά να στέκεται δίπλα σε όλους τους εργαζόμενους. Άμεσα απαιτείται η επέκταση του αγώνα, ώστε να αγκαλιάσει όλους τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Η έκφραση με κάθε τρόπο της συμπαράστασης όλων είναι απαραίτητη. Για τη νίκη των εργαζόμενων και της απεργίας. Για ένα δημόσιο λιμάνι που θα λειτουργεί με ισχυρή τη θέση των εργαζόμενων και κοινωνικά κριτήρια.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ
(ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ ΤΟΥ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)
web: www.koel.gr

Ιδού η Cosco, ιδού και το πήδημα

Ο αγώνας των λιμενεργατών έχει τεράστια σημασία. Είναι αγώνας για να μην ξεπουληθεί ένας από τους ελάχιστους τομείς που παρέμεναν κρατικοί. Τα δυο κόμματα εξουσίας κατάφεραν τα τελευταία 20 χρόνια να ξεπουλήσουν τα πάντα. Διακηρυγμένος στόχος τους να μειώσουν το έλλειμμα και το χρέος καθώς και να σταματήσει ο πολίτης να πληρώνει ζημιογόνες δημόσιες επιχειρήσεις. Τα χρόνια πέρασαν, κρίσιμοι τομείς της ελληνικής οικονομίας ιδιωτικοπόιήθηκαν και ταυτόχρονα το χρέος γιγαντώθηκε. Ήταν όλα προφάσεις και ψέμματα.

Τα λιμάνια κύριοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν πωλούνται! Κάθε δημοκρατικός και σκεπτόμενος πολίτης πρέπει να βρεθεί με το μέρος των απεργών. Αυτός ο αγώνας είναι αγώνας όλων μας.

Διαβάστε μια πολύ διαφωτιστική συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα Αριστερά! ο πρόεδρος της Ένωσης Λιμενεργατών του ΟΛΠ, Γιώργος Νουχουτίδης (τη δημοσιεύουμε μαζί με το σχετικό εισαγωγικό σημείωμα της εφημερίδας):

Ιδού η Cosco, ιδού και το πήδημα

Η δικομματική εναλλαγή βρήκε σε εξέλιξη ένα σημαντικό εργατικό αγώνα. Η συμφωνία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την παράδοση του λιμανιού του Πειραιά στην κινεζική Cosco είχε ημερομηνία εφαρμογής την 1η του Οκτώβρη. Τη σύμβαση της κυβέρνησης με την Cosco θα τη ζήλευαν ακόμη και οι κυβερνήσεις της δεκαετίας του 1950. Οι εργαζόμενοι του ΟΛΠ βρίσκονται σε επαναλαμβανόμενες απεργίες και μπλοκάρουν στην πράξη την εφαρμογή της συμφωνίας. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο θέμα. Τώρα πια δεν έχουν πέραση τα ωραία λόγια και οι προεκλογικές υποσχέσεις. Θα εφαρμοστεί η αποικιοκρατική σύμβαση; Θα υπάρξει μια αναδιαπραγμάτευση που δεν θα θίξει την ουσία της συμφωνίας; Ή, αντίθετα, θα ικανοποιηθεί το αίτημα των εργαζομένων για ακύρωση της σύμβασης; Είναι σαφές ότι μόνο ο ανυποχώρητος αγώνας των εργαζόμενων στο λιμάνι μπορεί να καταργήσει τη συμφωνία και να πετύχει μια πρώτη σημαντική νίκη ενάντια στη νέα κυβέρνηση του δικομματισμού. Απαραίτητη για αυτό είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη όλων των εργαζόμενων, του πειραϊκού λαού και της Αριστεράς.

Βρεθήκαμε με τους απεργούς στο εμπορικό λιμάνι του Πειραιά και μιλήσαμε με τον πρόεδρο της Ένωσης Λιμενεργατών του ΟΛΠ, Γιώργο Νουχουτίδη.

Τι γίνεται με την εφαρμογή της συμφωνίας;

Η Cosco είναι σε δύσκολη θέση. Εμείς είμαστε σε δύσκολη θέση, αλλά αυτοί είναι σε δυσκολότερη. Η διοίκηση προσπαθεί με προβοκάτσιες να νομιμοποιήσει την παρουσία της Cosco. Φέρνουν, για παράδειγμα, κοντέινερ που λένε ότι έχουν υγειονομικό υλικό για να κόψουν τιμολόγια στο όνομα "ΣΕΠ" (Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά), που είναι μια θυγατρική της Cosco. Αυτό το κάνουν γιατί εμείς έχουμε δεσμευτεί να αφήνουμε το υγειονομικό υλικό. Αλλά μόνο με τιμολόγιο του ΟΛΠ, όχι της Cosco. Προσπαθούν να κοπεί έστω ένα τιμολόγιο για να κατοχυρωθεί η παρουσία τους στο λιμάνι. Το υποτιθέμενο υγειονομικό υλικό έφτασε στο λιμάνι στις 17 Σεπτέμβρη με ένδειξη επείγον και τελικά το παραλάβανε την 1η Οκτώβρη. Τόσο επείγον ήταν!

Έχει παραλάβει η Cosco;

Την Τετάρτη θέλανε να κάνουν απογραφή στα κοντέινερ. Η Cosco παρέλαβε τα πάντα με ένα χαρτί του ΟΛΠ, ότι της είπε ο ΟΛΠ, χωρίς να μπορέσει να κάνει απογραφή. Ήθελαν να εγκαταστήσουν στο μηχανογραφικό σύστημα δικό τους σκληρό δίσκο ώστε να πάρουν τα στοιχεία και να βγάζουν δικά τους τιμολόγια και να έχουν αυτόματα τα στοιχεία η Cosco, ο ΟΛΠ και η εφορία. Τους εμποδίσαμε. Στον αέρα είναι όλο το εγχείρημα. Χθες έφεραν κείμενο από εισαγγελέα ότι πρέπει να βρεθεί λύση. Για αυτό λέμε ότι αυτοί είναι σε πιο δύσκολη θέση.

Πώς βλέπετε τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης;

Το ΠΑΣΟΚ έχει μιλήσει στη Βουλή για ξεπούλημα και ότι αυτοί θα κάνουν επαναδιαπραγμάτευση. Αυτό χωράει πολλά. Τι σημαίνει; Μπορεί να σημαίνει, ας πούμε, κατάργηση της φορολογικής απαλλαγής. Γιατί αυτή τη στιγμή η Cosco, με βάση νόμο του Μαρκεζίνη από το 1953, έχει φορολογική απαλλαγή. Μπορεί να ξαναδούνε αυτό, ή να ζητήσουν περισσότερα χρήματα. Εμείς λέμε μόνο ακύρωση. Τίποτα άλλο. Ακύρωση της συμφωνίας. Το λιμάνι ήταν πάντα κερδοφόρο, ποτέ δεν ήταν υπερχρεωμένο. Το 2003 διακινήθηκαν 1.620.000 κοντέινερ, ήμασταν το 43ο λιμάνι παγκοσμίως, δούλευε 24 ώρες τη μέρα όλο το χρόνο. Τώρα το έχουν πάει 40-50 θέσεις πιο κάτω. Το 2007 το λιμάνι είχε 35 εκατομμύρια καθαρά κέρδη.

Τι επιχειρήματα προβάλλουν για το ξεπούλημα;

Αυτοί λένε τα γνωστά, πως με τους ιδιώτες θα αποφέρει περισσότερα. Είναι καθαρά ψέματα. Μ’ έναν πρόχειρο υπολογισμό, τα έσοδα του ΟΛΠ είναι 170 εκατομμύρια. Τα 110 εκατομμύρια έμεναν στη χώρα με διάφορες διαδικασίες. Είτε σαν κέρδος που πήγαινε κατευθείαν στο Υπουργείο Οικονομικών είτε και έμμεσα. Ακόμα και μέσα από τους μισθούς μας και το φόρο που πληρώνουμε από το μισθό στο κράτος. Ή ακόμα και ξοδεύοντας το μισθό στην εγχώρια αγορά. Οι οικονομολόγοι δεν τα μετράνε αυτά. Μετράνε αλλιώς Δεν λένε ότι με την ιδιωτικοποίηση ο πλούτος φεύγει από τη χώρα. Αυτοί πολλαπλασίασαν τους συμβούλους, τους παρατρεχάμενους, τις αμοιβές για συμβούλια κ.λπ. Δεν έχουν κανένα επιχείρημα που το πουλάνε. Μόνο τα περί ανταγωνισμού. Εμείς όμως τα ξέρουμε, είμαστε και στο διεθνές συμβούλιο των λιμενεργατών. Όπου έχουν πάει αυτές οι εταιρίες κονομάνε οι εργοδότες και φτωχαίνουν οι εργαζόμενοι. Διαβάστε και το βιβλίο, το Gomorra του Saviano, που περιγράφει τι έχει γίνει στο λιμάνι της Νάπολης που πήγε η Cosco, και θα καταλάβετε.

Πώς θα χειριστεί το θέμα το ΠΑΣΟΚ;

Κοιτάξτε, από το ΠΑΣΟΚ οι Διαμαντίδης, Καρύδης, Νιώτης έχουν δηλώσει σαφώς για επαναδιαπραγμάτευση που το αποτέλεσμά της θα είναι ακύρωση της συμφωνίας. Να μπουν ένας-δύο όροι, για παράδειγμα ότι θα είναι Έλληνας manager, ότι δεν θα έχουν αφορολόγητα κέρδη, κι έτσι θα φύγει η Cosco. Αυτά προεκλογικά. Από την άλλη, Βάσω Παπανδρέου, Διαμαντοπούλου και Κατσέλη τα έλεγαν αλλιώς – ότι υπάρχει σύμβαση, έχει γίνει νόμος του κράτους, είναι δύσκολο να ακυρωθεί, θα το ξαναδούμε.

Επειδή δεν είναι γνωστά, πείτε μας λίγο τι χειρισμοί και παρανομίες έχουν γίνει από την κυβέρνηση της ΝΔ; Απ’ ό,τι ξέρουμε, πέρα από τον απεργιακό αγώνα, κινείστε και σε νομικό επίπεδο.

Πρώτον, όταν έγινε η παραχώρηση του λιμανιού στον ΟΛΠ δεν επιτρεπόταν να το παραχωρήσει αλλού, μόνο σε θυγατρική του. Πήγαμε στο ΣτΕ, γιατί αυτό που έγινε ήταν καθαρή παρανομία. Κάνανε νόμο μετά, που εξουσιοδοτούσε τον ΟΛΠ να μπορεί να κάνει παραχώρηση. Αλλά κατόπιν εορτής. Όταν έγινε η συμφωνία με την Cosco, δεν υπήρχε εξουσιοδότηση παραχώρησης.

Δεύτερον, δεν έγινε ποτέ Δ.Σ. ώστε ο ΟΛΠ να αποφασίσει. Έγινε περιφρούρηση από τους εργαζόμενους και δεν ήρθαν οι σύμβουλοι. Είχαν φύγει από το παράθυρο ο πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος, και τους πήγαν απέναντι με σκάφος! Κάτσανε σε κάτι τραπεζάκια για να κάνουν δήθεν συμβούλιο. Κάποιοι ειδοποίησαν τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, το νομάρχη Πειραιά και άλλους και πήγαν κάτω. Εννέα η ώρα υποτίθεται έγινε το συμβούλιο, αυτοί 9.05 είχανε φύγει και την άλλη μέρα παρουσιάσανε πρακτικά 40 σελίδων! Ποτέ δεν έγινε το Δ.Σ. να αποφασίσει την παραχώρηση, προσφύγαμε στο πολυμελές, έχουμε μάρτυρες τους βουλευτές κ.λπ., δεν έχει γίνει ακόμα το δικαστήριο.

Τρίτο. Ακόμα και ο νόμος αυτός του 1953 που επικαλούνται για τη φοροαπαλλαγή που χαρίζουν στην Cosco δεν προέβλεπε 35 χρόνια φοροαπαλλαγή, αλλά μόνο μια 5ετία. Στη λογική της ενθάρρυνσης των επενδύσεων.

Δηλαδή 7 φορές πιο αποικιακή σύμβαση από αυτές του 1953…

Είναι απίστευτο αυτό που έχουν συμφωνήσει. Δεν θα πληρώνει φράγκο η εταιρία, ούτε χαρτόσημο για συναλλαγές, για δάνεια, τίποτα. Κάτι άλλο σημαντικό: Ό,τι χρήματα διεκδικεί η Cosco από το δημόσιο σε 60 μέρες πρέπει να τα πάρει, αλλιώς έχει ποινική ρήτρα και πληρώνει το κράτος – ενώ για όλους τους άλλους είναι όποτε θυμηθεί το δημόσιο. Άλλο: Εγγυήθηκε το ελληνικό δημόσιο τα δάνεια της Cosco. Στον ΟΛΠ το αρνιόταν όταν ζήταγε δάνειο, που είναι 75% δημόσιο! Για τη φορολογική απαλλαγή έγινε προσφυγή στην ΕΕ. Ο επίτροπος Νταγιάνι ζητάει τώρα με έγγραφό του διευκρινίσεις από τον ΟΛΠ, την κυβέρνηση και τους εργαζόμενους. Άλλο παράδειγμα, για να δείτε που έχει φτάσει το ξεπούλημα: Ο ΟΛΠ έχει ένα μηχανογραφημένο σύστημα της Intracom, το Navis, και κάθε τόσο αναβαθμίζεται με κάποια αμοιβή. Το Δ.Σ. του ΟΛΠ στην τελευταία του συνεδρίαση ζητάει τώρα να εξυπηρετηθεί η Cosco, η Navis όμως λέει πως θέλει περισσότερα λεφτά, 200.000 ευρώ, από την Cosco – δεν είχε κάνει συμφωνία με την Cosco, είχε κάνει με τον ΟΛΠ. Λογικό είναι. Παίρνει λοιπόν πλειοψηφικά απόφαση ο ΟΛΠ να πληρώσει για την Cosco! Φεύγουν και κοιτάνε να εξυπηρετήσουν την Cosco.

Πώς θα συνεχίσετε;

Δεν θα πέσουμε εμείς στο γκρεμό. Ο κόσμος μας λέει "Μη σταματάτε". Παρόλο που αντιμετωπίζει προβλήματα οικονομικά, θέλει συνέχιση της απεργίας. Προσπαθούμε να στηρίξουμε τους εργαζόμενους. Συνεχίζουμε αυτές τις μέρες με 48ωρες απεργίες και αποχή τα σαββατοκύριακα. Δεν θα σταματήσουμε αν δεν νικήσουμε. Εκτός κι αν φέρουν εδώ ΜΑΤ, λιμενικό κ.λπ. Αλλά αυτό θα έχει συνέπειες. Ποιος θα δουλέψει την επόμενη μέρα εδώ; Χρειάζονται τους εργάτες, δεν μπορούν να κάνουν χωρίς εμάς.

Τη συνέντευξη πήρε ο Γιώργος Παπαϊωάννου

Η εργατική τάξη υπάρχει... και αγωνίζεται!

Η εργατική τάξη υπάρχει και αγωνίζεται η κρίση να μην φορτωθεί στις πλάτες της. Δείτε (για όσο αντέξετε) το συγκλονιστικό βίντεο με τη φασιστική εισβολή της αστυνομίας στο ,υπό κατάληψη εδώ και 10 βδομάδες, εργοστάσιο της Ssangyong Motors.(διαβάστε σχετικά την ανάρτηση της σιβυλλα) Η αστυνομία είχε επιχειρήσει ξανά στις 20 Ιούλη, με 3000 άντρες των ειδικών δυνάμεων, να σπάσει την κατάληψη, αποτυχημένα όμως ύστερα από την σθεναρή αντίσταση των Κορεατών εργατών.
Έτσι είναι. Στην αρχή σε ξεζουμίζουν και αν επιβιώσεις των εξοντωτικών ρυθμών εργασίας που εξασφαλίζουν όλο και μεγαλύτερη κερδοφορία στους εργοδότες (147 νεκροί εργάτες στην χώρα μας το 2009, τελευταίος νεκρός ένας 39χρονος εργάτης στη Μεγαλόπολη που εργαζόταν στην κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Τρίπολης- Καλαμάτας που έχει αναλάβει, ποιός άλλος;, ο Μωρέας του Μπόμπολα) τότε μπορεί να σε πετάξουν στο δρόμο και αν δεν υπακούσεις, σε σαπίζουν στο ξύλο.
Διαβάστε και για κάποιες άλλες σημαντικές εργατικές αντιστάσεις στην Κίνα (το ΚΚΕ τι λέει άραγε;), στη Γαλλία και στην Αργεντινή.