Πέμπτη 26 Απριλίου 2012

Ήρθε η ώρα του λογαριασμού

Εκλογές 6ης Μάη: Η ώρα του λογαριασμού

του Δημήτρη Π. Κοδέλα, υποψήφιου του ΣΥΡΙΖΑ στην Αργολίδα 

 

Οι εκλογές της 6ης Μάη είναι πολύ διαφορετικές από κάθε άλλη εκλογική αναμέτρηση εδώ και δεκαετίες. Κι αυτό, όχι μόνο επειδή γίνονται κάτω από το νέο ειδικό καθεστώς της τρόικας και το άγρυπνο βλέμμα των δανειστών. Κυρίως επειδή όσοι εδώ και 2 χρόνια συναίνεσαν στη δημιουργία της νεκροζώντανης μνημονιακής Ελλάδας θερίζουν τώρα τις θύελλες των επιλογων τους. Πρώτη φορά η βασική επιλογή των ευρωπαϊκών ισχυρών κέντρων και της ντόπιας διαπλοκής, όσων δηλαδή εδώ και χρόνια ξεζούμισαν τον δημόσιο και λαϊκό πλούτο, τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Αυτή την φορά η κάλπη δεν θα δώσει “μια από τα ίδια”, δεν θα είναι η καθιερωμένη στιγμή που καλούνται οι πολίτες να συμμετέχουν στη δημοκρατική φάρσα των ανά 3ετία ή 4ετία εκλογών ώστε να επικυρώσουν τα μέχρι τότε πεπραγμένα της κυβέρνησης και να επιλέξουν αν θα συνεχίσει, την ίδια πορεία, ο ίδιος ή ο άλλος εταίρος του δικομματισμού.

Το ειδικό καθεστώς προχωρά είτε με ευρώ είτε με κατοχική δραχμή.

Το ειδικό καθεστώς προχωρά είτε με ευρώ είτε με κατοχική δραχμή. Ανάγκη η ανατροπή του. Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη.

altΔελτίο Τύπου ΚΟΕ - 25/4/2012
Όπως έγινε γνωστό η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, μέσω της οποίας χρηματοδοτούνται επενδύσεις της ΔΕΗ, έθεσε για πρώτη φορά στη διοίκηση της ΔEH δύο νέους όρους για τη σύναψη δανείου. Ο πρώτος αφορούσε την πρόβλεψη για «ρήτρα δραχμής», δηλαδή επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης σε περίπτωση αλλαγής νομίσματος με το επιχείρημα είτε της αποχώρησης της χώρας από την Ευρωζώνη είτε της διάλυσης της Ευρωζώνης. Ο δεύτερος την υπαγωγή της στο αγγλικό δίκαιο για την περίπτωση αθέτησης της αποπληρωμής.

Οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας

Οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας

Δευτέρα 16 Απριλίου 2012

Η ΚΟΕ για τις εκλογές

Στον αγώνα για την ανατροπή του τροϊκανού καθεστώτος
Τιμωρούμε το μνημονιακό μπλοκ της υποτέλειας και της κοινωνικής εξόντωσης

Το υπηρετικό προσωπικό της τρόικας αναγκάστηκε να προσφύγει σε εκλογές. Μέσα σε συνθήκες βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης, μέσα σε κλίμα λαϊκής κατακραυγής και απονομιμοποίησης του μνημονιακού καθεστώτος. Αναγκάστηκαν, μετά από ταλαντεύσεις και υπαναχωρήσεις, να προκηρύξουν εκλογές κάτω από το βάρος αυτής της απονομιμοποίησης αλλά και των εσωτερικών τους αντιθέσεων και επιδιώξεων.

Δεν μπορούσαν άλλο να πορεύονται παριστάνοντας ότι έχουν κάποια δήθεν λαϊκή εντολή, τη στιγμή που απροκάλυπτα αγνόησαν, διέστρεψαν και ποδοπάτησαν τη γνώμη, τη θέληση και τους πόθους του λαού. Φοβόντουσαν και φοβούνται τις εκλογές. Η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία σε κάθε ευκαιρία έκφρασε την αντίθεση και την οργή της απέναντι στο σάπιο πολιτικό σύστημα, την τρόικα και τα μνημόνια. Στις διαδηλώσεις, τις πλατείες, τις παρελάσεις, αλλά και μέσα από το καθημερινό βουητό της κοινωνίας απέναντι σε όλους αυτούς που πουλάνε τη χώρα και καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια.

Ετοιμάζουν εκλογές μέσα σε κλίμα εκβιασμών, εξαγοράς, ψέματος και τρομοκρατικών διλημμάτων. Θα απειλήσουν ότι έρχεται χάος και καταστροφή αν ο λαός σταματήσει αυτή την πορεία. Η τρόικα θα είναι παρούσα, και ήδη οι εκπρόσωποι των διεθνών τοκογλύφων, του ΔΝΤ και της γερμανικής Ευρώπης με δηλώσεις, άρθρα και απειλές παρεμβαίνουν ωμά και διεξάγουν τη δική τους προεκλογική καμπάνια, καλώντας να στηριχτούν οι ντόπιοι υπάλληλοί τους. Ετοιμάζουν προκλήσεις και δοκιμές εκτροπών. Επιτίθενται στην Αριστερά και σε κάθε δύναμη αντίστασης. Φοβούνται ότι ο λαός θα χρησιμοποιήσει και τις εκλογές για να τους τιμωρήσει. Φοβούνται ότι, παρ’ όλα αυτά που ετοιμάζουν, δεν θα καταφέρουν να αποσπάσουν μια, έστω οριακή και νοθευμένη, νομιμοποίηση.

Αυτό είναι που καθορίζει τον ειδικό χαρακτήρα αυτών των εκλογών. Θα αποσπάσουν αυτή τη «νομιμοποίηση» ώστε την επόμενη μέρα να μην αφήσουν τίποτα όρθιο; Ή θα τιμωρηθούν βαριά και θα βρεθούν μπροστά σε μια νέα κατάσταση σοβαρών προβλημάτων και αδυναμίας να προχωρήσουν το καταστροφικό έργο τους; Αυτή είναι η αγωνία τους, και η αγωνία αυτή τους καθιστά ευάλωτους αλλά και επικίνδυνους. Στο χέρι μας είναι αυτή την αγωνία να την επιτείνουμε, να την αξιοποιήσουμε και να την επιβεβαιώσουμε, στέλνοντας μήνυμα ανατροπής και διεξόδου, ανοίγοντας το δρόμο για μια άλλη πορεία της χώρας, που μπορεί να επιβληθεί μόνο με το λαό στο προσκήνιο.

Ο λαός και αυτή τη μάχη θα τη δώσει όπως έδωσε και άλλες αυτά τα χρόνια. Χωρίς ισχυρά στηρίγματα, χωρίς μια αυθεντική έκφραση της θέλησης που έχει δείξει με κάθε τρόπο. Χάθηκε μια μεγάλη δυνατότητα. Θα έπρεπε και θα μπορούσε να έχει οργανωθεί ένα μεγάλο, πλατύ πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο πάλης για πραγματική Δημοκρατία, για Ανεξαρτησία, για μια πολιτική, οικονομική, κοινωνική διέξοδο της χώρας έξω από τις ράγες της υποτέλειας και της κοινωνικής εξόντωσης.

Θα έπρεπε και θα μπορούσε και στις εκλογές να υπάρξει ένα ενωτικό μετωπικό ψηφοδέλτιο που να συσπειρώνει πληθώρα πολιτικών αλλά και κοινωνικών δυνάμεων, παρά τις επιμέρους διαφορές τους, σε ένα πρόγραμμα διεξόδου. Για την εκδίωξη της τρόικας, την κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, την ακύρωση όλου του μνημονιακού πλαισίου. Για την παύση πληρωμών και την τοποθέτηση των αναγκών της κοινωνίας στο επίκεντρο. Για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, ώστε να σταθεί στα πόδια της προσδιορίζοντας μια νέα διεθνή αυτοδύναμη θέση, αντιστρέφοντας την πορεία μετατροπής σε προτεκτοράτο και μεταμοντέρνα αποικία της γερμανικής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η δυνατότητα αυτή χάθηκε, και βασικές ευθύνες για αυτό έχουν μια σειρά δυνάμεις της Αριστεράς που δεν θέλουν ή αδυνατούν να κατανοήσουν την κρισιμότητα της συγκυρίας και δεν υποτάσσουν τους κομματικούς σχεδιασμούς στις ζωτικές σημερινές ανάγκες για ένα πραγματικό μέτωπο. Δεν θέλουν ή αδυνατούν να κατανοήσουν ότι δεν είναι το ζητούμενο η καταγραφή και η θέση της κάθε μιας ξεχωριστής αριστερής δύναμης, όταν ο λαός είναι αντιμέτωπος με την εξόντωση, αλλά ούτε και υπάρχει για κανέναν θέση κάτω από τον ήλιο μιας διαλυμένης χώρας.

Σε αυτές όμως τις συνθήκες, η μάχη πρέπει να δοθεί. Είναι μάχη για να μην πάει ούτε μια ψήφος στο μνημονιακό μπλοκ. Ούτε ένας λαϊκός άνθρωπος, εργαζόμενος ή εργαζόμενη, συνταξιούχος, νέος ή νέα να μην στηρίξει αυτούς που υπέγραψαν την καταδίκη του. Για να τιμωρηθούν τα κόμματα-υπηρέτες της τρόικας. Για να μην μπορέσουν να συγκροτήσουν μια νέα κυβέρνηση υποτέλειας και κατεδάφισης. Αλλά και να μην ενδυναμωθούν οι διάφορες κρυπτο-μνημονιακές, μισο-μνημονιακές αλλά και ακροδεξιές-φασιστικές δυνάμεις που προαλείφονται για να αποτελέσουν εφεδρείες διαχείρισης ή και ακόμα πιο ανοιχτής καταστολής.

Η ΚΟΕ καλεί σε υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Επειδή στέκεται ενάντια στο μνημονιακό τόξο. Επειδή τοποθετήθηκε υπέρ της μη αναγνώρισης και της κατάργησης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, που είναι απαραίτητος όρος για μια διαφορετική πορεία του λαού και της χώρας. Επειδή από όσες δυνάμεις δεν ανήκουν σε αυτό το μνημονιακό τόξο, είναι η πιο ενωτική συσπείρωση. Επειδή είναι εκείνος ο σχηματισμός της Αριστεράς που στάθηκε πιο κοντά στις κινητοποιήσεις και τα κινήματα όλης αυτής της περιόδου, χωρίς να τα κριτικάρει αφ’ υψηλού και να τα θεωρεί κομματική του ιδιοκτησία. Επειδή δίνει τη δυνατότητα ανοιχτής συνεργασίας και έκφρασης ριζοσπαστικών δυνάμεων στο εσωτερικό του.

Η ΚΟΕ κατανοεί τις επιφυλάξεις και ενστάσεις που εκφράζει αρκετός κόσμος για το σύνολο των αριστερών σχηματισμών. Κατανοεί και συμμερίζεται –άλλωστε έχει η ίδια θέσει αρκετούς– προβληματισμούς που πολλοί αγωνιστές έχουν για τα λάθη και τις ανεπάρκειες των οργανωμένων αριστερών δυνάμεων σε μια εποχή ρευστή, στην οποία όλοι οι χώροι διαπερνούνται από αντιφάσεις και δεν υπάρχουν απόλυτες και ξεκάθαρες καταστάσεις και λύσεις. Θα πρέπει όμως να επιστρατευτούν κριτήρια σαν αυτά που πιο πάνω αναφέρονται, κριτήρια που να παίρνουν σοβαρά υπόψη την επόμενη μέρα, τις δυνατότητες που θα ανοίγονται και τα βήματα που πρέπει να γίνουν σε μια ριζοσπαστική, κινηματική, ενωτική κατεύθυνση.

Η ΚΟΕ θα έχει ενεργητική συμμετοχή στο ΣΥΡΙΖΑ και στα ψηφοδέλτιά του. Καλεί σε υπερψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ και σε στήριξη των υποψηφίων της ΚΟΕ, αλλά και όλων εκείνων των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ που συμμετείχαν στα κινήματα και τους αγώνες, που προβάλλουν την προοπτική ρήξης με το ειδικό τροϊκανό καθεστώς, που απορρίπτουν το συστημισμό, που απορρίπτουν τον συμφιλιωτισμό με την υπαρκτή Ευρώπη την οποία οι κυρίαρχοι έχουν οικοδομήσει, που απορρίπτουν κάθε «κεντροαριστερό» συνδιαχειριστικό σενάριο, που δεν υπήρξαν στελέχη της μίας πτέρυγας του δικομματισμού (ΠΑΣΟΚ) είτε, εάν ανήκαν σε αυτό το χώρο, αποφασιστικά και έμπρακτα έχουν διαχωριστεί από αυτόν, την πορεία του και τις πρακτικές του.

Στη σύντομη προεκλογική περίοδο η ΚΟΕ θα εργαστεί για να έρθει σε επαφή με το λαό και τον κόσμο των κινημάτων και της Αριστεράς. Για να μαυριστούν τα κόμματα της τρόικας, να ενισχυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να φτάσει παντού το μήνυμα της ΚΟΕ. Το μήνυμα για μια άλλη πορεία της χώρας, για πραγματική Δημοκρατία, Ανεξαρτησία, χειραφέτηση. Για το άνοιγμα νέων δρόμων αυθεντικής έκφρασης του λαού μέσα από νέες δημοκρατικές δομές, έξω από τις ράγες ενός πολιτικού συστήματος που νοθεύει και καταπνίγει τη λαϊκή θέληση. Το μήνυμα της προετοιμασίας του λαού, ώστε την επόμενη μέρα των εκλογών να βρεθεί καταποντισμένο το μνημονιακό στρατόπεδο και σε καλύτερη θέση εκείνος για τη δική του οργάνωση και κινητοποίηση, για πιο ουσιαστικές πλέον προσπάθειες οικοδόμησης ενός πραγματικού πλατιού μετώπου για τη διέξοδο της χώρας. Το μήνυμα της ΚΟΕ για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη. Μια Ελλάδα ανεξάρτητη, χωρίς τρόικα και μνημόνια, με το λαό να ορίζει τις τύχες του. Μια Ευρώπη χωρίς την κυριαρχία των δυνάμεων του χρήματος και των όπλων, χωρίς Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους εργαζόμενους και τους λαούς στο προσκήνιο.
11/4/2012
Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας 

Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012

60 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη

Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη "Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα".

"Γενικά, η πολιτική ζωή της χώρας μας μέσα στα 120 χρόνια της ελεύθερης ύπαρξής της επηρεάστηκε σημαντικά από τις θελήσεις και τα συμφέροντα των ξένων κεφαλαιούχων και των χωρών τους. Και τα συμφέροντα αυτά ήταν πάντοτε αντίθετα με τα συμφέροντα της Ελλάδας και του λαού της. Παρ' όλα αυτά, όμω...ς, οι ελληνικές κυβερνητικές κλίκες, όταν έφταναν στο σταυροδρόμι που οδηγούσε ή στην υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της πατρίδας τους ή στην υποταγή στις επιθυμίες και τους εκβιασμούς των ξένων, προτίμησαν πάντοτε, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, το δεύτερο δρόμο. Κι αν στον αντεθνικό τους αυτό κατήφορο δεν συναντούσαν τη λαϊκή αντίσταση, ποιός ξέρει αν και πού θα σταματούσαν. Μέχρι χτες, η σταθερή κι αδιάκοπη αυτή αντίσταση του λαού πνιγόταν. Οι λαϊκές μάζες κυλούσαν την πέτρα που θα θεμελίωνε την απαλλαγή της χώρας από την ξένη εξάρτηση, κι όταν κόντευαν να τη φτάσουν στην κορφή, τότε ενωμένη η ντόπια με την ξένη αντίδραση την άρπαζαν και την πέταγαν πάλι κάτω. Μα τώρα πια οι λαϊκές δυνάμεις θέριεψαν όσο ποτέ και την καινούργια τους απόπειρα θα τη στεφανώσει η νίκη με έπαθλο μια Ελλάδα απαλλαγμένη από κάθε ξενική εξάρτηση.]-"
Νίκος Μπελογιάννης, Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα, σ. 403
Σήμερα σε κάποιους μπορεί να φαίνεται εθνικιστικό, ότι συγκαλύπτει την ελληνική άρχουσα τάξη, ρεφορμιστικό κλπ. Για τον περισσότερο κόσμο και για όποιον θέλει να βλέπει τα πράγματα χωρίς ιδεολογίστικες παραμορφώσεις αυτά που λέει ο Μπελογιάννης σε μεγάλο βαθμό απηχούν την ιστορία του λαού μας και της χώρας ακόμα και σήμερα...

Τοποθέτηση της ΚΟΕ για τις εκλογές

"Υπήρχε η δυνατότητα και ανάγκη τα εκατομμύρια του κόσμου που κινητοποιήθηκαν αυτά τα χρόνια, που γέμισαν τις πλατείες το περασμένο καλοκαίρι, που πλημμύρισαν την Αθήνα και τις περισσότερες πόλεις όπως στις μεγάλες 24ωρες και 48ωρες απεργίες και στις διαδηλώσεις της 12ης Φλεβάρη, που μετέτρεψαν σε διαδηλώσεις αντίστασης τις παρελάσεις, να εκφραστούν ενιαία στις επικείμενες εκλογές μέσα από ένα πλατύ μετωπικό ψηφοδέλτιο;"
 
Τοποθέτηση της ΚΟΕ - 28/3/2012

Οι εκλογές άργησαν κι ας πέρασαν μόνο δυόμισι χρόνια από τις εκλογές του 2009. Η προσφυγή στη λαϊκή ψήφο ήταν το ελάχιστο όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που αναδείχτηκε τον Οκτώβρη του 2009 εφάρμοζε μια πολιτική στον αντίποδα αυτών που έλεγε προεκλογικά, με την αστεία πρόφαση ότι τάχα δεν γνώριζε την οικονομική κατάσταση. Ήταν το ελάχιστο όταν εκείνη η κυβέρνηση έφερε στη χώρα το ΔΝΤ και τελικά παρέδωσε την εξουσία στην Τρόικα χωρίς ποτέ να ρωτηθεί ο λαός. Όταν πριν λίγους μήνες παρέδωσε πραξικοπηματικά σε μια κυβέρνηση που υπέδειξε η Μέρκελ, κυβέρνηση που ποτέ κανείς δεν ψήφισε. Ήταν το ελάχιστο όταν τα κόμματα της κυβέρνησης Παπαδήμου υπέγραφαν πριν λίγες εβδομάδες μια δανειακή σύμβαση που δένει χειροπόδαρα το λαό και τη χώρα για δεκαετίες χωρίς πάλι να ρωτηθεί ο λαός και ενώ διαφωνεί με αυτήν ακόμη και η στενή κομματική βάση που στήριξε τα κόμματα αυτά στις εκλογές του 2009.

Ο λαός έστω και τυπικά έπρεπε να έχει ερωτηθεί καιρό τώρα, και όχι σε μια και σε δυο περιπτώσεις μόνο. Αλλά το καθεστώς της νέας κατοχής, χούντας και κοινωνικής εξόντωσης που έχει επιβληθεί δεν καταλαβαίνει από τέτοιες «ευαισθησίες» και λεπτομέρειες. Έχουν φτάσει στο σημείο οι εκπρόσωποι του νέου γερμανοκρατούμενου Ράιχ της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαιτούν εγγυήσεις ότι αυτοί που θα βγουν από τις επόμενες εκλογές θα εφαρμόσουν την κατάπτυστη νεοαποικιακή δανειακή σύμβαση. Και δεν θα είχαν κανένα «ηθικό» δίλημμα όσοι κινούν τα νήματα της κυβέρνησης Παπαδήμου να εξαντλήσουν ακόμη και την τετραετία του ΠΑΣΟΚ... Αν πάνε σε εκλογές τώρα είναι από τα δικά τους αδιέξοδα και τις αντιθέσεις του μνημονιακού συνασπισμού κι όχι γιατί τους έπιασε ο πόνος να ρωτηθεί ο λαός.

Ωστόσο, δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για το πώς και με τι στόχο πάνε τελικά σε εκλογές. Θα πάνε σε εκλογές προσπαθώντας με κάθε τρόπο να περιορίσουν το εκλογικό μέγεθος των πολιτικών δυνάμεων που κινούνται εκτός και ενάντια στο μνημονιακό καθεστώς. Θα πάνε θέτοντας στο λαό τρομοκρατικά ψευδοδιλλήματα και νέα φόβητρα. Θα πάνε πυροβολώντας όλοι μαζί εν χορώ την Αριστερά που …μάλλον αυτή φταίει για τη σημερινή κατάσταση. Θα πάνε τρομοκρατώντας το λαό και σφίγγοντας κι άλλο τα λουριά της σιδερόφρακτης «δημοκρατίας». Θα πάνε με μοναδικό στόχο να εξασφαλίσουν ότι η νέα Βουλή θα ελέγχεται πάλι απόλυτα από αυτούς, έστω με μια Αριστερά που ίσως έχει πρόσκαιρα ενισχυθεί εκλογικά, προκειμένου να φέρουν και να επιβάλλουν ακόμη χειρότερες πολιτικές.

Η ΚΟΕ από νωρίς έχει επισημάνει, και αυτό καθοδηγεί τη δράση της, πως η ανατροπή του σημερινού καθεστώτος, η διέξοδος για το λαό και τη χώρα από το σημερινό εφιάλτη, θα είναι έργο του ίδιου του λαού, θα έρθει από τον ξεσηκωμό του λαού. Δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες πως μπορεί να υπάρξει μεταπολίτευση του λαού και απαλλαγή από το σημερινό καθεστώς μέσα από τις γνωστές κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Ακόμη και μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση λίγα θα μπορούσε να κάνει χωρίς την ενεργό στήριξη και συμμετοχή του μαζικού λαϊκού κινήματος.

Παρ’ όλα αυτά, το πεδίο των εκλογών στις παρούσες συνθήκες είναι ένα πεδίο που ένα μεγάλο μέρος της εκρηκτικής λαϊκής δυσαρέσκειας θα αναζητήσει θετική έκφραση. Όχι μόνο αυτό, μα σαν αποτέλεσμα της πλήρους απονομιμοποίησης του υπόλογου πολιτικού συστήματος και των εκφραστών του, οι εκλογές μπορούσαν ίσα-ίσα να αποτελέσουν αρένα όπου θα στριμωχνόταν πραγματικά ο μνημονιακός πολιτικός κόσμος. Μπορούσαν να δώσουν τη δυνατότητα έκφρασης της λαϊκής οργής στην κατεύθυνση συνολικής ανατροπής του πολιτικού σκηνικού υπέρ των δυνάμεων που κινήθηκαν εκτός και ενάντια στην τροϊκανή πολιτική τα προηγούμενα δύο χρόνια. Υπήρχε η δυνατότητα και ανάγκη τα εκατομμύρια του κόσμου που κινητοποιήθηκαν αυτά τα χρόνια, που γέμισαν τις πλατείες το περασμένο καλοκαίρι, που πλημμύρισαν την Αθήνα και τις περισσότερες πόλεις όπως στις μεγάλες 24ωρες και 48ωρες απεργίες και στις διαδηλώσεις της 12ης Φλεβάρη, που μετέτρεψαν σε διαδηλώσεις αντίστασης τις παρελάσεις, να εκφραστούν ενιαία στις επικείμενες εκλογές μέσα από ένα πλατύ μετωπικό ψηφοδέλτιο; Υπήρχε η δυνατότητα για μια ενιαία εκλογική - άρα και πολύ ισχυρότερη και αποτελεσματική - έκφραση όλου αυτού του δυναμικού, αντί για την εκλογική διασπορά, την εξατομίκευση, την απογοήτευση από την αναποτελεσματικότητα, το χάρισμα σε εκλογικούς συνδυασμούς - αναχώματα; Η δυνατότητα αυτή υπήρχε και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς! Η δυνατότητα αυτή ακυρώνεται από τον τρόπο που κινήθηκε το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς μέχρι σήμερα.

Η ΚΟΕ όλο αυτό το διάστημα κινήθηκε στη λογική ότι είναι αναγκαίο ένα παλλαϊκό, ενωτικό, πλατύ κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο. Το στόχο και τη λογική αυτή μπροστά στις εκλογές θα υπηρετούσε καλύτερα ένα πλατύ, ενιαίο μετωπικό ψηφοδέλτιο όλης της Αριστεράς και όλων των δυνάμεων που υπερασπίζονται τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία, τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία. Θα τον υπηρετούσε ένα μετωπικό ψηφοδέλτιο που θα αναδείκνυε όσο είναι δυνατό αγωνιστές, συνδικαλιστές, άνεργους, απλούς ανθρώπους που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή στις πλατείες, στις λαϊκές συνελεύσεις, στις επιτροπές για το χαράτσι, στα διόδια, στην Κερατέα κλπ, που θα αναδείκνυε στις γραμμές του τον ριζοσπαστισμό που εκδηλώθηκε τα τελευταία δύο χρόνια στην ελληνική κοινωνία. Μια τέτοια πλατιά, εκλογική συμμαχία χρωματισμένη με το λαϊκό ριζοσπαστισμό θα έδειχνε από μόνη της έμπρακτα στο λαό ότι τα διάφορα κόμματα που θα συμμετείχαν βάζουν πάνω από τις ιδιαίτερες μικροπολιτικές τους βλέψεις την άμεση, αδήριτη ανάγκη μιας άλλης πορείας του τόπου, και αυτό θα αποκαθιστούσε σε μεγάλο βαθμό τη χαμένη αξιοπιστία τους. Αν αληθινά αναλάμβαναν την ευθύνη για μιαν άλλη πορεία του τόπου με ότι ρήξεις, συγκρούσεις και χτυπήματα θα σήμαινε αυτό από την πλευρά του συστήματος, είναι βέβαιο πως ο λαός θα στρεφόταν μαζικά προς τα εκεί.

Αλλά ο λαός δυσπιστεί και σε μεγάλο βαθμό πιστεύει, και σε μεγάλο βαθμό δεν λαθεύει, πως η υπαρκτή Αριστερά αποφεύγει και αυτή να αναλάβει αυτή την ευθύνη. Επιμένει να κινείται με κύρια έγνοια μια κάποια αύξηση των εκλογικών της ποσοστών χωρίς να της περνά από το μυαλό της να διεκδικήσει σήμερα αυτό που μας ανήκει και που για πρώτη φορά είναι αληθινά εφικτό. Η μη αξιοποίηση της διαθεσιμότητας του Μίκη Θεοδωράκη που δηλώθηκε το προηγούμενο διάστημα για τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων, σχετίζεται με αυτή την επίμονη άρνηση της υπαρκτής Αριστεράς να ξεκόψει από την μικροπολιτική και το σεχταρισμό. Οι ευθύνες βέβαια δεν κατανέμονται εξίσου σε όλους. Ακόμη και ο τρόπος που φαίνεται ότι κινείται η Αριστερά στο επίπεδο του αντιπολιτευτικού λόγου σημαίνει ότι δεν κάνει μια άλλη επιλογή έξω από τα καθιερωμένα. Ενώ στις σημερινές έκτακτες συνθήκες δίπλα στην αμφισβήτηση και απόρριψη του συνόλου του σημερινού πολιτικού συστήματος και του καθεστώτος της τρόικας απαιτείται πολιτικός λόγος άμεσου εναλλακτικού προγράμματος, πολιτικός λόγος που διεκδικεί εδώ και τώρα εναλλακτική διακυβέρνηση ακύρωσης των μνημονίων, ανακούφισης του λαού και διεξόδου για τη χώρα, η Αριστερά επιμένει να πολιτεύεται με έναν αντιπολιτευτικό λόγο κόμματος διαμαρτυρίας που θέλει να παραμείνει αντιπολίτευση. Ούτε σε αυτό πείθει ότι έχει άμεση, ρεαλιστική πρόταση. Και έτσι μπορεί καλύτερα και κάνει τη δουλειά της η μνημονιακή προπαγάνδα για έλλειψη πρότασης από την Αριστερά.

Η ΚΟΕ θα επιμείνει στο όποιο διάστημα απομένει μέχρι τις εκλογές στην ίδια, ενωτική, πλατιά κατεύθυνση και αναζήτηση δυνατοτήτων για ένα πλατύ μετωπικό ψηφοδέλτιο, κάνοντας για αυτό ότι περνά από το χέρι της. Εάν αυτό δεν γίνει κατορθωτό ως τις επικείμενες εκλογές θα επιλέξει την στάση εκείνη που θα υπηρετεί καλύτερα το γενικό στόχο για ένα παλλαϊκό μέτωπο, που θα δίνει περισσότερες δυνατότητες να φτάσουν στο λαό οι ιδέες και η πολιτική πρόταση της ΚΟΕ για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική διέξοδο της χώρας. Θα επιλέξει τη στάση εκείνη που βρίσκεται πιο κοντά στην ανάγκη της πλατιάς, μετωπικής έκφρασης του λαϊκού ριζοσπαστισμού που συνεχίζει να εκδηλώνεται και να πρωτοστατεί με διάφορες ευκαιρίες, πιο κοντά στην ανάγκη της ενότητας της Αριστεράς με το μαχόμενο λαϊκό κίνημα.

linkwithin

Related Posts with Thumbnails