Η Ελλάδα σηκώνει τα μανίκια;

Άρθρο από το Δρόμο της Αριστεράς

Άπνοια, αδιαφορία και επιφυλακτικότητα εν αναμονή του σπινθήρα. Του Γιάννη Τσούτσια

«Η Ελλάδα σηκώνει τα μανίκια», δήλωσε ο πρωθυπουργός με φόντο τα εργοτάξια των αυτοκινητοδρόμων στη σκανδαλώδη Ολυμπία Oδό, προκαλώντας ειρωνικά μειδιάματα σε μια παράξενη, αλληγορική και κατά σύμπτωση επετειακή υπενθύμιση των «επικαίρων» της Eπταετίας. Αλλά, τώρα, ποιος τους πιστεύει; Ποιος δίνει σημασία στο σχέδιο Βενιζέλου για τις δήθεν 700.000 θέσεις εργασίας; Ποιος παρακολουθεί τους νεολογισμούς της ΔΗΜΑΡ ή τους κακόφωνους διαπληκτισμούς των νέων αστέρων της τηλεόρασης;
Ζούμε τη φάση της μηδενιστικής αποκάλυψης. Της απόλυτης σαθρότητας, όχι μόνον του αποκαλυμμένου μνημονιακού ρεαλισμού, αλλά και των εναλλακτικών του, την προχειρότητα και την επιφανειακότητα των προτεινόμενων «λύσεων». Των παραπομπών στο πομπώδες με τις πολλές σκιές, τις αποκρύψεις, των ελάχιστα στοιχειοθετημένων απαντήσεων. Τελικά των αυταπατών. Η διαδικασία αυτή, που σωρεύτηκε προοδευτικά μετά τις περυσινές εκλογές και την ήττα του κινήματος των πλατειών, πήρε αποκαλυπτικές διαστάσεις μετά τα γεγονότα της Κύπρου.

Ας μιλήσουμε για δημοκρατία στην Αριστερά

Αναδημοσιεύουμε ενδιαφέρον άρθρο του Στέλιου Ελληνιάδη από το περίπτερο ιδεών του "Δρόμου της Αριστεράς" του προηγούμενου Σαββάτου.

Με αφορμή το 19ο Συνέδριο, γίνεται πολύς λόγος για τη δημοκρατία στο ΚΚΕ. Αλλά, ενώ καλώς γίνεται, γιατί υπάρχει λόγος σοβαρός, κανέναν δεν απασχολεί το πώς γίνεται και από ποιους γίνεται. Ούτε, βέβαια, τι γίνεται στα καθ’ ημάς...

Κατ’ αρχήν, όσο και να ψάξεις, δεν θα βρεις πουθενά αυτοκριτική από τους κρίνοντες το ΚΚΕ, για το πώς αυτοί υπηρέτησαν και υπηρετούν τη δημοκρατία στην Αριστερά. Πολλοί, που προέρχονται από το ΚΚΕ και διαγράφτηκαν ή αποχώρησαν απ’ αυτό, υπηρέτησαν με ζήλο, επί έτη πολλά, τον συγκεντρωτισμό στο κόμμα που επικρίνουν σήμερα. Χωρίς τη δημοκρατία. Και αρκετοί απ’ αυτούς, όχι μόνο δεν έκαναν αυτοκριτική, εμπράκτως, αλλά προσάρμοσαν και την αντιδημοκρατική τους νοοτροπία και συμπεριφορά στον μετέπειτα βίο και χώρο τους. Άλλοι έγιναν διευθυντές σε εφημερίδες και κανάλια όπου διακρίθηκαν για την ευκολία ενσωμάτωσής τους στις αυστηρές ιεραρχικές δομές των επιχειρήσεων τις οποίες ενίσχυσαν με επαγγελματικό κυνισμό και άλλοι ενσωμάτωσαν το συγκεντρωτισμό και τον αυταρχισμό τους στα κόμματα και τις οργανώσεις τις οποίες δημιούργησαν ή στις οποίες μεταπήδησαν. Εφάρμοσαν, άραγε, τα στελέχη του ΚΚΕ που έγιναν στελέχη του ΚΚΕεσ. και της ανανεωτικής Αριστεράς, τη δημοκρατία ως απαράβατη δομική αρχή στους νέους σχηματισμούς ή εφάρμοσαν με ελιγμούς και ωραιοποιήσεις μια πιο ήπια εκδοχή της αστικής δημοκρατίας, ένα μείγμα επίφασης και ουσίας;
Γιατί, αν στο ΚΚΕ κάθε αντίθετη άποψη αντιμετωπιζόταν με καχυποψία και η κυκλοφορία των ιδεών δεν ενθαρρυνόταν, εμποδίζοντας έτσι με διοικητικό τρόπο την ανάπτυξη της δημοκρατίας, στην ανανεωτική Αριστερά επιτυγχανόταν το ίδιο αρνητικό αποτέλεσμα με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο. Μπορεί να εκφραζόταν κανείς διαφορετικά χωρίς να κινδυνεύει να διαγραφεί ή να κατηγορηθεί για πράκτορας του εχθρού, αλλά ό,τι κι αν έλεγε έπεφτε μέσα σε μια απύθμενη τρύπα, χανόταν μέσα σε μια ακατάσχετη πολιτικολογία και δεν λαμβανόταν σοβαρά υπόψιν εάν ξέφευγε από την κεντρική πλατφόρμα που εκφραζόταν πάντα από μια μικρή ηγετική μειοψηφία. Ο υπερδημοκρατισμός είχε το ίδιο θύμα με την κομματική πειθαρχία: τη δημοκρατία.

Ελαστικότητα και ανελαστικότητα

Υλικά από την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Παρακάτω δημοσιεύουμε υλικά από την διαδικασία της τελευταίας Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Πολιτική Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής
Δήλωση μελών της Κεντρικής Επιτροπής για το Συνέδριο

Δύο άρθρα για την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Παρακάτω δημοσιεύουμε δύο άρθρα, του Σπύρου Παναγιώτου και του Γιώργου Παπαϊωάννου, μελών της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σχετικά με τα πολιτικά ζητήματα που απασχόλησαν την πρόσφατη συνεδρίαση της Κ.Ε. Τα άρθρα δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς στις 13/4/2013.

Κύπρος δεν είναι μόνο οι τράπεζες, του Σπύρου Παναγιώτου, Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Ευρωπαϊκά σενάρια και εθνικές περιχαρακώσεις, του Γιώργου Παπαϊωάννου, Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Ο Δρόμος της Αριστεράς που κυκλοφόρησε προχθές

Διαβάστε στο Δρόμο του Σαββάτου 13/4

Διαβάστε, μεταξύ πολλών άλλων, στο ΔΡΟΜΟ που κυκλοφορεί:

- «Εφτά ερωτήσεις και απαντήσεις για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών» (σελ. 2)

- «Για ποια κλειδιά μιλάτε;», του Γιάννη Τσούτσια (σελ. 5)

- «Ευρωπαϊκά σενάρια και εθνικές περιχαρακώσεις», του Γιώργου Παπαϊωάννου (σελ. 6)

- «Νέα πεδία “πολέμου” στην Ευρωζώνη», του Γιάννη Κιμπουρόπουλου (σελ. 7)

- «Κύπρος δεν είναι μόνο οι τράπεζες», του Σπύρου Παναγιώτου (σελ. 9)

- «Τα ανέφικτα της ψυχρής λογικής, εφικτά γι' αυτόν που αγωνίζεται», του Λουκά Αξελού (σελ. 10)

- «Από το Μάαστριχτ στο Μνημόνιο», του Αλέξη Μητρόπουλου (σελ. 12)

- Σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ «Ούτε πριν ήταν έτσι… ούτε τώρα είναι αλλιώς», του Γιώργου Τσίπρα (σελ. 14)

- «Αντιδρούν στην επέμβαση στο Μάλι τα αριστερά κόμματα της Αφρικής», του Πέτρου Αλ Αχμάρ (σελ. 15)

- «Η Θάτσερ πέθανε – ο θατσερισμός;», του Γιώργου Τσίπρα, και «Η ηγεμών…», του Γιάννη Σχίζα (σελ. 16-17)

- «Η χούντα ξαναχτύπησε στη Χαλκιδική», του Λευτέρη Αρβανίτη (σελ. 23)

- «Το μυθιστόρημά μου είναι η ιστορία του θανάτου», συνέντευξη με το συγγραφέα Eugen Ruge (σελ. 26)

- Και φυσικά το Περίπτερο Ιδεών του πάντα αιχμηρού Στέλιου Ελληνιάδη: «Επενδύσεις και πολύχρωμα άλογα», «Ας μιλήσουμε για δημοκρατία στην Αριστερά»! (σελ. 30-31)

Στον "Δρόμο της Αριστεράς", που κυκλοφορεί σήμερα

Νέο φύλλο! Στον "Δρόμο της Αριστεράς", που κυκλοφορεί σήμερα, Σάββατο:

Το δώρο ύψους 280 εκατ. ευρώ του ελληνικού κράτους προς τους εργολάβους

Κύπρος-Τράπεζες-Κρίση: Από το bail-out στο bail-in

Η Κυπριακή κρίση και τα μηνύματά της

Εργασία: Καταδίκη και στο βάθος απόλυση;

Μνημόνιο εναντίον πολιτισμού

Διεθνή: Σε αναζήτηση δρόμων συνεργασίας οι BRICS

...και όλες οι προεκτάσεις της Κορεάτικης κρίσης ...

και πολλά άλλα θέματα. Στα περίπτερα αδελφές μου, στα περίπτερα!

Η κρίση και ορισμένα γεωπολιτικά συμφραζόμενά της, του Ρούντι Ρινάλντι

Το άρθρο που αναδημοσιεύουμε σήμερα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Τετράδια πριν ένα περίπου χρόνο, την άνοιξη του 2012. Σε μια περίοδο που η Αριστερά στην πλειοψηφία της δεν ιεραρχούσε ως σημαντικά τα γεωπολιτικά ζητήματα και την ανάγκη προσανατολισμού σε σχέση με αυτά. Θεωρούμε ότι οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν το τελικό συμπέρασμα του άρθρου αλλά και τα βασικά σημεία της ανάλυσης που προηγείται. Η προσπάθεια προσανατολισμού σε αυτά τα ζητήματα είναι σήμερα επιβεβλημένη καθώς, όπως σημειώνεται και στο άρθρο, "σήμερα το επίκεντρο από την οικονομία περνά στην πολιτική και διαμέσου αυτής στο γεωστρατηγικό". Αυτό είναι σήμερα φανερό και θα γίνεται περισσότερο φανερό αύριο στην Κύπρο, την Ελλάδα, την Ευρώπη.
***
Στο τρίχρονο 2008-2011 οι διεργασίες πύκνωσαν, καθολικεύτηκαν απόκτησαν οικουμενική τροχιά. Στη χώρα μας ο σχολιασμός και η μελέτη στάθηκαν πρωτίστως στα οικονομικά και δευτερευόντως στα πολιτικά ενώ αγνοήθηκαν πολλά και σημαντικά που χωρούν στην σφαίρα της γεωπολιτικής. Έτσι όμως η προσέγγιση του σύγχρονου νεοελληνικού προβλήματος εκτός από μονομερής γίνεται παραμορφωτική.
Οι τεκτονικές πλάκες μετακινούνται, το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό ζήτημα παίρνει ολοένα και πιο δεσπόζουσα θέση στα πράγματα. Οι εξελίξεις στη χώρα συντελέστηκαν, όχι σε δοκιμαστικό σωλήνα, αλλά σ' αυτό το περιβάλλον.
Η αλλαγή δύο κυβερνήσεων μία της ΝΔ και μία του ΠΑΣΟΚ, η εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008, η νέα καθεστωτική φάση που εγκαινίασε το Μνημόνιο, η επιβαλλόμενη φτωχοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού, η έλευση της τρόικας, η μετατροπή της χώρας σε μεταμοντέρνα αποικία της Ευρώπης, η εμφάνιση ενός γνήσιου λαϊκού μαζικού κινήματος που σε δύο φάσεις (στις πλατείες και στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου) αποδιοργάνωσε την κυβερνητική εξουσία, οδηγώντας στην κυβερνητική μεταβολή υπό τον τραπεζίτη Παπαδήμο εκλεκτό των Μέρκελ και Σαρκοζί. Όλα αυτά γίνονται σε ένα πλαίσιο που η διεθνική πλευρά βαραίνει και παίζει αποφασιστικό ρόλο.
Η κρίση χρονίζει, πολλαπλασιάζεται, εκδιπλώνεται σε άλλους τομείς. Πέρα από τις οικονομικές συνέπειες, αγκαλιάζει τους εξωοικονομικούς τομείς. Ιδωμένη από την παγκόσμια πλευρά μπορεί να περιγραφεί κυρίως μέσα από τις γεωστρατηγικές μετατοπίσεις. Κεντρικό στοιχείο αυτών των μετατοπίσεων είναι η κρίση που διαπερνά τον δυτικό πρωτίστως καπιταλισμό. Τα παγκόσμια κέντρα του καπιταλισμού μετατοπίζονται ολοένα και περισσότερο προς την Ανατολή. Η συσσώρευση, η επικαιρότητα, οι ανερχόμενες δυνάμεις, οι πολιτικές αναβαθμίσεις και η δυναμική παρουσιάζουν μια άνευ προηγουμένου ένταση στην Ανατολή (αλλά και στο Νότο του σύγχρονου κόσμου). Έτσι λοιπόν το κυρίαρχο πρόβλημα του παγκόσμιου συστήματος εστιάζεται στο πώς θα υπάρξει μια νέα συναρμογή των ανερχόμενων κέντρων της περιφέρειας. Πώς η αναδιάρθρωση του παγκόσμιου συστήματος θα συμπεριλάβει σε νέο ρόλο αναβαθμισμένο, την περιφέρεια με το λιγότερο δυνατό κόστος για τη Δύση. Η Δύση, με τη σειρά της, έχει επιπλέον εσωτερικά προβλήματα. Οι ΗΠΑ διατηρώντας πολιτική στρατιωτική και εν γένει παγκόσμια ισχύ (το οικονομικό της στοιχείο παραμένει ευάλωτο και για πολλούς αναλυτές σε μεγαλύτερη κρίση από ό,τι η Ευρώπη), επιδιώκουν την αναγκαστική αναδιάρθρωση των παγκόσμιων συσχετισμών σε βάρος της Ευρώπης.
Σήμερα το επίκεντρο από την οικονομία περνά στην πολιτική και διαμέσου αυτής στο γεωστρατηγικό. Όλες οι αντιθέσεις μοιάζουν να απολήγουν στο γεωπολιτικό επίπεδο και οι πολιτικές αντιπαραθέσεις να αντανακλούν ολοένα και πιο καθαρά αυτές τις ασίγαστες και οξυνόμενες αντιθέσεις. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, παροξύνονται όλων των ειδών οι αντιθέσεις. Π.χ. η αντίθεση Δύσης περιφέρειας, η αντίθεση στο εσωτερικό της Δύσης ενόσω αυτή παραμένει σε αλληλεγγύη μεταξύ της απέναντι στην περιφέρεια, αντιθέσεις μεταξύ των κρατών, αντιθέσεις μεταξύ των κρατών και των αγορών, αντιθέσεις ανάμεσα στις τράπεζες και στα πιο επιθετικά πειρατικά χρηματιστικά ιδρύματα, αντιθέσεις ανάμεσα στο βιομηχανικό κεφάλαιο και τις αγορές, αντιθέσεις ανάμεσα στο Βορρά και το Νότο μέσα στην Ευρώπη και κάθε είδους άλλες αντιθέσεις. Αυτές ωστόσο, αποκτούν το νόημα μέσα στο γενικό πλαίσιο υποχώρησης της Δύσης και ανάδειξης νέων περιφερειακών δυνάμεων και της νέας συναρμογής τους στο διεθνές σύστημα.

Ακούστε και το δεύτερο ηχητικό ρεπορτάζ για Κύπρο

Τι έγινε σήμερα στην Κύπρο;

Τι σκέφτονται και τι φοβούνται οι Κύπριοι;

Τι λένε για την Ελλάδα και για την κυβέρνηση;

Τι γνώμη έχουν για το ΣΥΡΙΖΑ;

Ακούστε και τη δεύτερη ανταπόκριση από την αποστολή του "Δρόμου" στην Κύπρο.

 

Το καταπληκτικό βίντεο-κάλεσμα για τη διαδήλωση στο Σύνταγμα στις 31 Μαρτίου

Το καταπληκτικό βίντεο-κάλεσμα για τη διαδήλωση στο Σύνταγμα στις 31 Μαρτίου

Ηχητικό ρεπορτάζ από Κύπρο