Ούτε στη θάλασσα;

Άρθρο στο Δρόμο της Αριστεράς για τη μεταβίβαση της Καραθώνας στο ΤΑΙΠΕΔ

Ούτε στη θάλασσα;

Στο ΤΑΙΠΕΔ για αξιοποίηση και η Καραθώνα Ναυπλίου. 

Πάνδημες αντιδράσεις στην περιοχή και στο Δημοτικό Συμβούλιο

Πριν από δύο εβδομάδες δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 1020β/13 μια λίστα με αρκετές εκατοντάδες ακίνητα και εκτάσεις σε όλη την επικράτεια της χώρας. Αυτά τα ακίνητα-εκτάσεις θα ανήκουν πλέον στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου - ΤΑΙΠΕΔ. Καθένα από αυτά τα ακίνητα ή τις εκτάσεις είναι μοναδικό και ανεκτίμητης αξίας, που όμως θα διατεθεί στους επίδοξους αγοραστές και το όποιο αντίτιμο θα ρουφηχτεί από τη μαύρη τρύπα του ταμείου των “δανειστών”.
Η Αργολίδα έχει τρεις εδαφικές εκτάσεις σε αυτή τη λίστα. Ο λόγος για την Καραθώνα: μια πανέμορφη παραθαλάσσια εδαφική, αδόμητη έκταση κοντά στα 2.000 στρέμματα, που βρίσκεται μια ανάσα από την πόλη του Ναυπλίου, κάτω από το σημαντικότερο αρχαιολογικό χώρο της πόλης, το περίφημο Παλαμήδι και που συνδέεται με την πόλη με μια υπέροχη περιπατητική διαδρομή.
Παλιότερα, η έκταση άνηκε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, για να περάσει στη συνέχεια –τη δεκαετία του '70– ένα τμήμα της στον ΕΟΤ και μετά το 2005 στα «αμαρτωλά» Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (ΕΤΑ Α.Ε.). Αυτά «στα χαρτιά». Γιατί στην πραγματικότητα και στη συνείδηση του λαού της Αργολίδας, η παραλία και η ευρύτερη περιοχή της Καραθώνας ανήκε και ανήκει σε αυτόν και μόνο.
Ο λαός της Αργολίδας πάντα εκεί πήγαινε και πηγαίνει για να κολυμπήσει, να περπατήσει, να αθληθεί, να πετάξει το χαρταετό του την Καθαρή Δευτέρα, να γιορτάσει την Πρωτομαγιά, το Πάσχα, τις 4 εκκλησίες του, να διασκεδάσει σε πάρτι, συναυλίες ή φεστιβάλ, να βρει μια διέξοδο στα προβλήματα και το άγχος της καθημερινότητας. Αυτές τις εικόνες τόλμησαν με δυο γραμμές κειμένου να τις εκχωρήσουν, για να κλείσουν τα deal με τους «επενδυτές».
Και εφόσον μετέπειτα καταλήξει στα χέρια των «επενδυτών», ποια θα είναι η «αξιοποίηση» που έχουν στο μυαλό τους; Κανείς δεν ξέρει. Ούτε καν οι εμπνευστές αυτής της φάρσας. Και αφού αποφασίσει ο υποψήφιος επενδυτής ανάλογα με το συμφέρον του τι θα κάνει, στη συνέχεια θα κόψουν και θα ράψουν διατάγματα και αποφάσεις, χωροταξικά και πολεοδομικά σχέδια κατά παραγγελία του και καταπώς τον βολεύει και θα του το πουλήσουν έτοιμο.
Πόδι βέβαια προσπάθησαν να βάλουν και στο παρελθόν στην παραλία της Καραθώνας, όμως βρήκαν το λαό της Αργολίδας απέναντί τους. Τότε τα μάζεψαν και έφυγαν.

Παρέμβαση του βουλευτή Δ. Κοδέλα
Για το σημαντικό αυτό θέμα τοποθετήθηκε άμεσα με δήλωσή του ο βουλευτής Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Δημήτρης Κοδέλας. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η κυβέρνηση επέλεξε την ολομέτωπη επίθεση σε μια ολόκληρη τοπική κοινωνία. Φαίνεται δεν έμαθε τίποτα από την Κερατέα και τη Χαλκιδική. Αλήθεια, τι ακολουθεί στη συνέχεια; Το Παλαμήδι, το Μπούρτζι, η Πλατεία Συντάγματος, το Θέατρο της Επιδαύρου;» Συνεχίζοντας μάλιστα σημειώνει: «Τους προειδοποιούμε ότι: Οι Αργολιδείς δεν θα δεχθούν ούτε θα αναγνωρίσουν κανένα τετελεσμένο.
Κανένας δεν έχει το δικαίωμα σε αυτή τη χώρα, να παίρνει δημόσια γη, παραλίες, γη ζωτική για τις ανάγκες της κοινωνίας και να την παραδίδει στο ΤΑΙΠΕΔ, δηλαδή σε μια ανώνυμη εταιρία που χαρακτηρίζεται από αδιαφανή, σκανδαλώδη, αντιδημοκρατική, ακόμα και εκτός κοινοβουλευτικού ελέγχου λειτουργία, και του οποίου τα έσοδα προορίζονται να καλύψουν τις μαύρες τρύπες του μη βιώσιμου δημόσιου χρέους, που αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν. Θα επιδιώξουμε τη μέγιστη δυνατή κινητοποίηση και συσπείρωση πολιτών και φορέων του νομού, ώστε με κάθε τρόπο να υπερασπιστούμε τη γη μας και τις παραλίες μας».

Δημοτικό Συμβούλιο
Άλλωστε την Πέμπτη 23/5 συνεδρίασε το Δημοτικό Συμβούλιο Ναυπλιέων με πρώτο θέμα το ζήτημα της Καραθώνας. Εκεί, ύστερα από αίτημα του επικεφαλής της δημοτικής παράταξης Άλλη Πρόταση, Γιάννη Γκιόλα να συζητηθεί η υπαγωγή της Καραθώνας στο ΤΑΙΠΕΔ, αποφασίστηκε σχεδόν ομόφωνα (με μία αρνητική ψήφο) τόσο η καταδίκη της μεταβίβασης της Καραθώνας στο ΤΑΙΠΕΔ όσο και η δημιουργία μιας ευρείας επιτροπής αγώνα, με επικεφαλής το δήμαρχο. Σκοπός της επιτροπής θα είναι να συντονίσει τις διάφορες δράσεις, όπως διενέργεια ημερίδας-σύσκεψης με συμμετοχή φορέων, διενέργεια δημοψηφίσματος, συνάντηση με το Υπουργείο Ανάπτυξης, χρωματισμός των εκδηλώσεων στην Καραθώνα με εναντίωση στην εκποίησή της. Μετά και από αυτή την εξέλιξη, η υπεράσπιση της Καραθώνας επαφίεται στην ενεργοποίηση των ανακλαστικών της τοπικής κοινωνίας και στη διεκδίκηση από κοινού με τη συσταθείσα επιτροπή, μιας ελεύθερης Καραθώνας.

Ε. Τ. – Σ. Γ.

Σκλαβοπάζαρο το λιμάνι της Cosco

Πριν περίπου ένα χρόνο είχε ανοίξει η συζήτηση για την Cosco και την παράδοση του λιμανιού στους Κινέζους. Τότε ΜΜΕ, δικομματισμός, ΛΑΟΣ, και διάφοροι άλλοι εκσυγχρονιστές και παπανδρεόφιλοι αναλυτές, δημοσιολόγοι, bloggers συναινούσαν στο ξεπούλημα μιας ακόμα κερδοφόρας επιχείρισης και έριχναν το ανάθεμα στους "καλοταϊσμένους" λιμενεργάτες που ήθελαν να διατηρήσουν τα "προκλητικά" κεκτημένα τους. Το ξεπούλημα έγινε. Η Cosco ανέλαβε.

Σήμερα η Ελευθεροτυπία [δείτε σχετικό ρεπορτάζ και σε προηγούμενο τεύχος του Δρόμου] έχει στο εξώφυλλο θέμα: "Μεσαίωνας στην Cosco" όπου αναφέρονται οι νέοι επαχθείς όροι για τους εργαζόμενους έχοντας προκαλέσει την αντίδραση μέχρι και του Διεθνούς Συμβουλίου Λιμενεργατών για παραβίαση διεθνών και ευρωπαϊκών συνθηκών.

Όλοι αυτοί οι τύποι που πριν 12 μήνες ξέρναγαν πάνω στους λιμενεργάτες αδιαφορούν σήμερα επιδεικτικά για το νέο εργασιακό καθεστώς στο λιμάνι. Τους ενοχλούσαν τα δικαιώματα που είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι ενώ σήμερα σιωπούν για το σκλαβοπάζαρο. Η ευαισθησία τους για κάποιους υψηλούς μισθούς έγιναν αναισθησία για τις νέες συνθήκες γαλέρας. Αλλά φυσικά τη δουλειά τους την έβγαλαν. Αλλωστε, σιγά μην πάνε τα παιδιά τους να δουλέψουν εκεί...
Σχετικές παλαιότερες αναρτήσεις:
Ιδού η Cosco, ιδού και το πήδημα
Περι λιμανιού, ξανά, ο λόγος
COSCO GO HOME!
Γιατί η σύμβαση με την Cosco είναι "αποικιοκρατική";

Η κυβέρνηση ΓΑΠ και ο Γ. Μανιάτης ξεπουλάνε το τρένο!

Ψηφίζεται σήμερα το ν/σ ξεπουλήματος του ΟΣΕ. Η ΝΔ, που κατά τα άλλα είναι ενάντια στο μνημόνιο, ψήφισε θετικά επι της αρχής.
Τα ψέμματα στα ΜΜΕ περί ανακούφισης του προϋπολογισμού από 1 δις ευρώ ετήσια χρέη οργιάζουν. Ο κ. Μανιάτης που προεκλογικά ξεσπάθωνε υπέρ του δημόσιου σιδηρόδρομου έχει καταπιεί τη γλώσσα του.
Οι περισσότεροι υποψήφιοι δήμαρχοι δεν είδαν και δεν άκουσαν για το ν/σ.
Δείτε αφισάκι της Κοινής Δράσης και ένα παλαιότερο ηχητικό σποτάκι με προεκλογικές δηλώσεις - δεσμεύσεις (ξέρεται... από αυτές που με όση ευκολία λέγονται με άλλη τόση ευκολία ξελέγονται).


Δείτε και ανακοίνωση της "Ελεύθερης Αττικής"

Κανείς για το τρένο;

Η κυβέρνηση συζητά (με τις σοφές υποδείξεις και του ΔΝΤ φυσικά) το σχέδιο εξυγίανσης του ΟΣΕ. Από ότι κυκλοφορεί στον Τύπο η κυβέρνηση αποφάσισε να το παίξει κουβαρντάς. Έτσι θα πληρώσει η ίδια λέει το έλλειμμα των 10 δις του ΟΣΕ. Σαν να χρωστάτε σε κάποιον ο οποίος χρωστάει αλλού και να πηγαίνετε να του λέτε με ύφος "Άσε ρε θα τα πληρώσω εγώ". Κι αυτό, γιατί τα 7 περίπου από τα 10 δις είναι χρέη του κράτους προς τον ΟΣΕ, τα οποία περιέργως και ύστερα από αρκετή νεοφιλελεύθερη και πρασινο-μπλε χημεία χρωστά ο ΟΣΕ στο κράτος...!
Κατά τα άλλα με μηδενικό πια χρέος αναζητείται αγοραστής του 49% της ΤΡΙΝΟΣΕ στον οποίο θα παραδωθεί και το managment. Η συνέχεια του ξεπουλήματος είναι η γνωστή. Απολύσεις ή εθελούσιες με στόχο να υπάρχει ένας οδηγός σε δυο τρένα, κατάργηση μειωμένων εισητηρίων για να μη λερώνονται από φτωχούς και βρωμιάρηδες τα καινούρια βαγόνια (χωρίς τουαλέτες παρακαλώ) και φυσικά το μέλλον μη κερδοφόρων γραμμών θα επανεξετάζετε συνεχώς.
Δείτε μια παρουσίαση (μετά σχολιασμού) των σχεδίων για τον ΟΣΕ και εδώ.
Ύστερα από όλα αυτά, εμείς επιμένουμε να στηρίζουμε τις περσινοαυγουστιάτικες απόψεις του βουλευτή και υφυπουργού ΠΕΚΑ κ. Γιάννη Μανιάτη (όπως παρουσιάσαμε σε προηγούμενο κουίζ). Μπορείτε να τις ακούσετε ξανά:

Γιατί και πώς να μην πληρώνουμε διόδια

Μέλη του Συντονιστικού Επιτροπών ενάντια στα διόδια ταξιδεύουν στις Ε.Ο. παρουσιάζουν τους δρόμους που δεν πληρούν στοιχειώδεις όρους και ΔΕΝ πληρώνουν διόδια. Δείτε το βίντεο.



Και για να μην ξεχνιόμαστε, σήμερα στις 12.00 ανοίγουμε όλα τα διόδια.

Γιατί η σύμβαση με την Cosco είναι "αποικιοκρατική";

Χρήσιμες απόψεις φιλοξενεί η σημερινή "αυγή" σχετικά με τη σύμβαση της Cosco, την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων των λιμενεργατών και τον αποικιοκρατικό χαρακτήρα της σύμβασης. Στη συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη του Γιώργου Νουχουτίδη προέδρου της Ένωσης Λιμνεργατών στον ΟΛΠ, του Γιώργου Κατρούγκαλου, δικηγόρου και αναπληρωτή καθηγητή ΔΠΘ και το κείμενο της Αναστασίας Φρατζεσκάκη μέλους του Δ.Σ. ΕΜΥ/ΟΛΠ:

Συνέντευξη του Γ. Νουχουτίδη στον Κ. Ζαγαρά

* Πώς βλέπετε τους χειρισμούς της νέας κυβέρνησης στο θέμα του λιμανιού;

Έχουμε κάνει ένα αγώνα τρία χρόνια, αυτά τα τρία χρόνια οι βουλευτές Πειραιά του ΠΑΣΟΚ και ο νομάρχης και ο δήμαρχος που προέρχονται από τον ίδιο χώρο βρίσκονταν στο πλευρό των εργαζομένων. Παράλληλα είχαν, όπως κι εμείς, ονομάσει κι αυτοί με τη σειρά τους τη σύμβαση “λεόντειο” και “αποικιοκρατικού” χαρακτήρα. Προεκλογικά επίσης είχαν έρθει εδώ οι υποψήφιοι βουλευτές ΠΑΣΟΚ Α' και Β' Πειραιά και η πρόταση που έκαναν ήταν “επαναδιαπραγμάτευση- αναθεώρηση- ακύρωση”. Κι αυτό όπως λέγανε θα γινόταν μέσα από μία επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης, ζητώντας να κυριαρχεί το δημόσιο συμφέρον και το management να περάσει στα χέρια του δημοσίου.

Σήμερα ωστόσο διαπιστώνουμε από τα επίσημα χείλη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ότι αλλάζει εντελώς το περιεχόμενο των προεκλογικών τους δεσμεύσεων. Μιλάνε πλέον με γνώμονα ότι η Cosco είναι μέσα στο λιμάνι και δεν πάνε σε μία ριζική επαναδιαπραγμάτευση ούτε ακύρωση της σύμβασης. Συνεπώς μπορούμε να μιλάμε ξεκάθαρα για αναντιστοιχία λόγων και έργων.

* Πώς βλέπετε επίσης τις προθέσεις της να προχωρήσει σε επέκταση της συμφωνίας;

Εδώ να σημειώσουμε ότι υπάρχει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, η προβλήτα I έχει 5 γερανογέφυρες και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να ανταγωνιστεί την προβλήτα II που έχει 14. Η νέα κυβέρνηση μας λέει πως επιθυμεί μία “σύμπραξη”. Θα έπρεπε όμως να δούμε το βάθος και το περιεχόμενο αυτής της έννοιας. Να δούμε τι σημαίνει σύμπραξη, ποιος έχει το management της εταιρείας, πόσο τοις εκατό έχει το ελληνικό δημόσιο, ποιος κάνει τις προσλήψεις, πώς περιφρουρούνται οι εργασιακές σχέσεις κ.λπ. Άρα να την αναφέρει κανείς ως λέξη τη “σύμπραξη” μπορεί να λέει κάτι, ως περιεχόμενο όμως αποτελεί μία φωτοβολίδα. Ίδωμεν.

* Ποιες είναι οι εργασιακές συνθήκες που προβλέπει η σύμβαση με την Cosco;

Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει την επόμενη ημέρα. Αυτό που προβλέπει η σύμβαση παραχώρησης είναι να εφαρμοστεί η εργατική νομοθεσία. Η εργατική νομοθεσία ωστόσο συμπεριλαμβάνει: Εθνική Συλλογική Σύμβαση, προγράμματα stage, άνεργοι από τον ΟΑΕΔ, δελτίο παροχής υπηρεσιών, 4ωρα και μερική απασχόληση. Γεγονός που εμείς το θεωρούμε απαράδεκτο, καθώς θα έπρεπε τουλάχιστο να διασφαλιστούν οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) που ισχύουν στα λιμάνια ως ελάχιστη προστασία των εργαζομένων. Για να δείξουν τέλος πάντων ότι έχουν μία ευαισθησία και να μην επιτρέψουν την Cosco να επιβάλλει εργασιακό μεσαίωνα.

* Μέχρι πότε είστε διατεθειμένοι να συνεχίσετε τις απεργιακές κινητοποιήσεις; Θα συνεχίσετε ακόμα και αν, όπως λέει η κυβέρνηση, διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας;

Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις δεν πρόκειται να σταματήσουν αν δεν γίνουν δεκτά τα αιτήματά μας. Έχουμε πάρει τις αποφάσεις μας ότι εμείς δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουμε. Εμείς πιστεύουμε ότι αυτή την στιγμή δεν υπερασπιζόμαστε συντεχνιακά μας δικαιώματα. Πέρα από εργαζόμενοι είμαστε και ενεργοί πολίτες αυτής της χώρας, που έχουμε λόγο και δυνατότητα να κρίνουμε κάθε σύμβαση παραχώρησης δημόσιου πλούτου. Συγκεκριμένα για τον ΟΛΠ θεωρούμε ότι αποτελεί πνεύμονα οικονομικής ανάπτυξης όχι μόνο του Πειραιά, αλλά και όλης της χώρας. Συνεπώς θα υπερασπιστούμε τα “ιερά και τα όσια” που έχουμε για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί.

Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, να τονίσουμε ότι οι θέσεις εργασίας δεν μπορούν να διασφαλιστούν με τους ιδιώτες. Μόνο το δημόσιο είναι αυτό που μπορεί να τις διασφαλίσει.
* Εκπρόσωποι του επιχειρηματικού και εμπορικού κόσμου μιλάνε για καταστροφικές επιπτώσεις στην αγορά από την απεργία, τι απαντάτε σε αυτό;

Πράγματι υπάρχει κόσμος που έχει δίκιο να διαμαρτύρεται και είναι κατανοητό. Αυτό όμως που θα πρέπει να είναι σε όλους κατανοητό ότι από το 1977 είχαν να γίνουν κινητοποιήσεις στον Πειραιά. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από τη στιγμή που η κυβέρνηση της Ν.Δ. αποφάσισε να ξεπουλήσει τον ΣΕΜΠΟ του λιμανιού.

Εμείς ζητάμε από τους εμπόρους, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες να σταθούν στο πλευρό μας γιατί πρέπει να έχουν στον νου τους ότι οι εργαζόμενοι υπερασπίζονται αυτή τη στιγμή το δημόσιο συμφέρον. Γιατί οι εργαζόμενοι είναι και καταναλωτές και χωρίς να έχουν χρήματα δεν μπορεί να δουλέψει το εμπόριο. Πέρα όμως από αυτό, πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε πως αν εγκατασταθεί η κινέζικη εταιρεία θα υπάρξουν μεταποιητικές επιχειρήσεις που ουσιαστικά θα καταστρέψουν ό,τι αυτή τη στιγμή υπάρχει. Αυτό συνέβη όπου πήγε και εγκαταστάθηκε η Cosco, ακόμα και εκεί που είχε μόλις το 10-15% ενός λιμανιού.

* Διάφοροι κύκλοι εξαπολύουν επίθεση εναντίον σας κάνοντας λόγο για τις αμοιβές σας ότι είναι “πολύ υψηλές”. Τι απαντάτε σε αυτό;

Να υπογραμμίσουμε αρχικά ότι δεν υπάρχει ούτε 1 ευρώ που δίνετε στους εργαζόμενους και δεν είναι θέμα ΣΣΕ. Από την άλλη πλευρά, για πάνω από 10 χρόνια δεν έχουν γίνει προσλήψεις, όπως εμείς ζητούσαμε, με αποτέλεσμα μέρος του προσωπικού που απασχολείτε αυτή τη στιγμή να κάνει 500 περίπου 8ωρα το χρόνο (Σαββατοκύριακα, αργίες κ.λπ.). Αποτέλεσμα αυτού είναι οι υψηλές αποδοχές. Ορισμένοι επιδιώκουν να διαβάλουν και να διασύρουν τους εργαζόμενους για να χρησιμοποιήσουν ως άρμα την πρακτική αυτή ώστε να συκοφαντήσουν συνολικά την εργατική τάξη.
Γιατί δεν μας άκουσαν ούτε μία στιγμή ώστε να γίνουν προσλήψεις προτιμώντας την ίδια στιγμή να πληρώνουν υπερωρίες με προσαύξηση 50%; Αυτό από μόνο του τα λέει όλα.


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Γ. ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ ΣΤΟΝ Κ. ΖΑΓΑΡΑ

* Ποια είναι τα ζητήματα που προκύπτουν από τη σύμβαση μεταξύ ΟΛΠ Α.Ε. - και Cosco;

Το βασικότερο πρόβλημα της σύμβασης είναι ότι δεν εξασφαλίζει ότι η εμπορευματική κίνηση στο λιμάνι του Πειραιά θα γίνεται με τρόπο που να εξυπηρετεί το κοινωνικό συμφέρον. Το Σύνταγμα μας στο άρθρο 106 επιβάλλει στο κράτος να εξασφαλίζει ότι η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας (παρ. 2). Για τον σκοπό αυτό υπάρχει κρατική υποχρέωση (τουλάχιστον) για άμεση εποπτεία στους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας ή σε φορείς που παρέχουν υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο (παρ. 3). Και για τους δύο παραπάνω λόγους η σύμβαση αυτή που παραχωρεί μια δημόσια υπηρεσία σε έναν ιδιώτη θα έπρεπε να μην αποσκοπεί κυρίως στο οικονομικό κέρδος του τελευταίου ή στην είσπραξη του αντίτιμου από το δημόσιο αλλά στην εξυπηρέτηση της δημόσιας υπηρεσίας. Τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει.

Οι εργαζόμενοι αντιδρούν κυρίως σε αυτήν την εξαφάνιση του δημόσιου συμφέροντος από το λιμάνι. Βεβαίως, και το ίδιο τους το εργασιακό μέλλον βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Παραχωρείται στην Cosco η προβλήτα ΙΙ, γνωστή ως Σ.ΕΜΠΟ (Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων), η μοναδική προβλήτα που λειτουργεί στον ΟΛΠ εδώ και 20 χρόνια και έχει κατασκευαστεί με ίδια κεφάλαια. Εκεί απασχολούνται άμεσα 750 εργαζόμενοι (από το σύνολο των 1600 της ΟΛΠ Α.Ε.) που μόλις τελειώσει η φάση «δανεισμού» τους προς την νέα εταιρεία δεν θα έχουν πλέον αντικείμενο εργασίας. Αν καταργηθούν οι θέσεις τους, αντιλαμβάνεστε ότι θα απολυθούν, παρά τις εγγυήσεις που είχε προβλέψει για αυτούς ο νόμος.

* Για ποιους λόγους θεωρείτε, αν εξαιρέσουμε τα εργασιακά ζητήματα, πως είναι αποικιοκρατική η σύμβαση;

Όχι μόνον η διάρκεια της σύμβασης (35 χρόνια!), αλλά κυρίως η έλλειψη οποιασδήποτε αποτελεσματικής εποπτείας εκ μέρους του δημοσίου δικαιολογεί, νομίζω, τον χαρακτηρισμό αυτό. Για παράδειγμα, δεν εξασφαλίζεται με αυτήν η συνέχεια της δημόσιας υπηρεσίας. Ακόμη και εάν η νέα εταιρεία αποφασίσει να κλείσει το λιμάνι, η ΟΛΠ μπορεί να αντιδράσει μόνον εάν εγκαταλείψει τη λειτουργία του για συνεχές χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 15 ημερών. Και πάλι και τότε δεν καταγγέλλεται η σύμβαση, μια που αυτή προβλέπει ότι η ΟΛΠ οφείλει να δώσει «εύλογη (sic!) προθεσμία στην ανάδοχο η οποία δεν θα είναι μικρότερη των πενήντα ημερών. Η κινεζική δε εταιρεία, έχει δυνατότητα να στείλει την υπόθεση στην διαιτησία, πέραν και αυτού του διαστήματος. Άλλο παράδειγμα: Στο σχέδιο καταστατικού της αναδόχου (άρθρο 2 στ'), που επίσης κυρώθηκε με τον νόμο της Νέας Δημοκρατίας, μεταξύ των σκοπών της αναδόχου περιλαμβάνονται η «προστασία της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας τάξης»! Αντιλαμβάνεστε ότι δεν ήταν μόνον τα «ασημικά» της εθνικής οικονομίας που φαίνεται ότι ήταν διατεθειμένη να ξεπουλήσει η προηγούμενη κυβέρνηση…

* Η κυβέρνηση λέει πως δεν είναι δυνατή η ακύρωση της σύμβασης και μιλάει για επαναδιαπραγμάτευση. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα κρίσιμα θέματα που πρέπει να τεθούν στην επαναδιαπραγμάτευση;

Η προηγούμενη κυβέρνηση προσπάθησε να καλύψει τις τερατώδεις αυτές προβλέψεις της σύμβασης με έναν εξίσου τερατώδη σε έκταση και περιεχόμενο κυρωτικό νόμο, που (με τα παραρτήματα του) φτάνει τις 2527 σελίδες. Η νομοθετική κύρωση όμως δεν εμποδίζει την επαναδιαπραγμάτευση, τουλάχιστον εκείνων των ρυθμίσεων που είναι εξόφθαλμα αντισυνταγματικές. Το κρισιμότερο θέμα είναι η αποκατάσταση του δημοσίου στη δημόσια υπηρεσία του λιμανιού. Υπάρχουν πολλές νομικές μορφές για τούτο και θεωρώ ότι οι εργαζόμενοι είναι πρόθυμοι να δεχθούν οποιαδήποτε από αυτές εξασφαλίζει τα εργασιακά τους δικαιώματα και το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον.

* Θεωρείτε πως είναι εφικτή η ακύρωση της συμφωνίας με την Cosco;

Όπως γνωρίζετε, η ομοσπονδία των εργαζομένων και το σωματείο των λιμενεργατών έχουν ασκήσει αίτηση ακύρωσης που συζητήθηκε στην Ολομέλεια του Συμβούλιου της Επικρατείας. Θέλω να ελπίζω ότι το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας μας θα ελέγξει και θα ακυρώσει όσα αντισυνταγματικά περιλαμβάνει η σύμβαση αυτή.


ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ Α. ΦΡΑΝΤΣΕΣΚΑΚΗ

Με αφορμή την πολυήμερη απεργία των εργαζομένων στα λιμάνια με αίτημα να ακυρωθεί η σύμβαση που έχει υπογραφεί μεταξύ του ΟΛΠ και της Cosco ένα τμήμα της συζήτησης έχει στραφεί στα αρνητικά σημεία της σύμβασης παραχώρησης.

Η κριτική των εργαζομένων μπορεί να συμπυκνωθεί σε δύο ομάδες επιχειρημάτων, εκείνα που είναι ενάντια στο δημόσιο συμφέρον και εκείνα που αφορούν τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων.

Όσον αφορά την προστασία του δημόσιου συμφέροντος, να σημειώσουμε ότι από τη σύμβαση απουσιάζουν παντελώς ρήτρες που θα εξασφαλίζουν τον ελεγκτικό και εποπτικό ρόλο του δημοσίου επί της σύμφωνης με το δημόσιο συμφέρον εξέλιξη της σύμβασης. Συνεπώς δεν προκύπτει από πουθενά με σαφήνεια ότι το ελληνικό δημόσιο θα μπορεί για παράδειγμα να ελέγχει αν τηρείται η σχετική νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος, για την τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας ή ασφάλειας του χώρου.

Επιπλέον προβλέπονται οι εξής παράνομοι όροι:

Στην Cosco παραχωρείται το δικαίωμα να παρέχει το δημόσιο αγαθό της μεταφοράς. Το ελληνικό κράτος οφείλει να διασφαλίσει ότι αυτού του είδους η υπηρεσία θα παρέχεται απρόσκοπτα.

Σύμφωνα με τη σύμβαση ο ΟΛΠ- διότι το ελληνικό Δημόσιο δεν εμφανίζεται πουθενά- θα έχει το δικαίωμα να καταγγείλει την σύμβαση μόνο στην περίπτωση που η Cosco εγκαταλείψει τη λειτουργία του λιμανιού για συνεχές χρονικό διάστημα 15 ημερών. Αυτό σημαίνει ότι η Cosco μπορεί όσες φορές θέλει να σταματά τη λειτουργία του λιμανιού έως και 14 ημέρες, αρκεί την 15 να αποκαθιστά τη λειτουργία της δημόσιας υπηρεσίας.

Σχετικά τώρα με τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν θα ήταν παράλογο να πούμε ότι υποσκάπτονται. Αυτό γιατί πουθενά στη σύμβαση δεν αναφέρεται ότι οι εργαζόμενοι στα λιμάνια είναι μία ιδιαίτερη επαγγελματική ομάδα με συγκεκριμένες δεξιότητες που αυτό συνεπάγεται και συγκεκριμένες αμοιβές και εργασιακά δικαιώματα. Τα τελευταία περιγράφονται και διασφαλίζονται μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που τα όριά τους όμως εξαντλούνται στους Δημόσιους Οργανισμούς Λιμένων. Παράλληλα δίδεται ρητά το δικαίωμα στην Cosco να προσλαμβάνει εργαζόμενους από την ελεύθερη αγορά, πλήρους ή μερικής απασχόλησης, να τους αμείβει είτε ως ανειδίκευτους εργάτες ή ιδιωτικούς υπαλλήλους, και βεβαίως να τους κάνει ατομικές συμβάσεις εργασίας ή ακόμη και συμβάσεις έργου.

Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένα φτηνό και ανασφαλές εργατικό δυναμικό το οποίο θα λειτουργεί ως μέσο εκβιασμού για να περισταλούν και οι εργασιακές διεκδικήσεις των ήδη εργαζόμενων στον ΟΛΠ, προκειμένου ο τελευταίος να μπορεί να είναι ανταγωνιστικός απέναντι στην Cosco.

Ο ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας για την εκπόιηση του λιμανιού του Πειραιά

Την αναστολή των κινητοποιήσεων αποφάσισαν οι λιμενεργάτες, ύστερα από τη συμφωνία του υπουργείου οικονομίας και της Cosco να λειτουργεί το επόμενο 15 ήμερο το λιμάνι από τον ΟΛΠ και στο ίδιο διάστημα να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις για την σύμβαση.
Η θέση των λιμενεργατών είναι δύσκολη από τη στιγμή που έχουν μείνει με την πολιτική στήριξη μόνο της αριστεράς. Η ΝΔ υπερθεματίζει της σύμβασης που υπέγραψε, το ΛΑΟΣ γαυγίζει να μην φύγουν οι Κινέζοι, όσοι από το ΠΑΣΟΚ στέκονταν (για τους δικούς τους λόγους) στο πλευρό των λιμενεργατών τους τράβηξε το αυτί η ηγεσία του κινήματος, τα ΜΜΕ άρχισαν την γνωστή ιστορία για τις αμοιβές των εργαζομένων και ο λαγός κ. Μίχαλος τους σένρει στα δικαστήρια.
Η συνέχεια του αγώνα θα γίνει πιο δύσκολη. Θα πέσουν όλα τα μέσα και θα αυξηθούν πιέσεις και εκβιασμοί ώστε να κατευθύνουν τον αγώνα σε μια μικρή αλλαγή των όρων της σύμβασης με περισσότερες εγγυήσεις για τα εργασιακά δικαιώματα.
Επιμένουμε ότι η αριστερά πρέπει να κάνει τα πάντα ώστε να κερδηθεί ο αγώνας για την ακύρωση της σύμβασης. Θα είναι ανάσα για τον λαό η πρώτη ήττα του πυρήνα του νεοφιλελευθερισμού, των ιδιωτικοποιήσεων. Είδομεν...
Ο ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας με ανακοίνωσή του τάσσεται υπέρ ενός δημόσιου λιμένα και το συνδέει με την προσπάθεια εκποίησης της δημόσιας περιουσίας στον νομόα μας. Διαβάστε την ανακοίνωσή του:

ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ «ΠΛΟΥΤΟΥ» …ΜΑΛΛΟΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ «ΘΥΜΑ» ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ.

Το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού, το οποίο μέχρι τώρα πιστά υπηρέτησε τόσο το ΠΑΣΟΚ, επί της Κυβέρνησης Σημίτη, όσο και η Νέα Δημοκρατία, ήταν πολύ απλό στη σύλληψή του. Η δημόσια περιουσία πρέπει να περάσει σε κάθε περίπτωση στους ιδιώτες, είτε με τη μορφή της πώλησης, είτε της μακροχρόνιας ενοικίασης, που ουσιαστικά ισοδυναμεί με πώληση. Έτσι «εκποιήθηκαν» και από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και από τη Νέα Δημοκρατία, τα ΞΕΝΙΑ του ΕΟΤ, παραλίες, το αεροδρόμιο των Σπάτων, οι εθνικοί δρόμοι, η γέφυρα του Ρίου – Αντιρρίου, τα δημόσια έργα (σχολικά και πανεπιστημιακά κτίρια, φοιτητικές εστίες) μέσω ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα), ο ΟΤΕ, η Ολυμπιακή…
Στο νομό μας, εκτός από τα δύο Ξενία και τον Αμφιτρύωνα, για τα οποία ακόμη περιμένουμε την απάντηση στις δύο διαδοχικές ερωτήσεις που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, για το εάν πληρώνεται το ενοίκιο, είχαμε διάφορες απόπειρες για την παραχώρηση της Καραθώνας σε ιδιώτες, αλλά και την τσιμεντοποίησή της, τη διαδικασία, η οποία εκκρεμεί μέχρι σήμερα, κατασκευής πανεπιστημιακού κτιρίου στη Δαλαμανάρα μέσω ΣΔΙΤ.
Η λογική που βάζει τα κέρδη πάνω από τις κοινωνικές ανάγκες είναι αυτή που μπορεί να οδηγήσει στην εγκατάλειψη και τον σιδηρόδρομο στην περιοχή μας, αφού για κάποιους μπορεί να μην είναι κερδοφόρο…
Θα πρέπει επίσης να θυμίσουμε τα σχέδια του Δήμου Ναυπλίου για την παραχώρηση σχεδόν όλου του λιμανιού σε ιδιώτες, προκειμένου να το εκμεταλλευτούν για στάθμευση…για το καλό μας πάντα!
Ότι λοιπόν από τη δημόσια περιουσία μπορεί να αποφέρει κέρδος στους ιδιώτες, οι διαδοχικές Κυβερνήσεις, θεωρούσαν σκόπιμο να εκποιηθεί.
Προεκλογικά, σημαντικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και νυν αρμόδιοι Υπουργοί (Κατσέλη, Παπακωνσταντίνου), κατήγγειλαν τη σύμβαση παραχώρησης του λιμανιού του Πειραιά στην κινεζική COSCO.
Σήμερα, οι εργαζόμενοι του λιμανιού με απεργία από την 1η Οκτωβρίου, θέλουν να αποτρέψουν την παραχώρηση στην κινεζική COSCO. Δίνουν τον αγώνα τους, ένα σημαντικό τμήμα του δημόσιου πλούτου της χώρας, όπως είναι τα λιμάνια να παραμείνει στο Κράτος.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δείχνει με το «καλημέρα» ότι δεν θέλει να τηρήσει ούτε καν αυτά που έλεγε προεκλογικά χαρακτηρίζοντας τη σύμβαση «αποικιοκρατική».
Να υπενθυμίσουμε ότι η σύμβαση προέβλεπε σκανδαλώδεις ρυθμίσεις υπέρ της Cosco (φοροελαφρύνσεις, δάνεια με εγγυήσεις δημοσίου,…), ότι το λιμάνι είναι κερδοφόρο (35 εκ. ευρώ κέρδη το 2007), ότι ο μόνος που έχει όφελος από την επίμαχη σύμβαση είναι η Κινέζικη εταιρεία η οποία θα χρησιμοποιήσει το λιμάνι και τη γύρω περιοχή για εισαγωγή κινέζικων προϊόντων και τη διακίνησή τους, σαν προϊόντα που κατασκευάστηκαν στην Ε.Ε.
Οι δυσκολίες στην αγορά από τη συνεχιζόμενη απεργία των λιμενεργατών έχουν υπεύθυνο την προηγούμενη και την παρούσα κυβέρνηση και όχι αυτούς που αγωνίζονται για να κρατήσουν δημόσιο το λιμάνι.
Καλούμε τους συμπολίτες μας στην Αργολίδα να δείξουν αλληλεγγύη στον αγώνα των λιμενεργατών. Μια νίκη που θα εμποδίσει το ξεπούλημα του λιμανιού είναι νίκη όλων μας. Είναι στήριγμα στους αγώνες και στο νομό μας για να υπερασπιστούμε τον δημόσιο χαρακτήρα υποδομών που εκποιούνται στους ιδιώτες.

Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας
Παρασκευή 15/10/2009

Περι λιμανιού, ξανά, ο λόγος

Ο γείτονας θέλω να πω μια γνωμη σχολίασε τα όσα γίνονται στο λιμάνι του Πειραιά δείχνοντας μια σύγχυση για το τι γίνεται και δημιουργώντας σύγχυση. Στο γειτονικό μπλογκ ή στο τέλος της ανάρτησής μας μπορείτε να δείτε τη δημοσίευσή του.

Ξεκινά επισημαίνοντας ότι δεν πρόκειται για ξεπούλημα του λιμανιού αλλά για ενοικίαση των δυο προβλητών. Σωστή η διόρθωση αν θέλει να ακριβολογούμε, αλλά πολιτικά πρόκειται για ξεπούλημα.
Μιλά για τους εργαζόμενους θεωρώντας τους συλλήβδην εργατική αριστοκρατία και συντεχνία οι οποίοι θέλουν να διατηρηθεί το μονοπώλιο στον ΟΛΠ και αρνούνται τον ανταγωνισμό ο οποίος οδηγεί σε καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες.
Από πού κι ως που, όμως, οι φθηνές και καλές υπηρεσίες εξυπηρετούνται από το ολιγοπώλιο των δύο παρόχων υπηρεσιών; Και επίσης, από που κι ως πού οι εργαζόμενοι πρέπει να ενδιαφέρονται αν η υπηρεσία που παρέχουν είναι η φθηνότερη ή όχι. Γιατί είναι προφανές ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να γίνεις φθηνός και ο βασικός είναι μειώνοντας το εργατικό κόστος (με ότι συνεπάγεται αυτό) και εντατικοποιώντας την εργασία. Η παραπάνω οπτική θα μπορούσε να είναι η οπτική ενός επιχειρηματία (τύπου Μίχαλου, που δεν βλέπει παραπέρα από το οικονομικό μικροσυμφέρον του) που έχει μοναδικό γνώμονα να μειωθεί το κόστος του, δεν μπορεί όμως να είναι του λιμενεργάτη καθώς δεν είναι ούτε καν αρμοδιότητά του.
Το να χαρακτηρίζεις τους εργαζόμενους συλλήβδην "συντεχνίες" (το επόμενο στάδιο είναι να τους αποκαλούμε φαμίλιες στα πρότυπα της ιταλικής μαφίας) που θέλουν το "μονοπώλιό" τους είναι τουλάχιστον μια πολύ εύκολη, αφαιρετική και αναληθής προσέγγιση.

Αμφισβητεί τον αποικιοκρατικό χαρακτήρα της συμφωνίας, επιχειρηματολογώντας με μια αποικιοκρατικού τύπου λογική, αναφερόμενος στις 1000 θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν και στα ιδία έξοδα της Cosco για την κατασκευή της τρίτης προβλήτας. Τα παραπάνω όμως είναι τα απολύτως αυτονόητα. Η τρίτη προβλήτα αφού θα κατασκευαστεί μετά την συμφωνία, προφανώς και θα φτιαχτεί με χρήματα αυτού που για τα επόμενα 30 χρόνια θα την χρησιμοποιεί. Οι 1000 νέες θέσεις καταρχήν δεν είναι δέσμευση, αλλά υπολογίζονται σε τόσες, και αφορούν την κάλυψη αναγκών της τρίτης προβλήτας η οποία για να λειτουργήσει χρειάζεται προφανώς κάποιους εργαζόμενους να τη λειτουργούν... Οι αποζημιώσεις για εθελούσια έξοδο που αναφέρονται δεν πληρώνονται από τους Κινέζους αλλά από τον ΟΛΠ.

Το εντυπωσιακό είναι αυτό που αναφέρεται στη συνέχεια, όπου οι φοροαπαλλαγές και τα δάνεια των Κινέζων με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, τα οποία βασίζονται σε νόμο του '53! (που ακόμα κι αυτός καταστρατηγείται), χαρακτηρίζονται απλά σαν "σημεία" και "δικλείδες", δεν είναι αποικιοκρατικοί όροι...

Δικαιολογεί το ξεπούλημα των δυο προβλητών επειδή υπάρχει εργατική αριστοκρατία στο λιμάνι που δεν ξέρουμε τι μισθούς παίρνει. Όμως ρωτάμε: Τι σχέση έχει η εργατική αριστοκρατία του λιμανιού, εφόσον υπάρχει, ή πιθανές ατασθαλίες με το αν πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί ή όχι. Φτάνει πια με τα φθηνά και λαϊκίστικα προσχήματα ότι επειδή ενδεχομένως κάποιοι εργαζόμενοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους πουλάμε τη δημόσια επιχείρηση όπως Ολυμπιακή, ΟΤΕ, τράπεζες...

Στο τέλος αναφέρεται και το καλύτερο. Αναφέρεται σε πολιτικές σκοπιμότητες από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, αναρωτιέται γιατί η απεργία άρχισε την 1/10 και εμφανίζει την κυβέρνηση απόλυτα συνεπή με τις προεκλογικές δεσμέυσεις.
Θα πρέπει να ξέρει ο συγγραφέας ότι εδώ και μήνες οι εργαζόμενοι κάνουν αποχή από υπερωρίες και Σαββατοκύριακα. Δεύτερον το σωματείο τους έχει επιχειρηματολογήσει για τη στάση του. Τρίτον, υπήρξαν απεργιακές κινητοποιήσεις και όταν ψηφίστηκε ο νόμος, τότε που ο ΓΠ είχε επισκεφθεί το λιμάνι.. Τέταρτον, τυχαίνει τώρα να ξεκινά η εφαρμογή της συμφωνίας. Πέμπτον, στην ΟΜΥΛΕ πλειοψηφεί όχι η ΔΑΚΕ ή η Αριστερά αλλά η ΠΑΣΚΕ. Έκτον, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ (άργησε λίγο στη συγκεκριμένη περίπτωση) για όλες τις προσπάθειες ιδιωτικοποίησης δημοσίων επιχειρήσεων και υποδομών έχουν εκφραστεί αρνητικά. Πού είναι οι πολιτικές σκοπιμότητες;
Αναφέρει ο συγγραφέας ότι η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί για την επαναδιαπραγμάτευση. Μάλλον η κυβέρνηση σύρεται σε επαναδιαπραγμάτευση παρά υλοποιεί τη δέσμευσή της και θα καταφέρει από ότι φαίνεται να καταλήξει σε χειρότερο(!) συμβιβασμό από την υπάρχουσα συμφωνία. Και είναι σίγουρο ότι αν δεν ήταν η απεργία κανένα θέμα επαναδιαπραγμάτευσης δεν θα είχε μπει από την Κατσέλη και τον Γ.Π.

Και τρία ακόμα σημεία:
1. Η προβλήτα 1 που παραμένει στον ΟΛΠ έχει δυναμικότητα που είναι περίπου το 1/3 της δυναμικότητας της προβλήτας 2.
2. Είδαμε πόσο λειτούργησαν οι συμφωνίες με ξένους ομίλους στην περίπτωση των Ναυπηγείων Σκαραμανγκά (άλλης μιας αποικιοκρατικής σύμβασης της κυβέρνησης Σημίτη αυτή την φορά), όπου δεν έφεραν για επισκευή ούτε μια βάρκα παραπάνω από ότι προέβλεπαν οι συμβάσεις με το ελληνικό δημόσιο.
3. Το λιμάνι του Πειραιά τελευταία τουλάχιστον 5ετία έπεσε θύμα ενός σχεδιασμού απαξίωσης, ώστε να εκποιηθεί. Με έναν στοιχειωδώς διαφορετικό σχεδιασμό και επενδυτικό πρόγραμμα θα μπορούσε να έχει διευρύνει ακόμα παραπάνω την κίνηση εμπορευμάτων.

Παρακάτω η ανάρτηση την οποία σχολιάσαμε:
Το τι ακούγεται τις τελευταίες ώρες για το λιμάνι του Πειραιά ξεπερνάει τα όρια της φαντασίας ! Θα προσπαθήσω να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα τα οποία εμπεριέχουν και κάποιες προτάσεις.
Ακούμε για "ξεπούλημα" του λιμανιού. Το σωστό είναι ότι "νοικιάζεται" κατά μια έννοια για χρήση μία (και στο μέλλον δύο) προβλήτα φορτοεκφόρτωσης εμπορευματοκιβωτίων, από τις τρεις που διαθέτει το λιμάνι. Και λιμάνι δεν είναι μόνο οι τρεις αυτές προβλήτες, είναι και το επιβατικό και τουριστικό λιμάνι.

Ακούμε για "μονοπώλιο". Το σωστό είναι ότι στο χώρο θα δραστηριοποιούνται ανταγωνιστικά δύο φορείς παροχής υπηρεσιών : Ο ΟΛΠ και η ΣΕΠ (Cosco). Το "ανταγωνιστικά" είναι αυτό που αρνούνται να δεχτούν οι συντεχνίες του λιμανιού ( δηλαδή θέλουν να διατηρήσουν το δικό τους προηγούμενο "μονοπώλιο" και όχι να προσπαθήσουν να προσφέρουν καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες από την Cosco-ΣΕΠ), είναι αυτό που προσπαθεί να βελτιώσει υπέρ των συμφερόντων του ΟΛΠ η παρούσα κυβέρνηση.

Ακούμε για "αποικιοκρατική" συμφωνία. Αλήθεια ποια αποικιοκρατική συμφωνία προβλέπει κατασκευή τρίτου προβλήτα με ίδια έξοδα, αποζημειώσεις 200.000 ευρώ για εθελουσία έξοδο, 1.000 νέες θέσεις εργασίας και εξασφάλιση σε αυτές θέσεων για παιδιά ήδη εργαζομένων? Και αυτά όμως τα δεδομένα για τους εργαζόμενους προσπαθεί να βελτιώσει ακόμη περισσότερο η παρούσα κυβέρνηση. Στην συμφωνία υπάρχουν όντως σημεία και δικλείδες, κύρια σε ζητήματα φοροαπαλλαγών και συνεργασίας μέσα στο λιμάνι που ευνοούν προκλητικά την Cosco. Και αυτά τα σημεία είναι στόχος επαναδιαπραγμάτευσης για την νέα κυβέρνηση.

Ακούγονται στον αέρα και από ανευθυνοϋπεύθυνους πολλά για τα έσοδα του ΟΛΠ και τις αμοιβές των λιμενεργατών. Εγώ θα ήθελα από μια κυβέρνηση που ευαγγελίζεται την διαφάνεια παντού, να δώσει άμεσα στη δημοσιότητα (διαδίκτυο) τους ισολογισμούς της τελευταίας 5ετίας του ΟΛΠ και τις μισθολογικές καταστάσεις των λιμενεργατών. Για να δούμε τελικά τι ισχύει : άδικα διαβάλλουν κάποιοι τους εργαζόμενους ή όντως στο λιμάνι υπάρχει εδώ και χρόνια μια συντεχνιακή αριστοκρατία, σαν αυτές που ξέρουμε ότι υπήρξαν (και ίσως υπάρχουν ακόμη) σε πολλές ΔΕΚΟ? Θα ήθελα επίσης, για να βγουν πιο σωστά συμπεράσματα, να δημοσιοποιηθεί ένας συγκριτικός πίνακας ο οποίος να μας δείχνει πόσο κόστιζε η φορτοεκφόρτωση ενός container στον ΟΛΠ και πόσο σε άλλα μεγάλα λιμάνια της Ευρώπης (Αμστερνταμ, Αμβούργο, Αμβέρσα) αλλά και του κόσμου. Για να έχουμε μια σαφή εικόνα του κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός τόσο μέσα στο λιμάνι του Πειραιά όσο και σε σχέση με άλλα μεγάλα λιμάνια.

Τέλος πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι η στάση τόσο της ΝΔ όσο και των ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ στο λιμάνι ενέχει σαφώς πολιτικές σκοπιμότητες. Σε μια απεργία που ξεκίνησε πριν τις εκλογές (1/10/09) αλλά που καθυστέρησε (γιατί αλήθεια ?) κάμποσους μήνες απέναντι σε μια κυβέρνηση που εξ αρχής είχε εκφράσει τη διαφωνία της με το περιεχόμενο της σύμβασης και είχε δεσμευτεί για την επαναδιαπραγμάτευση, αλλά που δεν έχει ευθύνη για αυτήν, δεν μπορεί κανείς παρά να διακρίνει πολιτικό παιχνίδι. Όσο δε αφορά υποψήφιους βουλευτές του νυν κυβερνώντος κόμματος οι οποίοι προεκλογικά ... μοίραζαν λαγούς με πετραχήλια, να ένας ακόμη σοβαρός λόγος για να αλλάξει άμεσα ο εκλογικός νόμος.

COSCO GO HOME!

Η απεργία στο λιμάνι του Πειραιά συνεχίζεται. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντικη κινητοποίηση που θίγει το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και των υποδομών της χώρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε σήμερα το πρωί εξόρμηση στο λιμάνι. Λεπτομέρειες για τον αγώνα των λιμενεργατών μπορείτε να βρείτε στη συνέντευξη του κ. Νουχουτίδη που δημοσιεύσαμε σε προηγούμενη ανάρτηση. Τη στάση των κομμάτων θα σχολιάσουμε πιο ειδικά σε επόμενη δημοσίευση. Διαβάστε προκήρυξη της ΚΟΕ για το θέμα:

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΤΩΡΑ
Η ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ COSCO

Ο μακροχρόνιος αγώνας για να μην περάσει το ξεπούλημα του λιμανιού του Πειραιά έχει μπει στην πιο κρίσιμη φάση του. Είναι γνωστό ότι η σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση Καραμανλή με την Cosco είναι γεμάτη παρανομίες προκειμένου να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση και να υπηρετηθεί η κινεζική εταιρία και όσοι παίρνουν μίζες από αυτήν. Ότι είναι μια αποικιοκρατική σύμβαση και προδιαγράφει ακόμα ένα σοβαρό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα και τις θέσεις εργασίας. Η σύμβαση με την Cosco είναι με λίγα λόγια καταστροφική για τους εργαζόμενους, το λαό και τη χώρα και πρέπει να καταργηθεί άμεσα. Είναι αλήθεια ότι το δρόμο τον έστρωσε η μετατροπή του ΟΛΠ σε ανώνυμη εταιρία, η μετοχοποίηση και η κατάργηση του αποκλειστικά δημόσιου ελέγχου του λιμανιού. Εκείνο που σήμερα είναι το κρίσιμο και αποφασιστικό είναι να ενωθούν όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις με βάση το στόχο και το αίτημα της άμεσης κατάργησης της αποικιοκρατικής σύμβασης.
Μπορεί η σύμβαση να καταργηθεί; Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται στις δυσκολίες που έχει αυτό. Καταρχήν όμως θα πρέπει να επιβεβαιωθεί αν ισχύουν ακόμα όσα έλεγαν προεκλογικά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Αν ισχύουν αυτά που έλεγε η κα Σουρή ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα ναυτιλίας πριν έξι μήνες στο συνέδριο της ΟΜΥΛΕ ότι «η κυβέρνηση προχώρησε στη σύναψη μιας κυριολεκτικά αποικιοκρατικού χαρακτήρα σύμβασης» και ότι «αδιαφορώντας για το δημόσιο συμφέρον, προχώρησε σε μία σκανδαλώδη συμφωνία». Αν ισχύουν όσα έλεγε την ίδια περίοδο στη βουλή ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ο κος Παπουτσής ότι η συμφωνία λειτουργεί κατά του δημόσιου συμφέροντος. Αν ισχύουν όσα έλεγε ο κος Καρύδης ως γραμματέας του Τομέα Εμπορικής Ναυτιλίας του κόμματος σε συνέντευξή του τρεις μέρες πριν τις εκλογές ότι «η σύμβαση παραχώρησης είναι βλαπτική και λεόντειος για το ελληνικό δημόσιο» και ότι «το ΠΑΣΟΚ θα εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες -και υπάρχουν πολλές- και σε νομικό και σε πολιτικό επίπεδο ώστε να υπάρξει ριζική και σε βάθος επαναδιαπραγμάτευση, που θα αγγίζει τον πυρήνα και τη φιλοσοφία του νόμου της παραχώρησης». Θα πρέπει ακόμα να επιβεβαιωθεί το νόημα των δηλώσεων του ίδιου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου όταν μετά τη συνάντηση με τον Κινέζο πρόεδρο τον περασμένο Νοέμβριο έλεγε: «Είχα την ευκαιρία να επαναλάβω την πάγια θέση του ΠΑΣΟΚ για τις στρατηγικές υποδομές και το πώς εμείς τις βλέπουμε για την πατρίδα μας».

Αν τα παραπάνω είχαν πραγματική ισχύ και δεν ειπώθηκαν για άλλούς λόγους, αν η σημερινή κυβέρνηση θέλει να υπερασπίσει το δημόσιο συμφέρον καταργώντας τη σύμβαση που καταψήφιζε και καταδίκαζε ως τώρα και απλά αντιμετωπίζει νομικές και τεχνικές δυσκολίες τότε προκύπτουν τα παρακάτω ερωτήματα:
1. Γιατί η νέα κυβέρνηση δεν εξέφρασε από την πρώτη στιγμή καμιά ουσιαστική πολιτική θέση για το θέμα; Λένε ότι δεν μπορούσαν να λύσουν το θέμα από την πρώτη μέρα. Γιατί όμως δεν επανέλαβαν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης και ο νέος πρωθυπουργός την «πάγια θέση τους για τις στρατηγικές υποδομές» και άρα έστω την πολιτική βούληση να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον και να μην εφαρμοστεί η βλαπτική συμφωνία; Γιατί μιλάνε μόνο για τις «δυσκολίες της επαναδιαπραγμάτευσης».
2. Γιατί και νομικά δεν κινείται άμεσα η κυβέρνηση υπέρ της κατάργησης της σύμβασης αντί να προεξοφλεί τις όποιες δυσκολίες; Είναι δυνατόν να μην μπορεί η ίδια η κυβέρνηση της χώρας να κάνει τίποτα για να υπερασπίσει το λαό και τους εργαζόμενους από μια τέτοια επιζήμια σύμβαση; Γιατί από την πρώτη στιγμή παραιτείται από το δικαίωμα να κάνει αυτό που θα έπρεπε να είναι βασικό καθήκον της;
3. Γιατί επιμένει η κυβέρνηση να λυθεί η απεργία των λιμενεργατών και οποιαδήποτε συζήτηση να γίνει αφού θα έχει εγκατασταθεί η Cosco στο λιμάνι; Δεν σπρώχνει έτσι στη ντε φάκτο κατοχύρωση μιας επιζήμιας για το δημόσιο συμφέρον συμφωνίας;
4. Αν, όπως ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί παράγοντες, οι όροι της συμφωνίας έχουν δέσει χειροπόδαρα την κυβέρνηση με ρήτρες και πρόστιμα που θα πρέπει να καταβληθούν σε περίπτωση μη εφαρμογής μιας διάτρητης σύμβασης τότε πως είναι δυνατόν να επιλέχτηκε και να συνεχίζει να είναι στην κρίσιμη θέση του υπουργού παρά τω πρωθυπουργώ ο κος Παμπούκης, το νομικό γραφείο του οποίου συμβούλευε την Cosco και δούλεψε για να επιβληθούν αυτοί οι βλαπτικοί για το δημόσιο συμφέρον όροι;

Τα ερωτήματα αυτά δεν μπορούν να μένουν αναπάντητα. Δεν είναι πρωτοφανές στα διεθνή χρονικά να κινηθεί μία κυβέρνηση ενάντια σε μια βλαπτική και διάτρητη συμφωνία, να επιδιώξει την κατάργησή της. Εκείνο που χρειάζεται είναι η πολιτική βούληση να δοθεί κόντρα με τα συμφέροντα, η πολιτική βούληση να ακολουθηθεί μια πορεία έξω από τα στενά όρια του νεοφιλελευθερισμού που θεωρεί βάρος τη δημόσια περιουσία και χρυσό κανόνα την ιδιωτικοποίηση.

Την βούληση αυτή όμως την έχουν οι εργαζόμενοι και μπορούν να επιβάλουν την ακύρωση της συμφωνίας. Η αποφασιστική στάση τους δείχνει ότι δεν είναι ο μόνος δρόμος η υποταγή και η θυσία των νεότερων και των μελλοντικών εργαζομένων έναντι κάποιας πρόσκαιρης «εξασφάλισης» ορισμένων. Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί μέχρι να πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων η αποικιοκρατική σύμβαση. Σε αυτό τον αγώνα οι απεργοί έχουν δυνατούς συμμάχους και πρέπει να τους βρουν όλους δίπλα τους: Τους εργαζόμενους στα λιμάνια όλης της χώρας. Τους εργαζομένους σε όλους τους κλάδους. Τους νέους που τους ετοιμάζουν για σύγχρονα σκλαβοπάζαρα. Τα μικρομεσαία στρώματα που δεν εκπροσωπούνται από τον κάθε Μίχαλο και κανένα συμφέρον δεν έχουν από το ξεπούλημα του λιμανιού. Το λαό του Πειραιά που έχει κάθε λόγο να παλέψει για δημόσιο λιμάνι. Όλο το λαό που έχει ανάγκη από νίκες περισσότερο από ποτέ. Την Αριστερά που ο ρόλος της είναι αποφασιστικά και ενωτικά να στέκεται δίπλα σε όλους τους εργαζόμενους. Άμεσα απαιτείται η επέκταση του αγώνα, ώστε να αγκαλιάσει όλους τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Η έκφραση με κάθε τρόπο της συμπαράστασης όλων είναι απαραίτητη. Για τη νίκη των εργαζόμενων και της απεργίας. Για ένα δημόσιο λιμάνι που θα λειτουργεί με ισχυρή τη θέση των εργαζόμενων και κοινωνικά κριτήρια.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ
(ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ ΤΟΥ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)
web: www.koel.gr

Ιδού η Cosco, ιδού και το πήδημα

Ο αγώνας των λιμενεργατών έχει τεράστια σημασία. Είναι αγώνας για να μην ξεπουληθεί ένας από τους ελάχιστους τομείς που παρέμεναν κρατικοί. Τα δυο κόμματα εξουσίας κατάφεραν τα τελευταία 20 χρόνια να ξεπουλήσουν τα πάντα. Διακηρυγμένος στόχος τους να μειώσουν το έλλειμμα και το χρέος καθώς και να σταματήσει ο πολίτης να πληρώνει ζημιογόνες δημόσιες επιχειρήσεις. Τα χρόνια πέρασαν, κρίσιμοι τομείς της ελληνικής οικονομίας ιδιωτικοπόιήθηκαν και ταυτόχρονα το χρέος γιγαντώθηκε. Ήταν όλα προφάσεις και ψέμματα.

Τα λιμάνια κύριοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν πωλούνται! Κάθε δημοκρατικός και σκεπτόμενος πολίτης πρέπει να βρεθεί με το μέρος των απεργών. Αυτός ο αγώνας είναι αγώνας όλων μας.

Διαβάστε μια πολύ διαφωτιστική συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα Αριστερά! ο πρόεδρος της Ένωσης Λιμενεργατών του ΟΛΠ, Γιώργος Νουχουτίδης (τη δημοσιεύουμε μαζί με το σχετικό εισαγωγικό σημείωμα της εφημερίδας):

Ιδού η Cosco, ιδού και το πήδημα

Η δικομματική εναλλαγή βρήκε σε εξέλιξη ένα σημαντικό εργατικό αγώνα. Η συμφωνία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την παράδοση του λιμανιού του Πειραιά στην κινεζική Cosco είχε ημερομηνία εφαρμογής την 1η του Οκτώβρη. Τη σύμβαση της κυβέρνησης με την Cosco θα τη ζήλευαν ακόμη και οι κυβερνήσεις της δεκαετίας του 1950. Οι εργαζόμενοι του ΟΛΠ βρίσκονται σε επαναλαμβανόμενες απεργίες και μπλοκάρουν στην πράξη την εφαρμογή της συμφωνίας. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο θέμα. Τώρα πια δεν έχουν πέραση τα ωραία λόγια και οι προεκλογικές υποσχέσεις. Θα εφαρμοστεί η αποικιοκρατική σύμβαση; Θα υπάρξει μια αναδιαπραγμάτευση που δεν θα θίξει την ουσία της συμφωνίας; Ή, αντίθετα, θα ικανοποιηθεί το αίτημα των εργαζομένων για ακύρωση της σύμβασης; Είναι σαφές ότι μόνο ο ανυποχώρητος αγώνας των εργαζόμενων στο λιμάνι μπορεί να καταργήσει τη συμφωνία και να πετύχει μια πρώτη σημαντική νίκη ενάντια στη νέα κυβέρνηση του δικομματισμού. Απαραίτητη για αυτό είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη όλων των εργαζόμενων, του πειραϊκού λαού και της Αριστεράς.

Βρεθήκαμε με τους απεργούς στο εμπορικό λιμάνι του Πειραιά και μιλήσαμε με τον πρόεδρο της Ένωσης Λιμενεργατών του ΟΛΠ, Γιώργο Νουχουτίδη.

Τι γίνεται με την εφαρμογή της συμφωνίας;

Η Cosco είναι σε δύσκολη θέση. Εμείς είμαστε σε δύσκολη θέση, αλλά αυτοί είναι σε δυσκολότερη. Η διοίκηση προσπαθεί με προβοκάτσιες να νομιμοποιήσει την παρουσία της Cosco. Φέρνουν, για παράδειγμα, κοντέινερ που λένε ότι έχουν υγειονομικό υλικό για να κόψουν τιμολόγια στο όνομα "ΣΕΠ" (Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά), που είναι μια θυγατρική της Cosco. Αυτό το κάνουν γιατί εμείς έχουμε δεσμευτεί να αφήνουμε το υγειονομικό υλικό. Αλλά μόνο με τιμολόγιο του ΟΛΠ, όχι της Cosco. Προσπαθούν να κοπεί έστω ένα τιμολόγιο για να κατοχυρωθεί η παρουσία τους στο λιμάνι. Το υποτιθέμενο υγειονομικό υλικό έφτασε στο λιμάνι στις 17 Σεπτέμβρη με ένδειξη επείγον και τελικά το παραλάβανε την 1η Οκτώβρη. Τόσο επείγον ήταν!

Έχει παραλάβει η Cosco;

Την Τετάρτη θέλανε να κάνουν απογραφή στα κοντέινερ. Η Cosco παρέλαβε τα πάντα με ένα χαρτί του ΟΛΠ, ότι της είπε ο ΟΛΠ, χωρίς να μπορέσει να κάνει απογραφή. Ήθελαν να εγκαταστήσουν στο μηχανογραφικό σύστημα δικό τους σκληρό δίσκο ώστε να πάρουν τα στοιχεία και να βγάζουν δικά τους τιμολόγια και να έχουν αυτόματα τα στοιχεία η Cosco, ο ΟΛΠ και η εφορία. Τους εμποδίσαμε. Στον αέρα είναι όλο το εγχείρημα. Χθες έφεραν κείμενο από εισαγγελέα ότι πρέπει να βρεθεί λύση. Για αυτό λέμε ότι αυτοί είναι σε πιο δύσκολη θέση.

Πώς βλέπετε τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης;

Το ΠΑΣΟΚ έχει μιλήσει στη Βουλή για ξεπούλημα και ότι αυτοί θα κάνουν επαναδιαπραγμάτευση. Αυτό χωράει πολλά. Τι σημαίνει; Μπορεί να σημαίνει, ας πούμε, κατάργηση της φορολογικής απαλλαγής. Γιατί αυτή τη στιγμή η Cosco, με βάση νόμο του Μαρκεζίνη από το 1953, έχει φορολογική απαλλαγή. Μπορεί να ξαναδούνε αυτό, ή να ζητήσουν περισσότερα χρήματα. Εμείς λέμε μόνο ακύρωση. Τίποτα άλλο. Ακύρωση της συμφωνίας. Το λιμάνι ήταν πάντα κερδοφόρο, ποτέ δεν ήταν υπερχρεωμένο. Το 2003 διακινήθηκαν 1.620.000 κοντέινερ, ήμασταν το 43ο λιμάνι παγκοσμίως, δούλευε 24 ώρες τη μέρα όλο το χρόνο. Τώρα το έχουν πάει 40-50 θέσεις πιο κάτω. Το 2007 το λιμάνι είχε 35 εκατομμύρια καθαρά κέρδη.

Τι επιχειρήματα προβάλλουν για το ξεπούλημα;

Αυτοί λένε τα γνωστά, πως με τους ιδιώτες θα αποφέρει περισσότερα. Είναι καθαρά ψέματα. Μ’ έναν πρόχειρο υπολογισμό, τα έσοδα του ΟΛΠ είναι 170 εκατομμύρια. Τα 110 εκατομμύρια έμεναν στη χώρα με διάφορες διαδικασίες. Είτε σαν κέρδος που πήγαινε κατευθείαν στο Υπουργείο Οικονομικών είτε και έμμεσα. Ακόμα και μέσα από τους μισθούς μας και το φόρο που πληρώνουμε από το μισθό στο κράτος. Ή ακόμα και ξοδεύοντας το μισθό στην εγχώρια αγορά. Οι οικονομολόγοι δεν τα μετράνε αυτά. Μετράνε αλλιώς Δεν λένε ότι με την ιδιωτικοποίηση ο πλούτος φεύγει από τη χώρα. Αυτοί πολλαπλασίασαν τους συμβούλους, τους παρατρεχάμενους, τις αμοιβές για συμβούλια κ.λπ. Δεν έχουν κανένα επιχείρημα που το πουλάνε. Μόνο τα περί ανταγωνισμού. Εμείς όμως τα ξέρουμε, είμαστε και στο διεθνές συμβούλιο των λιμενεργατών. Όπου έχουν πάει αυτές οι εταιρίες κονομάνε οι εργοδότες και φτωχαίνουν οι εργαζόμενοι. Διαβάστε και το βιβλίο, το Gomorra του Saviano, που περιγράφει τι έχει γίνει στο λιμάνι της Νάπολης που πήγε η Cosco, και θα καταλάβετε.

Πώς θα χειριστεί το θέμα το ΠΑΣΟΚ;

Κοιτάξτε, από το ΠΑΣΟΚ οι Διαμαντίδης, Καρύδης, Νιώτης έχουν δηλώσει σαφώς για επαναδιαπραγμάτευση που το αποτέλεσμά της θα είναι ακύρωση της συμφωνίας. Να μπουν ένας-δύο όροι, για παράδειγμα ότι θα είναι Έλληνας manager, ότι δεν θα έχουν αφορολόγητα κέρδη, κι έτσι θα φύγει η Cosco. Αυτά προεκλογικά. Από την άλλη, Βάσω Παπανδρέου, Διαμαντοπούλου και Κατσέλη τα έλεγαν αλλιώς – ότι υπάρχει σύμβαση, έχει γίνει νόμος του κράτους, είναι δύσκολο να ακυρωθεί, θα το ξαναδούμε.

Επειδή δεν είναι γνωστά, πείτε μας λίγο τι χειρισμοί και παρανομίες έχουν γίνει από την κυβέρνηση της ΝΔ; Απ’ ό,τι ξέρουμε, πέρα από τον απεργιακό αγώνα, κινείστε και σε νομικό επίπεδο.

Πρώτον, όταν έγινε η παραχώρηση του λιμανιού στον ΟΛΠ δεν επιτρεπόταν να το παραχωρήσει αλλού, μόνο σε θυγατρική του. Πήγαμε στο ΣτΕ, γιατί αυτό που έγινε ήταν καθαρή παρανομία. Κάνανε νόμο μετά, που εξουσιοδοτούσε τον ΟΛΠ να μπορεί να κάνει παραχώρηση. Αλλά κατόπιν εορτής. Όταν έγινε η συμφωνία με την Cosco, δεν υπήρχε εξουσιοδότηση παραχώρησης.

Δεύτερον, δεν έγινε ποτέ Δ.Σ. ώστε ο ΟΛΠ να αποφασίσει. Έγινε περιφρούρηση από τους εργαζόμενους και δεν ήρθαν οι σύμβουλοι. Είχαν φύγει από το παράθυρο ο πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος, και τους πήγαν απέναντι με σκάφος! Κάτσανε σε κάτι τραπεζάκια για να κάνουν δήθεν συμβούλιο. Κάποιοι ειδοποίησαν τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, το νομάρχη Πειραιά και άλλους και πήγαν κάτω. Εννέα η ώρα υποτίθεται έγινε το συμβούλιο, αυτοί 9.05 είχανε φύγει και την άλλη μέρα παρουσιάσανε πρακτικά 40 σελίδων! Ποτέ δεν έγινε το Δ.Σ. να αποφασίσει την παραχώρηση, προσφύγαμε στο πολυμελές, έχουμε μάρτυρες τους βουλευτές κ.λπ., δεν έχει γίνει ακόμα το δικαστήριο.

Τρίτο. Ακόμα και ο νόμος αυτός του 1953 που επικαλούνται για τη φοροαπαλλαγή που χαρίζουν στην Cosco δεν προέβλεπε 35 χρόνια φοροαπαλλαγή, αλλά μόνο μια 5ετία. Στη λογική της ενθάρρυνσης των επενδύσεων.

Δηλαδή 7 φορές πιο αποικιακή σύμβαση από αυτές του 1953…

Είναι απίστευτο αυτό που έχουν συμφωνήσει. Δεν θα πληρώνει φράγκο η εταιρία, ούτε χαρτόσημο για συναλλαγές, για δάνεια, τίποτα. Κάτι άλλο σημαντικό: Ό,τι χρήματα διεκδικεί η Cosco από το δημόσιο σε 60 μέρες πρέπει να τα πάρει, αλλιώς έχει ποινική ρήτρα και πληρώνει το κράτος – ενώ για όλους τους άλλους είναι όποτε θυμηθεί το δημόσιο. Άλλο: Εγγυήθηκε το ελληνικό δημόσιο τα δάνεια της Cosco. Στον ΟΛΠ το αρνιόταν όταν ζήταγε δάνειο, που είναι 75% δημόσιο! Για τη φορολογική απαλλαγή έγινε προσφυγή στην ΕΕ. Ο επίτροπος Νταγιάνι ζητάει τώρα με έγγραφό του διευκρινίσεις από τον ΟΛΠ, την κυβέρνηση και τους εργαζόμενους. Άλλο παράδειγμα, για να δείτε που έχει φτάσει το ξεπούλημα: Ο ΟΛΠ έχει ένα μηχανογραφημένο σύστημα της Intracom, το Navis, και κάθε τόσο αναβαθμίζεται με κάποια αμοιβή. Το Δ.Σ. του ΟΛΠ στην τελευταία του συνεδρίαση ζητάει τώρα να εξυπηρετηθεί η Cosco, η Navis όμως λέει πως θέλει περισσότερα λεφτά, 200.000 ευρώ, από την Cosco – δεν είχε κάνει συμφωνία με την Cosco, είχε κάνει με τον ΟΛΠ. Λογικό είναι. Παίρνει λοιπόν πλειοψηφικά απόφαση ο ΟΛΠ να πληρώσει για την Cosco! Φεύγουν και κοιτάνε να εξυπηρετήσουν την Cosco.

Πώς θα συνεχίσετε;

Δεν θα πέσουμε εμείς στο γκρεμό. Ο κόσμος μας λέει "Μη σταματάτε". Παρόλο που αντιμετωπίζει προβλήματα οικονομικά, θέλει συνέχιση της απεργίας. Προσπαθούμε να στηρίξουμε τους εργαζόμενους. Συνεχίζουμε αυτές τις μέρες με 48ωρες απεργίες και αποχή τα σαββατοκύριακα. Δεν θα σταματήσουμε αν δεν νικήσουμε. Εκτός κι αν φέρουν εδώ ΜΑΤ, λιμενικό κ.λπ. Αλλά αυτό θα έχει συνέπειες. Ποιος θα δουλέψει την επόμενη μέρα εδώ; Χρειάζονται τους εργάτες, δεν μπορούν να κάνουν χωρίς εμάς.

Τη συνέντευξη πήρε ο Γιώργος Παπαϊωάννου