MP3 ΚΟΥΙΖ για το τρένο στην Αργολίδα

Αυτή την φορά θα σας κρατήσουμε σε αγωνία। Με αφορμή το πολύ σημαντικό, και σε κρίσιμη καμπή, ζήτημα του σιδηρόδρομου το οποίο αφορά η αυριανή εκδήλωση της ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ φτιάξαμε αυτό το ηχητικό σποτάκι με τη φωνή "ΚΑΠΟΙΟΥ" ο οποίος υπεραμύνεται του τρένου। Για να σας βοηθήσουμε:
1. Είναι από το νομό μας την Αργολίδα
2. Ανήκει σε κόμμα.
3. Δεν είναι κάποιος ακροαριστερός, κάποιος κολλημένος κρατικιστής, ούτε κάποιος αγανακρισμένος οικολόγος.
4। Οι δηλώσεις που ακούγονται έγιναν τον Αύγουστο του 2009, λίγο πριν τις εκλογές.
Ποιός είναι ο "ΚΑΠΟΙΟΣ" που ακούγεται;
Όσοι δεν μπορείτε να το βρείτε θα σας δώσουμε την απάντηση το απόγευμα.
Έχουμε προσθέσει και κάποια αποσπάσματα από ελληνικό κινηματογράφο που θεωρήσαμε ότι ταιριάζουν:

Θα επανέλθουμε γιατ τη σημασία της αυριανής εκδήλωσης.

Αριστερό Βήμα Διαλόγου & Κοινής Δράσης

Δελτίο Τύπου της πρωτοβουλίας "Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης" (σχετικά δείτε και προηγούμενη ανάρτηση) ύστερα άπό συνέλευση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα. Στο τέλος μπορείτε να δείτε όλους, τους μέχρι τώρα, υπογράφοντες την πρωτοβουλία:

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ
Διαλόγου και Κοινής Δράσης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η περαιτέρω διεύρυνση της πρωτοβουλίας και ο προγραμματισμός των πρώτων δημοσίων παρεμβάσεών της ήταν το αντικείμενο της πρώτης ανοιχτής, γενικής συνέλευσης του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης, το οποίο συγκροτήθηκε την περασμένη Τρίτη, 6 Ιουλίου, με τη δημοσιοποίηση έκκλησης 77 (ήδη, έχουν αυξηθεί σε 172) διανοουμένων, καλλιτεχνών, συνδικαλιστών και αγωνιστών του ευρύτερου αριστερού χώρου. Η συνέλευση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 12 Ιουλίου, στην κατάμεστη αίθουσα του συλλόγου εργαζομένων της Τράπεζας της Ελλάδας και κατέδειξε την ευρύτατη ανταπόκριση της πρωτοβουλίας. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, θα ανοίξει η διαδικασία συλλογής υπογραφών, χωρίς περιορισμούς, με τη δημιουργία ιστοσελίδας του «Αριστερού Βήματος», η οποία θα αποτελέσει και βασικό μέσο ανάπτυξης του διαλόγου. Παράλληλα, θα επιδιωχθούν συναντήσεις αντιπροσωπείας του «Βήματος» με όλα τα κόμματα της Αριστεράς.
Για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ των συντελεστών του «Αριστερού Βήματος» και την οργάνωση των πρωτοβουλιών του, η συνέλευση όρισε ομάδα συντονισμού από τους: Νάντια Βαλαβάνη, Γιώργο Ζιόβα, Γρηγόρη Καλομοίρη, Γιώργο Μανιάτη, Ευτύχη Μπιτσάκη, Σπύρο Σακελλαρόπουλο και Αλέξανδρο Χρύση. Στο διάλογο παρενέβησαν, πλην των προαναφερθέντων, οι Διονύσης Τσακνής, Θανάσης Μπαρτζώκας, Κώστας Τζιαντζής, Κατερίνα Γεωργαντά, Παναγιώτης Σωτήρης, Θανάσης Καψαμπέλης, Δημήτρης Τσίτκανος, Δημήτρης Μπελαντής, Πέτρος Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, Μιχάλης Βασιλάκης, Δημήτρης Σεβαστάκης και Σωτήρης Δημητρίου.
Στο σύντομο διάστημα που μεσολάβησε από την παρθενική εμφάνιση της πρωτοβουλίας μας, η κυβερνητική πλειοψηφία, με τη στήριξη του πιο νεοφιλελεύθερου τμήματος της Δεξιάς και την ηθική συμπαράσταση του ακροδεξιού ΛΑΟΣ, πέρασε το νομοσχέδιο εκθεμελίωσης των κοινωνικών ασφαλίσεων και των εργασιακών κατακτήσεων. Κοινή ήταν η εκτίμηση των συμμετεχόντων στη συνέλευση του «Αριστερού Βήματος» ότι τα σφαγιαστικά μέτρα που επιβάλλει η τρόικα κυβέρνηση- Ε.Ε.- ΔΝΤ στο πλαίσιο του διαβόητου μνημονίου μπορούν και πρέπει να ανατραπούν από ένα ανασυγκροτημένο, ενωμένο και ανεξάρτητο λαϊκό κίνημα, πέρα από την κηδεμονία οποιασδήποτε γραφειοκρατίας. Ότι ο κοινωνικός πόλεμος που κηρύχθηκε από τις δυνάμεις της ιδιόμορφης «κατοχής» στο εργαζόμενο ελληνικό έθνος δεν κρίθηκε, δεν τέλειωσε, αλλά μόνο τώρα αρχίζει! Δεν αναγνωρίζουμε κανένα τετελεσμένο! Στη νέα περίοδο της παρατεταμένης λαϊκής αντίστασης που αρχίζει, με προοπτική την πλήρη ανατροπή του μνημονίου, η αλληλεγγύη, η δημιουργική αλληλεπίδραση και η ενωτική δράση όλων των αριστερών δυνάμεων και ευρύτερα όλων των αδιάφθορων, ανυπότακτων δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας, είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη νικηφόρα προοπτική του κινήματος.
Η συνέλευση του «Αριστερού Βήματος» καταγγέλλει την επικίνδυνη διολίσθηση της κυβέρνησης και ισχυρών υποστηρικτών της σε ακραία αντικομμουνιστικές- αντιαριστερές επιθέσεις, οι οποίες αποτελούν οιωνούς αυταρχικών εξελίξεων, σε συνδυασμό με την αμφισβήτηση του απεργιακού δικαιώματος, τη συστηματική χρήση βίαιων μεθόδων εναντίον διαδηλωτών (συμπεριλαμβανομένων των εξαιρετικά επικίνδυνων χημικών ουσιών) και τις εκκλήσεις του ακροδεξιού ΛΑΟΣ για «ομάδες αυτοπροστασίας πολιτών», που θυμίζουν τη ζοφερή εποχή των «αγανακτισμένων πολιτών». Σ’ αυτό το φόντο, το θέμα της δημοκρατίας, των λαϊκών ελευθεριών αναδεικνύεται σε σημαντικό ζήτημα λαϊκής συσπείρωσης και ενιαίας, μετωπικής δράσης.
Η αναγγελία της συγκρότησης του «Αριστερού Βήματος» συνάντησε διάφορα σχόλια από τις υπάρχουσες δυνάμεις της Αριστεράς. Δηλώνουμε για άλλη μια φορά ότι σεβόμαστε το σύνολο των αριστερών κομμάτων και οργανώσεων, ανεξαρτήτως των μεγεθών τους και ότι δεν εννοούμε να αποτελέσουμε προθάλαμο δημιουργίας νέας πολιτικής κίνησης ή εκλογικών σχημάτων, ούτε να εμπλακούμε στις εσωτερικές διαμάχες του αριστερού χώρου. Θα επιμείνουμε στην ανάπτυξη δημιουργικών προσπαθειών για να οικοδομηθούν γέφυρες αλληλεγγύης και κριτικού διαλόγου ανάμεσα σε όλες τις αριστερές δυνάμεις. Επιπλέον, θα επιδιώξουμε την κοινή δράση με τις μετωπικές κινήσεις των αριστερών δυνάμεων στο επίπεδο του εργατικού κινήματος, των δημοκρατικών δικαιωμάτων, της αντιπολεμικής δράσης κ.α. Ιδιαίτερα θα επιδιώξουμε τον συντονισμό με άλλες πρωτοβουλίες που έχουν αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα εναντίον του μνημονίου και της τρόικας, όπως εκείνες των οικονομολόγων- επιστημόνων και των καλλιτεχνών.
Με αφορμή την άφιξη, τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, αντιπροσωπείας του ΔΝΤ στην Ελλάδα, θα συμμετάσχουμε στη συνδιοργάνωση, με άλλες πρωτοβουλίες από τη χώρα μας και το εξωτερικό, διεθνούς διάσκεψης στην Αθήνα με επίκεντρο το πρόβλημα του επαχθούς χρέους- μηχανισμού καταλήστευσης και ομηρίας της εργαζόμενης Ελλάδας, τον κοινωνικό πόλεμο που έχει εξαπολυθεί και την επεξεργασία αριστερής, εναλλακτικής απάντησης, έξω από τα ασφυκτικά όρια που καθορίζουν η Ε.Ε., το ΔΝΤ και η πειρατική, ελληνική ολιγαρχία. Στη διάσκεψη θα συμμετάσχουν γνωστοί ξένοι διανοητές του αριστερού χώρου, ριζοσπάστες οικονομολόγοι και κοινωνικοί αγωνιστές. Θα επιδιώξουμε η διάσκεψη να συνοδευτεί από σειρά κινηματικών και καλλιτεχνικών γεγονότων εναντίον της τρόικας κυβέρνησης- ΔΝΤ- Ε.Ε.
Στην προσπάθεια τεκμηριωμένης απάντησης στο εκρηκτικό κοινωνικό πρόβλημα της εποχής μας θεωρούμε ότι είναι αναγκαία η καλύτερη μελέτη του σύγχρονου ελληνικού καπιταλισμού, υπό το φως των νέων δεδομένων που δημιούργησαν η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και η ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση (Ε.Ε.- ΟΝΕ). Σ’αυτή την κατεύθυνση συμφωνήθηκε να αναπτυχθεί πρωτοβουλία συλλογικής μελέτης του ελληνικού, κοινωνικού σχηματισμού με προοπτική την έκδοση των συμπερασμάτων της και τη διοργάνωση συζητήσεων.
Τέλος, διατυπώθηκαν σκέψεις για την ανάληψη πρωτοβουλιών δημοσίου διαλόγου γύρω από τα μεγάλα προβλήματα της σοσιαλιστικής προοπτικής μεταξύ όλων των δυνάμεων της αντισυστημικής Αριστεράς, που θεωρούν ότι ο καπιταλισμός, πολύ περισσότερο ο ανοιχτά κανιβαλικός καπιταλισμός των κλιμακούμενων κοινωνικών και περιβαλλοντικών καταστροφών, που απειλεί με ιστορική οπισθοδρόμηση τον ίδιο τον πολιτισμό του κοινωνικού ανθρώπου, δεν μπορεί να αποτελεί τον αξεπέραστο ορίζοντα της ανθρωπότητας. Υπό αυτό το πρίσμα, χαιρετίζουμε τη διάθεση στράτευσης και συμμετοχής σημαντικού τμήματος της ελληνικής διανόησης, το οποίο, αν και γνωρίζει ότι ειδικά στις μέρες μας η σιωπή είναι χρυσός, τολμά να προτιμήσει «τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε» από τις κάθε είδους Σατραπείες.

Αθήνα, 13 Ιουλίου 2010

Παρακάτω όσοι μέχρι τώρα συμμετέχουν στην πρωτοβουλία:
Αγγελόπουλος Θόδωρος, σκηνοθέτης

Αγγελόπουλος Βένιος, πανεπιστημιακός, ΕΜΠ

Αγγελοπούλου Νατάσα, εκπαιδευτικός

Αγιώτη Μαρία, εκπαιδευτικός

Αδαμόπουλος Κωστής, αρχιτέκτονας

Αθανασιάδου Μυρσίνη, διδάκτωρ Ιστορίας

Αλαβάνου Αριάδνη, μεταφράστρια

Αμανατίδης Ιωάννης, Μέλος διοίκησης ΕΔΟΘ

Ανδρεάδης Γιάγκος, πανεπιστημιακός, Πάντειο

Ανδρικόπουλος Κωνσταντίνος, τεχνικός

Αντωνόπουλος Γιώργος, μηχανικός

Αντωνοπούλου Μαρία, πανεπιστημιακός, Πάντειο

Αρβανίτης Βασίλης, εκπαιδευτικός

Αρώνη Άσπα, εκπαιδευτικός

Βαγενά Αλεξάνδρα, εκπαιδευτικός

Βαϊνάς Παντελής, εκπαιδευτικός

Βαλαβάνη Νάντια, συγγραφέας

Βαμβακάς Κώστας, συνδικαλιστής εκπαιδευτικός

Βασιλείου Κώστας, εκπαιδευτικός

Βασιλειάδου Σοφία, εκπαιδευτικός

Βασιλειάδου Τέα, δημοσιογράφος

Βατικιώτης Λεωνίδας, διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών

Βενετσάνου Νένα, τραγουδίστρια

Βήχος Παναγιώτης, μουσικοσυνθέτης

Βούρβουλης Γιάννης, εκπαιδευτικός

Γαλάνης Γιώργος, συνδικαλιστής εκπαιδευτικός

Γέρου Κάτια, ηθοποιός

Γεωργακάκης Βαγγέλης, εκδότης

Γεωργακάκη Ρόδη, αντιδήμαρχος Ελληνικού

Γεωργίου Χρήστος, πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Πάτρας

Γεωργοπούλου Ιωάννα, εκπαιδευτικός

Γρηγοριάδης Μανώλης, γ.γ. ΑΚΕΠ

Δάρμος Κώστας, εκπαιδευτικός

Δημητριάδης Κώστας, ηλεκτρολόγος

Δημητρίου Αλίντα, σκηνοθέτης

Δημητρίου Σωτήρης, ανθρωπολόγος

Διαμαντίδης Κώστας, συγγραφέας

Διακουμίδου Στάσια, εκπαιδευτικός

Δουζίνας Κώστας, πανεπιστημιακός, πανεπιστήμιο Λονδίνου

Εγγλέζος Τάσος, συγγραφέας

Ευσταθίου Κώστας, συνδικαλιστής τραπεζοϋπάλληλος

Ευσταθίου Μηνάς, πρόεδρος Πανελ. Συλλόγου Ειδικής Αγωγής

Ζιόβας Γιώργος, ηθοποιός

Ζωγραφάκη Ελένη, ΟΛΜΕ

Ήσυχος Κώστας, συνδικαλιστής Ολυμπιακής

Θεοδόση Αυγή, τραπεζικός

Καββαδία Φωτεινή, συνδικαλίστρια εκπαιδευτικός

Καβουκάκης Μανώλης, εκπαιδευτικός

Κακαράς Αντώνης, απόστρατος αρχιπλοίαρχος

Κακναβάτος Έκτωρ, ποιητής

Καλαϊτζιδάκης Νίκος, εκπαιδευτικός

Καλαντίδης Δημήτρης, εκπαιδευτικός

Καλαντζή Ράνια, εκπαιδευτικός

Καλιφατίδου Έλφη, εκπαιδευτικός

Καλλή- Τριανταφυλοπούλου Νάνσυ, δικηγόρος

Καλόγηρος Νίκος, μέλος Δ.Σ. ΑΔΕΔΥ

Καλομοίρης Γρηγόρης, συνδικαλιστής εκπαιδευτικός

Καμπιτάκης Κωστής, πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ Κρήτης

Καραμουσουλής Γιώργος, εκπαιδευτικός

Καρτερός Θανάσης, δημοσιογράφος

Καρυστιάνη Ιωάννα, συγγραφέας

Καρυωτάκης Δαβίδ, εκπαιδευτικός

Κατράδης Στέλλιος, εκπαιδευτικός

Κατσαρά Χαριτωμένη, εκπαιδευτικός

Κατσούλας Πάνος, εκπαιδευτικός

Κεραμά Βίλυ, εκπαιδευτικός

Κιμπουρόπουλος Γιάννης, δημοσιογράφος

Κλειδοπούλου Αγάπη, εκπαιδευτικός

Κοκκίνου Μαρία, ζωγράφος

Κοντογεωργίου Ειρήνη, δημοσιογράφος

Κουβελάκης Στάθης, πανεπιστημιακός, King’s College (Λονδίνο)

Κουζής Γιάννης, πανεπιστημιακός, Πάντειο

Κορτζίδης Χρήστος, Δήμαρχος Ελληνικού

Κοτσυφάκης Θέμης, συνδικαλιστής, ΔΣ ΟΛΜΕ

Κούστας Κώστας, εκπαιδευτικός

Κουτάντος Γιώργος, συνδικαλιστής εκπαιδευτικός

Κουτσούκου Μαρία, εκπαιδευτικός

Κοψίνη Χριστίνα, δημοσιογράφος

Κυρούσης Λευτέρης, πανεπιστημιακός, Παν/μιο Πάτρας

Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης, δημοσιογράφος

Κωνσταντάτος Σπύρος, εκπαιδευτικός

Κωσταμπάρης Τάσος, εκδότης

Λαίδης Κώστας, εκπαιδευτικός

Λαμπρινίδης Διονύσης, εκπαιδευτικός

Λαπαβίτσας Κώστας, πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Λονδίνου

Λεοντής Χρήστος, συνθέτης

Λουκοπούλου Μαρία, εκπαιδευτικός

Λυμπερόπουλος Παναγιώτης, δημόσιος υπάλληλος

Λυσίκατος Νίκος, συνδικαλιστής εκπαιδευτικός

Μαίστρος Γιάννης, πανεπιστημιακός, ΕΜΠ

Μανιάτης Γιώργος, πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Αθήνας

Μαρούλη Έμη, εκπαιδευτικός

Μαυρέλος Βασίλης, μέλος Δ.Σ. ΑΔΕΔΥ

Μαχά Μαρία, συνδικαλίστρια εκπαιδευτικός

Μεραντζής Λάμπρος, τραπεζοϋπάλληλος

Μιχελής Κώστας, συνδικαλιστής λογιστής

Μόρμορης Εμμανουήλ, εκπαιδευτικός

Μουζακίτη Αγγελική, εκπαιδευτικός

Μπαδόγιαννης Άκης, γιατρός

Μπακατσής Κώστας, δημοτ. σύμβουλος Σταυρούπολης Θες/νίκης

Μπάνος Βασίλης, εκπαιδευτικός

Μπαρτζώκας Θανάσης, τ. Δήμαρχος Καισαριανής

Μπελαντής Δημήτρης, διδάκτωρ Νομικής

Μπιτσάκης Ευτύχης, πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Νοίδου Μαρία, εκπαιδευτικός

Ντούμας Χρήστος, πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Αθήνας

Ξενιάδη Εμμανουέλα, γιατρός

Οικονόμου Βασίλης, εκπαιδευτικός

Παναγιωτόπουλος Χρήστος, συνδικαλιστής ΟΤΑ

Παπαγεωργίου Γιάννης, εκπαιδευτικός

Παπαδημητρίου Ζήσης, πανεπιστημιακός, ΑΠΘ

Παπαδημητρίου Μάνια, ηθοποιός

Παπαδόπουλος Κώστας, εκδόσεις «Ταξιδευτής»

Παπαηλία Αλεξάνδρα, οικονομολόγος

Παπαθεοδώρου Δημήτρης, εκπαιδευτικός

Παπακωνσταντίνου Πέτρος, δημοσιογράφος

Παπακυριάκου Μπάμπης, εκπαιδευτικός

Παυλίδου Βιολέττα, εκπαιδευτικός

Παύλου Αλεξάνδρα, μεταφράστρια

Πεππές Ζώης, συνδικαλιστής ΟΤΟΕ

Πετράκος Θανάσης, νομαρχιακός σύμβουλος Μεσσηνίας

Πιλάλης Χρήστος, εκπαιδευτικός

Πολίτη Τζίνα, πανεπιστημιακός, ΑΠΘ

Πολυχρονιάδης Δημήτριος, εκπαιδευτικός

Πορτάλιου Ελένη, πανεπιστημιακός, ΕΜΠ

Πρωτονοτάριος Γιάννης, πανεπιστημιακός, ΕΜΠ

Πυλαρινός Ηρακλής, εκπαιδευτικός

Ρεμπάπης Παναγιώτης, εκπαιδευτικός

Ρηγοπούλου Πέπη, πανεπιστημιακός, Πανεπιστήμιο Αθήνας

Ρήγος Άλκης, πανεπιστημιακός, Πάντειο

Ριζόπουλος Τάσος, συνδικαλιστής στη φαρμακοβιομηχανία

Ρούσης Γιώργος, πανεπιστημιακός, Πάντειο

Ρούσσος Σίμος, τ. δημοτικός σύμβουλος Χαλανδρίου

Ρουστάκης Αχιλλέας, εκπαιδευτικός

Σακελαρόπουλος Σπύρος, πανεπιστημιακός, Πάντειο

Σαμουηλίδης Χρίστος, συγγραφέας

Σάμιος Παναγιώτης, εκπαιδευτικός

Σαπουνά Αγγέλικα, εκπαιδευτικός

Σαρρής Γιώργος, τραγουδοποιός

Σεβαστάκης Δημήτρης, ζωγράφος

Σκαμνάκης Θανάσης, δημοσιογράφος

Σμιξιώτης Δημήτρης, εκπαιδευτικός

Σοφοκλής Γιάννης, χημικός

Σπαθής Μάκης, πανεπιστημιακός, ΕΜΠ

Σπανού Δέσποινα, συνδικαλίστρια ΑΔΕΔΥ

Σπηλιωτόπουλος Γιώργος, βιοτέχνης

Σπύρου Αθηνά, δικηγόρος

Σπύρου Δημήτρης, σκηνοθέτης

Στάθης (Σταυρόπουλος), σκιτσογράφος

Σταυρόπουλος Τάσος, συνδικαλιστής εκπαιδευτικός

Σταμάτης Κώστας, πανεπιστημιακός, ΑΠΘ

Σωτήρης Παναγιώτης, διδάκτωρ Φιλοσοφίας

Σωτηρόπουλος Άκης, εκπαιδευτικός

Τάκη Βούλα, εκπαιδευτικός

Τασιόπουλος Γιώργος, εκπαιδευτικός

Τόλης Χρήστος, μηχανικός

Τραμπάκουλας Ηλίας, εκπαιδευτικός

Τριανταφυλλάκη Κατερίνα, εκπαιδευτικός

Τριανταφυλλόπουλος Τάκης, χημικός μηχανικός

Τσακνής Διονύσης, τραγουδοποιός

Τσάπας Πέτρος, εκπαιδευτικός

Τσεκούρας Παύλος, εκπαιδευτικός

Τσίτκανος Δημήτρης, εργάτης μετάλλου

Φακούδης Ευάγγελος, εκπαιδευτικός

Φαρδέλλα Χρύσα, συνδικαλίστρια εκπαιδευτικός

Φαρμάκη Αναστασία, εκπαιδευτικός

Φράγκου Λία, συνδικαλίστρια, ιδιωτική υπάλληλος

Χαλκιαδάκης Γιώργος, γυμνασιάρχης

Χατζηστεφάνου Άρης, δημοσιογράφος

Χατζόπουλος Στάθης, δικηγόρος

Χουρμουζιάδης Γιώργος, πανεπιστημιακός, ΑΠΘ

Χριστόπουλος Αναστάσιος, έμπορος

Χρύσης Αλέξανδρος, πανεπιστημιακός, Πάντειο

Με Ν. Κωσταντόπουλο η Πανάθα...!

Αυτή κι αν είναι μεταγραφή! Ο Γ. Βαρδινογιάννης πρότεινε για πρόεδρο του Παναθηναϊκού τον Νίκο Κωσταντόπουλο και η πρότασή του έγινε αποδεκτή από το Δ.Σ.της ομάδας ! Ναι καλά διαβάσατε, αναφερόμαστε στον Ν.Κωσταντόπουλο, τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΝ! Μάλιστα ο Κωσταντόπουλος κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του μπερδεύτηκε και αντί να πει "φίλαθλοι του Παναθηναϊκού", είπε "φίλαθλοι τουΣυνασπισμού"...

Όλοι εκπλαγήκαμε, κυρίως για το πώς εφοπλιστές, πετρελαιάδες και διάφορα άλλα λαμόγια του χώρου πρότειναν και αποφάσισαν να εμπιστευτούν την θέση του προέδρου των νταμπλούχων στον Ν. Κωσταντόπουλο, γνωστό για τον αδυσώπητο, ανένδοτο και αταλάντευτο αγώνα ενάντια στο Κεφάλαιο, ντόπιο και διεθνές...!!!! Τι να κάνει όμως ο άνθρωπος, αφού δεν κάλιασε να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας τουλάχιστον κατάφερε να γίνει πρόεδρος του ΠΑΟ. Δεν είναι και λίγο.

Βέβαια προκύπτει και ένα άλλο ζήτημα. Το ότι οι διοικούντες τον ΠΑΟ δεν πρότειναν για πρόεδρο την επίσης δηλωμένη Παναθηναϊκό Λ. Κανέλλη. Πολλοί ισχυρίζονται ότι οι Πράσινοι δεν ήθελαν να ανοίξουν πόλεμο με τους αιώνιους καθότι οι τελευταίες απεργίες του ΚΚΕ στο λιμάνι έχουν ξενερώσει τελείως τον Μαρινάκη. Επομένως μια τέτοια πρόταση θα σήμαινε casus belli για τους Πειραιώτες και θα δυναμίτιζε το πρωτάθλημα।

Ενδιαφέρον έχει και η δήλωση του Κωσταντόπουλου: " Νομίζω ότι η υπόθεση του νέου γηπέδου έχει φτάσει σε ένα σημείο ώριμο, όπου όλες οι πλευρές οφείλουν να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους. Θα ασχοληθώ με αυτό το θέμα.". Καταλάβαμε... Τσιμέντο να γίνει...
Περισσότερες λεπτομέρειες: http://www.sport-fm.gr/article/282793
Και όσοι εξακολουθείτε να μην μας πιστεύετε δείτε και το βίντεο: http://www.sport-fm.gr/videos/1695
Και ένας ακόμα, όπως πάντα εξαιρετικά ενδιαφέρον, σχολιασμός στο http://syriza.wordpress.com/

Υγ. Βλέπω Αλαβάνο να παίρνει Αστέρα Εξαρχείων και να έχουμε τρελά ντέρμπι...

Εμπρηστική επίθεση στα γραφεία της ΚΟΕ και του Δρόμου στη Θεσσαλονίκη

Η σύγχρονη δημοκρατία πέρα από δημοκρατία του μαντηλιού, του Μαλόξ, του ΚΑΤ και του συμβουλευτικού Κοινοβουλίου, είναι και δημοκρατία του πυροσβεστήρα! Δεν μας ξαφνιάζει η εμπρηστική επίθεση στα γραφεία της ΚΟΕ και του Δρόμου, μας τρομάζει όμως η αύξηση όλων αυτών των φασιστικών επιθέσεων και η ατιμωρησία, και όταν τρομάζουμε αγωνιζόμαστε ακόμα περισσότερο για μια κοινωνία ελεύθερη και για μια δημοκρατία δημοκρατική. Παρακάτω το Δελτίο ΄Τύπου της ΚΟΕ:

Δελτίο Τύπου
12 Ιούλη 2010

Εμπρηστική επίθεση στα γραφεία της
ΚΟΕ και της εφημερίδας Δρόμος της Αριστεράς
στη Θεσσαλονίκη

Φωτιά στην είσοδο των γραφείων που στεγάζονται η ΚΟΕ, η εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς και η πολιτική - πολιτιστική λέσχη Αντίπερα Όχθη, επιχείρησαν να βάλουν φασιστοειδή τη Δευτέρα 12 Ιουλίου στις 4 το απόγευμα.

Ο εμπρησμός εκδηλώθηκε στο δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας στην οδό Ιουστινιανού 11. Η φωτιά από καθαρή σύμπτωση έγινε αμέσως αντιληπτή και αντιμετωπίστηκε, προκαλώντας ζημιές στο διάδρομο και την είσοδο των γραφείων.

Σημειώνεται ότι την ώρα του εμπρησμού στα γραφεία βρίσκονταν τρία μέλη της Συντακτικής Ομάδας της εφημερίδας Δρόμος της Αριστεράς. Ένας από αυτούς, ο κριτικός κινηματογράφου Βασίλης Κεχαγιάς, την ώρα που αποχωρούσε από τα γραφεία (ευτυχώς) έγινε αντιληπτός από τους εμπρηστές οι οποίοι τράπηκαν σε φυγή, αφήνοντας πιθανότατα ανολοκλήρωτο το «περίεργο» έργο τους. Είναι προφανές ότι αν εξελισσόταν κανονικά όλο το σχέδιο της εμπρηστικής επίθεσης, οι συνέπειες θα ήταν πολύ μεγαλύτερες και ίσως να μιλούσαμε τώρα για θύματα.

Σε μια περίοδο που η τρομοκρατία της τρόικας και της κυβέρνησης εναντίον της κοινωνίας κλιμακώνεται επικίνδυνα, αυξάνονται και τα «περίεργα» χτυπήματα παρακρατικών και φασιστικών οργανώσεων.

Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι το μήνυμα που θέλανε να μας στείλουν το πήραμε και θα το επιστρέψουμε μέσα από τους μεγάλους αγώνες που θα αναπτυχθούν την επόμενη περίοδο.

12/7/2010
Το Γραφείο Τύπου της ΚΟΕ

Συνέντευξη του Α. Αλαβάνου στην Εποχή

Όπως θα έχετε καταλάβει, όσοι παρακολουθείτε τις εξελίξεις στην Αριστερά, ύστερα από τη διάσπαση του ΣΥΝ, το εμπάργκο και η διαστρέβλωση δηλώσεων του Α.Αλαβάνου έχει περιοριστεί, αφού η απόπειρα να βαφτιστούν ο Α. Αλαβάνος και το Μέτωπο σαν οι κακοί και οι διασπαστές κατέρρευσε εν μια νυκτί όταν αυτοί οι οποίοι την έκαναν ήταν η ΑΠ του ΣΥΝ.
Συνεχίζονται βέβαια κάποια δείγματα όχι και τόσο αριστερής δημοσιογραφίας. Έτσι στην Αυγή, η οποία είναι καθημερινή εφημερίδα, δεν βρέθηκε χώρος για τις 456 λέξεις της διακήρυξης της "Πρωτοβουλίας για το διάλογο και την Κοινή Δράση της Αριστεράς". Ομοίως δεν είχε βρεθεί χώρος για την πρόταση των δέκα σημείων προς τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ από 5 μέλη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι ο αναγνώστης αρκείται σε επιλεγμένα και πολύ περιορισμένα αποσπάσματα που παραθέτει ο εκάστοτε δημοσιογράφος, αναλόγως και με το που θέλει ο ίδιος να δώσει έμφαση, πλησιάζοντας ή κάποιες φορές αποκλίνοντας πολύ από την πραγματικότητα .
Και μιας που πιάσαμε το ζήτημα των εφημερίδων της Αριστεράς θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή στις πολλές διαφημίσεις που βλέπουμε να πιάνουν ολόκληρες σελίδες. Τελευταία οι διαφημίσεις κατακλύζουν και ιστοσελίδες της Αριστεράς (δες εδώ). Άλλος ένας λόγος που θεωρούμε ιδιαίτερα αξιόλογη την επιμονή της εφημερίδας Δρόμος να διατηρεί την οικονομική ανεξαρτησία της. Ελπίζουμε να τα καταφέρει και να συνεχίσει έτσι.
Τέλος στο ρεπορτάζ της Εποχής για την Πρωτοβουλία για το διάλογο και την κοινή δράση της αριστεράς μεταφέρεται και η εξής είδηση: "Την ίδια στιγμή, οργανώσεις, όπως η ΚΟΕ, συνεχίζουν τις δικές τους προσπάθειες. Με ευθύνη της, την περασμένη Πέμπτη, πραγματοποιήθηκε και στη Θεσσαλονίκη σύσκεψη -αντίστοιχη είχε γίνει και στην Αθήνα- οργανώσεων της αριστεράς. Μόνο που αυτή τη φορά η σύνθεση ήταν διαφορετική, μάλλον περιορισμένη. Δεν προσήλθαν ΚΚΕ, Συνασπισμός, ΑΚΟΑ, ΡΟΖΑ, Κόκκινο, Ξεκίνημα, Μ-Λ ΚΚΕ. Έδωσαν το παρόν, οι οργανώσεις ΝΑΡ, ΑΡΑΣ, ΑΡΑΝ, ΔΗΚΚΙ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ, ΚΚΕ μ-λ, ΟΚΔΕ. Εντύπωση προκάλεσε η συμμετοχή των Άρδην και Ρήξη!". Εμάς από την άλλη μας έκανε εντύπωση η μη συμμετοχή του ΣΥΝ και των υπολοίπων δυνάμεων του ΣΤΥΡΙΖΑ σε μια σύσκεψη που καλούσε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ (δείτε το κάλεσμα της ΚΟΕ) και είχε σαν θέμα τη διερεύνηση δυνατοτήτων ενότητας και κοινής δρ΄σης της Αριστεράς. Λέτε να υπάρχουν δυο σχέδια στον ΣΥΡΙΖΑ εκ των οποίων το ένα δεν θέλει ενότητα με κανέναν άλλο πέραν του εαυτού του; Λίγο ΚΚΕ θυμίζει...
Παρακάτω συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στην Εποχή όπου απαντά σε πολλά και σημαντικά ερωτήματα:

Δεν ήταν μια συζήτηση εφ΄ όλης της ύλης, αλλά σε καμία περίπτωση η κουβέντα μας με τον πρώην πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχασε το ενδιαφέρον της. Ο Αλέκος Αλαβάνος μιλάει για την αριστερά, τις αδυναμίες, αλλά και τις δυνατότητές της, τη σχέση της με τη νέα γενιά, τον ΣΥΡΙΖΑ και την ανάγκη ουσιαστικής επαφής με την κοινωνία και τις ανάγκες της.

Τη συνέντευξη πήρε
ο Πάνος Λάμπρου

Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο στην Ελλάδα και την Ευρώπη λόγω της οικονομικής κρίσης. Αναρωτιέμαι, όμως, γιατί ενώ οι επιπτώσεις είναι τόσο επώδυνες για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους, οι αντιστάσεις δεν είναι οι αναμενόμενες; Είναι θέμα αδυναμίας των συνδικάτων, της αριστεράς;
Έχουμε μια κρίση με πλανητικές διαστάσεις, μια κρίση οξύτατη, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Αυτή η κρίση έχει φέρει σε μεγάλο βαθμό σε μια χαοτική, αλλοπρόσαλλη και αντιφατική συμπεριφορά την ίδια την ηγεσία της Ευρώπης. Δεν είναι παράλογο να σαστίζει ο κόσμος, να νιώθει αμήχανα. Δημιουργείται η αίσθηση ότι όλα αυτά είναι πάνω από τις δυνάμεις μας, πάνω από τους αγώνες μας, πάνω από την ψήφο μας. Είναι μοιραία. Είναι το μικρότερο κακό. Είναι η θεία τιμωρία για τις αμαρτίες μας.

Ή ότι ο αντίπαλος είναι πολύ πιο ισχυρός από μας...
Όχι, ο αντίπαλος δεν είναι ούτε φαίνεται τόσο ισχυρός. Όταν, όμως, ο αντίπαλος είναι πιο αδύναμος και άρα απρόβλεπτος και επιθετικός μπορεί να ακινητοποιεί τον άλλο. Ένας λόγος είναι ο ρόλος των ΜΜΕ. Ποτέ ίσως τα κεντρικά ΜΜΕ δεν τα έχουμε δει να λειτουργούν σε τέτοιο βαθμό, ως ανθυπασπιστές και λοχίες του συστήματος. Ένας άλλος λόγος είναι η απουσία ενός πολιτικού λόγου, που θα μπορούσε να επιταχύνει τη μετάβαση από το σάστισμα, τον φόβο και την οργή σε μια αγωνιστική κατεύθυνση θετικής προοπτικής και ελπίδας.

Οι αδυναμίες της Αριστεράς

Αναφέρεσαι στην αριστερά;
Η μεγάλη απούσα. Τη στιγμή που την καλεί με αγωνία η ιστορία.

Θεωρητικά είναι ευνοϊκό πεδίο για την αριστερά. Δικαιώνεται σε όσα έλεγε για τη νεοφιλελεύθερη επιλογή και το καπιταλιστικό σύστημα. Γιατί η αριστερά σε ευρωπαϊκό επίπεδο δείχνει αυτή την αδυναμία; Δεν έχει αναρρώσει από τα τραύματα της ιστορικής της κρίσης;
Ίσα – ίσα, η ιστορική κρίση της θα έπρεπε να είναι εφόδιο, ώστε αυτή η δύναμη ανατροπής να γίνει δύναμη ανατροπής του εαυτού της, του τρόπου που σκέφτεται, που δρα. Έχουν περάσει δύο δεκαετίες από την κατάρρευση του ’90. Την ώρα που καίγεται ολόκληρο το χωριό, μεγάλο μέρος της αριστεράς ασχολείται με τα έπιπλα στο σαλόνι. Το μεγάλο ζητούμενο δεν είναι να ενισχύσει απλώς την κοινοβουλευτική της παρουσία, να στηρίξει απλώς τους αγώνες. Κυρίως είναι να συγκροτήσει έναν εναλλακτικό πόλο με δυναμισμό, αυτοπεποίθηση, γνώση, έμπνευση που θα σαρώσει το ευτελισμένο πολιτικό σύστημα, θα οδηγήσει σε μια νέα κοινωνική πλειοψηφία ικανή να στηρίζει ριζοσπαστικές πολιτικές λύσεις. Η αριστερά νιώθει φόβο ως προς αυτό. Έχει συνηθίσει στην ασφάλεια και τη θαλπωρή του συστήματος. Ειδικά μετά τον εμφύλιο δυσκολεύεται να πιστέψει ότι είναι εφικτή μια τέτοια εξέλιξη.

Άρα λες ότι η αριστερά αισθάνεται στην “καμπούρα” της την ιστορική ήττα.
Δεν υπάρχει δικαιολογία. Θυμάσαι με πόσο μεγάλη διστακτικότητα ή και εχθρότητα αντιμετωπίστηκαν και εντός του ΣΥΡΙΖΑ σκέψεις που είχαν πρωτοδιατυπωθεί για την Ελλάδα ως «αδύναμο κρίκο» ή για μια «νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία»; Σκέψεις που σε κάνουν να υπερβείς το όριο μιας αριστεράς κινηματικής, περιθωριακής όμως μέσα στα πλαίσια του συστήματος, και σε φέρνουν στο κέντρο της πολιτικής ζωής.

Τι αντιλαμβάνεται ο κόσμος για την αριστερά; Ότι δεν είναι δίπλα του ή ότι δεν έχει διατυπώσει μια πρόταση διεξόδου;
Ασφαλώς έχουμε σοβαρά ελλείμματα στις προτάσεις μας. Είναι όμως χίλιες φορές πιο αξιόπιστες από τα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου που δεν έχει απολύτως τίποτε και παπαγαλίζει αυτά που αποφασίζουν η Μέρκελ κι ο Στροσκάν. Η έλλειψη πρότασης είναι η εύκολη ερμηνεία, η δικαιολογία. Αυτό που χρειάζεται η κοινωνία είναι ένα αξιόπιστο πόλο, να πιστέψει, να ξαναβρεί το θάρρος, να ελπίζει. Τι χαρακτηρισμό χρησιμοποιούν για την αριστερά σήμερα; «Απαξίωση». Η αριστερά εμφανίζεται να στερείται τη διαφορετικότητα από τους άδειους κώδικες του συστήματος, το αξιακό και πολιτικό φορτίο, που θα μπορούσε να ηλεκτρίσει μια απαισιόδοξη κοινωνία. Επομένως, είναι κυρίως, κρίση εμπιστοσύνης.

Ναι, αλλά ψάχνω και εγώ, και φαντάζομαι όλοι μας, πού οφείλεται αυτό;
Αυτό που δεν μπορεί να κάνει σήμερα η αριστερά, το έκανε. Το έκανε πριν δύο, τρία χρόνια με το άρθρο 16. Κέρδισε την εμπιστοσύνη. Λέγαμε -μπορεί να είχε μια δόση υπερβολής- ότι ήμασταν «η» αντιπολίτευση. Είμασταν στο κέντρο των πολιτικών εξελίξεων. Όπου πήγαινε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, τον κερνούσαν.

Μήπως, όμως, έγινε αυτό δυνατό γιατί ήταν ένα επιμέρους θέμα, ενώ σήμερα το ζήτημα είναι συνολικό και απίστευτα περίπλοκο;
Πολύ περισσότερο λοιπόν, αφού πια πρόκειται για ένα καθολικό θέμα, σήμερα είναι η ώρα της αριστεράς. Δεν είναι ότι οι αντίπαλοί μας έχουν μεγάλη δύναμη. Μεγάλες είναι οι παγίδες μέσα στην ίδια την αριστερά.

Πώς η αριστερά θα παίξει τον ιστορικό της ρόλο; Γιατί φαντάζομαι ότι θα συμφωνήσεις ότι δεν είναι δυνατόν να διαδραματίσει ένα τέτοιο ρόλο μέσα από τις στάχτες της.
Θυμάσαι το φιλμ του Βάιντα «Στάχτες και διαμάντια»; Η αριστερά πρέπει να κάνει στάχτη τα στερεότυπά της, τις ισορροπίες, τις ίντριγκες, τις γελοίες και αναποτελεσματικές επικοινωνιακές λογικές, τον καριερισμό, τον νεοπλουτισμό. Και δεν αρκεί ένα εργαλειακό πρόγραμμα αλλαγής. Χρειάζεται μια ριζικά διαφορετική κοσμοαντίληψη, όπου η οικολογία, η παιδεία, η αλληλεγγύη, η συλλογικότητα θα συγκρούεται μετωπικά με τις βιτρίνες και τα κυβικά της Ελλάδας της οικογένειας Παπανδρέου και Καραμανλή. Όπου θα γίνεται αδυσώπητη μάχη για να ανατραπούν οι καπιταλιστικές αξίες μέσα στη ψυχή του εργαζόμενου.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κοινό μας σπίτι δεν πάει καλά. Τι μπορεί να γίνει για να αλλάξει αυτή η εικόνα;
Είναι κάτι περισσότερο από το “δεν πάει καλά”. Η Γραμματεία είναι σα μηχάνημα για «τεστ κόπωσης». Μπαίνει κάτι καινούριο και βγαίνει παλιό. Να σου πω ένα παράδειγμα. Η κάρτα μέλους. Έπρεπε να έχει γίνει εδώ και δύο χρόνια. Αισθάνομαι και προσωπικά ευθύνη που δεν το είχα αντιληφθεί εκείνη την εποχή. Μετά τόσα παζάρια για την αποδοχή της, χάνει όλους τους χυμούς της αυτή η καινοτομία. Το Σύμφωνο Σταθερότητας, το δημοψήφισμα, το να φύγει αυτή η κυβέρνηση, είναι ιδέες που αν τις αγκαλιάζαμε γρήγορα θα είχαν μεγάλη δυναμική. Το αποτέλεσμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ βαθμιαία να εκτοπίζεται. Ως κινηματική δύναμη, από το ΚΚΕ. Ως καταλύτης συνεργασιών, από την εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Ως θερμοκήπιο αξιών, από τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Ως πηγή πολιτικών πρωτοβουλιών, από κανένα.


Υπάρχει ένας κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι αυτός που έχει δώσει και μια και δύο ευκαιρίες στο εγχείρημα, που εκδηλώνει σήμερα την αγωνία του. Αυτός ο κόσμος λέει -και αυτό αφορά και εσένα- γιατί δεν κάθεστε όλοι μαζί σε ένα τραπέζι να συζητήσετε, να λύσετε το πρόβλημα; Μα είναι τόσο μεγάλες οι διαφορές; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ που ζητάει την ενότητά του.
Είναι λογικό αυτό που λες. Αν κάτσουμε όμως όλοι μαζί σε ένα τραπέζι και έχουμε το κυριακάτικο ψητό που μοσχομυρίζει και αποφασίσουμε να το φάμε την επόμενη Πέμπτη, όλοι θα πάμε στο νοσοκομείο με γαστρεντερίτιδα. Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα.

Χρόνια τώρα πολλοί -εκτός Συνασπισμού- έλεγαν ότι υπάρχουν παραλυτικές ισορροπίες, λόγω των πολλών “βέτο” που έθεταν τα στελέχη της Ανανεωτικής Πτέρυγας. Στο συνέδριο, όμως, ο Συνασπισμός με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, απάντησε υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ στο δίλημμα που έθετε η Α.Π. Υπήρξε ρήξη. Ο Συνασπισμός μάτωσε. Δεν αλλάζουν τα δεδομένα;
Έχω μεγάλη απόσταση από τις απόψεις της Α.Π. Θυμάμαι, όμως, ότι σε ακραίες στιγμές, όταν οι απόψεις πολώνονταν -ο Δεκέμβρης- ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να κρατήσει τη συνοχή του. Το θέμα δεν είναι να βρούμε μια αριστερά που όλοι σε όλα θα συμφωνούμε, αλλά να έχουμε ένα ζωντανό πλαίσιο συνύπαρξης μέσα στη διαφορετικότητα, το οποίο θα έχει ριζοσπαστισμό, θα είναι αιχμηρό, τολμηρό, «ακροαριστερό» κατά διάφορους σχολιαστές, αλλά θα μπορεί να κρατάει την πολυχρωμία. Το γεγονός της απομάκρυνσης της Α.Π., για κάποιους μπορεί να είναι στοιχείο προόδου. Για μένα είναι στοιχείο κρίσης.

Όταν λέω όλοι σε ένα τραπέζι, εννοώ όλοι.
Όλοι, αλλά συνήθως βγαίνουν κείμενα υψηλής τεχνικής στην απροσδιοριστία. Αν με ρώταγες τι χρώμα βλέπεις για τον ΣΥΡΙΖΑ, θα σου έλεγα κόκκινο και μαύρο. Κόκκινο ως επαναστατική δύναμη, μαύρο ως δύναμη αντίστασης. Σήμερα το χρώμα γίνεται γκρι.

Οι διαφορές είναι τόσο μεγάλες που να δημιουργούν γκρι χρώμα;
Πολύ μεγάλες, όχι όμως ως διαφορετικές πολιτικές αντιλήψεις. Οι διαφορές είναι ανάμεσα στη πολιτική από τη μια και στην απολίτικη διαχείριση και επικοινωνία.

Φαντάζομαι ότι αναφέρεσαι στον Συνασπισμό. Εντούτοις, υπάρχει ένας κόσμος, που εσύ τον ξέρεις καλύτερα από μένα γιατί ήσουν πρόεδρος αυτού του κόμματος, που είναι πολύ ριζοσπαστικός, που λέει τα ίδια πράγματα με όλους μας, που δρα. Αναφέρομαι στη νεότερη γενιά, σε στελέχη που είναι μέσα στους ταξικούς αγώνες, στα κινήματα, στο άρθρο 16, στον Δεκέμβρη... Πώς αντιμετωπίζεις το ζήτημα της σύνθεσης και της ανασύνθεσης με όλο αυτό τον κόσμο, που φαντάζομαι ότι δεν τον ακυρώνεις;
Προφανώς δεν τον ακυρώνω, ούτε όλη την ηγεσία. Εκτιμώ πολύ τις προσπάθειες του Π. Λαφαζάνη στη Βουλή. Είπες, όμως, μια λέξη κλειδί: νέοι άνθρωποι. Το πρώτο κριτήριο που είχα και θα έχω για τη δυναμική και την προοπτική της αριστεράς, είναι η σχέση της με τη νέα γενιά. Με το 16 και τον Δεκέμβρη, ακολουθήσαμε μια πορεία που μας έφερε σε μια εκρηκτική επαφή με τη νεολαία ως συλλογικότητα μέσα σε όλη την κοινωνία. Για ποιο λόγο τα πιο ευαίσθητα, πρωτοποριακά, ριζοσπαστικά, έτοιμα για ρίσκο στοιχεία της, ελκύονται από τον αντιεξουσιαστικό χώρο; Η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με την νέα γενιά είναι σε ασύλληπτη υποχώρηση. Έχουμε συνολικά δείξει αδυναμία να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο, που να χωρά όχι μόνο τα ρεύματα της αριστεράς, αλλά και την κοινωνία. Αυτό είναι το κρίσιμο και όχι να κάτσουμε σε ένα τραπέζι. Γι’ αυτό και αν με ρωτήσεις τι θα ήθελα: μια πλήρη συναίνεση με όλα ανεξαίρετα τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ή με λιγότερους από τους μισούς που θα ζωντάνευαν τη σχέση πάθους με τη νέα γενιά, θα επέλεγα το δεύτερο. Χωρίς ταλάντευση.

Για την πολιτική συμμαχιών

Το κρίσιμο, βέβαια, είναι πώς θα συνδυάσεις την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ με τον αναγκαίο ριζοσπαστισμό.
Έχεις απόλυτο δίκιο και είναι ένα συνεχές δίλημμα για μένα. Φοβάμαι ότι έχουμε φθάσει πια στο σημείο που η ριζοσπαστική δράση καθηλώνεται πλήρως στην απολυτοποίηση μιας ενότητας κορυφών. Τι πρέπει να γίνει επειγόντως; Η δημοκρατική αναδιοργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ με τα μέλη του πλέον σε κεντρικό ρόλο. Και η πολιτική αναγέννηση του ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε μια ευρεία συσπείρωση αλλαγής. Η αριστερά δεν μπορεί πια μόνη της.

Για ποιες δυνάμεις μιλάς;
Υπάρχουν δυσκολίες, γιατί δεν είναι δυνατή πάντοτε η συνεργασία με κάποιους φορείς, είναι αναγκαία όμως η προσέγγιση με τον κοινωνικό τους χώρο. Πρώτα από όλα με πρωτοποριακές και ασυμβίβαστες δυνάμεις της νέας γενιάς που σήμερα προσανατολίζονται προς αντιεξουσιαστικές κινήσεις. Δεν εννοώ να μπούμε σε ανταγωνισμό. Εκτιμώ πολύ την σαφή διαφοροποίηση των περισσοτέρων από την τυφλή βία, όπως εκδηλώθηκε στην Marfin. Εννοώ να γίνουμε μια δύναμη που θα εκφράζει μια ανατρεπτική στάση απέναντι στο σύστημα όχι μόνο με πολιτικά σχέδια επί χάρτου, αλλά και φιλοσοφικά, αξιολογικά, αισθητικά, ηθικά. Επίσης, η εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Ο κόσμος που ακολουθεί το ΚΚΕ, χωρίς να έχω καμιά ψευδαίσθηση για τη στάση της ηγεσίας του. Όχι όμως μόνο η ιστορική αριστερά. Μεγάλο τμήμα του ΠΑΣΟΚ. Όχι τα στελέχη αλλά όσοι κρατούν κάτι από τις ιδρυτικές τους θέσεις για κοινωνική απελευθέρωση. Κι όλο εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας, ανεξάρτητα από κομματική προέλευση - όπως έχει πει ο Κ. Βεργόπουλος- που υπερασπίζεται τα δίκαιά του. Ένας ασύλληπτα ευρύς χώρος.

Οι μετωπικές κινήσεις,
η αυτοδιοίκηση

Πώς είδες την πρωτοβουλία για κοινή δράση που πήραν οι “65”;
Είναι σε θετική κατεύθυνση. Είναι ένα από τα βέλη. Η προσπάθεια να ανοίξει ένας διάλογος και κοινή δράση στην ιστορική αριστερά όχι από τα πάνω, είναι συμβολή. Όλα αυτά είναι βέλη. Το δόρυ όμως αφορά στη νεολαία.

Πολλά βέλη, αλλά κάποια στιγμή τα βέλη πρέπει να συναντηθούν.
Έχεις απόλυτο δίκιο. Ας πάρουμε όλοι πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση. Η πρωτοβουλία που πήρε η ΚΟΕ να συναντηθεί με άλλες οργανώσεις σε ηγετικό επίπεδο. Οι προσπάθειες που κάνουν εφημερίδες της αριστεράς, όπως η δική σας, για διάλογο. Ή η προσπάθεια που κάνει το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής. Ποιο είναι το κομβικό σημείο που μπορεί να συγκλίνουν όλες αυτές οι προσπάθειες; Οι περιφερειακές εκλογές. Δίνεται μια μεγάλη δυνατότητα να μπουν οι βάσεις για την πλήρη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στη χώρα. Γιατί ο κόσμος που είναι θυμωμένος θα εκφραστεί. Μπορεί να εκφραστεί με αποχή. Θα είναι μια ήττα για μας. Μπορεί, όμως, να εκφραστεί με μια πολιτική επιλογή, που είναι ενάντια στο ΔΝΤ, την Ε.Ε., την κυβέρνηση Παπανδρέου. Στρατηγικός χώρος θα είναι η Περιφέρεια Αττικής. Έρχεται μια μεγάλη στιγμή που μπορούμε να καλύψουμε όλο το χαμένο έδαφος.

Ναι, αλλά αν είναι τόσο κρίσιμες, όπως λες, οι μάχες, δεν είναι απαραίτητη η συνεννόηση όλων των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ;
Εννοείται . Πέντε μέλη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που πρόσκεινται στο Μέτωπο και δεν είναι οι μόνες έχουν θέσει αυτή τη λογική: Όχι κομματικοί υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ. Όχι βιασύνη. Πολλαπλές διεργασίες συσπείρωσης. Άνοιγμα στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ. Άνοιγμα στην κοινωνία που θέλει δουλειά και συντάξεις. Ανοιχτή συζήτηση, όχι κόλπα πια. Συμμετοχή των μελών.

Δώσε ένα στίγμα μιας υποψηφιότητας;
Προηγούνται οι προϋποθέσεις που ανέφερα.

Ούτε εγώ σε ρωτώ για όνομα, αλλά για τη φιλοσοφία, για στίγμα. Τι να είναι; Ευρύτερη προσωπικότητα;
Και ο επικεφαλής, και η ομάδα, και το εγχείρημα να σηματοδοτούν την καταγγελία του σημερινού πολιτικού σκηνικού και την ανατολή ενός καινούριου που είναι και ανατρεπτικό και ρεαλιστικό και ελκυστικό. Υπάρχει χρόνος μέχρι τα μέσα του φθινοπώρου. Η γη είναι εύφορη για να ρίξουμε τους σπόρους μας.

Το μέτωπο ανατροπής
και αλληλεγγύης

Υπάρχει ένας διάλογος μέσα από την “Εποχή” και το “Δρόμο”, για μια σειρά θέματα, αλλά και για το Μέτωπο Α.Α. Προσωπικά δεν έχω κατανοήσει τι είναι αυτό το Μέτωπο και η ερώτησή μου δεν είναι ρητορική. Είναι ένα ρεύμα εντός του ΣΥΡΙΖΑ; Ή είναι ένα σχήμα εκτός ΣΥΡΙΖΑ, που απλώς μετέχουν δυνάμεις που ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ;
Το Μέτωπο είναι αυτό που λέει. Είναι φορέας της ιδέας για τη μετωπική δράση της αριστεράς. Οι περισσότερες δυνάμεις είναι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν και άλλες που δεν είναι. Δεν είναι μεγάλο. Έχει όμως μεγάλα όνειρα.

Είναι και εντός και εκτός;
Θέλω να είμαι ειλικρινής και σαφής. Οι σκέψεις μας δεν διαμορφώνονται με πρώτο κριτήριο το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτού του είδους ο κομματικός κομφορμισμός ανταποκρίνεται σε ένα πολιτικό σύστημα που έχει εξαντληθεί και έχει αιχμαλωτίσει με δραματικό τρόπο την αριστερά. Το πρώτο κριτήριο για μας να μη χαθεί η σημερινή μεγάλη ευκαιρία για την αριστερά που παρέχει πάλι η ιστορία. Από εκεί και πέρα το ζητούμενο δεν είναι να είναι το Μέτωπο στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ στο Μέτωπο. Όχι βέβαια στη μικρή οργανωτική συσπείρωση που έχουμε, αλλά στην υλοποίηση μιας μεγάλης πρωτοβουλίας εμπνευσμένης από μετωπικές δράσεις άλλων εποχών και άλλων καταστάσεων, όπως με το ΕΑΜ, όταν η αριστερά άνοιγε άφοβη τα φτερά της.

Δεν είναι, όμως, εύλογο, αυτό που διατυπώνεται από πολλές πλευρές, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να έχει ένα δημόσιο λόγο, που να αγγίζει όλες τις δυνάμεις του; Να μην είναι δηλαδή μια απλή εκλογική συμμαχία;
Εννοείται. Αλλά καταρχήν πρέπει να έχει δημόσιο λόγο. Ο ΣΥΡΙΖΑ το δημόσιο λόγο του τον εκφράζει μέσα από τη Βουλή. Τι αποτέλεσμα έχει ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ που μεταφέρεται τηλεοπτικά σε όλη την κοινωνία; Το Μέτωπο προσπαθεί να εμφυσήσει ένα πολιτικό πλαίσιο και στον ΣΥΡΙΖΑ. Λέγεται ότι υπάρχουν δύο ανταγωνιστικά πολιτικά σχέδια εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Μακάρι να υπήρχαν δύο. Στην πραγματικότητα υπάρχει ένα σχέδιο – και δεν περιορίζομαι εδώ στα μέλη του Μετώπου -και μια απολίτικη διαχείριση που βάζει τη σφραγίδα της. Αν η πολιτική επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ, ανοίγει ένας μεγάλος δρόμος μπροστά μας.

Ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ;
Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει η τελευταία αλλά μεγάλη ακόμα ελπίδα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η στιγμή της αριστεράς.

Η κυβέρνηση δεν έχει καρδιά

Σε συνέντευξη που έδωσε ο πρωθυπουργός είπε ότι τώρα πια με την κρίση πείθεται ακόμα περισσότερο για τις αξίες των σοσιαλιστικών ιδεών. Πώς το άκουσες;
Ευτυχώς δεν τις άκουσα ή δυστυχώς δεν τις άκουσα. Τι να κάνεις; Να βάλεις τα γέλια ή τα κλάματα; Έχουμε μια κυβέρνηση, η οποία δεν έχει μυαλό. Διαχειρίστηκε, ως δύναμη του συστήματος, με τον πιο ανόητο τρόπο την κρίση, που βρέθηκε μπροστά της. Είναι και μια κυβέρνηση που δεν έχει καρδιά. Αν εσύ ήσουν υπουργός και σου έλεγαν να υπογράψεις την κατάλυση του ασφαλιστικού συστήματος, δεν θα το έκανες. Θα υπέβαλες παραίτηση. Εσύ έκανες άλλη επιλογή. Είπες ότι εγώ θα πάω στις φυλακές σε αυτούς που θέλω να συμπαρασταθώ. Δεν έχει καρδιά. Δεν αισθάνεται ούτε τον νέο ούτε τον γέρο. Είναι αυτό που λένε «αλεξιθυμική». Πρέπει να καταρρεύσει. Πρέπει να φύγει γρήγορα. Πρέπει να έχει έτοιμο το ελικόπτερο του Παπανδρέου.

Κάποιος είπε ότι αυτή η γραμμή είναι δεξιά, γιατί ανοίγει το δρόμο στη Ν.Δ. Άρα;
Πιστεύεις εσύ στην αριστερά; Πιστεύεις. Και είσαι από τους ανθρώπους, που πιστεύουν με ένα ρομαντικό τρόπο. Δεν μπορούμε να αντιπαρατεθούμε στον Σαμαρά; Δεν μπορέσαμε να αντιπαρατεθούμε στο ΠΑΣΟΚ όταν ήταν αντιπολίτευση; Τότε ήταν μάλιστα πιο δύσκολο. Πρέπει να την πατήσουμε σαν την Ουγγαρία; Πρέπει να είναι η ακροδεξιά και η σκληρή δεξιά, οι οποίες θα θριαμβεύσουν πάνω στα συντρίμμια που θα αφήσει στην κοινωνία το ΔΝΤ; Μπορεί η αριστερά. Ο χρόνος έχει εξαιρετική πυκνότητα σε αυτές τις εποχές. Άρα, μπορούμε, φτάνει να σπάσουμε τα παραλυτικά στερεότυπα, να βγούμε από τον μικρόκοσμό, να χαθούμε μέσα στην κοινωνία που στενάζει. Μπορούμε. Μπορεί η αριστερά να οδηγήσει σε μια ριζοσπαστική εναλλακτική λύση. Και από αυτή τη χώρα – σύμβολο να στείλουμε μήνυμα ελπίδας και νίκης στα εργατικά κινήματα σε όλη την Ευρώπη.

Εκδήλωση στο Ναύπλιο με θέμα "Το τρένο στις ράγες του ΔΝΤ"

Η νεοσυσταθείσα και πολύ δραστήρια επιτροπή πολιτών ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ μας έστειλε Δελτίο Τύπου για εκδήλωση που διοργανώνει την Παρασκευή 16/7 σχετικά με το τρένο. Το ζήτημα του τρένου το οποίο στην Πελοπόννησο οδηγείται συστηματικά στην απαξίωση και τελικά στην κατάργηση της γραμμής είναι εξαιρετικά σημαντικό και οι δυο ομιλητές εγγυώνται μια ουσιαστική συζήτηση.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Το τρένο στις ράγες… του ΔΝΤ»
Εκδήλωση της επιτροπής πολιτών ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ

- Είναι αλήθεια ότι το τραίνο στην Πελοπόννησο οδεύει προς εξαφάνιση, εξαιτίας των πολιτικών που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής που χαράσσεται στη βάση του Μνημονίου με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;

-Γιατί σήμερα επιλέγουν λίγοι συμπολίτες μας να μετακινηθούν με το τραίνο; Θα μπορούσε το τραίνο, ειδικά εν μέσω κρίσης, ανόδου της τιμής της βενζίνης και των διοδίων, να αποτελέσει ένα βασικό φθηνό μέσο μετακίνησης για χιλιάδες πολίτες;

- Μπορεί το τραίνο που κυκλοφορεί στην Αργολίδα να γίνει πιο γρήγορο και πόσο; Μπορεί αυτό να γίνει με τον αποδοτικότερο και λιγότερο δαπανηρό τρόπο;

- Πόσα δρομολόγια τραίνων υπάρχουν την ημέρα και γιατί δεν βάζουν περισσότερα από τη στιγμή που υπάρχουν τραίνα και προσωπικό;

- Ποιες είναι οι αιτίες που ένα τόσο οικονομικό και περιβαλλοντικά «καθαρό» μέσο απαξιώνεται συνεχώς στην Ελλάδα; Ποιοι επωφελούνται από την υποβάθμισή του;

- Γιατί δεν έχουν τελειώσει ακόμα τα έργα στο τμήμα Τρίπολη-Καλαμάτα που θα έδιναν περισσότερη ώθηση στη γραμμή;

- Τι γίνεται με την ηλεκτροκίνηση του Προαστιακού που θα μπορούσε να μειώσει τον χρόνο μετακίνησης ακόμα περισσότερο;

- Είναι πράγματι ο ΟΣΕ ελλειμματικός και ποιος ευθύνεται γι’ αυτό;

- Ποια είναι τα οικονομικά οφέλη που θα μπορούσε να έχει η Αργολίδα και η Πελοπόννησος από την αναβαθμισμένη λειτουργία του σιδηροδρόμου, όσον αφορά τον τουρισμό, την μεταφορά των αγροτικών και άλλων προϊόντων, τη φθηνή και άνετη μετακίνηση, την προστασία του περιβάλλοντος κ.λπ.

Σε αυτές και άλλες παρόμοιες ερωτήσεις θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στην εκδήλωση που διοργανώνουμε την Παρασκευή 16 Ιουλίου, στις 8.00 το βράδυ, στο Θεατράκι του Πάρκου ΟΣΕ στο Ναύπλιο.

Θέμα: Το τραίνο στις ράγες του ΔΝΤ

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:
Κωνσταντίνος Μπρούσαλης, πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Σιδηροδρόμου Αρκαδίας
Δήμος Γεωργίου, εκ μέρους της «Κοινής Δράσης»

Η παρουσία όσων αναγνωρίζουν τη σημασία του σιδηρόδρομου για το περιβάλλον, την οικονομική μετακίνηση, την αντιμετώπιση των έντονων κυκλοφοριακών προβλημάτων είναι απαραίτητη. Η συσπείρωση όλων των δυνάμεων των φιλικών προς το σιδηρόδρομο, ως ένα μέσο για μια διαφορετική παραγωγική δομή της χώρας προς όφελος της κοινωνίας και των εργαζομένων, είναι επιδίωξή μας.

Επειδή έχουμε ανάγκη έναν ισχυρό, δημόσιο, σύγχρονο σιδηρόδρομο και αυτός έχει ανάγκη εμάς.

Ανοιχτή Επιτροπή Αργολίδας
για την Ακύρωση του Μνημονίου Κυβέρνησης-ΔΝΤ-Ε.Ε.
http://kdrasi.wordpress.com

kdrasi@gmail.com

Διαβάστε στον αυριανό Δρόμο

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τα περιεχόμενα του αυριανού Δρόμου. Πριν από αυτά δείτε ένα βίντεο με την τοποθέτηση του Ρούντι Ρινάλντι, από την εφημερίδα Δρόμος, στην εκδήλωση της "Πρωτοβουλίας για τον Διάλογο και την κοινή δράση της αριστεράς":


Διαβάστε στο Δρόμο, Σάββατο, 10 Ιουλίου, τεύχος 21, σελίδες 40

ΕΝΘΕΤΟ: «Οι δρόμοι της Λατινικής»

Το κράξιμο κυβερνητικών στελεχών στην Αργεντινή και μια συνέντευξη - αποκάλυψη για το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της Ζανόν

ΔΝΤ-ΕΕ- κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ γκρεμίζουν η κοινωνία αντιστέκεται

Ο απολογισμός του πρώτου γύρου

Η ανάγκη πανευρωπαϊκού συντονισμού και η 29η Σεπτέμβρη

Το Μνημόνιο επιτάσσει την απαλλαγή του κράτους από τα… βάρη της υγείας

Μια νέα πρωτοβουλία γεννιέται στην Αριστερά

Οι καλοκαιρινές διακοπές στην εποχή του ΔΝΤ

Ζούμε συνθήκες δεύτερης βαυαροκρατίας

Ο Βασίλης Παπαβασιλείου μιλάει στον Στέλιο Ελληνιάδη

Επίσης, διαβάστε άρθρα των Δημήτρη Καζάκη, Χρήστου Κορτζίδη, Γιάννη Θεωνά Στρατή Πλωμαρίτη, Δέσποινας Σπανούδη, Θοδωρή Σδούκου, Κώστα Παπουλή και Νίκου Κουνενή

Αναλυτικά η ύλη:

Editorial
Συνεχίζουμε μέχρι τέλους!

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Οι καλοκαιρινές διακοπές στην εποχή του ΔΝΤ
Λεωνίδας Σακλαμπάνης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Για το Μέτωπο
Δημήτρης Καζάκης

Ο απολογισμός του πρώτου γύρου
Ρούντι Ρινάλντι

Υπήρξε κόντρα μεταξύ Ρέππα και Παπακωνσταντίνου
Γιάννης Θεωνάς

Ανεξέλεγκτες οι αντιδράσεις στη βάση του ΠΑΣΟΚ
Χρίστος Καραμάνος

Μεγαλώνει η απαξίωση των πολιτικών κομμάτων
Κώστας Ανδριανόπουλος

Τι κρύβεται πίσω από τις φασιστικές κραυγές Πάγκαλου
Τασία Σταματοπούλου

Ελίτ και τάξη
Σάιλοκ

ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Μια νέα πρωτοβουλία γεννιέται στην Αριστερά
Τοποθετήσεις για την πρόταση της ΚΟΕ περί Μετώπου
Μια από τα ίδια στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

ΔΙΕΘΝΗ

ΕΝΘΕΤΟ: Οι δρόμοι της Λατινικής Αμερικής

· Το κράξιμο κυβερνητικών στελεχών
και η οικονομική κρίση στην Αργεντινή

Jorge Luís Bermudez: Τα εργοστάσια χωρίς αφεντικά
λειτουργούν, χωρίς εργάτες όχι…

Ευρωπαϊκή μπριγάδα αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας

Αμερικάνικες βάσεις εδώ, εκεί, παραπέρα...

Κοινωνικός πόλεμος κυβερνήσεων και πλουσίων κατά των φτωχών στην Ινδία
Αριάδνη Αλαβάνου

Ρεπορτάζ για το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ της Κωνσταντινούπολης
Αθηνά Τέσκου

BLOGOΔΡΟΜΙΟ
Αγρικουλτούρα-μια ντομάτα δεν φέρνει την Άνοιξη...
Τασία Σταματοπούλου

MEDIA
Με τέτοιους «εχθρούς», τι ανάγκη έχουν τους φίλους;
Του Χρήστου Πραμαντιώτη

ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Η διάλυση της Δημόσιας Υγείας
Κείμενα του Στρατή Πλωμαρίτη και Θοδωρή Σδούκου

Το κράτος του –κάθε- Μυτιληναίου
Δέσποινα Σπανούδη

15ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ
Δεν είναι οι μετανάστες οι εχθροί μας, εχθροί μας είναι αυτοί που κλέβουν τη ζωή μας!

Στα παλιά τους τα παπούτσια οι πρόσφυγες στην Πάτρα
Κατερίνα Παγουλάτου

Η δράση των επιτροπών αντίστασης την εβδομάδα που πέρασε
Ρεπορτάζ: Ρούλα Μουτσέλου

Γιαννιτσά: Όρος επιβίωση η παραμονή της 34ης Ταξιαρχίας
Σε αργία ο δήμαρχος της Ζαχάρως

ΝΕΟΛΑΙΑ
Το μυαλό σου ο Στόχος
Ξένια Πηρούνια

Βουβουζέλες
Έφηβος

Η ΑΛΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Εθελοντική δασοπροστασία
στο δάσος του Σέιχ-Σου

Αναστενάζει το εμπορικό κέντρο
Του Γιώργου Θεοδωρόπουλου

Ωραιόκαστρο, μια πόλη παράδειγμα ανυπακοής
Του Στάθη Κελεσίδη

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Ε ρε γλέντια στον ΥΠΠΟκοσμο!
Της Δέσποινας Κουτσούμπα

Η αναγέννηση της χουντικής αισθητικής
Της Έλενας Πατρικίου

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Φαίδων Θεοφίλου: Η λέξη «διανοούμενος» μου είναι απεχθής

H κρίση της κουλτούρας
Χάνα Άρεντ

ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΙΔΕΩΝ, περιπτεράς ο Στέλιος Ελληνιάδης
Βασίλης Παπαβασιλείου: Ζούμε συνθήκες δεύτερης βαυαροκρατίας

ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Ο θαυμαστός κόσμος των αμμόλοφων
Αναλύοντας τα… παιχνίδια στην άμμο
Της Αλίκης Βεγίρη

ΕΝΑΛΛΑΞ

Στους καιρούς της τερατόικας
Νίκος Κουνενής

ΕΝ ΤΕΛΕΙ
Γράφει ο Χρίστος Κορτζίδης

Σκιτσάρουν ο Πάνος Μαραγκός, o Latuff και ο Πέτρος Ζερβός

Γιάννη Μανιάτη, επέλεξες. Είσαι με αυτούς!

Ο βουλευτής από το νομό μας Γιάννης Μανιάτης επέλεξε να ψηφίσει το ασφαλιστικό έκτρωμα. Στην πιο κρίσιμη στιγμή για τα δικαιώματά μας επέλεξε τις κομματικές και κυβερνητικές θέσεις από την αξιοπρέπεια και το μέλλον μας. Επέλεξε το ΔΝΤ και όχι τον λαό. Επέλεξε να είναι συνεπής προς τον Γ. Παπανδρέου που τον διόρισε υφυπουργό παρά προς τους χιλιάδες ψηφοφόρους του. Και κάπου εδώ, τελειώνει ο ενθουσιασμός και τα συγχαρητήρια για τον βουλευτή από την Αργολίδα που του εμπιστεύτηκε ο πρωθυπουργός μια θέση στην κυβέρνηση. Το μόνο που του έμεινε αφού ψήφισε το ν/σ, που σημαίνει την ολική καταστροφή των δικαιωμάτων μας, είναι να έρχεται στο νομό και να λέει μπούρδες για απονιτροποίηση και να σκορπά 28 εκ. ευρώ για το δρόμο στα Δερβενάκια. Κρατήστε και γι'αυτόν μια θέση στο ελίκόπτερο. Θα το(ν) θυμόμαστε. Όπως και όλους τους τοπικούς παράγοντες που υποστηρίζουν ή ανέχονται την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου.

Είναι ένας από αυτούς, δεν είναι ένας από εμάς:

Η τοποθέτηση της Σ. Σακοράφα για το ν/σ

Η τοποθέτηση και η στάση της Σοφίας Σακοράφα δείχνουν έναν άνθρωπο με αξιοπρέπεια και κοινωνική ευαισθησία. Μια γυναίκα που τίμησε τους ψηφοφόρους της ερχόμενη σε αντίθεση με κετρικές πολιτικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα. Κι αυτό, βάζοντας την επιβίωση της κοινωνίας πιο πάνω από την κομματική της επιβίωση. Ακούστε την ομιλία της στην Βουλή και θα καταλάβετε πόσο μικροί, μίζεροι και θλιβεροί είναι οι υπόλοιποι κυβερνητικοί βουλευτές. Η Σ. Σακοράφα αποδομεί τα κυβερνητικά επιχειρήματα (ειδικά αυτό το "άδικα τα μέτρα αλλά αναγκαία" που μας πέταξε και ο Γ. Μανιάτης πριν λίγο καιρό), κατανοεί το μέγεθος της επίθεσης που δέχεται ο εργαζόμενος κόσμος και την ιστορική ανατροπή δικαιωμάτων, αναγνωρίζει την οργή της κοινωνίας, αφήνει αιχμές για την αριστερά και καταλήγει στην αναγκαιότητα της κοινής δράσης. Ακούστε τη:

Βίντεο Πρωτοβουλίας Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς

Στην ιστοσελίδα του Δρόμου της Αριστεράς αναρτήθηκαν 3 βίντεο από τη χθεσινή παρουσίαση της Πρωτοβουλίας Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς. Διαβάστε την προηγούμενη ανάρτηση (Η Αριστερά ακούει;)για ένα πρώτο σχολιασμό της πολύ ενδιαφέρουσας εξέλιξης στο χώρο της Αριστεράς. Επίσης δείτε ερωτήσεις και σχόλια από τα κάτω στο blog eos. Ελπίζουμε να προχωρήσει πολύ μακριά αυτή η υπόθεση. Αναμένουμε...