Η τραγωδία, η σπέκουλα και η ανάγκη

Η απώλεια της ζωής τριών εργαζομένων στο κάτεργο του Βγενόπουλου δε μπορεί παρά να συγκλονίζει κάθε άνθρωπο (γιατί υπάρχουν και μη άνθρωποι).
Δεν μπορεί αυτές τις στιγμές παρά να νιώθουμε τόσο αντιφατικά συναισθήματα. Από τη μια η ελπίδα που εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη την χώρα επιτέλους έσπασαν την αδράνεια και βγήκαν στους δρόμους.
Από την άλλη σε μια γιορτή των εργαζομένων και του λαού τρεις εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους (το αν ήταν προβοκάτσια ή ανεγκέφαλη εγκληματική πράξη ίσως να μην το μάθουμε ποτέ). Τρεις εργαζόμενοι που μπορεί αν δεν δούλευαν στο σωφρονιστήριο της Marfin να ήταν απεργοί και να ήταν απέξω στο δρόμο (και να μην απεργούσαν την ίδια αξία έχει η απώλεια της ζωής τους). Και μαζί με όλα αυτά νιώθουμε την οργή για το πώς επενδύουν κυβέρνηση-ΜΜΕ-ΛΑΟΣ στα νεκρά σώματα.
Η απώλεια τριών ανθρώπων από την οικογένεια της εργατικής τάξης δεν μπορεί παρά να μας συγκλονίζουν. Από την άλλη η αδίστακτη και διαστροφική κυβέρνηση Παπανδρέου δεν μας αφήνει περιθώρια για να πενθήσουμε.
Αύριο με διαδικασίες εξπρές η κατοχική κυβέρνηση που τόσο πολύ κόπτεται για τη δημοκρατία θα επιβάλει ένα πραξικόπημα. Θα εκχωρήσει την οικονομική πολιτική της χώρας και μαζί τα σώματα και τις ψυχές εκατομμυρίων ανθρώπων της χώρας μας στο σφαγείο των ΔΝΤ-ΕΕ. Πρέπει να συνεχίσουμε. Και γι'αυτούς που έφυγαν νωρίς. ΟΛΟΙ στους δρόμους!

Σχετικά με τις απώλεια της ζωής των τριών εργαζομένων δείτε και αυτά:
καταγγελια εργαζόμενης στη ΜΑΡΦΙΝ

"Απο τις 12 παρακάλαγαν οι υπάλληλοι να φύγουν απο τη Marfin"

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΑ ΜΕΤΡΑ

Ανακοίνωση της ΟΤΟΕ για το τραγικό γεγονός στο υποκατάστημα της Marfin Egnatia Bank

Ανακοίνωση της ΚΟΕ για τις σημερινές διαδηλώσεις και τον θάνατο τριών εργαζομένων

Δελτίο Τύπου της ΚΟΕ για τις σημερινές διαδηλώσεις και τον θάνατο των τριών εργαζόμενων, 05/05/2010

Η ΚΟΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση του ΔΝΤ για την πολιτική εξόντωσης της κοινωνίας και το όργιο καταστολής που εξαπέλυσε. Ο θάνατος των τριών εργαζόμενων από ενέργειες απόλυτα καταδικαστέες, γεννά οργή και θλίψη που προστίθενται στον θυμό και στην αγανάκτηση που νιώθει όλη η κοινωνία για την κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου. Αυτή η κυνική κυβέρνηση, με τη συγχορδία των σύγχρονων ΥΕΝΕΔ, δεν διστάζει να χρεώνει εμμέσως τους θανάτους των τριών εργαζόμενων στους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, στο μαζικό κίνημα, στην αντίσταση και τον αγώνα της αριστεράς. Ο Παπανδρέου προσωπικά, με τα μέτρα που παίρνει, πυροδοτεί την ένταση και τη βία. Όσες δικαιολογίες κι αν εφεύρει στη Βουλή, όσες εκκλήσεις συναίνεσης κι αν κάνει, καταγράφεται στην ιστορία σαν ο νεκροθάφτης του ελληνικού λαού.

Η Αθήνα και όλες οι πόλεις βούλιαξαν από το λαό που δεν αντέχει άλλο. Ο λαός ζητά να λογοδοτήσει ο Παπανδρέου και όσοι θα ψηφίσουν την μετατροπή της κοινωνίας σε ανθρώπινη χωματερή. Να λογοδοτήσουν όσοι παρέδωσαν τη χώρα και τον λαό της στις ύαινες του κεφαλαίου και των αγορών. Να λογοδοτήσουν όσοι εξαπάτησαν ανοικτά τον λαό. Να λογοδοτήσουν όσοι τη μια ώρα λένε ότι συμπάσχουν με τον λαό, και την άλλη ώρα τον καταδικάζουν στην εξόντωση.

Να λογοδοτήσει ο Υπουργός Καταστολής που μετέτρεψε την Αθήνα σε θάλαμο αερίων και χτύπησε αναίτια διαδηλωτές μαζικών μπλοκ στην Πάτρα και στη Θεσσαλονίκη. Η αστυνομία έκανε τα πάντα για να διαλύσει μια από τις μεγαλύτερες πορείες της μεταπολίτευσης.

Να λογοδοτήσει επίσης ο αυτόκλητος εθνοσωτήρας, τηλεαστέρας επιχειρηματίας, που την ημέρα της γενικής απεργίας κράτησε το συγκεκριμένο υποκατάστημα ανοικτό, γνωρίζοντας τον τεράστιο κίνδυνο για τους εργαζόμενους. Προφανώς η ανθρώπινη ζωή κοστίζει για το κεφάλαιο πολύ λιγότερο από τον ημερήσιο τζίρο ενός υποκαταστήματος.

Η συντονισμένη επιχείρηση κυβέρνησης – ΛΑΟΣ – ΝΔ να χρησιμοποιήσουν τον θάνατο των τριών εργαζόμενων για να σταματήσουν το ποτάμι της λαϊκής δυσαρέσκειας, πρέπει να βρει απάντηση. Η οργή και η απόγνωση της κοινωνίας θα στείλει στον αγύριστο τους φοβισμένους πρωθυπουργεύοντες και τον κάθε βουλευτή που θα ψηφίσει αύριο βράδυ τον αργό θάνατο του ελληνικού λαού.

Όλοι αύριο βράδυ σε συγκέντρωση στη Βουλή.

Σε κάθε πόλη συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην ψήφιση των μέτρων ΔΝΤ – ΕΕ.

Ο λαός μίλησε: Γιώργο πάρε το ΔΝΤ και φύγε

Σύμφωνα με τις πρώτες ενημερώσεις από γνωστούς μας στην Αθήνα οι διαδηλωτές στην πρωτεύουσα ίσως και να έφτασαν το ένα εκατομμύριο. Από το Πεδίο του Άρεως μέχρι το Σύνταγμα οι δρόμοι ήταν γεμάτοι και όλοι ήταν ακινητοποιημένοι. Η οργή ήταν μεγάλη και η Βουλή περικυκλώθηκε για ώρες από απλό κόσμο ο οποίος πετούσε πέτρες και επιχείρησε να εισβάλλει στο "Ναό της Δομοκρατίας". Η αστυνομία προσπάθησε με τόνους χημικών να επιβάλει την "τάξη"...
Η δύναμη του λαού είναι μεγάλη! Ήδη τα ξένα ΜΜΕ συζητούν για το αν τα μέτρα που έχουν αναγγελθεί θα μπορέσουν τελικά να εφαρμοστούν.
Αναμεταδίδεται από τα κανάλια ότι τρεις άνθρωποι έχασαν την ζωή τους από ασφυξία σε τράπεζα που κάηκε. Το tvxs μεταφέρει ΄δυο δημοσιογράφων. Είναι προφανές ότι αν ισχύει η είδηση για τους τρεις νεκρούς εργαζόμενους αυτό συνιστά μια τραγωδία για την οποία οι μόνοι που χαίρονται είναι ο Γ. Παπανδρέου και η παρέα του αφού προσπαθιέται με κάθε τρόπο από τα ΜΜΕ να θαφτεί η πρωτόγνωρη μαζικότητα της πορείας.
Δείτε βίντεο από τους διαδηλωτές στη Βουλή:

Επίσης, σχετικά με τη σημερινή πορεία δείτε:
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2010/05/k.html
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2010/05/blog-post_8998.html

Ανακοίνωση της οργάνωσης Αργολίδας της Κ.Ο.Ε.

Ανακοίνωση της οργάνωσης Αργολίδας της ΚΟΕ σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις. Στο τέλος η ανακοίνωση καταλήγει σε ένα ενωτικό κάλεσμα αντίστασης αφού πρώτα έχει προκαλέσει τον κ. Μανιάτη να παραιτηθεί από την κυβέρνηση και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να σπάσουν τη σιώπη και δημόσια να τοποθετηθούν για τα μέτρα και την υπαγωγή της χώρας σε ΔΝΤ-ΕΕ. Διαβάστε τη:

Τα μέτρα ΔΝΤ-ΕΕ-κυβέρνησης μετατρέπουν την χώρα και το νομό μας σε νεκροταφείο φτωχών και ανέργων

Μονόδρομος οι ενωτικοί αγώνες για ζωή και αξιοπρέπεια!

Η κυβέρνηση Παπανδρέου με την προσφυγή στον «μηχανισμό στήριξης», μας οδηγεί στην αγκαλιά του «καταραμένου», για όσες χώρες έμπλεξαν μαζί του, ΔΝΤ και υποκύπτει αμαχητί στις αντιλαϊκές απαιτήσεις ΔΝΤ και Βρυξελλών. Επαναλαμβάνονται ακόμα πιο επιθετικά οι καταστροφικές πολιτικές που εφαρμόστηκαν τα τελευταία τουλάχιστον 20 χρόνια οδηγώντας στη διάλυση της παραγωγικής δομής, τη δημοσιονομική ασφυξία, την τρομακτική ανισότητα και τη δανειακή θηλιά.

Σήμερα μας λένε ότι για την οικονομική (και πολιτική) κατοχή της χώρας δεν φταίει η κυβέρνηση. Μας λένε ότι φταίμε όλοι μας, φταίει ο λαός. Που δεν λέει να χωνέψει ότι πρέπει να ζει με μισθούς των 800 ευρώ και συντάξεις των 500 ευρώ. Που δεν θέλει να βγαίνει στη σύνταξη στα 70. Που γκρινιάζει όταν ο μισθωτός των 900 ευρώ πληρώνει περισσότερο φόρο από τον βιομήχανο. Που εκπλήσσεται όταν βλέπει ότι το κράτος κερδίζει περισσότερα από το χαράτσωμα των μεταναστών, παρά από τη φορολογία των εφοπλιστών. Και φυσικά τα ΜΜΕ

θα ξαναπούν ψέματα για το ΔΝΤ το οποίο θα πρέπει να αποδαιμονοποιήσουμε και να καλωσορίσουμε.

Η σημερινή ελληνική κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία ως κυβέρνηση ψευτών και απατεώνων. Άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά, άλλα υλοποιεί μετεκλογικά. Και από τότε μέχρι σήμερα, κάθε βδομάδα, άλλα λέει και άλλα κάνει.

Πάνω από όλα είναι μια κυβέρνηση επικίνδυνη. Οργανώνει και προχωρά στη μεγαλύτερη ληστεία και αναδιανομή πλούτου από τους πολλούς στους λίγους. Απολύσεις, μειώσεις μισθών, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων, δουλειά μέχρι τον τάφο, διάλυση των σχολείων και των νοσοκομείων.

Τα μέτρα που έχει ήδη πάρει η κυβέρνηση έχουν άμεσες συνέπειες και στο νομό μας. Πόσες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κλάπηκαν από το εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων του νομού μας από το πρώτο «πακέτο μέτρων»; Πόσα εκατομμύρια ευρώ μας παίρνουν από την αύξηση των πλέον άδικων, έμμεσων φόρων (αύξηση ΦΠΑ, φόροι σε ποτά τσιγάρα, ιλιγγιώδεις αυξήσεις στο πετρέλαιο); Πόσα εκατομμύρια ευρώ λιγότερα πήραν οι αγρότες από τις εξευτελιστικές τιμές των βασικών αγροτικών προϊόντων του νομού (λάδι, πορτοκάλια); Όλα αυτά έχουν ήδη φτωχύνει χιλιάδες εργαζόμενους, έχουν αυξήσει ραγδαία την ανεργία ειδικά των νέων, έχουν στριμώξει ακόμα περισσότερο εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έχουν οδηγήσει στην ανασφάλεια όλους τους εργαζόμενους. Και έπονται τα υπόλοιπα μέτρα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός υπακούοντας πλήρως στις νεοφιλελεύθερες απαιτήσεις ΔΝΤ-ΕΚΤ-Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να επιτευχθεί ο στόχος της εσωτερικής υποτίμησης κατά 20-30%.

Αυτές τις ιστορικές και δύσκολες για τον λαό στιγμές το δίλλημα είναι ένα: Ή θα είμαστε με τους διεθνείς κερδοσκόπους, το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια για δεκαετίες σε ολοκληρωτική κοινωνική και οικονομική βαρβαρότητα και οπισθοδρόμηση ή θα αντισταθούμε και θα υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματά μας.

Η κοινωνία καθημερινά βογκά και δηλώνει ότι δεν αντέχει άλλα μέτρα. Το ίδιο και η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που άλλο πρόγραμμα ψήφισαν και άλλο εφαρμόζεται.

Καλούμε όλους τους τοπικούς παράγοντες του ΠΑΣΟΚ (από στελέχη στο κόμμα ως την τοπική αυτοδιοίκηση ή το συνδικαλισμό) να τοποθετηθούν δημόσια για το σπρώξιμο της χώρας στην θηλιά του ΔΝΤ και των εργαζομένων στην εξαθλίωση και την απόγνωση.

Καλούμε ειδικά τον υφυπουργό ΥΠΕΚΑ και βουλευτή εκλεγμένο στο νομό μας κ. Γιάννη Μανιάτη να παραιτηθεί από αυτή την επικίνδυνη κυβέρνηση, αλλιώς θα είναι συνένοχος στο μεγαλύτερο έγκλημα που έχει συντελεστεί μεταπολιτευτικά εις βάρος των εργαζομένων της χώρας. Τον καλούμε να επιδείξει στοιχειώδη δημοκρατικό σεβασμό στους 15000 πολίτες που τον ψήφισαν χωρίς να έχει αναφερθεί προεκλογικά κανένα μέτρο από αυτά που τώρα λαμβάνονται.

Καλούμε κυρίως κάθε προοδευτικό πολίτη, κάθε άνθρωπο που αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των στιγμών, ανεξαρτήτως τι ψήφισε στις εκλογές, να δώσουμε από κοινού τη μάχη για να σωθούν όχι οι κερδοσκόποι από την αδυναμία της Ελλάδας να τους πληρώνει αλλά οι εργαζόμενοι της χώρας από τους κερδοσκόπους και τους πολιτικούς υπηρέτες τους. Να δημιουργήσουμε ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης στα κυβερνητικά μέτρα, για μια άλλη πορεία της χώρας. Η απεργία της Τετάρτης 5/5 πρέπει να είναι ένας σημαντικός σταθμός σε αυτή την προσπάθεια.

Να ξαναθυμίσουμε, κλείνοντας, δυο προτάσεις του Γ. Μανιάτη που υπάρχουν στο βιβλίο του « Η Αργολίδα στην Ελλάδα της Ευρώπης» και είναι κομμάτια από ομιλία του στην Βουλή σχετικά με το Ευρωσύνταγμα. Η πρώτη αναφέρεται στην Ε.Ε. και κατ’ επέκταση σε αυτή την πολιτική που σήμερα η κυβέρνηση Παπανδρέου μας καλεί να ακολουθήσουμε: «Δεν τολμά να προχωρήσει σε στοιχειώδη έστω πολιτική εποπτεία της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας και των θέσφατων μιας μονεταριστικής πολιτικής, που νοιάζεται μόνο για το έλλειμμα, το χρέος και τον πληθωρισμό και αγνοεί προκλητικά τα ποσοστά ανεργίας, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την αλληλεγγύη των ανθρώπων.» και η άλλη αφορά την άρνηση της Νέας Δημοκρατίας να κάνει δημοψήφισμα για το Ευρωσύνταγμα : «Η άρνηση για δημοψήφισμα, για ουσιαστικό διάλογο με το λαό, αποδεικνύει ότι οι επαγγελίες για νέα διακυβέρνηση είναι από υλικά του παρελθόντος. Η κοινωνία όμως, κοιτά μπροστά με δυναμισμό, με πρωτοβουλίες, με αποφασιστικότητα. Αυτό είναι που μας κάνει αισιόδοξους.». Αλήθεια, τότε η άρνηση της κυβέρνησης Παπανδρέου να γίνει δημοψήφισμα για το ΔΝΤ, την ευρωπαϊκή επιτήρηση, το Σύμφωνο Σταθερότητας και τα πρωτοφανή μέτρα παίρνει η κυβέρνηση, τι συνιστά;

οργάνωση Αργολίδας της
Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας
e-mail: koeargolidas@yahoo.com
επικοινωνία: 6936730668

Συγκέντρωση την Τετάρτη στις 11.30 στην πλατεία Δικαστηρίων στο Άργος

Η "Επιτροπή Αργολίδας ενάντια στα μέτρα" θα συμμετέχει αύριο στην συγκέντρωση που καλεί το Εργατικό Κέντρο Άργους

στις 11.30 στην πλατεία Δικαστηρίων.

Στη συγκέντρωση θα μπορεί να μιλήσει όποιος είναι συνδικαλιστής και να αναφερθεί στα στα προβλήματα του εργασιακού του χώρου ή και στην γενικότερη κατάσταση καθώς και όποιος πολίτης το ζητήσει.

Να είμαστε όλοι εκεί!

Στείλτε το παντού! Ενημερώστε τους γνωστούς σας!

κείμενο της επιτροπής Αργολίδας ενάντια στα μέτρα:

ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΜΕΤΡΑ!
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ!

Η Κυβέρνηση Παπανδρέου παρέδωσε την χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα εφιαλτικά μέτρα που αποφασίστηκαν θα ακολουθήσουν και άλλα αν δεν τους σταματήσουμε.

Οι τηλεοράσεις και η κυβέρνηση μας λένε ότι φταίμε εμείς για το οικονομικό αδιέξοδο. Φταίει δηλαδή ο άνεργος, ο συμβασιούχος, ο εργαζόμενος των 1300, 1000, 800 ή 400 ευρώ, ο συνταξιούχος των 500 ευρώ. Λένε ψέματα.
Οι μόνοι υπεύθυνοι για το έλλειμμα και το χρέος είναι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που χρόνια τώρα
 δεν φορολογούν το κεφάλαιο, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές, τα ΜΜΕ, την Εκκλησία
 έχουν παραδώσει το ταμείο της χώρας στους διεθνείς τοκογλύφους στους οποίους πληρώνουμε εκατοντάδες δις ευρώ και συνεχίζουμε να τους χρωστάμε
 ξεπουλούν συστηματικά την δημόσια περιουσία
 έχουν εκτινάξει τις εξοπλιστικές δαπάνες
 σε κάθε δημόσια προμήθεια κρύβεται και μια μίζα

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ!
Σε όσους μας ζητάνε να πληρώσουμε εμείς την κρίση τους απαντάμε:
ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ! ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΞΑΝΑ.

Να πάρουν πίσω τα μέτρα τους, που οδηγούν σε:
 φτώχεια και στην εξαθλίωση
 βαθιά οικονομική ύφεση χωρίς καμιά προοπτική διεξόδου
 ραγδαία αύξηση των ανέργων
 κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων
 διάλυση του δημόσιου τομέα και συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας
 εργασιακό μεσαίωνα τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα
 φορολογική λεηλασία με την ιλιγγιώδη αύξηση των έμμεσων φόρων που πλήττουν κυρίως τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα
 συνταξιούχους ζητιάνους
 πάρτυ τους διεθνείς τοκογλύφους τραπεζίτες και το κεφάλαιο

Η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει καμία λαϊκή νομιμοποίηση να πάρει αυτά τα μέτρα και να εκχωρήσει την οικονομική πολιτική της χώρας σε ΔΝΤ-ΕΕ.

Πάρτε πίσω τα μέτρα- Απεμπλοκή από τον «μηχανισμό διάσωσης» των κερδοσκόπων- Όχι στην επιτήρηση και την κατοχή από ΔΝΤ- ΕΚΤ- Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Να χτιστεί ένα μεγάλο μέτωπο αντίστασης του λαού, ανεξάρτητα από το τι ψήφισε ή που ανήκει ο καθένας μας. Να ξεσηκωθούμε για να σταματήσει ο σημερινός κατήφορος, γιατί αλλιώς θα συνεχίσουν και ακόμα χειρότερα μέτρα. Να οργανωθούμε σε επιτροπές υπεράσπισης της ζωής μας παντού. Πάρτε μέρος στις δράσεις της επιτροπής.

ΣΤΙΣ 5 ΜΑΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΡΓΟΥΣ
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΜΑΗ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ, 11.30 πμ

Επιτροπή Αργολίδας ενάντια στα μέτρα

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ "Ο Παπανδρέου είναι ο Πινοσέτ της Ευρώπης"

Ο Αλέκος Αλαβάνος συνεχίζει τις αιχμηρές τοποθετήσεις του για την κυβέρνηση Παπανδρέου και όσο αποκαλύπτεται η κυβέρνηση σαν αντιλαϊκή, δικαιώνεται στα μάτια του αριστερού κόσμου αλλά και μεγάλου μέρους των πολίτων. Για την επίθεση που του κάνουν τα αστικά ΜΜΕ είχαμε αναφερθεί και σε προηγούμενη ανάρτηση. Εκείνο που μας εντυπωσιάζει είναι ο πόλεμος που δέχεται και από Μέσα της αριστεράς. Διαβάστε στην ΕΟΣ πώς η Ευγενία Λουπάκη τα άκουσε από τον Διευθυντή του 105,5 και παραπέμφθηκε στο Δ.Σ. του ομίλου που ελέγχει τον σταθμό, επειδή ήθελε να πάρει συνέντευξη από τον Α. Αλαβάνο... Αυτός κι αν είναι σοσιαλισμός με Δημοκρατία και Ελευθερία...
Διαβάστε τη συνέντευξη του Α. Αλαβάνου στην εφημερίδα της Μακεδονίας "Θ":

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ "Ο Παπανδρέου είναι ο Πινοσέτ της Ευρώπης"

Ημερομηνία: 02/05/2010

Σε μία χωρίς προηγούμενο επίθεση κατά του Γιώργου Παπανδρέου προχωρά ο Αλέκος Αλαβάνος μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε στη «Θ» λίγο μετά την ανακοίνωση των μέτρων της κυβέρνησης για τους μισθούς, τις συντάξεις και τους έμμεσους φόρους. Ο τέως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζει τον πρωθυπουργό Πινοσέτ της Ευρώπης και υποστηρίζει πως υπάρχουν πολίτες που σκέφτονται πως ούτε η χούντα του Παπαδόπουλου δεν έκανε τόσο κοινωνικό κακό όσο σήμερα η κυβέρνηση Παπανδρέου. Ο Αλέκος Αλαβάνος εμμέσως πλην σαφώς αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μετατροπής του Μετώπου για την Αλληλεγγύη και Ανατροπή σε πολιτικό κόμμα, ενώ για το δήμο Θεσσαλονίκης λέει «ναι» στο να μπει τέρμα στη δεξιά διοίκηση, «όχι» όμως στη συνεργασία της Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ, εκτιμώντας πως στις εκλογές του Νοεμβρίου μπορεί να υπάρξουν εκπλήξεις.

Συνέντευξη στον Θεόφιλο Σιχλετίδη

Είναι πιθανός ένας εργατικός Μάιος, ένα πολιτικό συμβάν στην Ελλάδα, που θα μπορούσε να αλλάξει ή να επηρεάσει το σκηνικό -απολύσεις, λιτότητα, λιγότερο κοινωνικό κράτος- σε όλη την Ευρώπη;

Εγώ κατανοώ ότι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες είναι σαστισμένοι. Εδώ είναι σαστισμένοι η Μέρκελ και ο Μπαρόζο και ο Σαρκοζί και κάθε μέρα αλλάζουν θέση. Eίναι φοβισμένοι. Βλέπουν την Ελλάδα να είναι κάθε μέρα στο κέντρο της παγκόσμιας επικαιρότητας, πρώτη είδηση σε όλα τα δελτία από άκρη σε άκρη στον πλανήτη. Επηρεάζονται από κεντρικά μέσα μαζικής ενημέρωσης -κυρίως από την τηλεόραση- ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Όμως εγώ είμαι αισιόδοξος τελικά. Σκέφτονται. Μπορεί η μεγάλη πλειοψηφία να απέχει από τις διαδηλώσεις, να σιωπά, αλλά σκέφτεται. Σκέφτεται ότι ούτε η χούντα του Παπαδόπουλου δεν έκανε τόσο κοινωνικό κακό όσο σήμερα η κυβέρνηση Παπανδρέου. Σκέφτεται ότι δεν μπορούν να αφαιρούν δύο μισθούς από τους εργαζόμενους και την ίδια στιγμή να αγοράζουν υποβρύχια που γέρνουν. Σκέφτεται. Ντρέπεται. Θυμώνει. Από το φθινόπωρο έχω μιλήσει για «εργατικό Δεκέμβρη». Θα έρθει. Μέχρι να πέσει η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Κι αν φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου κι αν απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα στον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών, τι πρόκειται να αλλάξει, ποιες δυνάμεις μπορούν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση;

Για σκεφτείτε την Ελλάδα του 1908. Αν έμπαινε τότε σε μία βαθύτατη κρίση, στο ερώτημα «ποιες δυνάμεις» κανείς δεν θα μπορούσε να απαντήσει «οι Φιλελεύθεροι», γιατί ούτε το κόμμα αυτό υπήρχε ούτε ο Βενιζέλος ήταν στην Ελλάδα. Αν στην Ελλάδα της χούντας μετά το Πολυτεχνείο, τέλη 1973, έμπαινε το ίδιο ερώτημα, κανείς δεν θα μπορούσε να απαντήσει η ΝΔ και μετά το ΠΑΣΟΚ, γιατί κανένα από τα δύο κόμματα δεν είχε ιδρυθεί ακόμη. Σήμερα ζούμε ιστορικές στιγμές. Είμαστε σε σημείο καμπής. Το πολιτικό σκηνικό έχει εξαντληθεί. Ανήκει στο παρελθόν. Πρώτα απʼ όλα ο δικομματισμός. Μαζί του όμως και η αντίληψη μιας αριστεράς των μηχανισμών. Κι αν δεν υπήρχε εναλλακτική λύση, θα έπρεπε να τη βρούμε.

Αν η κρίση του χρέους στην Ελλάδα σήμερα (αύριο σε άλλες χώρες) είναι ένα σχέδιο κερδοσκόπων, που έχουν στοιχηματίσει στη διάλυση της Ευρωζώνης, μπορεί να υπάρξει εναλλακτικό σχέδιο για την έξοδο από αυτήν; Τι θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση Παπανδρέου και δεν το έκανε;
Λυπάμαι που το λέω αυτό. Ο Γ. Παπανδρέου συνδέεται πια με μία από τις πιο μελανές σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Ο Γ. Παπανδρέου είναι ο Πινοσέτ της Ευρώπης. Εφαρμόζει σε μία χώρα της Ευρώπης πολιτική επίθεση εναντίον του κοινωνικού κράτους σαν αυτές που εφαρμόστηκαν 30-40 χρόνια πριν στις χούντες της Λατινικής Αμερικής. Κι όχι μόνο αυτό. Τόσο η κυβέρνηση Καραμανλή, που επιδείνωσε ασύλληπτα το πρόβλημα του ελλείμματος και του χρέους, όσο και η κυβέρνηση Παπανδρέου, που χειρίστηκε την κρίση με ακραία δουλοπρέπεια, είναι από τις πιο ανίκανες της σύγχρονης Ελλάδας. Μου λέτε για το χρέος. Υπάρχει εναλλακτική πρόταση. Σαφέστατη. Αναδιαπραγμάτευση του χρέους -ιδιαίτερα αυτού που προέρχεται από τοκογλυφία και τη διεθνή κρίση, για την οποία συνυπεύθυνη είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης του υπολοίπου. Χαμηλότερα επιτόκια. Εδώ αυτή τη λύση την προτείνουν κορυφαία στελέχη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας, υποστηρίζοντας ότι και την ελληνική κρίση πρέπει να την πληρώσουν και οι τράπεζες, και Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου είτε δεν έχουν κατανοήσει απολύτως τίποτε είτε εν ψυχρώ και εν γνώσει τους προωθούν σχέδια των διεθνών καπιταλιστικών κέντρων σε βάρος της πατρίδας μας.

Έχετε πει πως το θέμα δεν είναι ποιος κάνει μία πρόταση, αλλά αν είναι καλή. Πώς κρίνετε την πρόταση της ηγεσίας του ΣΥΝ για την άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία για την απεμπλοκή από το μηχανισμό ΔΝΤ-Ε.Ε.;

Θεωρώ θετική εξέλιξη που ο ΣΥΝ, ο οποίος μέχρι πριν από μόνο λίγες ημέρες διαφοροποιούταν δημόσια από την πρόταση του Μετώπου «να φύγει η κυβέρνηση» και να πάμε σε εκλογές ή να γίνει δημοψήφισμα, μετά τις εξελίξεις με το ΔΝΤ το κατανόησε. Όντως δεν έχει σημασία από πού προέρχεται μία πρόταση, αλλά τι σημασία έχει. Υπάρχει το «αντιγραφή-επικόλληση» πάντα στην πολιτική. Μερικές φορές μπορεί να είναι χρήσιμο.

Υποστηρίζετε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της εποχής. Τι πρέπει να αλλάξει; Είναι εφικτός ένας ελπιδοφόρος «ΣΥΡΙΖΑ 2» ή πρέπει να αναζητηθεί μία άλλη σύνθεση στο χώρο της Αριστεράς;

Έχουμε πάρει πρωτοβουλία για το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής. Μου έχει κάνει εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο η κοινωνία αρχίζει να δέχεται το ενωτικό και αγωνιστικό μήνυμά μας. Είδατε και τη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη (σ.σ. αναφέρεται στην εκδήλωση της εφημερίδας «Δρόμος» την περασμένη Κυριακή στον κινηματογράφο «Μακεδονικόν»). Θέλω να υπογραμμίσω τη βαθιά εκτίμηση που έχω στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, πυρήνα κάθε προσπάθειας να σταθεί στις κρίσιμες στιγμές πάλι στα πόδια της η Αριστερά.
Είναι στοίχημα για την Αριστερά οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου και πώς θα μπορέσει να κερδηθεί;

Δεν πρέπει να τις κερδίσει η Αριστερά μόνη της. Η Αριστερά πρέπει να τις κερδίσει μαζί με άλλους. Μαζί με τον κόσμο εκείνου του ΠΑΣΟΚ που δεν ξεχνά το «Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία - Εθνική Απελευθέρωση» του Ανδρέα Παπανδρέου της πρώτης εποχής. Μαζί με τη νεολαία που δυστυχώς έχει γυρίσει την πλάτη της σήμερα στους μηχανισμούς και την ξύλινη γλώσσα όλου του πολιτικού συστήματος. Μαζί με τις αριστερές εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές αποκτούν ευρύτερη πολιτική διάσταση. Είναι ψήφος εναντίον των μέτρων κατεδάφισης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Για τη σωτηρία της πατρίδας μας. Για μία περήφανη Ελλάδα. Για την αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους.

Στο δήμο Θεσσαλονίκης το αίτημα για αλλαγή, για να μπει τέλος στη δεξιά διοίκηση των τελευταίων 24 χρόνων, μοιάζει να είναι πιο έντονο από ποτέ. Οφείλει η Αριστερά να ανοίξει το δρόμο για αυτήν την αλλαγή; Μπορεί από μόνη της;

Να μπει τέλος στη δεξιά στη Θεσσαλονίκη, ναι. Με το ΠΑΣΟΚ των 12 μισθών, της σύνταξης στα 67, της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων; Όχι. Δεν νομίζω ότι αγωνίζεται γιʼ αυτό η Αριστερά. Βλέπω την αγωνιστική παρουσία της Λίτσας Αμμανατίδου στη Βουλή εναντίον των κυβερνητικών μέτρων. Τι θα πει μετά η Αριστερά; Να πάμε με το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου; Δεν γίνεται. Δέστε τον «Καλλικράτη». Ο κύριος λόγος είναι να απολυθούν δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι από το δημόσιο. Τι θα πει η Αριστερά; Δεν τρέχει τίποτε; Με τον αγωνιστικό κόσμο του ΠΑΣΟΚ, που διαχωρίζεται πλήρως από την αντικοινωνική πολιτική της ηγεσίας του, ναι. Και μπορεί να υπάρξουν πολλές εκπλήξεις.

Καλά τα έλεγε ο Ρέππας...!!!ΧΧΧ

Ο Δημήτρης Ρέππας μετά τον πρώτο γύρο αντιλαϊκών μέτρων ήρθε στο Ναύπλιο και μαζί με τον Γ. Μανιάτη μας είπαν διάφορα... εκ των οποίων κάποια είναι στο παρακάτω βίντεο:

Τον περιμένουμε να ξανάρθει για να συνεχίσει την αξιόπιστη οικονομική ανάλυσή του...

Η κατάσταση, η αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ

Στον Δρόμο της Παρασκευής υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Νίκου Γαλάνη. Τα τονισμένα σημεία της συνέντευξης έχουν επιλεγεί από εμάς.

Για την κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος –όπως σημειώνει- βρίσκεται σε τέλμα, για την ιστορική ευθύνη συνολικά της Αριστεράς στη ζοφερή περίοδο που διαμορφώνεται για το λαό, αλλά και για το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, μίλησε στο Δρόμο, το μέλος της ΚΟΕ και μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Γαλάνης.

Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ είναι, μάλλον, απογοητευμένος. Συμφωνείτε με την εκτίμηση αυτή;

Θα το γενίκευα. Θα ’λεγα ότι ο κόσμος όλης της Αριστεράς, όλη η εργαζόμενη κοινωνία, οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. είναι απογοητευμένοι, βρίσκονται σε αμηχανία. Οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι ίσως θα ’ναι επάγγελμα με τεράστια ζήτηση στο άμεσο μέλλον. Ο πανικός και η κατάθλιψη θα ’ναι οι δεσπόζουσες σύγχρονες ασθένειες. Η Αριστερά βαδίζει σε παρακμιακές συνθήκες. Η λέξη που ταιριάζει για τις σχέσεις της με τον κόσμο είναι η «ανυποληψία». Η ανυπόληπτη Αριστερά είναι ο μεγαλύτερος εχθρός για την ίδια Αριστερά. Η ασθένεια αυτή έχει πλήξει το σώμα του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εδώ και αρκετό καιρό βρίσκεται σε τέλμα. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια αντίφαση. Αντίφαση μεταξύ λογικής και πραγματικότητας. Ενώ είναι μέσα στην ιδεολογία, την κοσμοθεωρία, την πολιτική αντίληψη της Αριστεράς η σημερινή πραγματικότητα της κρίσης –που γεννά ο καπιταλισμός–, ενώ το σύστημα είναι όλο χρεοκοπημένο, η Αριστερά βρίσκεται σε τελματώδη κατάσταση. Βιώνει έναν αργό θάνατο, αντίστοιχο με αυτόν που θέλουν να επιβάλλουν στους εργαζόμενους στην Ελλάδα. Η λογική θα έλεγε ή θα έδειχνε άλλα πράγματα, ότι σε αυτή την πραγματικότητα είναι η ώρα της Αριστεράς.

Πάντως, υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν ότι έχει βελτιωθεί το κλίμα στη Γραμματεία, είναι πιο παραγωγικές οι συνεδριάσεις και παρουσιάζουν ως επιτυχίες το περιοδικό και τον εκπρόσωπο Τύπου…

Να το θέσω διαφορετικά. Αν μας ικανοποιεί ότι βγάλαμε ένα περιοδικό –που είναι καλό– τρία χρόνια μετά την απόφαση της Α’ Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, αν μας ικανοποιεί ότι βρεθήκαμε σε κοινή συνεδρίαση Γραμματείας - Κοινοβουλευτικής Ομάδας (ΚΟ), προκειμένου να μας ανακοινωθεί η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για δημοψήφισμα για το ΔΝΤ χωρίς να ’ναι –τότε- «γραμμή του ΣΥΝ», αν μας ικανοποιεί ότι δεν μπορεί να αποφασίσει τίποτα η Γραμματεία, αλλά παρόλα αυτά, υπάρχει ηρεμία και «αλληλεγγύη» εντός Γραμματείας, τότε, ναι, έχει βελτιωθεί το κλίμα. Όμως αυτό θέλουμε; Ο ΣΥΡΙΖΑ και σύσσωμη η Αριστερά έπρεπε και πρέπει να προβάλλει ως η μοναδική εναλλακτική λύση, να ενώνει και να ενώνεται με τις θυμωμένες και «ορφανές» πλέον δυνάμεις που ψήφισαν το δικομματισμό και τον ΛΑΟΣ, να εξοντώνει ένα χρεοκοπημένο αντίπαλο, να συντρίβει τους μύθους και τις αφηγήσεις του συστήματος (δημοκρατία, δικομματισμός, ευημερία, ισχυρή Ελλάδα, Σύμφωνο Σταθερότητας, ευρωπαϊσμός, ΟΝΕ κ.λπ.). Σήμερα παρακολουθούμε έναν ΣΥΡΙΖΑ αυτολογοκρινόμενο από τα βαρίδια του αριστερού ευρωπαϊσμού (ακατανόητη έννοια), έναν ΣΥΡΙΖΑ που εγκλωβίζεται στην αναζήτηση οικονομικών προτάσεων και διεξόδων, ενώ το πρόβλημα είναι κυρίως πολιτικό. Σήμερα, δεν έχουμε δύο Αριστερές –της μεταρρύθμισης και της επανάστασης. Σήμερα, το στρατηγικό δίλημμα είναι το εξής: με την επιβίωση και την αναμονή ή με τη ριζική αλλαγή και το μετασχηματισμό, με την Αριστερά πρωταγωνίστρια, με μαζική απεύθυνση και δράση;

Έγινε πριν λίγες μέρες το Παναττικό Συντονιστικό. Τι ανέδειξε αυτή η διαδικασία;

Ήταν μια καλή ιδέα για συντονισμό, απολογισμό και προτάσεις δράσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ Αττικής. Στην πράξη, αποδείχτηκε μια άστοχη και απογοητευτική διαδικασία. Έχουμε και είχαμε «απόσυρση» του ΣΥΝ. Μια «απόσυρση», που δεν είναι μονοήμερη, αλλά πολύμηνη. Ο ΣΥΝ ασχολείται με τις τάσεις του (τώρα προκύπτει και νέα τάση, αναδιαρθρωμένη), με τις μικροεξουσίες και τους εσωκομματικούς συσχετισμούς. Εκεί σπαταλιούνται δυνάμεις, απορροφιέται χρόνος, σε συνθήκες, όμως, που θα χρειαζόταν ένταση των μετωπικών - ενωτικών διαδικασιών και απάντηση στην κραυγή του κόσμου για τη ζήτηση κάποιας αναφοράς. Ο κόσμος, για να κινηθεί, θέλει αναφορά: ηγέτη ή μετωπικό σχήμα ή κόμμα ή σχήματα αντίστασης και αλληλεγγύης, ενωτικές δράσεις κ.ά. Ο κόσμος νιώθει μόνος του. Αυτός είναι ο κύριος λόγος της απάθειάς του, που κάποια στιγμή θα μετασχηματιστεί σε αυθόρμητη, τυφλή εξέγερση, αλλά με την Αριστερά στο περιθώριο.

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στο πρόβλημα. Έλειψε και λείπει ο ενωτικός συνεκτικός λόγος, η ενωτική συνεκτική δράση στον κόσμο. Αυτό, το Παναττικό Συντονιστικό δεν το άλλαξε.

Η ΚΟΕ συμμετέχει στο Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, το οποίο, το τελευταίο διάστημα δραστηριοποιείται πολύ έντονα. Ποιος είναι ο στόχος της συμμετοχής στο Μέτωπο; Τι απαντάτε σε όσους λένε ότι το Μέτωπο λειτουργεί ανταγωνιστικά στον ΣΥΡΙΖΑ;

Υπάρχουν πράγματι στιγμές που ο θύτης γίνεται θύμα ή και το ανάποδο. Ποιος θα διασπάσει ποιον; Ή, καλύτερα, ποιος διασπά ποιον; Δεν είναι παιχνίδι λέξεων, αλλά ουσίας. Δεν αφορά μόνο το παρελθόν αλλά το παρόν. Υπάρχουν, δυστυχώς, και αναπτύσσονται όχι διασπαστικές κινήσεις, αλλά κινήσεις που αποστρατεύουν διαρκώς κόσμο, που απογοητεύουν και αδρανοποιούν εκατοντάδες κόσμου, εγκαταλείπουν –δημοσκοπικά, τουλάχιστον– τον ΣΥΡΙΖΑ χιλιάδες άνθρωποι. Κάποιοι, αντί για το ενωτικό εγχείρημα, εμφανίζονται στους δέκτες της TV (γνωστοί-άγνωστοι) και δηλώνουν ότι δεν αναγνωρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιοι άλλοι, ενδιαφέρονται για την τάση τους και το κόμμα τους και όχι για τον ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ. Ποιος, πραγματικά, ροκανίζει τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την ιδέα της ενότητας; Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής ενδιαφέρεται για την κοινωνία κι όχι για τις ίντριγκες και τις αντιπαραθέσεις εντός ΣΥΡΙΖΑ. Βλέπει την κοινωνία και δεν είναι ανταγωνιστικό στον ΣΥΡΙΖΑ. Το ενδιαφέρει ένας μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα εγκλωβιστεί στις ενδοπαραταξιακές εμφύλιες καταστάσεις. Το Μέτωπο θέλει να γίνει καταλύτης και προς την κοινωνία και προς την Αριστερά. Δεν είναι ούτε πολιτική παράταξη ούτε τάση. Είναι ανοιχτό. Για παράδειγμα, πήραμε μια πρωτοβουλία για μια συζήτηση σε δύο καυτά θέματα –χρέος και Ευρωζώνη– ανάμεσα σε έξι οικονομολόγους, με διακριτή έως και διαφορετική άποψη, για να βοηθηθούμε και να βοηθηθεί ο κόσμος της Αριστεράς γενικότερα. Είχαμε κατ’ επανάληψη θέσει μέσα στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και αυτή την πρωτοβουλία αλλά και την πρωτοβουλία για μια συνέλευση της Αριστεράς και μια σειρά προτάσεων δράσης. Ακόμα περιμένουμε –έχουν περάσει δύο μήνες– απόφαση. Το Μέτωπο δεν είναι ανταγωνιστικό στον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλλον κάποιοι από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ανταγωνιστικοί, γιατί απλά ξεχνάνε ότι το ζήτημα στην άποψη και τη δράση δεν είναι το ποιος λέει ή κάνει, αλλά τι λέει και τι κάνει… Δεν εγκλωβιζόμαστε σε λογική αντιπαράθεσης. Μας ενδιαφέρει το βλέμμα μας να είναι στραμμένο στην κοινωνία. Μας ενδιαφέρει η πολιτική στόχευση, η επαφή με τον κόσμο που είναι απογοητευμένος και θυμωμένος με το ΠΑΣΟΚ και το τρικομματικό μέτωπο Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ.

Είστε αισιόδοξος για τον ΣΥΡΙΖΑ από δω και πέρα; Υπάρχει ακόμα χρόνος; Μπορεί να ανατραπεί η κατάσταση;

Είπα, λίγο πρωτύτερα, ότι υπάρχει ζήτηση. Βοά η πραγματικότητα. Ο κόσμος θέλει αναφορά, θέλει εκπροσώπηση. Αυτή είναι η υλική βάση για να ‘μαι αισιόδοξος. Υπάρχει, όμως, και το αντικείμενο - υποκείμενο: η άποψη, το εργαλείο, και η δουλειά μέσα και μαζί με τον κόσμο. Εδώ, αναγκαστικά, τα ερωτηματικά είναι καυτά. Πόσο έξω από το πλαίσιο σκέψης, οπτικής, εννοιών και λειτουργίας του συστήματος είσαι; Πόσο μακριά ή κοντά με τους μύθους και τις μεγάλες ιδέες της αστικής τάξης της Ελλάδας είσαι, όπως η Ενωμένη Ευρώπη, η ΟΝΕ, το καλό ευρώ, η αντιπαράθεση με την Αμερική, οι πρόθυμοι, οι αναγκαίοι ραντιέρηδες και το χρηματοπιστωτικό σύστημα; Από την άλλη, τι σημαίνει σήμερα δουλειά με τον κόσμο και μέσα στον κόσμο; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα, που χρειάζεται άμεση και αποτελεσματική απάντηση. Πρέπει να δώσουμε αγώνα, όχι μάχη. Πρέπει να καταλάβουμε πως βρισκόμαστε σε μια περίοδο γενικής προετοιμασίας και δράσης του κόσμου μας, των σχέσεών μας με την κοινωνία, με τους εαυτούς μας, ότι θα δοκιμαστούμε από πολλά και θα δοκιμάσουμε πολλά, χωρίς διακοπές και χωρίς άστοχες κινήσεις. Δεν μας ενδιαφέρουν γενικές αλήθειες, εικονικά κινήματα, βολικά συνθήματα και σχήματα, διγλωσσίες και «κοινοβουλευτισμοί». Δουλειά με τον κόσμο και μέσα στον κόσμο, για να αλλάξουμε, πρώτον, τη σχέση ανυποληψίας Αριστεράς και κόσμου και, δεύτερον, το κλίμα μιας αβέβαιης μελαγχολίας, μιας επιθετικής μανιοκατάθλιψης, μιας θυμωμένης απάθειας. Υπάρχουν προτάσεις: Ξεκινώντας από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, προτείνουμε να αλλάξει οπτική, να πιστέψει ότι δεν κρίνονται όλα –ειδικά για την Αριστερά- στο πλαίσιο του Κοινοβουλίου. Να εξορμήσει σε κάθε γειτονιά, πόλη, χωριό, πρωτεύουσα, για να αποκαλύψει, να ακούσει, να ξεσηκώσει τον κόσμο. Να κατέβει στο λαό -αυτό απαιτούν οι καιροί. Να ξεχωρίσει από τους 300. Να δείξει με κάθε τρόπο στον κόσμο ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι». Να αναδείξει τους κλέφτες με όνομα και επώνυμο, να στηριχτεί και να στηρίξει το λαό. Το ανάθεμα που θα πέσει από το λαό στο υπό κατάρρευση πολιτικό σύστημα, θα συμπεριλάβει και τους βουλευτές της Αριστεράς, αν δεν αλλάξουν…

Ζούμε, δηλαδή, μια ιστορική περίοδο;

Είναι μια ευκαιρία, έστω και επικίνδυνη. Αλλά είναι μονόδρομος, γιατί θα αποτελέσει ένα φρένο, τουλάχιστον, στη βαρβαρότητα. Είναι και κάτι παραπάνω: Είναι μια ευκαιρία για σημαντικές ιδεολογικές μάχες, είναι μια εξόφληση σε ένα γραμμάτιο από το παρελθόν, αν θέλουμε να ξελασπώσουμε το μέλλον. Είναι μια μεγάλη μάχη για την ίδια την Αριστερά να μετασχηματίσει τον εαυτό της και να γίνει Αριστερά του 21ου αιώνα, αφήνοντας πίσω την ιστορική Αριστερά, σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις της. Είναι μια ευκαιρία για την επιλογή ενός νέου πολιτικού συστήματος, και αυτό απαιτεί το σημαντικότερο πολιτικό, ταξικό, οικολογικό, πολιτισμικό αγώνα της εποχής μας, σε ελλαδική, ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα.

Οι μονόδρομοι και άλλα καθεστωτικά παραμύθια...

Στη μακρινή Βολιβία ο Έβο Μοράλες τραβάει το δικό του μονόδρομο...
Διαβάστε το άρθρο στο σημερινό Βήμα:

Εθνικοποίηση τριών μεγάλων εταιρειών ηλεκτρισμού στη Βολιβία
Πλήρης έλεγχος της παραγωγής

Στην εθνικοποίηση τριών εταιρειών ηλεκτρικής ενέργειας -μιας γαλλικής, μιας βρετανικής και μιας βολιβιανής- προχώρησε το Σάββατο ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες. Με την κίνηση αύτή το κράτος ελέγχει το 80% της παραγωγής και στοχεύει στον πλήρη έλεγχο του τομέα, δήλωσε ο ίδιος.

Όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος της εθνικής εταιρείας ηλεκτρισμού, οι εταιρείες που εθνικοποιούνται είναι η Corani (η οποία ελεγχόταν από την Inversiones Econergy Bolivia SA, θυγατρική της γαλλικής GDF Suez), η Guaracachi (θυγατρική της βρετανικής Ruelec PLC) και η Valle Hermoso (της βολιβιανής κοινοπραξίας Bolivian Generating Group).

Την εθνικοποίηση ανακοίνωσε και ο αρχηγός της αστυνομίας Όσκαρ Νίνα.

«Πήραμε τον έλεγχο των γραφείων έπειτα από προεδρικό διάταγμα που ζητά την εθνικοποίηση των ELFEC, Corani και Valle Hermoso» δήλωσε ο Νίνα.

1η Μάη-Οι Αγώνες Στο Δρόμο