ΕΥΡΩ...Δεν ΞΕΥΡΩ, του Δημήτρη Πουλικάκου

ΕΥΡΩ...Δεν ΞΕΥΡΩ

από τον Δημήτρη Πουλικάκο

Οσο πιο πολύ ακούω από διάφορα «δολιοφθορικά» ΜΜΕ (τηλεοπτικά αλλά όχι μόνο) πως μόνο η Ευρώπη και η ευρωζώνη θα μας «σώσουνε» από την καταστροφή (και με θέσφατες -είναι βλέπετε και του συρμού ο όρος- συνταγές) και πως ο μόνος πρωθυπουργός που «υποδεικνύεται» για να μας περάσει απ' αυτή την υποχρεωτική ατραπό είναι ο Παπαδήμος (από τους αρχιτέκτονες -μην ξεχνάμε- των «δημιουργικών λογιστικών» της κυβέρνησης Σημίτη, που μας βάλανε από την «πόρτα υπηρεσίας» στο ευρώ και μας φορέσανε -εν είδει ζουρλομανδύα- την ευρωζώνη), τόσο τείνω να πιστεύω (με αυξανόμενη πεποίθηση) πως καλύτερα εν τέλει να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας, με ίδιες δυνάμεις, είτε με τη δραχμή, είτε με όπως ονομαστεί το αυτόχθον (το «αβορίγινο») αυτό νόμισμα! Και βέβαια (κι εδώ θα συμφωνήσω με το ΚΚΕ), εκτός ευρωζώων και εκτός ΝΑΤΟ, που όλο πετιέται κι αυτό εκεί που δεν το σπέρνουν...

ΝΑ ΚΑΕΙ ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ...

Απορώ γιατί λέμε για τη Βο(υ)λή (και για τη χώρα ολάκερη εξάλλου), πως πρόκειται για «μπουρδέλο»!... Συγνώμη, αλλά τα μπουρδέλα διοικούνται με «άψογο» τρόπο και λειτουργούνε «ρολόι»!.. Αντιθέτως, θα 'πρεπε ίσως να 'τανε το ευκταίο, το να λειτουργεί η Βο(υ)λή αυτή με τη «συνέπεια» ενός μπουρδέλου! Δυστυχώς πλέον, στις μέρες μας, ο πιο προσήκων όρος -και για τη χώρα και γι'αυτό το Κε(-οι)νοβούλιό της- θα ήτανε το «κωλοχανείο», στο οποίο σίγουρα τα πάντα είναι χαοτικά και όπου anything goes, που λένε κι οι «φίλοι» μας οι αγγλοσάξονες! Αυτά για το ποιος όρος αντικατοπτρίζει την πραγματική κατάσταση της χώρας, όπως κυρίως την κατάντησε αυτή η Βο(υ)λή (και όχι μόνη της ασφαλώς)...

Το άλλο θέμα τώρα... Κάποιες αναντιστοιχίες (ευγενικά οροθετούμενο): Από τη μια, έχουμε το πώς τοποθετείται ο κόσμος, ο (κυρίαρχος που λένε) λαός... Τα συναισθήματα είναι φυσικά ακραία αυτόν τον καιρό... Βλέπουμε π.χ. συνθήματα που (υπο)δηλώνουν οργή/απελπισία... «ΛΑΕ ΣΤΑ ΟΠΛΑ»... «ΚΡΕΜΑΛΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΥΦΑΛΕΣ»... Στα γήπεδα (που θα μπορούσε κανείς να πει, πως είναι κάτι το αντίστοιχο και με τις «αγορές» των αρχαίων προγόνων(;) μας), η ευρηματικότητα του εσωτερικού κλαυσίγελου που προκαλεί η επικαιρότητα (και ο τρόπος που αυτή «πλασάρεται» από τον τηλεοπτικό «κόσμο»-αλλά και όχι μόνο), εκφράζεται με άγρια τραγικό, «χιουμοριστικό» τρόπο... «ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΦΑΠΑ» (αναφορά στο καθιερωμένο παλιό έθιμο, μετά τη σαββατιάτικη -συνήθως- επίσκεψη στο κουρείο της γειτονιάς)... «ΑΛΗΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, ΘΑ ΚΑΨΟΥΜΕ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΒΟΥΛΗ»... «ΚΛΩΤΣΙΑ ΚΑΙ ΞΕΒΡΑΚΩΜΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΒΟΥΛΕΥΤΗ, ΡΙΞΤΕ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΝΑ ΠΑ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙ»... «ΚΑΙΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΣΕ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΥΣ,ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΦΟΥΝΤΩΣΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ (σ.σ. ΜΑΣ) ΚΑΨΕΙ ΟΛΟΥΣ»... Είναι λίγα, αλλά πολύ χαρακτηριστικά, από τα πάμπολλα συνθήματα και κυρίως «σήματα» που στέλνουν απελπισμένα και αγανακτισμένα, τα πανό των γηπέδων και τα γκραφίτι στους τοίχους όλων των πόλεων, κωμοπόλεων και χωρίων, της επικράτειας!.. Κι από την άλλη, ο «αξιόπουστας», ο «σπουδαρχίδης», οι περί αυτούς υπόλοιποι «σπουδαρχίδηδες» και τα ακκιζόμενα και ναρκισσευόμενα παπαγαλίζοντα φερέφωνα μιας αρειμάνειας και τραγικά γελοίας τυπολατρικής σοβαροφάνειας, που συνεχίζουν απτόητοι, και με αυστηρά και με (την εκάστοτε) κομματική «βούλα» ξύλινη γλώσσα των ουσιαστικά αγράμματων, να οδηγούν αυτόν τον ιδιότυπο πανεθνικό χορό του Ζαλόγγου, όπου στο βάθος του γκρεμού που πέφτουμε και τσακιζόμαστε, υπάρχουν τα ευρώ της «σωτηρίας» μας!..

Και η μαλακία έχει όρια...ή μήπως δεν έχει;... Λυπάμαι πολύ,...
Μήτs.ο.s. Π.

πηγή: Ελευθεροτυπία

Η ύλη του σημερινού Δρόμου (12/11)

Κυβέρνηση Big Bank

Οι ευρωκράτες διόρισαν υπαλλήλους

• Είναι κατοχή, είναι χούντα και είναι. Νοέμβρης, του Δημήτρη Υφαντή
• Συνέντευξη με τον Γιώργο Κασιμάτη: Εμπαιγμός της δημοκρατίας και του Συντάγματος
• Συνέντευξη με τον Μανώλη Γλέζο: Ο λαός δεν έχει ανάγκη από σωτήρες
• Η Ευρωζώνη σκοτώνει και τη δημοκρατία, του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
• Αριστερά και Λαϊκό Μέτωπο, του Βαλάντη Στεργίου
• Συνέντευξη με τον Τάσο Κατίντσαρο: Απαίτηση μια μετωπική αντικαπιταλιστική Αριστερά
• Τι είναι το Μέτωπο του «OXI» που προτείνει το ΕΠΑΜ, του Δημήτρη Καζάκη
• Τύμπανα πολέμου στο Ιράν, της Αριάδνης Αλαβάνου
• Αντάρτικο σε όλη την Ελλάδα για το χαράτσι των ακινήτων, του Μάριου Διονέλλη
• Η Αριστερά και η καθοριστική στιγμή, της Νάντιας Βαλαβάνη

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΥΛΗ

editorial

Πανηγυρισμοί εθελόδουλων για την «εκλογή» αρμοστή

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Είναι κατοχή, είναι χούντα και είναι. Νοέμβρης, του Δημήτρη Υφαντή

Γιώργος Κασιμάτης: Παιχνίδι εμπαιγμού της δημοκρατίας και του Συντάγματος, συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Γνώμη: Σιωπές, κραυγές και ψίθυροι δισεκατομμυρίων. Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η Ευρωζώνη σκοτώνει και τη δημοκρατία, του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Για ένα παλλαϊκό Μέτωπο του «Όχι», του Χρίστου Καραμάνου

Τι είναι το Μέτωπο του OXI που προτείνει το ΕΠΑΜ, του Δημήτρη Καζάκη

Εφιαλτικά στοιχεία για ανεργία και ελαστική εργασία, της Μαίρης Ευθυμιάτου

Catastroika, οι ιδιωτικοποιήσεις από το δικό μας πρίσμα, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μανώλης Γλέζος: Ο λαός δεν έχει ανάγκη από σωτήρες, συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο

Έκκληση, του Περικλή Π. Βασιλόπουλου

Scripta Manent, Ανθολόγος: Λουκάς Αξελός

Μαξ Χορκχάιμερ (1895-1973) - Τεοντόρ Β. Αντόρνο (1903-1969): Πολιτιστική Βιομηχανία

Αριστερά και Λαϊκό Μέτωπο, του Βαλάντη Στεργίου

Αποκρουστικό σκηνικό στην πλάτη του λαού, του Χρήστου Πραμαντιώτη

Κυβέρνηση: του Κουτρούλη ο γάμος, του Στέλιου Ελληνιάδη

ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Η Ελλάδα στη. συγκέντρωση του Die Linke στη Φρανκφούρτη

Τάσος Κατίντσαρος: Απαίτηση μια μετωπική αντικαπιταλιστικής Αριστερά, συνέντευξη στον Νίκο Ταυρή

Εντολή μη νομιμοποίησης της Βουλής και της κυβέρνησης

Εκδήλωση του ΜΑΑ «για ένα αριστερό ριζοσπαστικό μέτωπο»

ΔΙΕΘΝΗ

Τύμπανα πολέμου στο Ιράν, της Αριάδνης Αλαβάνου

Για την κρίση της Ευρωζώνης και τις προοπτικές της Ελλάδας

Η ευρωπαϊκή Banktopia και ο Σούπερ Μάριο

Το κράτος - πειρατής ξαναχτυπά ανενόχλητο

Από τη Βρετανία στη Χιλή, με μια στάση στις ΗΠΑ: Πληθαίνουν οι φοιτητικές κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο, της Αλίκης Βεγίρη

Τέλος εποχής για τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι

ΕΡΓΑΣΙΑ

Απάντηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ σε δημοσίευμα του Δρόμου

Κατάργηση συμβάσεων με. ντρίπλα στη Vodafone Φοίνικα Θεσσαλονίκης

Κωνσταντίνος Κρέτσης (αντιπρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Ερρίκος Ντυνάν): Κόκκινη γραμμή η αποπληρωμή των δεδουλευμένων έως τέλη Νοέμβρη, συνέντευξη στη Μαίρη Ευθυμιάτου

Στο δρόμο του αγώνα οι εργαζόμενοι στην Ελληνική Χαλυβουργία

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αντάρτικο σε όλη την Ελλάδα για το χαράτσι των ακινήτων, του Μάριου Διονέλλη

Ταχύρυθμα υπερεντατικά

Το Αρκάδι δείχνει το δρόμο.

Πανευρωπαϊκό μνημόνιο στον Τύπο, της Μαρίας Λούκα

Jim Boumelha, πρόεδρος Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων και εργαζόμενος στο BBC: «Να οικοδομηθεί μια πλατιά συμμαχία με την κοινωνία», συνέντευξη στη Μαρία Λουκά

Mediaλογώντας: Η κατασκευή συναίνεσης σε 46 τηλεοπτικές ώρες ενημέρωσης, της Ματίνας Παπαχριστούδη

Η άλλη Θεσσαλονίκη

Ζώντας στις δυτικές συνοικίες, της Ντίνας Κασάπη

Αντιπλημμυρική προστασία της λεκάνης της Μυγδονίας, του Γιώργου Θεοδωρόπουλου

Αντί να τους πάμε στα δικαστήρια, μας πηγαίνουν

Ο e-Καλλικράτης και η e-απάτη, του Βαγγέλη Σπάθα

Οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν σε μουσεία

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ρηνιώ Κυριαζή: Να κάνουμε έξοδο Μεσολογγίου, να μη σταθούμε στο εγώ, συνέντευξη στον Δημήτρη Οικονόμου

Κόντρα στον καιρό: Περί χάους, του Σταύρου Γεωργά

Ηλεκτρικές Αναγνώσεις, του Κώστα Στοφόρου

Ο δρόμος ανοίγεται μεταφράζοντας.: Οριζοντιότητα - Φωνές λαϊκής εξουσίας στην Αργεντινή

ΘΕΑΤΡΟ: Ένα τίμιο πείραμα

Παρέμβαση: Παλλαϊκός ο χαρακτήρας του αριστερού μετώπου, του Ανέστη Ταρπάγκου

Ηρόστρατος

Πολιτισμός ή βαρβαρότητα

ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΙΔΕΩΝ του Στέλιου Ελληνιάδη

Από την Αριστερά του πολιτισμού στον πολιτισμό της Αριστεράς

Εναλλάξ του ΚΙΜΠΙ

Ανακαταλάβετε το Πολυτεχνείο!

Όσα θάφτηκαν

Ο Μάκης κι ο Κανένας

Εν τέλει

Η Αριστερά και η καθοριστική στιγμή, της Νάντιας Βαλαβάνη

Σκιτσάρουν ο Γιάννης Αντωνόπουλος, ο Πέτρος Ζερβός και ο Latuff

Μόνο αυτοί μπορούν να μας σώσουν!

Μα καλά, δε μπορούν να συννενοηθούν; Δε βλέπουν καθόλου σκαι και μεγκα;

Προτείνουμε κυβέρνηση εθνικής νεότητας αξιοποιώντας όλους τους σημαντικούς αντρες και γυναίκες στην χώρα. Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για την χώρα ΔΕΝ περισσεύει κανείς:

πρόεδρος της δικτατορίας: Αντζελα Μέρκελ

πρωθυπουργός: Κώστας Σημίτης

αντιπρόεδρος α: Κώστας Καραμανλής

αντιπρόεδρος β: Κώστας Μητσοτακης

υπουργείο δημοψηφισμάτων και φαπας: Γ. Παπανδρέου

υπουργείο επαναδιαπραγματεύσεων: Α. Σαμαρας

υπουργείο κωλοτούμπας & άλλων ζογκλερικών: Γ. Καρατζαφέρης

υπουργείο αντίστασης και παλης: Λ. Κατσέλη, Ε. Καιλή

υπουργείο επικοινωνίας και προπαγανδας: Πρετεντέρης, Πορτοσάλτε

τα υπουργεία υγείας και παιδείας για οικονομικούς λόγους καταργούνται.

υπουργείο κλιματικής και πολιτικής εναλλαγής: Γ. Μανιάτης (να βαλουμε και έναν από τον τόπο μας ντε!)

Η ΚΟΕ για τις πολιτικές εξελίξεις

Όλοι στους δρόμους! 

Δεν υπάρχει «εθνική σωτηρία» με μνημόνια και τρόικα

Βρισκόμαστε εν μέσω καταιγίδας ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων. Ο καταλύτης είναι ο λαϊκός παράγοντας. Αυτός απομόνωσε, απονομιμοποίησε, περιθωριοποίησε την κυβέρνηση Παπανδρέου. Ο λαός δήλωσε βροντερό «ΟΧΙ» στο έκτακτο καθεστώς της τρόικας και των μνημονίων. Οι τεράστιες συγκεντρώσεις της 48ωρης απεργίας, το ιστορικό γεγονός της μετατροπής των παρελάσεων της 28ης Οκτωβρίου σε ημέρα του «ΟΧΙ στη νέα κατοχή» δεν ήταν οι τελευταίες σταγόνες, αλλά τα πιο πρόσφατα ορμητικά κύματα στο ποτήρι της αγανάκτησης.

Μπροστά στα αδιέξοδα της πολιτικής του, ο «πρωθυπουργός» Παπανδρέου επιχείρησε ένα γενικό εκβιασμό με την απόφαση για δημοψήφισμα επικύρωσης της κατάπτυστης συμφωνίας υποτέλειας. Δεν ήταν σίγουρος αν θα φτάσουμε μέχρι το δημοψήφισμα, αλλά θεώρησε ότι έτσι θα εκβιάσει το πολιτικό σύστημα, ορισμένους διεθνείς παράγοντες στηριζόμενος σε άλλους, αλλά και τον ίδιο το λαό. Το σοβαρό ενδεχόμενο να εισπράξει, αν τολμούσε να φτάσει μέχρι το δημοψήφισμα για τη συμφωνία, ένα νέο βροντερό «ΟΧΙ» στην υποτέλεια και τη νέα κατοχή, μιας και ο λαός είναι έτοιμος με κάθε ευκαιρία και με κάθε κόστος να εκδιώξει την κυβέρνηση και την τρόικα, σήμανε συναγερμό στα ευρωπαϊκά και τα ντόπια επιτελεία.

Αυτό που έγινε χτες στις Κάννες είναι μια νέα μαύρη σελίδα στην ιστορία του ραγιαδισμού και της υποτέλειας στη χώρα μας, αντάξια των παραδόσεων της ξενόδουλης αστικής τάξης. Μόνο με το αμερικανοκρατούμενο εμφυλιακό και μετεμφυλιακό κράτος ίσως μπορεί να συγκριθεί. Μέρκελ και Σαρκοζί σε ζωντανή σύνδεση να ανακοινώνουν τι είδους δημοψήφισμα μπορεί να κάνει και τι όχι ο ελληνικός λαός, και να απειλούν με πείνα τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους σαν γνήσιοι μαφιόζοι. Και ο «πρωθυπουργός» Παπανδρέου, ο πιο θλιβερός κομπάρσος που πέρασε ποτέ από τις Κάννες, να περιμένει στη γωνία του και να βγαίνει να επικυρώσει καταϊδρωμένος τις αποφάσεις που ανακοινώνουν οι Ευρωπαίοι εκβιαστές.

Ο εκβιασμός Μέρκελ – Σαρκοζί σημαίνει: «Εμείς αποφασίζουμε για τις τύχες σας. Εσείς θα σκάτε και θα υπακούετε. Είστε σε ειδικό καθεστώς και ο λαός σας δεν θα έχει λόγο – είναι λαός υπό κηδεμονία και σε καταστολή. Ή θα κάνετε «εθνική συναίνεση» με όρο ότι θα μας υπηρετείτε, ή αλλιώς σας αποβάλλουμε από την ευρωζώνη αφού πρώτα σας ξεζουμίσαμε – και φυσικά θα απαιτήσουμε να συνεχίσετε να μας πληρώνετε». Απέναντι σε αυτό τον εκβιασμό, το πολιτικό σύστημα της υποτέλειας, τα κόμματά του και τα μεγάλα μέσα «ενημέρωσης» τι απάντησαν; Στήριξη του τροϊκανού καθεστώτος με κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας». Τι πιο λογικό για ένα σύστημα που δεν μπορεί να ζήσει έξω από την κηδεμονία των εκβιαστών και των τοκογλύφων, που έχει συνδέσει τη μοίρα του με την υπηρέτηση ξένων αφεντάδων.

Ο λαός όμως μπορεί! Ανατρέποντας αυτό το άθλιο καθεστώς. Διώχνοντας, δηλαδή, τρόικα και μνημόνια και βάζοντας τέλος στο σάπιο πολιτικό σύστημα. Ενώνοντας τις τεράστιες δυνάμεις του στην κατεύθυνση μιας άλλης πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής διεξόδου. Μια τέτοια διέξοδος θα σήμαινε άμεσα στάση πληρωμών προς τους δανειστές και προώθηση μιας μεγάλης εκστρατείας παραγωγικής ανασυγκρότησης, ώστε να σταθεί ο λαός στα πόδια του και να σταματήσει να ζει υπό καθεστώς κηδεμονίας και εκβιασμών. Στο δρόμο της πραγματικής Δημοκρατίας, Ανεξαρτησίας και Χειραφέτησης. Αυτός είναι ο δρόμος της πραγματικής σωτηρίας, επιβίωσης και ελευθερίας για το λαό και τη χώρα.

Αποφασίζοντας να μπει σε αυτό το δρόμο, ο λαός δεν θα φοβηθεί να έρθει σε ρήξη με όλους εκείνους τους παράγοντες και μηχανισμούς που θέλουν μια χώρα καθηλωμένη και ταπεινωμένη, ένα μεταμοντέρνο ευρωπαϊκό προτεκτοράτο, βυθισμένο στην εξαθλίωση και την υποδούλωση. Έτσι θα σταλεί από την Ελλάδα σε όλους τους λαούς μήνυμα αξιοπρέπειας και αντίστασης. Η ευρωζώνη, βυθισμένη σε μια μακρόχρονη πορεία εσωτερικών ανταγωνισμών και διάλυσης, δεν μπορεί να σωθεί πάνω στα ερείπια όλων των λαϊκών και δημοκρατικών κατακτήσεων. Το ευρώ, αφού αποτέλεσε ένα σκληρό νόμισμα-όχημα για τη μεταφορά πλούτου στους λίγους και ισχυρούς, όχημα των πιο μαύρων και αντιλαϊκών επιλογών, τώρα χρησιμοποιείται ως αδιαπραγμάτευτο θρησκευτικό δόγμα σε βάρος της κοινωνίας. Όμως δεν υπάρχει άλλο δόγμα πέρα από την επιβίωση και την αξιοπρέπεια του λαού!

Η συναίνεση όλου του αστικού κόσμου στη βάση της αποικιοκρατικής δανειακής σύμβασης, όπως διέταξαν Μέρκελ και Σαρκοζί από τις Κάννες, αποτελεί πρόκληση για το λαό και την εκφρασμένη θέλησή του. Οι μάσκες έπεσαν. Ο μέχρι χτες «αντιμνημονιακός» Σαμαράς δηλώνει σήμερα παρών για μια κυβέρνηση στην υπηρεσία των μνημονίων, της τρόικας και της τελευταίας αποικιοκρατικής δανειακής σύμβασης. Δεν πρόκειται για «εθνική σωτηρία» αλλά για συντεταγμένη πορεία διάλυσης της κοινωνίας και της χώρας. Καμιά κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», «σωτηρίας», «συναίνεσης» ή όπως αλλιώς θέλουν να τη βαφτίσουν δεν θα γίνει αποδεκτή, τη στιγμή που όσοι αυτές τις ώρες ετοιμάζουν αυτές τις λύσεις, θέλουν τη διαιώνιση του έκτακτου καθεστώτος και της τροϊκανής επικυριαρχίας. Δεν υπάρχει ενότητα με το λαό γονατισμένο. Δεν υπάρχει σωτηρία με τη χώρα προσκυνημένη. Δεν υπάρχει καμιά συναίνεση με τα μνημόνια σε ισχύ και την τρόικα στην Ελλάδα. Ο λαός θα ψηφίσει και πάλι στους δρόμους, και θα στείλει πάλι καθαρό μήνυμα, φωνάζοντας «ΟΧΙ» στη νέα κατοχή.

Ο λαός δεν ζήτησε ποτέ ούτε λύση μέσω εκλογών, ούτε δημοψήφισμα με όρους Παπανδρέου ή Ε.Ε. (παρόλο που μέσα από οποιαδήποτε τέτοια διαδικασία, θα έβρισκε τρόπο να εκφραστεί η οργή και το ΟΧΙ), ούτε, πολύ περισσότερο, κυβερνήσεις «εθνικής σωτηρίας» στην υπηρεσία της τρόικας. Γι’ αυτό και η ανάδειξη μιας νέας τροϊκανής κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», στο βαθμό που γίνει, αποτελεί κατάφωρη εκτροπή και αντιδημοκρατική, πραξικοπηματική μεθόδευση. Ο λαός μίλησε πολλές φορές και μίλησε πολύ καθαρά: Πάλεψε στους δρόμους για την ανατροπή της κυβέρνησης, που σήμερα παραπαίει, για το γκρέμισμα όλου του σάπιου πολιτικού συστήματος, για να μπει τέλος στη χούντα της τρόικας και των μνημονίων. Απαίτησε πραγματική Δημοκρατία και Ανεξαρτησία. Αυτή είναι η σαφής λαϊκή εντολή που δόθηκε, και κανείς ας μην την υποτιμάει. Γι’ αυτά θα συνεχίσει να αγωνίζεται ο λαός, και για την ανατροπή κάθε κυβέρνησης της τρόικας και των μνημονίων. Ο ρόλος της Αριστεράς δεν είναι να ζητάει γενικώς εκλογές αλλά να συμβάλλει σε αυτό τον αγώνα, να συμβάλλει στη δημιουργία ενός πολύμορφου λαϊκού μετώπου για τη διέξοδο της χώρας.

Δεν υπάρχει «εθνική σωτηρία» με μνημόνια και τρόικα
Στάση πληρωμών, παραγωγική ανασυγκρότηση, Δημοκρατία
Κοινωνικό - πολιτικό μέτωπο για τη διέξοδο της χώρας
Στους δρόμους για να φύγουν όλοι
ΟΧΙ στη νέα κατοχή - Μεταπολίτευση του λαού

πηγή: ΚΟΕ

Διαχωριζόμαστε από τους διαχωρισμούς

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 1/11/2011

Κατανοούμε τον πανικό του «επίσημου» πολιτικού συστήματος μπροστά στο νέο βροντερό αντικατοχικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού όπως εκδηλώθηκε την 28η Οκτωβρίου, λίγες μόλις μέρες μετά τη μαζικότερη γενική πολιτική απεργία από την πτώση της χούντας, η οποία διατράνωσε την πλήρη απονομιμοποίηση της «κυβέρνησης» Παπανδρέου.

Αντίθετα, δεν κατανοούμε τους «διαχωρισμούς» που, σε αντίθεση από την πρώτη εύστοχη δημόσια τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, εκφράζει ένα δεύτερο «Δελτίο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ», το οποίο εκδόθηκε αυθαίρετα την επόμενη μέρα με ευθύνη του Συνασπισμού και διαχωρίζεται από όσα συνέβησαν στη Θεσσαλονίκη.

Με τη σειρά μας, διαχωριζόμαστε πλήρως από τις δηλώσεις του βουλευτή κ. Παπαδημούλη, που ζήτησε «να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του νόμου» (!) ο πολίτης ο οποίος επιτέθηκε στον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μαγκούφη στα Τρίκαλα – τον οποίο πολίτη απελευθέρωσε με υποδειγματικό τρόπο ο λαός της πόλης μέσα από την κλούβα της Αστυνομίας αμέσως μετά τη σύλληψή του.

Χαιρετίζουμε ολόθερμα τη στάση του Μανόλη Γλέζου και του Μίκη Θεοδωράκη, που τιμούν το αντιστασιακό παρελθόν τους «διαβάζοντας» ορθά τη λαϊκή οργή και την ιστορική σημασία της έκφρασής της στη μετατροπή των παρελάσεων της 28ης Οκτωβρίου σε μεγαλειώδεις αντικατοχικές διαδηλώσεις απ’ άκρη σε άκρη της Ελλάδας.

Ενάντια στις μανούβρες του καταρρέοντος και συνένοχου σημερινού πολιτικού συστήματος, ο ελληνικός λαός θα τσαλαπατήσει τα εκβιαστικά και τρομοκρατικά διλήμματα των νέων Τσολάκογλου, και θα συνεχίσει τον παρατεταμένο αγώνα του για επιβίωση και ελευθερία, μέχρι να διώξει την κατοχή και να ανοίξει το δρόμο για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική διέξοδο της χώρας.
Πηγή: http://www.koel.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4040:2011-11-01-12-52-41&catid=193:2010-01-26-15-02-35&Itemid=115 

Παρελάσεις - λαός - αριστερά

Όσοι συμμετείχαμε στις παρελάσεις ζήσαμε στοιχεία μιας λαϊκής παρέμβασης, ανυπακοής, λαϊκής επικαιροποίησης της επετείου της αντίστασης που δημιούργησε νέους φόβους στο πολιτικό σύστημα και ειδικά στο έντονα μπλεγμένο με τη νέα φάση της τρόικας προσωπικό του. Πέρα από τις πρωτοβουλίες που πάρθηκαν από καθε λογής συλλογικότητες για να δωθεί αυτός ο χαρακτήρας στις φετινές παρελάσεις εντυπωσιακή ήταν η μαζική θετική αποδοχή - συμμετοχή - υποστήριξη των διαμαρτυριών από τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που παρακολουθούσε τις παρελάσεις. Η φετινή επέτειος αντί για μια εθιμοτυπική διαδικασία, που θα έδινε το δικαίωμα στα κυβερνητικά στελέχη να καπηλεύονται την αντίσταση του '40 ενώ οδηγούν την χώρα στην κηδεμονία, μετατράπηκε σε σταθμό της αντίστασης του λαού μας στο μέλλον που του επιφυλάσσουν.

Εντύπωση δημιουργεί η απουσία του ΚΚΕ (ως γραμμή και προσανατολισμός γιατί πολύς κόσμος του ΚΚΕ είμαστε σίγουροι ότι χάρηκε και ενίσχυσε τις λαϊκές διαμαρτυρίες) από αυτές τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Και ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί η ακραία υποβάθμιση των γεγονότων από τον Ριζοσπάστη (29-30/10) από τον οποίο όχι απλα απουσιαζει από το εξώφυλλο η οποιαδήποτε αναφορά αλλά για να βρούμε κάτι για τις παρελάσεις χρειάστηκε να πάμε στη σελίδα 29 όπου πάνω από την ενημέρωση για την αλλαγή της ώρας(!) υπάρχει μια αστικού δημοσιογραφικού τύπου απλή παρουσίαση των γεγονότων!

Ίσως είναι χρήσιμο να διαβαστεί ένα άρθρο του προηγούμενου Δρόμου (δεν αναφέρεται φυσικά στις παρελάσεις αλλά στις συναντήσεις των προέδρων των κοινοβουλευτικών κομμάτων της αριστεράς με τον πρωθυπουργό) με τίτλο: H θεσμολαγνεία έχει και τα όριά της.

Σχετικα με τα γεγονότα των παρελασεων ανα δημοσιεύουμε ανακοίνωση της ΚΟΕ:

Ο λαός είπε βροντερό «ΟΧΙ» στη νέα κατοχή

Ο λαός σήμερα μίλησε. Ο λαός χαμογέλασε. Χιλιάδες σε όλες τις πόλεις της χώρας τίμησαν με τον καλύτερο τρόπο την επέτειο του αντιφασιστικού αγώνα και διαδήλωσαν κατά της νέας κατοχής. Οι «επίσημοι» πολιτικοί εκπρόσωποι της τρόικας σχεδόν παντού φυγαδεύτηκαν κάτω από τη λαϊκή οργή. Η περήφανη νεολαία έδειξε για μια ακόμα φορά απίστευτη ωριμότητα και συνείδηση. Φορώντας μαύρα περιβραχιόνια, γυρνώντας την πλάτη στους «επίσημους», δείχνοντας με κάθε τρόπο ότι δεν συμβιβάζεται με τη θέση του δούλου στο προτεκτοράτο που φτιάχνουν.

Χτες ο «πρωθυπουργός» - βοηθός του Ράιχενμπαχ, προσπάθησε με τηλεοπτικό διάγγελμα να φτιάξει κλίμα «εθνικής επιτυχίας» και να αντιστρέψει την πραγματικότητα. Παρουσίασε την υποδούλωση για σωτηρία και τη χρεοκοπία για θρίαμβο. Σήμερα ο λαός του απάντησε ηχηρά, κάνοντας φύλλο και φτερό την προπαγάνδα του. Πρέπει να το χωνέψουν: Δεν μπορούν πλέον να κυβερνήσουν, είναι απομονωμένοι, θα καταρρεύσουν κάτω από το βάρος της λαϊκής οργής.

Τα μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης, η Νέα Δημοκρατία, το ΛΑ.Ο.Σ., η ΔΗ.ΣΥ. (Μπακογιάννη) αλλά και η ΔΗΜ.ΑΡ. (Κουβέλης) στήριξαν την κυβέρνηση, σε μια νέα επίδειξη συναίνεσης. Αντιμετώπισαν εχθρικά τη λαϊκή διαμαρτυρία, καλώντας ουσιαστικά σε σιωπή τους νέους και το λαό. Μιλούν για μικρές ομάδες και μειοψηφίες, ενώ είναι φανερό ότι παντού ήταν η τεράστια πλειοψηφία των πολιτών που εξέφρασε την οργή της. Βλέπουν «αμαύρωση» της επετείου, ξεχνώντας ότι ο λαός δεν έχυσε το αίμα του πριν 71 χρόνια και σε όλη τη διάρκεια της κατοχής, για να επιστρέψουν σήμερα οι Γερμανοί τοποτηρητές. Ξεχνούν ότι τις παρελάσεις για το πατριωτικό - αντιφασιστικό ΟΧΙ δεν τις αμαυρώνει με την παρουσία του ο λαός, αλλά οι σύγχρονοι δοσίλογοι, οι εκπρόσωποι της τρόικας, οι φορείς της νέας υποτέλειας και κατοχής.

Ο πρόεδρος της δημοκρατίας κ. Παπούλιας θεωρεί αντιδημοκρατική την εκδήλωση της οργής του λαού και θυμίζει ότι 15 χρονών πολεμούσε το ναζισμό και τη γερμανική κατοχή. «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα» λέει ο λαός. Τι κάνει ενάμιση χρόνο τώρα που ξεφτιλίζονται η Δημοκρατία, το Σύνταγμα και η Βουλή που υποτίθεται ότι υπηρετεί; Γιατί δεν ακούει το λαό και καλύπτει τη νέα γερμανική κατοχή; Γιατί δεν γύρισε πίσω ούτε ένα από τα αντισυνταγματικά πατσαβούρια (μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, δανειακές συμβάσεις, νομοσχέδια) που κάθε τόσο του φέρνουν να υπογράψει; Γιατί δεν παραιτήθηκε; Έτσι θα τιμούσε το παρελθόν του, τον 15χρονο αντάρτη που θυμίζει ότι υπήρξε, και θα κέρδιζε τη λαϊκή εκτίμηση. Τώρα δίκαια εισπράττει την ανυποληψία και τη λαϊκή κατακραυγή για το πολιτικό σύστημα. Θυμήθηκε τώρα την πλειοψηφία και ότι κάθε τέσσερα χρόνια γίνονται εκλογές. Δεν βλέπει ότι έκλεψαν την ψήφο του λαού με ψεύτικες υποσχέσεις για να οδηγήσουν σχεδιασμένα τη χώρα στη χρεοκοπία και τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας στην εξαθλίωση.

Η ΚΟΕ χαιρετίζει τις χιλιάδες λαού που βγήκαν σήμερα στους δρόμους, δείχνοντας το δρόμο του πολύμορφου μαζικού αγώνα ενάντια στη νέα κατοχή. Θα γίνουν κι άλλα βήματα, θα αντιμετωπιστούν νέες δυσκολίες, θα βρεθούν και νέες μορφές, αλλά ένα είναι σίγουρο: Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί και θα συνεχιστεί μέχρι να δοθεί διέξοδος στη χώρα έξω από τα καταστροφικά δίχτυα που σήμερα την έχουν μπλέξει. Σε ένα μέτωπο για αυτή τη διέξοδο θα πρέπει να ενωθούν πλήθος κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.

Τα μέλη της ΚΟΕ σε όλη την Ελλάδα συμμετείχαν στις εκδηλώσεις της λαϊκής διαμαρτυρίας, τιμώντας έτσι την επέτειο της αντίστασης στους κατακτητές. Μαζί με επιτροπές αγώνα, λαϊκές συνελεύσεις, συλλόγους, τοπικά κινήματα, μετωπικά σχήματα. Μαζί με χιλιάδες λαού. Θεωρούμε χρέος μας να βρισκόμαστε μέσα στο λαό και δίπλα στο λαό, οπουδήποτε ζει, αντιμετωπίζει προβλήματα, αγωνίζεται. Αυτό είναι το νόημα ύπαρξης της Αριστεράς και ειδικά σε αυτή τη δύσκολη περίοδο.
Να διώξουμε κυβέρνηση – τρόικα
Η Ελλάδα δεν θα γίνει προτεκτοράτο
Καμιά συναίνεση χωρίς δημοκρατία και ανεξαρτησία

Παρέλασε ο λαός!

Περισσότερα βίντεο από τις λαικές διαμαρτυρίες στις παρελάσεις που έγιναν στις πόλεις της Πελοποννήσου δείτε στο μπλογκ της Κοινής Δράσης:

Βροντερό «ΟΧΙ» στη νέα κατοχή

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 27/10/2011

Η Σύνοδος Κορυφής της Ε.Ε. βάζει τη σφραγίδα της στη νεοελληνική χρεοκοπία και τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο. Οι αποφάσεις της Συνόδου σημαίνουν τη μόνιμη εγκατάσταση της τρόικας στην Ελλάδα, και ουσιαστικά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους διεθνείς «προστάτες».

Εβδομήντα ένα χρόνια μετά την 28η Οκτωβρίου του 1940 επιβάλλεται στη χώρα μια νέα κατοχή και καταλύεται κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας. Οι ηγέτες της ευρωζώνης διατάζουν το άμεσο ξεπούλημα της χώρας και κάνουν σαφές σε όλους τους τόνους ότι ο ελληνικός λαός θα πληρώσει ακριβά, με μόνιμη εποπτεία και οικονομική εξαθλίωση.

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έχει χάσει κάθε ίχνος ντροπής. Αφού έπαιξε το ρόλο του φτωχού συγγενή και κομπάρσου στη Σύνοδο, τώρα δεν διστάζει να πανηγυρίσει που η χώρα μπαίνει κάτω από τη μπότα της μόνιμης επιτροπείας. Στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να μιλάμε για «κυβέρνηση» αλλά για μια εθελόδουλη κλίκα που βλέπει τον εαυτό της μόνο σαν τοπικό συνεργάτη των νέων κατακτητών.

Ο λαός δεν μπορεί να ανεχτεί άλλη προσβολή της αξιοπρέπειάς του. Δεν μπορεί να ζήσει σαν δούλος, σαν υπήκοος ενός προτεκτοράτου της Γερμανίας. Υπάρχει διέξοδος για τη χώρα: Εκδίωξη της τρόικας και της κυβέρνησης, στάση πληρωμών στους δανειστές, ανεξαρτησία, δημοκρατία, παραγωγική ανασυγκρότηση, ο λαός στο προσκήνιο. Είναι μια διέξοδος δύσκολη και με ρήξεις. Ταυτόχρονα όμως είναι ο μοναδικός δρόμος που δεν οδηγεί στην κοινωνική εξαθλίωση και την εθνική καταστροφή.

Οι παρελάσεις για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου πρέπει να μετατραπούν σε βροντερές λαϊκές διαδηλώσεις ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο. Με μαύρες σημαίες και πλακάτ «ΟΧΙ» στους δρόμους, τα μπαλκόνια, παντού. Με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς στην πρώτη γραμμή της αντίστασης. Με την ενεργητική άρνηση να αμαυρωθούν οι παρελάσεις από την παρουσία όσων υποστηρίζουν την τρόικα και τη νέα κατοχή.

Χούντα και αντίσταση και στα γήπεδα

Δεκάδες χιλιάδες φίλαθλοι εξέφρασαν το σαββατοκύριακο την οργή τους για την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα. Σε όλα σχεδόν τα γήπεδα ακούστηκαν συνθήματα κατά της κυβέρνησης Παπανδρέου. Στο Ηράκλειο Κρήτης αναρτήθηκε πανό με το σύνθημα «Δεν σε θέλει ο λαός, παρ’ την τρόικα και μπρος». Στη Νέα Σμύρνη «Κάτω η χούντα του Μπατσόκ». Στο ΟΑΚΑ «Πολιτικοί λαμόγια, βουλή των βολεμένων, θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων». Στο μεταξύ, την προηγούμενη εβδομάδα, σε ευρωπαϊκούς αγώνες στη Θεσσαλονίκη και τον Πειραιά φωνάχτηκαν συνθήματα κατά του πρωθυπουργού αλλά και αρκετά ευρηματικά για τη Μέρκελ, το χρέος και τις δόσεις.

Χιλιάδες νέοι και μεγαλύτεροι εκφράζουν παντού την αντίθεσή τους στην πολιτική ξεπουλήματος της χώρας και εξαθλίωσης του λαού. Τα γήπεδα δεν θα μπορούσαν να μείνουν απέξω. Οι φίλαθλοι, αντί να σφάζονται μεταξύ τους, μπορούν να ενώσουν τη φωνή τους απέναντι στους σύγχρονους δυνάστες. Χαρακτηριστική η σκηνή στο Περιστέρι όπου οι αντίπαλοι φίλαθλοι του Ατρόμητου και του ΠΑΣ Γιάννενα φώναζαν μαζί αντικυβερνητικά συνθήματα.

Η διακοπή ποδοσφαιρικών αγώνων – που διατάχτηκε στη βάση σχετικής οδηγίας της UEFA - για να κατέβουν τα πολιτικά πανό και να σταματήσουν τα συνθήματα, οι έρευνες σε αυτοκίνητα, ξυλοδαρμοί και συλλήψεις για να βρεθούν τα πανό, παραπέμπουν κατευθείαν σε ημέρες 1967 και Παπαδόπουλου. Εκείνη η χούντα δεν κατάφερε να εμποδίσει τη μαθητική νεολαία να πνίξει το δικτάτορα Παπαδόπουλο μέσα σε ειρωνικά χειροκροτήματα και σφυρίγματα στο Παναθηναϊκό Στάδιο το 1969. Έτσι και σήμερα, οι γελοίες πρακτικές της κυβέρνησης και των μηχανισμών της δεν θα εμποδίσουν τη λαϊκή οργή να εκφράζεται παντού.

πηγή: www.koel.gr

Για τις κινητοποιήσεις και τα παρελειπόμενα

Η συζήτηση για το διήμερο απεργιακών κινητοποιήσεων έχει, προς μεγαλη χαρά των κυβερνόντων ξεφύγει από τα βασικά συμπεράσματα και πηγαίνει σε μια άνευ ουσίας συζήτηση που επικεντρώνεται στους "επιχειρησιακούς σχεδιασμούς" των υποκειμένων που έδρασαν την Πέμπτη. Οι φωτογραφίες ένθεν και ένθεν χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν για να επιβεβαιώσουν ήδη στημένα σενάρια, τα αυτιά κλείνουν, η λογική και το αυτονόητο χάνεται και η πολιτική συζήτηση διακοπές στο Σεραγεβο πάει. Θα επιδιώξουμε καποιους σχολιασμούς για τη μεγαλειώδη 48ωρη κινητοποίηση του λαού μας και για τα παρελειπόμενα:

1. Μιλάμε για ένα παλλαϊκό ξεσηκωμό που κινητοποιήθηκαν πέραν του συνηθισμένου εκατομμύρια πολίτες και με ποιοτικά στοιχεία (οργή, θυμός, παραδοσιακή βαση κομμάτων ενάντια στα κόμματά της, κ.α.) που τον διαφοροποιούν από άλλες κινητοποιήσεις. Ενώθηκαν όσοι αντικειμενικά ενώνονται από την επίθεση τρόικας-κυβέρνησης, δηλαδή άνεργοι, εργαζόμενοι μικρομεσαία στρώματα ακριβώς γιατί τους ενώνει το εύρος της επίθεσης.

2. Η άνευ προηγουμένου συμμετοχή του κόσμου στην πρώτη μέρα και η πολύ μεγάλη συμμετοχή στη δεύτερη δείχνει σημαντικά στοιχεία συνέχειας και επιμονής.

3. Η κυβέρνηση παρόλο που νιώθει τα σημάδια και την ανάσα των λαϊκών κινητοποιήσεων δεν έπεσε. Αν είχαμε δημοκρατία θα είχε πέσει. Όμως ως μια κυβέρνηση σε διατεταγμένη υπηρεσία δεν θα φύγει παρά μόνο όταν εξαντληθούν και τα ελαχιστα περιθώρια υλοποίησης του εγκληματικού έργου της.

4. Ο νεκρός εργάτης της 21ης Οκτώβρη είναι μάρτυρας αυτής της μεγαλειώδους κινητοποίησης και θύμα της ωμής κατασταλτικής βίας, η οποία οξύνεται ως ο μόνος εναπομείναν τρόπος διαχείρισης της λαϊκής δυσαρέσκειας και οργής. Υπόλογοι και υπεύθυνοι γι'αυτό είναι αποκλειστικά η κυβέρνηση. Η απώλεια πρέπει (ή θα έπρεπε) να οπλίσει με ακόμα μεγαλύτερη θέληση και οργή το λαϊκό κίνημα.

Συμπέρασμα: Πρέπει με κάθε τρόπο η κοινωνία να παραμείνει ενεργή, ενωμένη και κινητοποιούμενη με πολυποίκιλους τρόπους (ανυπακοή στα χαρατσια, καταλήψεις, απεργίες, πλατείες, συντονισμός φοέων και πολιτών, κ.α.) να συνεχιστεί η αντίσταση και να ανοίξει ο δρόμος για ένα παρατεταμένο λαϊκό ξεσηκωμό που θα διώξει κυβέρνηση-τρόϊκα και θα δημιουργήσει μια νέα κατάσταση βαθιά επηρεασμένη από τις διαθέσεις του λαού. Οι δυναμεις του κινήματος και της αριστερας σε αυτό θα έπρεπε να στοχεύουν και σε αυτό να κρίνονται.

Για τα παρελειπόμενα :

4. Και οι δύο μέρες επισκιάστηκαν από σκηνές βίας και τακτικισμούς που εμποδίζουν τον λαό αυτοπροσώπος να βρεθεί απέναντι στον στόχο του και τους συμβολισμούς του. Αποφασίζουν και δρουν αλλοι εξ' ονόματός του. Αυτό συνέβη την Τεταρτη όταν τα επεισόδια που προκλήθηκαν στη Βουλή από μερικές δεκάδες ανθρώπων "δικαιολόγησαν" τον χημικό πόλεμο που ακολούθησε αποκλείωντας χιλιάδες διαδηλωτές πολύ μακρια από τη Βουλή και διαλύοντας άδοξα τη συγκέντρωση.

5. Την Πέμπτη γίναμε μάρτυρες μιας ψευδεπίγραφης περικύκλωσης της Βουλής. Η περικύκλωση που οργάνωσαν οι "ανοργάνωτες" πλατείες τον Ιούνιο ήταν πολύ πιο περικύκλωση από της Πέμπτης που υποτίθεται υποστήριξε ένθερμα το οργανωμένο ΠΑΜΕ όπου δεν υπήρξε κανένας σχεδιασμός πραγματικής περικύκλωσης και αντίστοιχος συντονισμός (Σωμωτεία, οργανώσεις της αριστεράς, ΠΑΜΕ). Αφήστε που ΚΚΕ-ΣΥΝ καλούσαν σε περικύκλωση της Βουλής τη στιγμή που οι βουλευτές τους θα ήταν μέσα (είναι το γνωστό με το σκοινί που σου δίνει το σύστημα για να το κρεμάσεις...), δηλαδή θα ήταν με τους περικυκλωμένους και όχι με τους περικυκλωτές!

6. Η στάση του ΠΑΜΕ να περιφρουρήσει τον χώρο μπροστά από τη Βουλή απωθώντας τους υπόλοιπους διαδηλωτές στην πλατεία ήταν απαράδεκτη. Ο λαός και κυρίως σωματεία που τις προηγούμενες μέρες είχαν δώσει τον τόνο με απεργίες και καταλήψεις υπουργείων βρέθηκαν αποκλεισμένοι απέναντι στις αλυσίδες του ΠΑΜΕ αντί να βρεθούν μπροστά από την Βουλή και όσους την φυλάνε. Έλειψε έτσι μπροστα από τη Βουλή ο τόνος που θα δινόταν από τις αυθόρμητες διαμαρτυρίες, μούτζες, συνθήματα του απλού κόσμου, έλειψε ουσιαστικα η πληβειακή εκδήλωση των διαθέσεων του κόσμου που απέργησε.

7. Η αντίδραση ομάδων που βρέθηκαν στην πλατεία και επιτέθηκαν στο ΠΑΜΕ μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως δολοφονική και φασιστική. Όσο και να ενοχλείται κανείς από την εικόνα των παρατεταγμένων διαδηλωτών του ΠΑΜΕ απέναντι στον βασικό κορμό της πορείας, η τέτοιου τύπου αντίδραση (μαρμαροπόλεμος, μολότωφ) από τύχη δεν πρόσθεσε και άλλους νεκρούς ενώ προσέφερε ένα θαυμάσιο προς αξιοποίηση θέαμα στα ΜΜΕ. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις διαδηλωτές από πρακράτος. Πάντως οι άνθρωποι που επιτέθηκαν με αυτό τον τρόπο στο ΠΑΜΕ ήταν λίγοι και πολύ λιγότεροι από το συνολικό όγκο ακόμα και του αναρχικού μπλοκ. Η υπεράσπιση της επίθεσης από αναρχικές ομαδες αποτελεί κορυφαίο λάθος γι'αυτές και δημιουργεί άσχημα προηγούμενα και στρεβλές συνειδήσεις.

8. Η διαχείριση της καταστασης από το ΚΚΕ ήταν από αμήχανη έως τραγική. Στην αρχή προσπάθησε να χαρακτηρίσει συνευπεύθυνο τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια προσπάθεια που συνεχίζεται με πολλούς τρόπους να χρησιμοποιήσει τα γεγονότα ώστε να εντείνει τις τακτικές διαχωρισμού του από την υπόλοιπη αριστερά τη στιγμή που και τα μέλη του νιώθουν πως είναι αναγκαίος ένας στοιχειώδης συντονισμός. Στη συνέχεια μίλησε για σχέδιο του παρακράτους το οποίο έχει στενές σχέσεις με το κράτος και την αστυνομία. Την ίδια στιγμή που το έλεγε αυτό τα κύρια πυρα του δεν έπεφταν στην κυβέρνηση. Δεν κατήγγειλε, δεν σήκωσε τον κόσμο αναποδα εναντια στην κυβέρνηση ως βασική υπεύθυνη των γεγονότων και της δολοφονίας από τα χημικα του 53 χρονου εργάτη. Αντίθετα οι τόνοι της καταγγελίας πέφτουν γενικα στο παρακράτος... Μάλιστα η Α. Παπαρήγα έφτασε στο σημείο να μιλά στη Βουλή επιλέγοντας "χαμηλούς τόνους" όπως είπε!!! ενώ η ιστορία παίρνει αστυνομικές διαστάσεις όταν ψάχνουμε να βρούμε ποιοί και πόσοι από τους "κουκουλοφόρους" είναι στο ΛΑΟΣ ή ασφαλίτες...! Μέχρι και ο Παπουτσής αντί το ΚΚΕ να έχει ήδη ζητήσει την παραίτησή του για το θάνατο από τα χημικά του εργάτη νιώθει άνετα και δηλώνει πως θα ελέγξει τις καταγγελίες του ΚΚΕ για το παρακράτος...!

Ερωτήματα:

1. Μπορεί όποιος γουστάρει να αποφασίζει πότε θα παίξει κυνηγητό με τους μπάτσους αγνοώντας ότι βρίσκεται σε μια διαδήλωση εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών; Αν νομίζει ότι έτσι θα ξυπνήσει τον κόσμο είχε ποτέ αυτή η δράση αυτό το αποτέλεσμα ή δημιουργεί συσσωρευμένα όρους απαισιοδοξίας, αναποτελεσματικότητας στον κόσμο ενώ ο ίδιος γιορτάζει τις έντονες στιγμές που έζησε; Τελικα εξυπηρετεί το κίνημα και την πρωτοβουλία των μαζών ή το καπελώνει και το διαλύει;

2. Μπορεί σε τέτοιες μέρες παλλαικού ξεσηκωμού μια συνδικαλιστική οργανωση να μονοπωλεί τη διαμαρτυρία και να επιβάλει το ποιός θα φτασει μέχρι ποιό σημείο; Τους έδωσε κανείς τέτοια εξουσιοδότηση; Το δικαίωμα διαμαρτυρίας μπροστά από τη Βουλή το κατέκτησε μόνος του ο κόσμος και κανείς δε μπορεί να του το στερήσει. Εαν κάποιος θέλει να συμμετέχει σε τέτοιες δράσεις διαμαρτυρίας υποχρεούται να δώσει χώρο στην έκφραση και στους υπόλοιπους.

3. Κύριοι του ΠΑΜΕ (και όλων των οργανώσεων και κομμάτων της αριστεράς) και κύριοι των αναρχικών οργανώσεων ο λαός έχει μιλήσει και είναι πιο μπροστά από εσάς. Ο λαός με τις πλατείες απαίτησε δημοκρατία, χώρους και τρόπους έκφρασης και συμμετοχής. Αυτό δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα αλλά και το κίνημα. Σταματήστε να τον αγνοείτε. Σταματήστε να τον υποτιμάτε. Σταματήστε να τον φιμώνεται. Σταματήστε να τον καπελώνετε. Σταματήστε να δράτε εξ' ονόματός του και δράστε μαζί του. Μην επιλέγετε εσείς γι'αυτόν αλλά αφήστε αυτόν να επιλέξει. Στην τελική, ο ξεσήκωμος, η εξέγερση, η επανάσταση δεν θα γίνει από εσάς. Θα γίνει κυρίως από τον λαό! Το ζήτημα είναι θα συμβαλουμε σε αυτόν ή περί άλλων θα τυρβάζουμε; Όλοι όσοι αντιλαμβανόμαστε την κρισιμότητα των στιγμών για την χώρα και για τον λαό και στην ανάγκη ενός παρατεταμένου λαϊκού ξεσηκωμού ας σταθούμε στοιχειωδώς στο ύψος των περιστάσεων. ΕΝΟΤΗΤΑ - ΑΓΩΝΑΣ - ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ