Ο Δρόμος του Σαββάτου

Ο Γιάννης Μανιάτης υπέρ του μεσοπρόθεσμου

Η πλάκα είναι ότι βγήκε και έκανε τις δηλώσεις υπέρ του μεσοπρόθεσμου πριν καν υπάρξουν οι τελευταίες μικρές "βελτιώσεις" που προέκυψαν από τον Παπακωνσταντίνου και πριν φυσικά τον ανασχηματισμό. Γι'αυτό άλλωστε και ανταμοίφθηκε με την παραμονή του στο νέο κυβερνητικό σχήμα. Τα καλά παιδιά τρόϊκα και ΓΑΠ τα ανταμοίβουν.

Η εκλογολογία (-λαγνεία) της αριστεράς

Ρε κόλλημα με τις εκλογές! Τόσο άγχος για την επόμενη βουλή...

Στη μέση του αγώνα το ΚΚΕ ξεκίνησε εκλογική δουλειά. Κι όχι μόνο αυτό αλλά δηλώνει η Αλέκα Παπαρήγα: "Είμαστε βέβαιοι ότι κριτήριο σήμερα του ριζοσπαστισμού και της χειραφέτησης του λαού είναι η εκλογική και πολιτική δύναμη του ΚΚΕ.". Επιτέλους λύθηκε το ζήτημα του πώς θα μετρήσουμε αυτή την πολύμορφη ριζοσπαστικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας.... Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε! Οι εκλογές από κριτήριο για το πόσο κάθε κόμμα καταφέρνει να επηρεάσει και να εμπνεύσει τον λαό μετατρέπονται σε κριτήριο για το κατά πόσο ο λαός είναι ξύπνιος και ψηφίζει το κάθε κόμμα. Διαλεκτικότατη αντιστροφή της πραγματικότητας.

Το σύνολο της κοινοβουλευτικής αριστεράς είναι φανερό ότι το βασικό της μέλλημα είναι το πώς θα αυξήσει τα ποσοστά της εν μέσω της μεγαλύτερης κρίσης του πολιτικού συστήματος. Γι' αυτό ανυπομονούν να γίνουν εκλογές.

Όταν αυτό τίθεντο ενάμιση χρόνο πριν (όταν ο ΓΑΠ ήταν στα ντουζένια του και τα σκιαζε όλα η φοβέρα) αμφισβητώντας το δικαίωμά του κυβερνά, τότε η αριστερά σφύριζε αδιάφορα. Τώρα που εκλογές ζητάνε όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης η αριστερά τις μετατρέπει σε στρατηγικό στόχο του κινήματος...

Υψηλοί στόχοι... για μια αριστερά που ξέχασε τον ρόλο της...

Διαβάστε στο σημερινό Δρόμο

Χημικά - Τραγούδια & Χοροί - Χημικά...

Όλη η αλήθεια γιατί χτυπήθηκε η χθεσινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα!

"Η εξέλιξή της, αλλά και ο χώρος στο Σύνταγμα που έγινε η προβοκάτσια, χώρος όπου βρίσκονταν δυνάμεις του ΠΑΜΕ, αποκαλύπτει πως στόχος τους ήταν να χτυπηθεί το ΠΑΜΕ."...

"Η ωριμότητα των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, η πείρα στην οργάνωση των αγώνων απέτρεψε το χτύπημα της μεγαλειώδους συγκέντρωσης των ταξικών δυνάμεων για άλλη μια φορά. Δείγμα πως οι εργαζόμενοι, ο λαός μπορούν και πρέπει να συσπειρωθούν στο ΠΑΜΕ με ακόμη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη."

Πηγή: Ριζοσπάστης

Και κάτι άσχετο: Tην επομένη των μεγάλων κινητοποιήσεων και της όξυνσης της πολιτικής κρίσης η αριστερά μαζί με σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο "διεκδικούν" (η λέξη από το εξώφυλλο του σημερινού "Ρ") και θεωρούν ότι "μπορεί να δωθεί λύση" (η φράση από το site του ΣΥΝ) μέσα από... εκλογές!!!

Τρέμει το πολιτικό σύστημα από την πρόταση της αριστεράς... Τέτοια κλιμάκωση κανείς δεν την περίμενε...

ΚΟΕ: Ο αγώνας κλιμακώνεται

Ο αγώνας κλιμακώνεται

Η ουσιαστική παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου, η ολιγόωρη αναζήτηση κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης και η τελική απόσυρση της παραίτησης, με φυγή στον ανασχηματισμό και στην ψήφο εμπιστοσύνης, είναι αποτέλεσμα της λαϊκής πάλης και ακλόνητη απόδειξη της δυνατότητάς της να αλλάζει τα πράγματα. Ο λαός ενωμένος και αποφασισμένος έδωσε έναν υποδειγματικό αγώνα, έδειξε πως έχει δύναμη, έχει θέσεις, έχει όραμα, αγαπά την πατρίδα του, δεν θέλει το ξεπούλημα και την λεηλασία, δεν θέλει την φτώχεια που είναι η χειρότερη μορφή βίας.

Ο λαϊκός ξεσηκωμός σε όλη τη χώρα ήταν ο αποφασιστικός και καταλυτικός παράγοντας των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων. Η τεράστια συμμετοχή στην απεργία και τις διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, η μαχητική στάση των διαδηλωτών, οι καταλήψεις των Περιφερειών, ο αποκλεισμός της Βουλής, η επανάκτηση της πλατείας Συντάγματος, παρά την καταστολή και το σχέδιο κτυπήματος της συγκέντρωσης, καθόρισαν την πρωτοφανή δήλωση αδυναμίας, παραίτησης και αδιεξόδου της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Ο Γ.Α. Παπανδρέου απομονωμένος από τον λαό και παρόλη την απλόχερη στήριξη που έχει από το ντόπιο και ξένο οικονομικό και πολιτικό κόσμο δεν μπορεί να κρατηθεί στην εξουσία. Το πρόγραμμά του είναι αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό, υποθηκεύει το μέλλον πολλών γενιών και ξεπουλά τη χώρα.

Ο πρωθυπουργός που τσαλάκωσε το Σύνταγμα με την υπογραφή του μνημονίου, πήγε σήμερα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να ζητήσει ένα ακόμα πραξικόπημα. Θέλησε να εγκριθεί το μεσοπρόθεσμο με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, με υπογραφή του Κ. Παπούλια και παράκαμψη της Βουλής. Ήξερε καλά πως η παρούσα Βουλή κινδυνεύει να μην ψηφίσει το μεσοπρόθεσμο και να μεγαλώσει η λίστα βουλευτών που θα το καταψηφίσουν.

Η αποτυχία αυτής της κίνησης, έσπρωξε τον Παπανδρέου να κάνει δήλωση παραίτησης με τη μορφή της αναζήτησης κυβέρνησης «εθνικής συνεργασίας». Το εκρηκτικό κλίμα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, οι ασφυκτικές πιέσεις του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου της Ευρώπης και η ορμητική εισβολή του λαϊκού παράγοντα στο προσκήνιο είναι οι λόγοι που οδήγησαν σε ένα τέτοιο άλμα.

Οι δυσκολίες, οι αντιφάσεις, τα αδιέξοδα αλλά και οι αντιδράσεις από το εσωτερικό της κυβέρνησης και το πρωθυπουργικό περιβάλλον οδήγησαν στην γελοιοποίηση του Γ. Παπανδρέου και της επιχείρησης εθνική συνεννόηση.

Άλλωστε ο σκοπός της εθνικής συνεννόησης δεν ήταν η σωτηρία της χώρας, αλλά η σωτηρία του πολιτικού συστήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι κόμματα και πολιτικοί που πρωτοστάτησαν στις πολιτικές της χρεοκοπίας και της διαπλοκής, πρωταγωνίστησαν και στο κλίμα συναίνεσης. Και δήλωσαν σε όλους τους τόνους ότι η πολιτική που εξυπηρετεί τους δανειστές και βιάζει τον λαό θα συνεχιστεί, υπό το νέο καθεστώς ομοψυχίας και ενότητας των ένοχων και συνένοχων κομμάτων.

Στον αντίποδα όμως των κομμάτων και των πολιτικών που οδήγησαν τη χώρα στην πτώχευση και το λαό στη δυστυχία, εμφανίζεται μια μεγάλη λαϊκή συσπείρωση που διαδηλώνει σχεδόν καθημερινά τον τελευταίο μήνα. Ο κεντρικός στόχος των σεναρίων της εθνικής συνεννόησης είναι η καθυπόταξη του λαϊκού ξεσηκωμού, το ξεφούσκωμα της παλλαϊκής απαίτησης για μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική αλλαγή, για μια νέα μεταπολίτευση που θα σαρώσει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Αυτά τα σενάρια πρέπει να χρεοκοπήσουν. Ο λαϊκός ξεσηκωμός πρέπει να κλιμακωθεί.

Από σήμερα το μεσημέρι η χώρα έχει μια κυβέρνηση που δημοσίως ομολογεί το αδιέξοδό της, δηλαδή το ουσιαστικό τέλος της. Το τυπικό της τέλος παίρνει μικρή αναβολή. Ο πρωθυπουργός πλέον εκτελεί ψυχρά το συμβόλαιο της χρεοκοπίας του ελληνικού λαού προς όφελος των ξένων δανειστών. Ο ανασχηματισμός και η ψήφος εμπιστοσύνης δεν μπορούν να δώσουν καμιά παράταση ζωής σε αυτή την καταστροφική πολιτική.

Η ρητή κραυγή εκατομμυρίων αγανακτισμένων «Να φύγουν όλοι αυτοί και το Μνημόνιο» δεν μπορεί να αλλοιωθεί ούτε να αποδυναμωθεί. Η ΚΟΕ χαιρετίζει το κίνημα των αγανακτισμένων, αυτό το μεγάλο λαϊκό ξέσπασμα και ξεσηκωμό σε ολόκληρη τη χώρα, χαιρετίζει την ωριμότητα, το ρεαλισμό, την φαντασία, την πρωτοτυπία και το δημοκρατικό πατριωτικό χαρακτήρα του, την ανυποχώρητη και αποφασισμένη στάση του, απέναντι σε κάθε λογής καπέλωμα και θλιβερές προβοκάτσιες, απέναντι στην καταστολή και τις κάθε λογής επιθέσεις. Η μαζικότητα και η ζωντάνια του, ο καθαρός και ενωτικός λόγος του, η συνάντησή του με τα μεγάλα προβλήματα της χώρας και του λαού, έφερε αποτελέσματα, έφερε μια πρώτη νίκη: την ομολογία αποτυχίας της πιο άθλιας κυβέρνησης που γνώρισε ο τόπος, που γύρισε την χώρα 100 χρόνια πίσω σε δικαιώματα και ελευθερίες που παρέδωσε τη χώρα στην τρόικα και στους διεθνείς τοκογλύφους.

Το μήνυμα των πλατειών θα ηχεί για πολύ καιρό.

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την μεγάλη πολιτική και κοινωνική ανατροπή που έχει ανάγκη η χώρα.

πηγή: Ανακοίνωση της ΚΟΕ 15/6:

Άργος: Συγκέντρωση την Τετάρτη 15/6 στις 11.00 στο θεατράκι

πηγή: ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ

 

Λέμε ένα μεγάλο “δεν πάει άλλο”, στην κυβέρνηση, την τρόικα, τους τοκογλύφους δανειστές, το πολιτικό σύστημα της διαπλοκής, της χρεωκοπίας, της ατιμωρησίας. Το τεράστιο χρέος δεν είναι του λαού.

Το νέο Μνημόνιο (Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα) δεν πρέπει να περάσει. Δεν έχουν καμία νομιμοποίηση, η κυβέρνηση και αυτή η Βουλή, να οδηγήσουν τον λαό στην εξαθλίωση και την χώρα στο γενικό ξεπούλημα.

Στις 15/6, ημέρα Γενικής Απεργίας, όλη η κοινωνία πρέπει να είναι στους δρόμους και στις πλατείες, δίνοντας μια κρίσιμη μάχη για αξιοπρέπεια, δικαιώματα, δημοκρατία, ελευθερία.

Καλούμε τους πολίτες του Άργους σε συγκέντρωση την Τετάρτη 15/6 και ώρα 11.00, στο θεατράκι της πλατείας.

Το θεατράκι της πλατείας παραμένει χώρος συγκέντρωσης, συζητήσεων και δράσεων καθημερινά μετά τις 20.00.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΑΡΓΟΥΣ 13/06/2011

Το ΚΚΕ και οι αγανακτισμένοι

Όπως θα καταλάβατε, αυτές τις ημέρες είχαμε σοβαρότερα πράγματα να κάνουμε και ο χρόνος για το διαδίκτυο ήταν ελάχιστος. Μας βοήθησαν όμως η χθεσινή γιορτή του Αγίου Πνεύματος κθώς και η πνευματώδης συνέντευξη της Λιάνας στην χθεσινή Ελευθεροτυπία να γράψουμε κι εμείς τη γνώμη μας. Είπε λοιπόν η αγαπητή, και αγαπημένη αγανακτισμένη των ΜΜΕ, Λιάνα Κανέλη:

Σε πλατεία όπου τίθενται όροι για την απέκδυση του προσερχόμενου από κάθε πολιτική του θέση και ιδέα δεν είναι πλατιά και ανοιχτή πλατεία. Αρχίζει ωραία και μπορεί να εξελιχθεί μοιραία σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Αλήθεια, μετανάστες δέχεται αυτή η πλατεία; Ή μήπως πρέπει να αλλάξουν και χρώμα και να κομίζουν πιστοποιητικό νόμιμης εκμεταλλευσιμότητάς τους ως τάξη ακαθάρτων; «Στην Αριστοτέλους που γερνάς...» έλεγε το τραγούδι της Χαρούλας, «Σάββατο κι απόβραδο και ασετυλίνη». Τώρα ο Μπουτάρης φοβάται τον Στάλιν - Μίκη. Ελεος. Πλατειάζουμε.

Η λαθροχοιρεία είναι προφανής. Κανείς δεν είπε οι συμμετέχοντες να μην φέρουν μαζί τις πολιτικές τους θέσεις, αλλά να μην φέρουν τη διαφημιστική κάρτα του μαγαζιού τους, καθότι είναι γνωστά τα μαγαζιά και το πού μπορεί κανείς να τα βρει.Πάντως, επειδή οι φασιστικές λογικές αποκλεισμών δεν ταιριάζουν στο ΚΚΕ, στην επόμενη συγκέντρωση θα πάμε να μοιράσουμε ένα φυλλάδιο του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα μπλοκ του ΠΑΜΕ, όπου εκεί δεν ισχύει φυσικά το απολίτικο της πλατείας "Έξω τα κόμματα" αλλά το "Έξω τα άλλα κόμματα, πλην ΚΚΕ".

Εν συνεχεία διαβάσαμε μια "ανοιχτή επιστολή προς τους αγανακτισμένους" όπου ο συντάκτης αναφέρει πως τα νέα μέτρα της κυβέρνησης είναι απόδειξη του ότι όχι απλά το κίνημα δεν φοβίζει την κυβέρνηση αλλά ίσα ίσα την ενθαρρύνει να προχωρήσει γρηγορότερα!!!
Εαν δεχτούμε ότι ένα κίνημα των 20 ημερών είναι αναποτελεσματικό, τότε τι να πούμε για την 30 ετή πλήρη αποτυχία της αριστεράς να ανατρέψει τους συσχετισμούς. Ή, για να μην το πάμε τόσο παλιά: Εδώ και 1,5 χρόνο που μας ξεσκίζουν πότε φοβήθηκε η κυβέρνηση το ΠΑΜΕ; Όταν έκανε το μνημόνιο 1, όταν έκανε το μνημόνιο 2, όταν υπέγραφε τη δανειακή σύμβαση; Φοβήθηκε έστω και τώρα την εξαγγελία απεργίας για τις 15 από το ΠΑΜΕ; Γιατί η βλακεία σπάει κόκκαλα...

 
Βέβαια, ευτυχώς η ανακοίνωση του ΚΚΕ στις 7/6 βάζει τα πράγματα στην θέση τους: 

"Η λαϊκή αγανάκτηση που φουντώνει ανησυχεί την πλουτοκρατία, ωστόσο δεν τη φοβίζει...".

και μας δίνει λίγο θάρρος αφού ακόμα και η ανησυχία της πλουτοκρατίας είναι κάτι παραπάνω από την ησυχία που ένιωθε μήνες τώρα.
Θα καταχραστούμε τον χρόνο σας με μερικές ακόμα παρατηρήσεις σε κομμάτια της ίδιας ανακοίνωσης:

"Η κυβέρνηση, τα κόμματα και οι μηχανισμοί του συστήματος έχουν κάθε λόγο να μείνει θολή η αυθόρμητη μαζική αγανάκτηση.".  

Ακόμα και το ΚΚΕ αφορίζει όλα τα κόμματα, αφού δεν προσδιορίζει ποιά εννοεί... Αγανάκτισε κι αυτό!

"Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που πολύ πριν φέρουν το μνημόνιο καλούσε το λαό σε ξεσηκωμό," 

και όταν ο λαός ξεσηκώνεται τότε το ΚΚΕ του λέει πως δεν αρκεί να ξεσηκωθείς αλλά πρέπει να υιοθετήσεις και το πρόγραμμά μου (λαϊκή εξουσία...), αλλιώς άντε πάλι σπίτι σου και ξαναβγές έξω όταν είσαι έτοιμος...

"Άλλωστε το ΚΚΕ είχε προβλέψει ότι αργά ή γρήγορα θα υπάρξουν και αυθόρμητα μαζικά ξεσπάσματα δίπλα στις μάχες που δίνει το οργανωμένο ταξικό λαϊκό κίνημα." 

Τι να το κάνεις; Τζάμπα τα μέντιουμ...

"Η διαμαρτυρία κατά της ανεργίας για να έχει νόημα πρέπει να συνοδεύεται και με την πάλη να γίνουν λαϊκή - κοινωνική περιουσία οι μεγάλες επιχειρήσεις.". 

Ε, βέβαια! Πώς αλλιώς να έχει νόημα! Θα το μεταφέρουμε στους ανέργους συμπολίτες μας μήπως και ξυπνήσουν...

"Τα αντιδραστικά συνθήματα «έξω τα κόμματα, τα συνδικάτα», που προβάλλουν ορισμένα κέντρα". 

Να το θέσουμε αλλιώς το ζήτημα των κομμάτων:
 
α) αν δεν θέλει η αριστερά να την παίρνουν μπάλα οι μούντζες τότε θα μπορούσε καταρχήν να φύγει από τη Βουλή. Τι θέλει, μέρες κοινοβουλευτικών-συνταγματικών εκτροπών και καταιγίδας αντιλαϊκών μέτρων, να μπερδεύεται με τα πίτουρα; Δεν της είπαμε κιόλας να βγούμε από το ευρώ (για να καθησυχάσουμε την Αλέκα και τον Αλέξη γιατί το έχουν άγχος τελευταία...) από τη Βουλή της είπαμε να βγει;
 
β) Τον λαό η ταξική, κομμουνιστική αριστερά τον συναντά ούτως ή άλλως, όπως η ίδια ισχυρίζεται, στους χώρους δουλειάς, σπουδών και στις γειτονιές. Τι θέλει να πάει να τον πρήξει με τις σημαίες της και στις πλατείες; Δηλαδή τα στελέχη του ΚΚΕ και πριν τους αγανακτισμένους περνούσαν από το Σύνταγμα με τη σημαία του ΚΚΕ; Άσε που πολλά μέλη και φίλοι του ΚΚΕ, οι οποίοι "δεν κατανοούν" τη γραμμή της ηγεσίας τους, κυκλοφορούν στις πλατείες ανενόχλητοι φυσικά και χωρίς να απεκδύονται των πολιτικών τους ιδεών.

Ο Δρόμος του Σαββάτου