Μας ξένισαν οι δηλώσεις του Χρυσοχοϊδη για το νέο τρόπο λειτουργίας της αστυνομίας! Μίλησε για "δημοκρατική αστυνομία", που δεν θα ακουμπά τον πολίτη, για στενή συνεργασία με το Συνήγορο του Πολίτη, για την Χρυσή Αυγή που θα έπρεπε να είναι παράνομη... Διαβάζωντας ολόκληρη την ανάρτηση στο tvxs βλέπουμε παραπομπή σε χθεσινή επιχείριση σκούπα στα Εξάρχεια με μαζικές αναίτιες προσαγωγές, πολύωρες κρατήσεις και προκλητικές συμπεριφορές. Προφανώς η "δημοκρατική αστυνομία" έχει κάθε δικαίωμα να κάνει "δημοκρατικές σκούπες" και ο κ. ΧρυσοχοΙδης να μας δουλεύει δημοκρατικά...
Τελικά στη Σουηδία έχουν χιούμορ! Επειδή βρίσκονται βόρεια, όμως, είναι κρύο το χιούμορ τους! Η ακαδημία που δίνει τα νόμπελ έδωσε αυτό της ειρήνης στον Μπάρακ Ομπάμα...Το έκανε με την προσδοκία να μην ξεκινήσει επί προεδρίας Ομπάμα πόλεμος στο Ιράν, το έκανε με την προσδοκία να φύγουν οι Αμερικάνοι στρατιώτες από Αφγανιστάν, Ιράκ το έκανε γιατί ο president θα νουθετήσει το Ισραήλ κάποτε; Κάθε υπόθεση δεκτή, σίγουρα όμως χρειάζεται φαντασία για να φτιαχτεί η δική τους πραγματικότητα.
υγ. Ναι, γνωρίζουμε ότι η βράβευση είναι για τον αγώνα του ενάντια στα πυρηνικά οπλα αλλά μας φαίνεται κομματάκι αστείο...
Σε δηλώσεις της στο drtv η Ε. Παπαδημητρίου τονίζει ότι είναι για έκτη φορά βουλευτής και απειλεί ότι "θα υπάρξει και έβδομη και όγδοη"! Δηλώνει ξεκούραστη και ξανανιωμένη. Ε, βέβαια, με ένα παχυλό μισθό και χωρίς να κάνεις τίποτα πώς γίνεται να κουραστείς... Η παράταξη, λέει "έχει μπροστά τις καλύτερες ώρες της" (ούτε κι εμείς δεν κάνουμε τέτοια πλάκα με τα χάλια της ΝΔ...). Ευδιάθετη, "τολμά" να χαρακτηρίσει "ήττα" το αποτέλεσμα της ΝΔ. Χαρακτηρίζει επτά φορές "ευπρεπή" τον Καραμανλή! Μιλάει για την ανάγκη "νέων μεθοδεύσεων". Μην αποκαλύπτοντας ποιόν/ά θα στηρίξει στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ, αναφέρει ότι όποιος δεν περιμένει να δει γυναίκα πρόεδρο στη ΝΔ, είναι τρελός από κούνια... Επίσης προσέχτε τι λέτε, ειδικά γύρω από περίπτερα, γιατί τίποτα δεν της ξεφεύγει. Δυστυχώς, δεν υπάρχει σωτηρία αγαπητοί μας συμπολίτες! Φταίνε μετά οι πιτσιρικάδες να μας κάψουν τα σπίτια και τα μαγαζιά; Φταίνε;
Εδώ και κάποια χρόνια οι επιχειρήσεις προσπαθούν και η αλήθεια είναι ότι το καταφέρνουν να απλώσουν τα δίχτυα τους στην ευαίσθητη παιδική ηλικία και χρησιμοποιούν για να το πετύχουν το σημερινό σχολείο. Η επιθυμία τους είναι να δημιουργήσουν ακόμα περισσότερες καταναλωτικές συνήθειες σε μαθητές και μαθήτριες... Αφου, λοιπόν, η χρονιά ξεκίνησε με την ευγενική χορηγία τσαντών για όλα τα παιδιά της Α' Δημοτικού από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, αφου τα τηλέφωνα "σπάνε" κάθε μέρα με προσφορές βιβλίων και άλλων υλικών για την εκπαίδευση γιατί η Goody's (Vivartia=Βγενόπουλος) να μείνει απ'έξω; Έτσι εκπόνησε ένα πρόγραμμα για την ισορροπημένη διατροφή, το "Junior Σεφ"... Σύμφωνα με το έντυπο που έστειλε η Διευθύντρια Marketing & Επιχειρησιακής Ανάπτυξης Goody's, τα δημοτικά σχολεία επισκέπτονται το εστιατόριο Goody's όπου ενημερώνονταιγια την ισορροπημένη διατροφή μέσα από ευχάριστες εκπαιδευτικές δραστηριότητες και παιχνίδια, με τη βοήθεια του διευθυντή του εστιατορίου... Η νέα υπουργός Παιδείας τι απόψεις έχει για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας στα σχολεία; Θα επιχειρήσουμε να σας πούμε εμείς, σύντομα...
Αφού οι εκλογές τέλειωσαν η χώρα απέκτησε ολοκαίνουρια κυβέρνηση και όλα θα αλλάξουν........ Οπότε από προχτές το βράδυ μπήκε σε εφαρμογή η νέα τιμολογιακή πολιτική στα διόδια προς Θεσσαλονίκη. Έτσι άνοιξαν οι νέοι παράπλευροι σταθμοί διοδίων σε Μαλακάσα, Καπανδρίτι, Οινόφυτα, Θήβα και Τραγάνα. Επίσης οι οδηγοί καλούνται να πληρώσουν στον σταθμό των Αφιδνών κατά την επιστροφή τους στην Αθήνα. Τώρα η χρέωση γίνεται ανά χιλιόμετρο. Το ταξίδι με επιστροφή προς Λαμία κοστίζει πλέον 12,60euro, ενώ πριν 8,25euro. Πρόκειται για αύξηση που φτάνει το 52,7%! Αυτοί που πραγματικά την πληρώνουν όμως, είναι οι κάτοικοι των περιφερειακών της Αθήνας οικισμών όπως τα Κιούρκα, το Καπανδρίτι, ο Βαρνάβας, ο Ορωπός, ο Κάλαμος. Αυτοί τρώνε κατακέφαλα μιαν αύξηση 74% καθώς μέχρι τώρα πλήρωναν 2,75euro αλλά τώρα πληρώνουν 3,70euro. Αναμένονται σοβαρές κινητοποιήσεις των κατοίκων και την επόμενη Κυριακή θα γίνει συγκέντρωση για να καθοριστούν και συντονιστούν οι αντιδράσεις. Ήδη στην Μαλακάσα ο κοινοτάρχης με συμπαράσταση κόσμου ξήλωσε κάποιες πινακίδες. Οι παράπλευροι δρόμοι της εθνικής έχουν πήξει, ενώ είναι και σε κακή κατάσταση από τη διέλευση των φορτηγών. Η διαβεβαίωση του πρώην υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ ότι οι δρόμοι πρώτα θα φτιαχτούν και μετά θα αλλάξουν οι τιμές στα Διόδια, ήταν φυσικά άλλη μια παραμύθα του Κράτους Οι εργολάβοι - "ιδιοκτήτες" του οδικού δικτύου θα συνεχίσουν να κάνουν ότι τους βολεύει ώστε να αυξάνουν τα κέρδη τους. Και κάτι ακόμα που αφορά εμάς άμεσα. Ο επαρχιακός δρόμος που χρησιμοποιείται από του περισσότερους κατοίκους της Αργολίδας που δεν μπορούν να πληρώνουν το υπέρογκο πόσο των 2.90 € για μερικά χιλιόμετρα είναι σε άθλια κατάσταση. Να υποθέσουμε ότι δεν γίνεται ηθελημένα παίζοντας κάποιοι με τη ζωής μας για να αναγκαζόμαστε να δίνουμε τον οβολό μας στον καλό εργολάβο.
Ένα άρθρο της Ν. Βαλαβάνη, η οποία ξεχωρίζει για το ήθος, τη σεμνότητα και την αγωνιστικότητά της. Κρίμα που δεν βρίσκεται στα Κοινοβουλευτικά έδρανα. Ο κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ είναι σίγουρο ότι την ήθελε εκεί. Η ίδια επέλεξε την Β Αθήνας, δίνοντας μια άνιση μάχη, απέναντι σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που γνωρίζουν τυγχάνουν προνομιακής μεταχείρισης από τα ΜΜΕ. Το άρθρο της βρήκαμε στην ΕΟΣ.
ΜΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΝΑΓΚΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τις φίλες και τους φίλους, τους παλιούς και νεότερους συναγωνιστές και συντρόφους και προπαντός τους περισσότερους από 10.000 γυναίκες και άντρες σε όλες τις γειτονιές της Αθήνας που, αγκαλιάζοντας το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, με τίμησαν προσωπικά μέχρι τη θέση της πρώτης επιλαχούσας στο ψηφοδέλτιο της Β΄ Αθηνών. Πολιτικά παραμένω απόλυτα δεσμευμένη απέναντι τους.
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τις συμπολίτισσες και τους συμπολίτες της ιδιαίτερης πατρίδας μου, του Ηρακλείου, που συνεκτιμώντας και την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση-τομή του νομού τα δύο τελευταία χρόνια από τον Αλέκο Αλαβάνο, έκαναν δυνατή τη συνέχιση αυτής της εκπροσώπησης. Πιστεύω ότι θα παραμείνουν εξίσου απαιτητικοί για μια ριζοσπαστική και αγωνιστική εκπροσώπηση, μακριά από ασκήσεις δημοσίων σχέσεων, απέναντι στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει πόλη και ύπαιθρος, κόντρα σε βαθιά ριζωμένες πελατειακές πρακτικές και πολύ μεγάλα συμφέροντα.
Το εκλογικό αποτέλεσμα αποτέλεσε συντριπτική καταδίκη όχι μόνο ενός κόμματος, κυβερνητικού υπεύθυνου για την παρακμή των τελευταίων πέντε χρόνων και για τη χειρότερη περίοδο διακυβέρνησης από τη μεταπολίτευση, αλλά πριν απ’ όλα μιας πολιτικής. Της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που σε επιταχυνόμενους, μετά τις κυβερνήσεις Σημίτη, ρυθμούς συνέχισε να παραδίδει τον δημόσιο πλούτο στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Και σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης, με επιθετικές πολιτικές ανάκαμψης των κερδών επιδείνωσε τη ζωή της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζόμενων ανθρώπων.
Η καταδίκη αυτής της πολιτικής προκάλεσε την άνετη νίκη του ΠΑΣΟΚ. Ένα βήμα πριν την υποβολή των νέων προγραμμάτων «σταθεροποίησης» και «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» στις Βρυξέλλες, αυτό δε θα πρέπει να το ξεχνά η καινούργια κυβέρνηση.
Στις συνθήκες αυτές το εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, σημαντικά πάνω από τις προγνώσεις, αποτελεί μια πολιτική επιτυχία, την οποία είχε απόλυτη ανάγκη η κοινωνική αριστερά. Οφείλεται πριν απ΄ όλα στην ανιδιοτέλεια, την πίστη και τη μεγάλη γενναιότητα με την οποία ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ, αν και τραυματισμένος, έδωσε μια δύσκολη μάχη. Ισοδυναμεί ουσιαστικά με μια, σπάνια στην πολιτική πάλη, δεύτερη δυνατότητα επανάκαμψης της δικής μας πολιτικής αριστεράς στο ρόλο μιας ουσιαστικής αντιπολίτευσης. Το αποτέλεσμα είναι ταυτόχρονα σημαντικά κάτω από τις δυνατότητες μας, ιδιαίτερα μέσα σε συνθήκες κατάρρευσης των βασικών υποστηριχτών και απολογητών των πολιτικών απέναντι στις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ άσκησε ουσιαστική αντιπολίτευση μέσα στη Βουλή, στα κινήματα και στους αγώνες, την προηγούμενη διετία. Και ακόμα μακρύτερα από το «άνοιγμα» προς την ενωτική, ριζοσπαστική αριστερά που αποτυπώθηκε σ΄ ένα μοναδικό ιστορικά εγχείρημα προσέγγισης του χώρου μας, με δική τους πρωτοβουλία, από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους ένα χρόνο πριν.
Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ με το ζωντανό τους παράδειγμα, δίνοντας τη μάχη έδειξαν τι ΣΥΡΙΖΑ χρειαζόμαστε, τις μεγάλες δυνατότητες μιας ενωτικής, ριζοσπαστικής αριστεράς που κρατάει ανοιχτές τις γραμμές και το μυαλό της στις ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας της εργαζόμενης κοινωνίας – και γι΄ αυτό αποτελεί κοινωνική ανάγκη.
Στις συνθήκες της μεγάλης οικονομικής κρίσης και της επίθεσης ενάντια στη ζωή των ανθρώπων, αυτή η δυνατότητα θα πρέπει να περιφρουρηθεί με όσο γίνεται αποτελεσματικότερο τρόπο μέσα στη Βουλή και προπαντός στους δρόμους, στα κινήματα και στους αγώνες. Από κοινού με τη δρομολόγηση συλλογικότερων, από τις όποιες ατομικές προσπάθειες, διαδικασιών για μια αξιακή επαναθεμελίωση της αριστεράς που χρειαζόμαστε. Σε σύνδεση και με μια «ολική επαναφορά» ενός ουσιαστικού ενδιαφέροντος για οργανικές, αμφίδρομες σχέσεις με τους ανθρώπους της διανόησης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Στο πλαίσιο μιας «επανίδρυσης» των θεσμών του λαϊκού και του εργατικού κινήματος.
Επειδή μια Αριστερά χωρίς πραγματικά εναλλακτικές αξίες είναι μια Αριστερά που έχει χάσει την ψυχή της και δεν έχει λόγο ύπαρξης ούτε για τους ίδιους τους αριστερούς. Κι επειδή μια πολιτική Αριστερά με «αδιαμεσολάβητη» σχέση με τις μάζες, χωρίς την παρεμβολή εργατικών σωματείων και κάθε άλλου είδους θεσμικών και άτυπων συλλογικοτήτων, είναι μια αριστερά-πουκάμισο αδειανό: «αντιπροσωπεύοντας» τους εργαζόμενους τους καθηλώνει σε ρόλο ψηφοφόρων ή προσωρινά εντυπωσιασμένων αλλά αμέτοχων παρατηρητών κάθε είδους εκδηλώσεων ακτιβισμού. Το θέμα όμως που θα την κρίνει και μαζί μ΄ αυτήν θα κρίνει και τη δυνατότητα αλλαγής των πραγμάτων θα είναι η συμβολή της στο μεταχηματισμό τους σε δρώντα πολιτικά υποκείμενα.
Οι σκέψεις μιας νεαρής συμπολίτσισσάς μας γύρω από τις εκλογές. Το κείμενο γράφτηκε πριν ανοίξουν οι κάλπες.
Πανζουρλισμός! Εκλογές: η διαδικασία κατά την οποία οι πολίτες ενός κράτους επιλέγουν με καθολική ψηφοφορία τους κυβερνητικούς τους αντιπροσώπους. Για ακόμα μια φορά τα ίδια λόγια, οι ίδιες συζητήσεις, οι ίδιες υποσχέσεις, η δημοπρασία της ανθρώπινης ελπίδας.
Και τελικά νικητής αναδεικνύεται ξανά ο ίδιος : ο απόλυτος εγωισμός. Είναι τρομακτικό,πώς οι Έλληνες εξακολουθούν να επιλέγουν τις ίδιες κυβερνήσεις απλώς και μόνο επειδή φοβούνται να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους. Φοβούνται να παραδεχθούν, πως η βάση στην οποία έθεσαν όλες τις ελπίδες τους αποδείχθηκε λανθασμένη.πως αυτό που τόσα χρόνια υποστήριξαν με ζήλο και πάθος δεν ήταν αυτο που περίμεναν. Ξεγελάστηκαν και αυτοί, στάθηκαν αδύναμοι, όπως και τόσοι άλλοι. Έτσι σε αυτή τη χώρα ο φόβος διαιωνίζεται και τελικά κυριαρχεί. Φόβος για την αποδοχή του λάθους, για τον πληγωμένο εγωισμό, μα πάνω απ'όλα για την αλλαγή.για την μεταβολή από το συμβιβασμό και τη ρουτίνα σε μια άλλη πραγματικότητα.
Κι όμως ήδη ξέρω πως την επόμενη των εκλογών δεν θα δω τον ουρανό διαφορετικό. Το χειρότερο όμως είναι πως κανείς δεν περιμένει, δεν πιστεύει σε αυτό το διαφορετικό. Μου προκαλεί αλήθεια θαυμασμό, πώς το εκλογικό αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό πριν από την εκλογική διαδικασία. Όπως ακριβώς είναι γνωστό, πως αλλαγή δεν θα υπάρξει, και η φράση «όλοι είναι ίδιοι» θα παραμένει ως μια ανολοκλήρωτη σκέψη στο μυαλό.
Ίσως τα πράγματα να ήταν τελείως διαφορετικά, αν αποφασίζαμε να δούμε την αλήθεια κατάματα, πέρα από ψεύτικους εγωισμούς και ιδιοτροπίες. Είμαι της άποψης ότι μας κυβερνούν αυτοί που μας αξίζουν. Και ίσως έτσι επιτέλους καταλάβουμε πως η ευθύνη για ό,τι μας συμβαίνει, για τη φτώχεια, την επαιτεία, τα δάνεια, την αγραμματοσύνη, είναι απολύτως δική μας. Παραμένουμε άνθρωποι ξεγελασμένοι από τον ίδιο μας τον εαυτό, είτε γιατί στηρίξαμε όσους επέβαλαν αυτή την κατάσταση, είτε γιατί δεν κάναμε αρκετά για να τους αποτρέψουμε.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, το δικαίωμα το δώσαμε εμείς.
Το παράλογο των τελευταίων ημερών είναι πως όλοι καταβάθος γνωρίζουμε, μα κανείς δεν τολμά να το παραδεχθεί. Η πολιτική έπαψε να υπηρετεί τους βαθύτερους σκοπούς της από τότε που τα χρήματα άρχισαν να περνούν από τα χέρια των αντιπροσώπων της. Κι όμως, ίσως τίποτα να μην ήταν το ίδιο αν οι πολιτικοί δεν είχαν προσωπική περιουσία. Αν το κέρδος ήταν αποκλειστικά ηθικό, η προσφορά και το ενδιαφέρον για το κοινό καλό.
Ίσως τότε να μην υπήρχαν καν πολιτικοί. Μα τελικά συνειδητοποιώ πως δεν είναι δυνατό κάποιος να κατηγορεί για οτιδήποτε τους κυβερνώντες, από τη στιγμή που ο ίδιος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τους έχει επιλέξει ως αντιπροσώπους του.
Ωστόσο, δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω την περιέργεια που μου προκάλεσε κατά την προεκλογική περίοδο, ο τρόπος με τον οποίο οι πολιτικοί, με όλα όσα έχουν να τους βαραίνουν, μπορούν και επιδιώκουν να βγαίνουν στα Μ.Μ.Ε μιλώντας με τόσο μεγάλη έπαρση και θράσος. Σιχάθηκα να βλέπω και να ακούς τους ατέλειωτους μονολόγους των ίδιων συνεχώς προσώπων. Και έτσι αναρωτήθηκα σε ποιόν απευθύνονταν. σίγουρα όχι σε εμάς. δεν μπορεί να μας κοροϊδεύουν τόσο φανερά. Και ξαφνικά τρόμαξα συνειδητοποιώντας πως, αν δεν θέλαμε, τίποτα από αυτά δεν θα συνέβαινε. Κι όμως προτιμούμε να γυρίζουμε την πλάτη ακόμα και σε αυτή την πραγματικότητα.
Και ο προεκλογικός αγώνας συνεχίζεται με το περιβάλλον και την αισθητική μας να μολύνονται ολοένα και περισσότερο. Με τις φάτσες των ίδιων συνεχώς ανθρώπων σε τεράστιες ή μικρές αφίσες, σε δρόμους ή σε πλατείες, δημιουργώντας έτσι την εντύπωση πως δεν μπορείς να τους ξεφύγεις. Όπου κι αν κοιτάξεις, θα είναι πάντα εκεί, με το ίδιο γλοιώδες ψευτοχαμόγελο, την αίσθηση της ικανοποίησης και το αν μη τι άλλο διορατικό τους βλέμμα. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι η άμετρη πρόκληση. Συγχωρήστε μου που αντιδρώ , αν και μου προσφέρατε ένα κόσμο που όλοι έχουν συνηθίσει να σκύβουν το κεφάλι. Δεν απαξιώνω την πολιτική, παρά τον τρόπο με τον οποίο αυτή ασκείται κατά τις προεκλογικές περιόδους.
Αυτό που παρατήρησα ιδιαίτερα την τελευταία περίοδο και με γέμισε θυμό, ήταν ο τρόπος με τον οποίο σχεδόν όλα τα κόμματα επέλεξαν να καπηλευτούν προς όφελος τους τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Και έτσι ο θάνατος ενός δεκαπεντάχρονου έγινε μέσο ψηφοθηρίας. Γνωρίζοντας την προσπάθεια που καταβλήθηκε για να μην κομματικοποιηθεί η όλη αντίδραση μικρών και μεγάλων, μόνο λύπη θα μπορούσα να αισθανθώ. Λυπάμαι για τα αριστερά κόμματα που στα σποτάκια τους παρουσιάζονταν ως καθοδηγητές του όλου κινήματος, και για τα (άκρο)δεξιά που πρόβαλλαν τους εαυτούς τους ως σωτήρες, προστάτες από τα αδίστακτα αν μη τι άλλο δεκαπεντάχρονα. Κι όμως κάπου επιτέλους πρέπει να υπάρξουν όρια.
Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια καταστρεφόταν συνεχώς. Άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί, έχασαν τις περιουσίες τους, καταστράφηκε η παραγωγή τους, κατέληξαν να ζούν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Τα χρέη αυξήθηκαν, τα σχολεία έκλειναν το ένα μετά το άλλο και ένας δεκαπεντάχρονος βρέθηκε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού. Κι όμως ο κόσμος που ονειρεύτηκαν οι νέοι της γενιάς μου δεν μοιάζει με όλο αυτό. Είναι ο κόσμος που μας παραδώσατε και δεν ξέρω αν είσαστε υπερήφανοι για αυτόν. Μα αν δεν ήσασταν θα κάνατε κάτι για να τον αλλάξετε.
Στη σύγχρονη δημοκρατία έχουμε πια ένα μόνο δικαίωμα: την (ή «τον», όπως θέλουν τελευταία) ψήφο μας. Είναι το μέσο με το οποίο μπορούμε να κάνουμε πιο ενεργή και αποδοτική την αντίδραση μας, γιατί η Ελλάδα δεν θα αντέξει για πολύ ακόμα. Και αν κάποιοι δεν στήριξαν συγκεκριμένες κυβερνήσεις, πρέπει να αναρωτηθούν τι έκαναν για να τις αποτρέψουν.
Το πρόβλημα είναι πως χάσαμε την αυτοεκτίμηση μας. Πιστέψαμε στους μεσσίες που θα'ρχονταν και έτσι απλά θα έλυναν όλα μας τα προβλήματα.
Ίσως είναι καιρός πια να πιστέψουμε και λίγο στον εαυτό μας και να καταλάβουμε πως «να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο και άλλο εκείνη να σε πεθαίνει».
Ανακοινώθηκε η αναδιάταξη των υπουργείων και η σύνθεση του νέου υπουργικού συμβουλίου. Πολύ φασαρία έγινε για το "Γιώργο, άλλαξέ τα όλα", αλλά τελικά στις αλλαγές που επέλεξε φαίνεται ότι ταιριάζει περισσότερο το "Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι ολα τα ίδια μένουν". Αναφέρουμε κάποιες από τις αλλαγές που έκανε.
Άλλαξε τα ΟΛΑ 1.1: Συγχώνευση του υπουργείου Πολιτισμού με το υπουργείο Τουρισμού σε ένα υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Το Παιδείας δεν του έκανε! Λες και ο πολιτισμός είναι τουριστικό προϊόν... Και όχι μόνο αυτό, μας έβαλε και τη Γκερέκου!
Άλλαξέ τα ΟΛΑ 1.2: Αντιπρόεδρος ο γνωστός "κομμουνιστοφάγος" και πολιτικά αλητεύων Πάγκαλος, δείγμα των "νέων" ηθών.
Άλλαξέ τα ΟΛΑ 1.3: Στο υπουργείο Εξωτερικών ο ίδιος ο Γ.Π.. Το έχει πάρει ρεζερβέ το υπουργείο εδώ και χρόνια. Γι'αυτό και οι καλές σχέσεις με τους Αμερικάνους... Υφυπουργός ο περιβαλλοντολόγος Σπύρος Κουβέλης, πρώην υπεύθυνος του ΠΑΣΟΚ για το περιβάλλον. Βασική αρχή του Γ.Π. "ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση"! Τι να κάνει ο άνθρωπος δεν χώραγε αλλού να τον βάλει... Ευτυχώς τη γλύτωσε ο Γ. Μανιάτης. Φαντάζεστε να τον έβζε στο Εξωτερικών και τον Κουβέλη στο Περιβάλλοντος;
Άλλαξε τα όλα 1.4: Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας ο Ευ. Βενιζέλος, άλλο ένα νέο πρόσωπο γνωστός για την χρηστή διαχείριση στο υπ. Πολιτισμού επί Σημίτη.
Άλλαξέ τα όλα 1.5: Η Άννα Διαμαντοπούλουοπαδός των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, της αναθεώρησης τουυ άρθρου 16, της άρσης του ασύλου, φετινή καλεσμένη στη λέσχη Μπίλντερμπεργκ θα είναι υπεύθυνη για την Παιδεία!!! Άννα μην ξεχάσεις να ανακαλέσεις τις άδειες των κολλεγίων που παράνομα μοίρασε ο Σπηλιωτόπουλος...
Άλλαξέ τα όλα 1.7: Ο Ρέππας, άλλο "νέο", "άφθαρτο" και "ανερχόμενο" στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, γνωστός για τους αντι-ασφαλιστικούς νόμους του που αύξησαν τα όρια ηλικίας, θα αναλάβει το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Ά, ρε βίλες που θα φτιαχτούν στην Αρκαδία...
Άλλαξέ τα όλα 1.8: Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη παίρνει δικαίως ο Μιχ. Χρυσοχοϊδης. Ένας άνθρωπος, γνωστός από παλιά με τις μυστικές υπηρεσίες και την CIA, οραματιστής οργουελικών καταστάσεων, με ιδιαίτερη λατρεία στις κάμερες. Μέχρι πριν τις εκλογές έδινε μάχη με την ακρίβεια και τα καρτέλ. Βοηθός του, ο Σπύρος Βούγιας γνωστός για ένα θεματάκι με την μεταγραφή της κόρης του η οποία είχε οδηγήσει στην παραίτησή του από εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ, ενώ το 2004 βρέθηκε εκτός ψηφοδελτίων ΠΑΣΟΚ λόγω τροπολογίας που είχε συνυπογράψει μαζί με άλλους 8 υπουργούς και άνοιγε τον δρόμο για την οικοπεδοποίηση 17000 στρεμμάτων στην Χαλκιδική!
Άλλαξέ τα όλα 1.9: Ο Χάρης Καστανίδης το υπουργείο Δικαιοσύνης, που δείχνει τη συνέχεια με την αξέχαστη εποχή Σημίτη.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
1. Στην εκλογική αναμέτρηση της 4ης Οκτωβρίου καταγράφτηκε η κατάρρευση της κυβέρνησης Καραμανλή. Ο κόσμος ψήφισε εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής και στράφηκε σε άλλες λύσεις προσδοκώντας ανα-κούφιση. Ήταν πολύ περισσότερο μια ψήφος καταδίκης και πολύ λιγότερο μια θετική ψήφος στο ΠΑΣΟΚ. Μεγάλο τμήμα της κοινωνίας διάλεξε το μικρότερο κακό, το μη χείρον βέλτιστο, ή το καλύτερο από τα δύο χειρότερα κόμματα εξουσίας. Παρά τη θριαμβευτική φαντασμαγορία που στήθηκε γύρω από τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, οι ψηφοφόροι που το επέλεξαν είναι ελάχιστα περισσότεροι από όσους το επέλεξαν το 2000 ή το 2004, σε τότε συνθήκες μεγά-λης φθοράς ή ήττας του ΠΑΣΟΚ. Η συντριβή της ΝΔ είναι αυτή που διευρύνει την νίκη του ΠΑΣΟΚ. Η πρω-τοφανής αποτυχία της ΝΔ να συγκρατήσει το «μεσαίο χώρο» από τη μια, και η δραματική υποχώρηση της αριστεράς από την άλλη, είναι οι δύο καθοριστικοί παράγοντες της νίκης του Γ.Π. και όχι η ικανότητα του ΠΑΣΟΚ να συγκροτήσει ρεύμα προσδοκιών και αλλαγών.
2. Παρά τη μικρή μείωση του συνολικού ποσοστού του δικομματισμού, ο τελευταίος ούτε τέλειωσε, ούτε νικήθηκε, ούτε έστω μπλοκαρίστηκε. Η πολύ μικρή εκλογική του απονομιμοποίηση, βρίσκεται σε αντίθεση με την πλατιά καθημερινή, επαναλαμβανόμενη και διαρκή απονομιμοποίησή του στην κοινωνία, και ειδικά στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα (εργατική τάξη, αγρότες, μικροαστικά στρώματα, εργαζόμενοι). Είχαμε στην πραγματικότητα μια εναλλαγή, με αλλαγή κυβέρνησης, αλλά όχι αλλαγή πολιτικής. Η συντριβή της ΝΔ καλύπτει την αντοχή του δικομματισμού με την παράδοση της εξουσίας στο ΠΑΣΟΚ. Τα δύο όμοια κόμματα του νεοφιλελευθερισμού με τις όμοιες ή συμπληρωματικές πολιτικές, ολοκλήρωσαν μια ομαλή εναλλαγή, ακόμη κι αν ο ένας από τους δύο μπαίνει σε κρίση ηγεσίας. Το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του αισθάνε-ται ασφάλεια.
3. Το ΠΑΣΟΚ και ο Γ.Π. στηρίχτηκαν παντοιοτρόπως από όλες τις δυνάμεις του συστήματος, σε αντίθεση με τον Κ. Καραμανλή που αναλώθηκε και βρέθηκε εντελώς μόνος του. Ο Γ.Π. αναδείχτηκε σήμερα, αφού είχε υποδειχτεί πριν χρόνια από τον υπερατλαντικό παράγοντα. Δεν ήταν καθόλου διπλωματική η άμεση πρό-σκληση του Ομπάμα στον Γ.Π. Το στρατόπεδο των «προθύμων» αυξάνεται όταν στην περιοχή πάνε να «λυθούν» προβλήματα όπως το Κυπριακό, το Μακεδονικό, τα ελληνοτουρκικά, αλλά κυρίως όταν βρισκό-μαστε στην πορεία εξέλιξης της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης ΗΠΑ – Ρωσίας με κεντρικό σημείο τον άξονα Ευρασία – Ιράν. Οι δρόμοι της ενέργειας είναι οι δρόμοι του πολέμου και της αντιπαράθεσης με πολλούς εμπλεκόμενους. Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίχτηκε – αλλά όχι με το ρεύμα, ούτε με την ανοχή ή την αντοχή του λαού – όπως επί Ανδρέα Παπανδρέου το 1981. Επιλέχτηκε από το λαό που έχει λιγοστές ελπίδες και προσδοκίες, αλλά μεγά-λο θυμό προς τη ΝΔ. Θα βρεθεί και το ΠΑΣΟΚ άμεσα μπροστά στα μεγάλα προβλήματα της κρίσης, των γεωπολιτικών συγκρούσεων, της απονομιμοποίησης του δικομματισμού. Εκεί θα κριθεί και η σταθερότητα και ικανότητα του δικομματισμού στο σύνολό του.
4. Η Αριστερά αθροιζόμενη στο σύνολό της έπεσε. Σε καιρούς ευνοϊκούς, σε κοινωνικές και πολιτικές συνθή-κες όπου τα κενά του αστικού συστήματος, της πολιτικής και των συμμαχιών της αστικής τάξης ήταν όχι απλά φανερά, αλλά βοούσαν με την αδυναμία και τα αδιέξοδά τους. Η Αριστερά δεν κατάφερε να αναδει-χτεί σε ανεξάρτητο και δυναμικό παράγοντα. Αλλού, (Γερμανία, Πορτογαλία) κατάφερε περισσότερα. Το ΚΚΕ έχασε την ευκαιρία να μονοπωλήσει τον χώρο της αριστεράς αλλά και την ευκαιρία να αποδείξει ότι τα αντι-ενωτικά, νοικοκυραίικα, παραδοσιακά δογματικά χαρακτηριστικά του, είναι δυνατόν να εγκλωβίζουν διαρκώς μάζες, δίνοντάς του καλά ποσοστά.
5. Το ΛΑΟΣ κατόρθωσε να βρεθεί πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ, να είναι τέταρτο κόμμα και να διεκδικεί μεγάλο με-ρίδιο από την πίτα της ΝΔ. Είναι σίγουρα ανησυχητικό για τις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας, της Θεσσαλονί-κης, του Πειραιά, να αναπτύσσεται κοινωνικά και εκλογικά το ΛΑΟΣ αλλά και καθαρές φασιστικές οργανώ-σεις, πατώντας στο δεδομένο ότι ο κόσμος της εργασίας έχει μείνει τραγικά μόνος του.
6. Οι Οικολόγοι – Πράσινοι επιχείρησαν να ριζώσουν και να έχουν λόγο την επόμενη περίοδο. Η μη είσοδος στη Βουλή δεν αποκλείει να έχουν ρόλο καταλύτη σε αυριανές συγκολλήσεις ή κινήσεις που θα δίνουν δεύ-τερες ευκαιρίες στον δικομματισμό.
7. Η επόμενη μέρα για την κοινωνία και τη χώρα θα είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Οι συνέπειες της κρίσης θα είναι μεγαλύτερες και πιο ραγδαίες. Η κρίση του χρέους, αλλά και οι χρεοκοπίες τομέων της ελληνικής οικονομί-ας, θα οδηγήσουν σε πρωτοφανή διεύρυνση της ανεργίας, της φτώχειας, των λουκέτων, της ανασφάλειας και θα χτυπήσουν βαριά την όποια ευημερία έχει απομείνει σε μεσαία και μικροαστικά στρώματα.
8. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε ποσοστό που, αν σκεφτούμε τις εξελίξεις μετά τις ευρωεκλογές μπορεί να θεωρηθεί νίκη, αν συγκριθεί με τις εκλογές του 2007 μπορεί να θεωρηθεί μικρή πτώση – υποχώρηση, αν συγκριθεί με τις ευρωεκλογές μπορεί να θεωρηθεί σταθεροποίηση. Για εμάς είναι ένα καλό αποτέλεσμα που δείχνει: i) Την ανάγκη για ενωτική – ριζοσπαστική αριστερά. ii) Την εμμονή και επιμονή του κόσμου της αριστεράς που βοήθησε και ψήφισε (αν και πολλοί με θυ-μό, τσαντίλα, δυσπιστία) τον ΣΥΡΙΖΑ. iii) Τη δουλειά που έχει γίνει από το 2007 και γέμισε με ελπίδα και προσδοκία τον κόσμο, που έχει δη-μιουργήσει βάθος και ποιότητα και δεν τερματίζει εύκολα με ορισμένες ασχήμιες. iv) Την κινηματική και κοινοβουλευτική αντιπολίτευση που λειτούργησε και για να ψαλιδιστεί – καταρ-ρεύσει η ΝΔ, αλλά και για να πρωταγωνιστήσει επί δύο χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε τα παρακάτω: i) Η στρατηγική και η τακτική μας ήταν αμυντική, στόχευσε στην επιβίωση και όχι σε μια ανεξάρτητη γραμμή που να χτυπάει το παιχνίδι. Το «αλλάζουμε το τοπίο» του 2007, έγινε «3% και μία ψήφο» το 2009. Πρόκειται για πολιτική υποχώρηση και υποστολή φιλοδοξιών - στόχων. ii) Ο πλουραλισμός και η συλλογικότητα (στην όποια φτωχή κλίμακα είχε κατακτηθεί μετά τις πανελ-λαδικές συσκέψεις) πήγε περίπατο. Είχαμε μια άκρως αρχηγική καμπάνια και το γνωστό «ΣΥΝ πάρτα όλα». Αυτό εκφράστηκε καταθλιπτικά και στα ΜΜΕ και στην κοινοβουλευτική ομάδα που εκλέχτηκε. iii) Οι εκλογές στη Γερμανία και στην Πορτογαλία έδειξαν άλλα ποσοστά για την Αριστερά. Δυστυχώς στην Ελλάδα -που ήταν και παραμένει ευαίσθητος κρίκος- οι εκλογές ανέδειξαν ανεπάρκειες και αδυνα-μίες. Από την άποψη αυτή, χάθηκε μια ευκαιρία: Να δείξουμε ότι στην εποχή της κρίσης, στο χώρο της Ευρώπης χτίζεται -αναπτυσσόμενη διαρκώς- μια ενωτική, επικίνδυνη αριστερά. iv) Η αριστερά στέκεται εκτεθειμένη και ανοχύρωτη στην αποπολιτικοποίηση, στην παντοκρατορία των μέσων, στην υποκατάσταση της πολιτικής από την επικοινωνία. Αντίβαρο θα ήταν οι πολιτικές αιχμές και στόχοι (πχ η αφαίρεση της αυτοδυναμίας του δικομματισμού), η πιο πολιτική συμπεριφορά της.
9. Σίγουρα ο κόσμος που ψήφισε και απαιτεί τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η κοινή μας βάση, η ελπίδα, η δύναμη, μα πάνω από όλα η δυνατότητα να αλλάξουν τα πράγματα στην αριστερά, στη χώρα και στην κοινωνία. Αυτός ο κό-σμος χρειάζεται να ακούσει πολλά συγχαρητήρια, αλλά κυρίως πρέπει να αντιμετωπιστεί ισότιμα, πολιτικά, και όχι απλά συναισθηματικά, επικοινωνιακά ή οργανωτικίστικα. Οι διαδικασίες της Πανελλαδικής Σύσκεψης πρέπει να επιλύσουν το πολιτικό και οργανωτικό ζήτημα του ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει: (α) Να εκπονήσουμε και να αποφασίσουμε τον πολιτικό μας ρόλο και του στόχους στο νέο πολιτικό και κυβερνητικό πλαίσιο, να προσδιορίσουμε τη σχέση μας με την δοκιμαζόμενη κοινωνία και τον λαό της κρίσης, να προσανατολιστούμε στο γεωπολιτικό σκηνικό. (β) Να αποφασίσουμε για τους όρους και τους κανόνες λειτουργίας της κοινοβουλευτικής ομάδας και των συλλογικών οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ. Να προ-χωρήσουμε σε συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, στον ΣΥΡΙΖΑ με μέλη και με τρόπους απόφασης και δράσης. Να αποφασίσουμε για τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε ενεργό – ενιαίο πολιτικό οργανισμό, με συνισταμέ-νες δυνάμεις, με ρεύματα, με κομματικές συγκροτήσεις, που όμως θα δημιουργούν ένα πρόσωπο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορούμε άμεσα να αντλήσουμε γνώση και εμπειρία από το παράδειγμα του Μπλόκ της Αριστεράς στην Πορτογαλία.
10. Η ΚΟΕ αισθάνεται την ανάγκη να χαιρετίσει όλους ανεξαιρέτως τους συντρόφους, του συναγωνιστές, τους Συριζίτες και Συριζίτισσες που πάλεψαν και πέτυχαν –σε αντίξοες συνθήκες- αυτό το καλό εκλογικό αποτέ-λεσμα. Είναι στιγμή που πρέπει να σκεφτούμε πολύπλευρα, πολιτικά, όχι συναισθηματικά, πολύ αυτοκριτι-κά. Είναι στιγμή που πρέπει να υπηρετήσουμε ένα πολιτικό και οργανωτικό βήμα του ΣΥΡΙΖΑ για να έχουμε μια αριστερά ισχυρή στα κινήματα και στο λαό. Οι δυνάμεις της ΚΟΕ ήταν παρούσες στην εκλογική μάχη. Τα μέλη και τα στελέχη της, παρόλο που έχουν πληγωθεί από τις ευρωεκλογές και όχι μόνο, δούλεψαν για το καλό του εγχειρήματος, άλλα με θυμό, άλλα με δυσκολίες, άλλα με όρεξη, για την αριστερά που θα είναι πάντα χρήσιμη για το λαό και τη νεολαία, για την αριστερά που θα ενώνει, θα αντιστέκεται και θα μεγαλώνει. Είμαστε εδώ με όλους τους Συριζίτες και τις Συριζίτισσες, για να δώσουμε μια νέα ώθηση στο εγχείρημα, για να μην χάσουμε άλλες ευκαιρίες, για να αλλάξουν τα πράγματα στην αριστερά και στην κοινωνία.
Το αποτέλεσμα των εκλογών φανερώνει την ανάγκη της πλειοψηφίας των πολιτών να αλλάξουν τα πράγματα. Την ανάγκη να σταματήσουν οι εφαρμοζόμενες πολιτικές που φροντίζουν για τα κέρδη των λίγων και αδιαφορούν για τη φτώχεια των πολλών. Γι' αυτό τιμωρήθηκε έτσι η ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ βγήκε κυβέρνηση χωρίς να καταφέρει να δημιουργήσει ένα ισχυρό λαϊκό ρεύμα αλλαγής. Περισσότερο κυριάρχησε η ανάγκη "να φύγει η ΝΔ" και λιγότερο η πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ έχει τη διάθεση να αλλάξει κάτι ουσιαστικά. Γι' αυτό και λίγες μέρες πριν την κάλπη το κλίμα στους εκτός κομματικών μηχανισμών πολίτες δεν θύμιζε ότι πάμε σε εκλογές. Η προεκλογική εκστρατεία και των δυο μεγάλων κομμάτων είχε σαν στόχο να μετριάσει τα αιτήματα-προσδοκίες του κόσμου και να κρατήσει ευχαριστημένα τα μεγάλα συμφέροντα. Η ΝΔ με πιο εμφανή τρόπο τοποθετήθηκε με το μέρος των πλουσίων. Το ΠΑΣΟΚ με μετρημένες παροχές και χωρίς να αμφισβητεί τον άνισο τρόπο διανομής του πλούτου, υπόσχεται κυρίως νοικοκύρεμα, περιορισμό σπαταλών και έναν πρόεδρο που δεν θα ανεχτεί φαινόμενα διαφθοράς (με το ίδιο στυλ και πιο επιθετικά είχε βγει ο Καραμανλής το 2004-νταβατζήδες...). Και οι δυο προσπάθησαν να ακρωτηριάσουν την ανάγκη της κοινωνίας για ριζικές αλλαγές μέ δευτερεύοντα διακυβεύματα. Τα οικονομικά, εθνικά και υπερεθνικά, συμφέροντα και τα ΜΜΕ, ήταν προφανές ότι στόχευαν σε αυτή την ομαλή εναλλαγή του Καραμανλή από τον Παπανδρέου. Δεύτερος στόχος τους ήταν να μην υπάρχει κάποια άλλη, μη ελεγχόμενη δύναμη από τα αριστερά που να εκμεταλλευτεί την βοούσα εδώ και μήνες φθορά του δικομματισμού. Και αυτό, σε μεγάλο βαθμό, το κατάφεραν. Ο σημαντικός ρόλος των ΜΜΕ στη διαμόρφωση της "κοινής γνώμης" επαληθεύτηκε. Η προστασία που παρείχαν στον Καραμανλή την πρώτη τριετία είχε εδώ και καιρό τελειώσει. Το επόμενο βήμα ήταν να διαμορφώσουν το προφίλ του Γ.Π. ως ενός ηγέτη στιβαρού, ικανού, αποφασισμένου. Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από αυτό που επιχείρησε μερίδα των ΜΜΕ (με άγαρμπο τρόπο) στην αντιπαράθεση Παπανδρέου-Βενιζέλου. Η τηλεοπτική δημοκρατία κερδίζει πόντους. Ο εσωστρεφής, ατομιστής, "ρεαλιστής", μη κοινωνικός άνθρωπος, που διαμορφώνει άποψη από τα debate ή τα "δελτία των 8" και τους απίθανους "δημοσιογράφους", μπορεί να είναι πολύ εύκολα χειραγωγήσιμος. Και αυτός είναι ο στόχος τους. Το βέβαιο είναι ότι εκτός από τον κόσμο του δικομματισμου και των ΜΜΕ, υπάρχουν οι ανάγκες της κοινωνίας οι οποίες κάθε τόσο θα τινάζουν το καπάκι του καζανιού και θα αναζητούν πολιτική οργάνωση, στήριξη και εκπροσώπηση.
Μας ξένισαν οι δηλώσεις του Χρυσοχοϊδη για το νέο τρόπο λειτουργίας της αστυνομίας! Μίλησε για "δημοκρατική αστυνομία", που δεν θα ακουμπά τον πολίτη, για στενή συνεργασία με το Συνήγορο του Πολίτη, για την Χρυσή Αυγή που θα έπρεπε να είναι παράνομη...
