Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Η μεταπολίτευση του λαού μοναδική διέξοδος για τη χώρα

Το νέο τεύχος της εφημερίδας Δρόμος
Η μεταπολίτευση του λαού μοναδική διέξοδος για τη χώρα

37 χρόνια από την πτώση της χούντας και την 24η Ιούλη 1974.
Του Ρούντι Ρινάλντι

Στις 23 Ιούλη του 1974 η φασιστική δικτατορία έπεσε. Ένα ειδικό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, κατά το οποίο είχαν καταργηθεί κόμματα, Βουλή, συνδικαλιστική δράση, πολιτικά και δημοκρατικά δικαιώματα, είχε φτάσει στο τέλος του κάτω από τη λαϊκή πάλη, την κρίση από τα γεγονότα στην Κύπρο και τις εσωτερικές αντιθέσεις του καθεστώτος. Στη θέση του δεν ήρθε ο σοσιαλισμός, αλλά ένα νέο πολιτικό καθεστώς, αστικό, το οποίο λειτούργησε πιο προωθημένα απ’ ό,τι πριν από το 1967 (πριν εγκαθιδρυθεί η δικτατορία), με κυριότερο δείγμα τη νομιμοποίηση των κομμουνιστικών κομμάτων και την κατάργηση μέσω δημοψηφίσματος της βασιλείας. Πριν από τη δικτατορία, το Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν εκτός νόμου και κανένας δεν μπορούσε να υπάρξει ή να δηλώσει κομμουνιστής, κυριαρχούσε το μετεμφυλιακό κράτος, το παλάτι ήταν βασικό άντρο της ιμπεριαλιστικής παρέμβασης κ.λπ.
Το πέρασμα από τη χούντα σε μια αστική δημοκρατία, η μεταπολίτευση, έγινε κάτω από την πάλη του λαού (εξέγερση του Πολυτεχνείου, μεγάλη αντιφασιστική και αντιιμπεριαλιστική συνειδητοποίηση κ.λπ.), αλλά την ηγεμονία είχε η αστική τάξη με επικεφαλής τον Κ. Καραμανλή, που στηρίζονταν σε ένα συμβιβασμό ανάμεσα σε Ευρωπαίους και Αμερικανούς ιμπεριαλιστές. Η λαθεμένη και ενδοτική γραμμή της Αριστεράς άφησε όλα τα περιθώρια για να αναφύονται αστικές εφεδρείες, που θα έπαιζαν την κατάλληλη στιγμή το ρόλο τους, όπως έγινε με τον Κ. Καραμανλή και τον Α. Παπανδρέου. Με τη μεταπολίτευση εκφράστηκε ένα γνήσιο αντιιμπεριαλιστικό-αντιφασιστικό κύμα ριζοσπαστικοποίησης, που τροφοδότησε πολλούς αγώνες και οδήγησε στη συγκρότηση αριστερών κομμάτων, οργανώσεων, παρατάξεων. Στα πρώτα δύο χρόνια της μεταπολίτευσης, ’74-’76, έγιναν σημαντικοί αγώνες σε όλους τους κοινωνικούς χώρους και υπήρξαν διαδικασίες «αποχουντοποίησης» όλου του μηχανισμού, κατάργηση του σπουδαστικού τμήματος της ασφάλειας κ.λπ. Η χούντα πέρασε από δίκη, καταδικάστηκαν οι πρωταίτιοι σε θάνατο, που μετά έγινε ισόβια. Μέχρι που αποχώρησε η χώρα από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ (επανήλθε σε αυτό το 1980).
Με τον όρο «μεταπολίτευση» εννοούμε, επομένως, την αλλαγή ενός πολιτικού καθεστώτος με ένα άλλο, με ριζικό τρόπο και σε ειδικές συνθήκες κινητοποίησης-κρίσης-αποσταθεροποίησης. Εννοούμε την ανατροπή ενός πολιτικού καθεστώτος και, βεβαίως, την αντικατάστασή του από ένα άλλο, που διαφέρει σε πολλά χαρακτηριστικά από το προηγούμενο. Για να γίνουμε πιο σαφείς: Καπιταλισμό είχαμε στην Ελλάδα το 1960-67, καπιταλισμό είχαμε και το 1967-74, καπιταλισμό είχαμε και μετά το 1974. Δεν είναι όμοια, όμως, τα πολιτικά καθεστώτα σε κάθε φάση, έχουν διαφορές και δεν είναι ίδια τα κοινωνικά συμβόλαια πάνω στα οποία στηρίζονται τα μπλοκ εξουσίας κάθε φορά. Αυτά μπορεί να μην ενδιαφέρουν πούρους μαρξιστές και επαναστάτες της φράσης, αλλά, σύμφωνα με τον Μαρξ, «το συγκεκριμένο είναι συγκεκριμένο, γιατί είναι σύνθεση πολλών προσδιορισμών». Κι άρα απαιτείται πάντα η «συγκεκριμένη ανάλυση».

Αναγκαία προϋπόθεση σήμερα
Όταν, λοιπόν, σήμερα μιλάμε για μια «μεταπολίτευση του λαού», εννοούμε την ανατροπή της ειδικής καθεστωτικής φάσης που άνοιξαν το Μνημόνιο και η τρόικα, την απαλλαγή από το σάπιο πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Εννοούμε το πέρασμα σε μια άλλη καθεστωτική φάση, που θα έχει άλλα χαρακτηριστικά, κάτω από τη σφραγίδα της λαϊκής πάλης, του λαϊκού ξεσηκωμού, του πολιτικού και κοινωνικού μετώπου. Και αυτή είναι η μοναδική αναγκαία και ουσιαστική διέξοδος από τα αδιέξοδα στα οποία οδηγεί η αστική και ιμπεριαλιστική πολιτική τη χώρα, την οικονομία, την κοινωνία.
Η μεταπολίτευση του λαού περιγράφει το στόχο, το πέρασμα και τον αγώνα. Για να επιτευχθεί αυτό το πέρασμα από τη σημερινή ειδική καθεστωτική φάση, που επιβάλλουν τρόικα και μεγαλοαστική τάξη, σε μια άλλη, όπου θα κυριαρχήσουν άλλα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά πρότυπα και στάνταρ, άλλες αξιολογήσεις και ιεραρχήσεις, έτσι ώστε να υπάρξει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που να στηρίζει ένα μπλοκ εξουσίας, μια λαϊκή συμμαχία τάξεων και στρωμάτων, που σήμερα βρίσκονται δύο βήματα πριν από τον Καιάδα ή σε ελεύθερη πτώση προς τον πάτο του.
Όχι μόνο μπορούμε αλλά πρέπει να αγωνιστούμε γι’ αυτή τη διέξοδο-αλλαγή-ανατροπή προς όφελος του λαού, των εργαζόμενων του χεριού και του μυαλού, για έναν άλλο δρόμο, για μια άλλη πορεία, για μια άλλη προοπτική. Το πόσο ριζική, το πόσο βαθιά, το πόσο ριζοσπαστική θα είναι, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, κυρίως όμως από το λαϊκό κίνημα και τις δυνάμεις του.
Η μεταπολίτευση του λαού δεν προϋποθέτει μια ριζική ανατροπή των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων στη χώρα.
Είναι στην τροχιά της ρήξης και της σύγκρουσης με τις πιο ορατές, πιο επικίνδυνες, πιο αποκρουστικές, πιο έντονες, πιο ολοκληρωτικές, πιο εξουθενωτικές πλευρές της αστικής και ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας.
Είναι στην τροχιά της ρήξης με τον ιμπεριαλισμό, τις σύγχρονες μορφές υποδούλωσης λαών και χωρών και, φυσικά, ενάντια στους βασικούς σύμμαχους και συνεργάτες του μέσα στη χώρα, τη μεγαλοαστική τάξη.
Είναι στην τροχιά ρήξης με τις πολιτικές της Ε.Ε., το ευρώ σαν μηχανισμό οικονομικής υποδούλωσης και το χρέος σαν μηχανή απομύζησης των διεθνών τοκογλύφων.
Είναι στην τροχιά της ρήξης με όλα τα παρασιτικά, μεταπρατικά χαρακτηριστικά που ο καπιταλισμός έχει επιβάλει, με πρώτο και κυριότερο την παραγωγική αποδιάρθρωση της χώρας.
Η μεταπολίτευση του λαού θα εκφράσει ένα νέο κοινωνικό μπλοκ δυνάμεων, που έχουν υλικό συμφέρον να συγκρουστούν και να έρθουν σε ρήξη με τα παραπάνω χαρακτηριστικά και να θεμελιώσουν μια άλλη πορεία για την οικονομία, την πολιτική, την κοινωνία, τον πολιτισμό.
πηγή: Δρόμος

Επίσης σε συνέχεια αυτού του άρθρου μπορείτε να διαβάσετε το:

Οι πλατείες ανέδειξαν περίτρανα τη λαϊκή απαίτηση

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Επιστολή του πατέρα της Κωσταντίνας Καρακατσάνη

«Μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης»

«Τώρα η Ελλάδα μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Η δικαιοσύνη του ΠΑΣΟΚ καταδίκασε σε κάθειρξη 11 χρόνων τη 18χρονη τότε Κωνσταντίνα χωρίς καμία απόδειξη, κανένα στοιχείο εξακριβωμένο, ούτε καν με βάση την ηλικία της. Μπορεί να είναι η μοναδική πολιτική κρατούμενη κάτω των 20 στον κόσμο. Αν υπάρχει άλλη, θα είναι σε κάποια χώρα της Μπανανίας.

Την καταδίκασαν σε μία δίκη μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης, χωρίς να ληφθούν υπ' όψιν ούτε τα πρακτικά, ούτε οι μάρτυρες, ούτε όλα τα στοιχεία που φώναζαν για την αθωότητά της. Το αδίκημα: δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις, να μην πηγαίνει Εξάρχεια, να μην διεκδικεί, να μην έχει πολιτική άποψη, να σκύψει το κεφάλι και να παρακαλέσει για επιείκεια. Η ποινή έπρεπε να είναι εξουθενωτική.

Εγώ όμως προκαλώ όλη την έδρα, όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα τον Αρσένη και την Κατσέλη, να μου αποδείξουν τι έκανε το παιδί μου, ποιον έβλαψε, ποιον τρομοκράτησε.

Την κατηγορούν ότι στα 17 ήταν τρομοκράτης και δεν ντρέπονται. Τρομοκράτες είναι αυτοί και οι υποτελείς τους που έχουν φέρει τον Ελληνα σε απόγνωση και κυκλοφορούν ελεύθεροι. Ολες οι ληστρικές συμμορίες των πολιτικών που ξεφτίλισαν το έθνος και φυλάκισαν το παιδί μου απλά επειδή έχει το ανάστημα να σταθεί απέναντί τους.

Δεν γινόταν τίποτα όμως. Η απόφαση είχε βγει. Το κόμμα πρέπει να δείξει ότι έχει πατάξει την τρομοκρατία. Οι καρέκλες πρέπει να σωθούν. Μιλάω βέβαια για το κόμμα του Γιωργάκη και Σία. Για το κόμμα αυτό, που καμία σχέση δεν έχει με το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα, του Γεννηματά, της Μελίνας, του Τρίτση και όλων αυτών που δίδαξαν δημοκρατία, σεβασμό στον πολίτη και δικαιοσύνη για όλους ίδια. Μιλάμε για ένα κόμμα που ο αρχηγός τους τρέχει να καλύψει τις λαμογιές των συντρόφων του με δήθεν εξεταστικές και στάχτη στα μάτια.

Γιατί δεν βάζουν τους ίδιους δικαστές να δικάσουν τους Μαντέλη και Αλογοσκούφη, Σημίτη, Τσοχατζόπουλο, Ρουσόπουλο, Παπαντωνίου, Βουλγαράκη και όλους τους άλλους έτσι για να δούμε και εκεί αν έχουν τα κότσια και τη μαγκιά να ρίξουνε τις ποινές στο όριο του νόμου.
Επρεπε δηλαδή η Δικαιοσύνη σας να δείξει ότι υπάρχει στην πλάτη του παιδιού μου;
Τα μωρά έγιναν σύνθημα

Υπουργέ, επειδή είσαι καινούργιος σε αυτό το υπουργείο και δεν σε έχουν ενημερώσει οι συναγωνιστές σου, Παπουτσής, Καστανίδης, Χρυσοχοΐδης, θα σου πω εγώ: το μόνο έγκλημα που έκαναν αυτά τα παιδιά ήταν ότι τόλμησαν να αγανακτήσουν πριν απ' όλους εμάς. Και ο λαός το τόλμησε. Τα μωρά με τις κατσαρόλες γίνανε σύνθημα. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού σε όλες τις πλατείες κατσαρόλες κρατάγανε. Η τέχνη τα τίμησε. Κορυφαίος συνθέτης και μοναδικός ερμηνευτής τραγουδάει "Φίλε μου ξεκόλλα, πάρε κατσαρόλα, πες και στα παιδιά να 'ρθουν μια βραδιά, να τα κάψουν όλα", σαν ελάχιστο φόρο τιμής γι' αυτούς που δεν κάνανε τίποτα για πάρτη τους, γι' αυτούς που υποθηκεύσανε τα νιάτα τους πίσω από τα κάγκελα και δεν είναι μόνο το τραγούδι.
Είναι όλοι οι Ελληνες εκτός από τους δικούς σας τους βολεμένους.

Αυτό είναι και το μεγάλο έγκλημα που κάνανε. Ενόχλησαν το σύστημα, ξυπνήσανε μνήμες και συνθήματα που λέγαμε τα χρόνια πριν γεννηθούν τα μωρά. Τα θυμάσαι υπουργέ. Είναι αυτά που με πολλούς από εσάς τα λέγαμε μαζί στους δρόμους και είναι όλα επίκαιρα παραδείγματα. "Λαέ πεινάς, γιατί τους προσκυνάς", "Μπάτσοι- γουρούνια- δολοφόνοι", "Ψωμί, παιδεία, ελευθερία" και ο σύντροφός σου ο Παπουτσής τα θυμάται γιατί τα εφάρμοσε κατά γράμμα στο Σύνταγμα. Μόνο το τανκ του Ντερτιλή έλειπε. Τώρα, λοιπόν, που η Κωνσταντίνα είναι στην πυρά σας, βγείτε άφοβα στο δρόμο, στο καφενείο, στο γήπεδο, βγείτε να καμαρώσετε μια χώρα, που μόνο εσείς μπορέσατε να καταντήσετε έτσι.

Δεν έκανε τα λάθη μου
Είναι τιμή μου, λοιπόν, που η κόρη μου δεν έκανε το δικό μου λάθος να ανήκει σε φτηνές παρατάξεις.
Είναι καμάρι μου που έχω παιδί αυτό το παλικάρι. Η πατρίς του Διγενή και του Διάκου, η πατρίς μου, σήμερα χώρα υποτελών. Τελειώνοντας, ευχαριστώ όλους όσοι σεβάστηκαν το Γολγοθά μου.

Ευχαριστώ όλα τα παιδιά που φάγανε ακόμα και ξύλο, προκειμένου να συμπαρασταθούν στο παιδί μου. Ευχαριστώ τους μάρτυρες, ευχαριστώ τον κ. εισαγγελέα που έστω και την τελευταία στιγμή πήρε χαμπάρι πού πάει η δίκη και έκανε ό,τι μπορούσε για να γλιτώσει τα παιδιά από την κρεμάλα.

Το Δικαστήριο μπορεί να έστειλε 6 παιδιά στα κάτεργα, αλλά να είναι σίγουρο ότι έστειλε και 600 παιδιά στα Εξάρχεια. Ετσι δεν είναι, Μίκη; Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς.

Τέλος, ευχαριστώ τον από δεκαετίες φίλο μου και υπερασπιστή του παιδιού μου, Νίκο Κωνσταντόπουλο. Ευχαριστώ την κόρη του Ζωή που υπερασπίστηκε τη Νίνα μου σαν αδερφή της και τους παρακαλώ, αφού συνεννοηθούν με το παιδί μου, όλες οι κινήσεις που παρέχει ο νόμος να γίνουν.
Λίγο αργότερα που θα έχει ξεβρωμίσει ο τόπος και οι δίκες θα είναι καθαρά αντικειμενικές».


ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ
πηγή: http://dakrygono-a.blogspot.com/2011/07/blog-post_4581.html

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Η μυστική σύνθεση των χημικών που εκτοξεύει η αστυνομία

Σύμφωνα με το πόρισμα των αρμόδιων επιστημονικών αρχών, αναφορικά με τα χημικά που χρησιμοποιεί η ΕΛΑΣ εναντίον των διαδηλωτών, προκύπτει ότι τα τελευταία εμπεριέχουν τα ακόλουθα -και άκρως επιβαρυντικά για την ανθρώπινη υγεία- στοιχεία (εντός παρενθέσεως παρατίθενται τα συμπτώματα και οι παρενέργειες που προκύπτουν από τη χρήση τους).

Παπουτσίνιο SS- Βερμάχτιο-Γκεσταπίνη: (Οριακή ασφυξία, οστεοσύνθλιψη, κώφωση και -σε ακραίες περιπτώσεις- αιφνίδιος θάνατος).
ΓΑΠίνη-Τσολακογλανικό οξύ 1941/2011: (Ένδεια, ανασφάλεια, ταπείνωση, εξεγερσιακοαντιστασιακό σύνδρομο).
Μπενιζελικό βρώμιο: (Αηδία, γαμοσταυρίαση).
Παγκαλιαρίνη-σκορδαλίνη: (Αίσθημα ναυτίας, εμετικό σύνδρομο).
Παπακωνσταντίνιο: (Σιχαμαροτσαντίλα).
Λοβερδίνη: (Τσαντιλοσιχαμάρα).
Κακλαμανιακό οξύ: (Αεισιχτιρικό σύνδρομο).
Διαμαντοπουλίνη: (Ταπειραστοκρανιακή νόσος).
Πεταλώτειο: (Δενμαςχέζειςρεμαλακικό σύνδρομο).
Πρωτοπαπαρίνη: (Σχιζοειδής παπαράνεια).
Ανδρουλακοφανφαρονίνη: (Ξερολική νόσος).
Δαμανάκειο οξύ: (Άνοια).
Μεταξύ των χρησιμοποιούμενων από τα όργανα της τάξης χημικών ενώσεων περιλαμβάνονται επίσης και οι ακόλουθες (οι σοβαρότατες παρενέργειες των οποίων μελετώνται ακόμη από τους επιστήμονες): Μπατσογουρουνοδολοφονίνη, ενστολοκτηνίνη, κροτολαμψίνιο, ναζιστοπασοκίνη, μερκελώνειο, σαρκοζινοσαδιστίνη, γιουγκεροπαπαρίνη, τραπεζιτοαρπαχτίνη, μπαροζοπεριττωματίνη, τοξική μπερλουσκόνη, λαγκαρντοκαθικίνη, ολιρένιο, δουνουτουνικό οξύ, ευρωενωσοχιτλερίνη, νταχαουβαρβαρικόλη, κακιοσυνικό οξύ, πετσαλνικώνη, αναισθητογαιδουρόνειο, σκατοψυχίνειο, πραιτωριανόλη, χαφιεδορουφιανίνη, παρακρατικώνειο, νταβαντζίνη, βωθρολυματώνειο, καρατζαφερόλη, χρυσαυγίνειο, τραμπουκίνη, ασφαλιτορουφιανίνη, μνημονιακή οσφυοκαμψίνη, μεσοπροθεσμίνη, δανειακοσυμβασίνη, χρεοκοπίνειο, νεοαποικιοκρατινικό οξύ, εντερομποχώλη, απανθρωπίνη, φασιστοσιχαμίνη.

Ν. Κουνενής
kounenik@yahoo.gr

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Κατέλαβαν οι ισραηλινοί το Dignite



ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!

Πού να καταλάβετε ότι η Αξιοπρέπεια δεν καταλαμβάνεται εξ εφόδου…


Από το πρωί σήμερα το γαλλικής σημαίας σκάφος «Dignité» («Αξιοπρέπεια»), το μοναδικό από το Στόλο της Ελευθερίας ΙΙ που κατάφερε να σπάσει την απαγόρευση απόπλου που επέβαλαν οι ραγιάδες της κυβέρνησης Παπανδρέου, βρισκόταν στα διεθνή χωρικά ύδατα έξω από τη Γάζα. Με 16 ανθρώπους, περιλαμβανομένου του πληρώματος, η Αξιοπρέπεια περικυκλώθηκε από σκάφη του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού. Από τις 10:30 π.μ. είχε κοπεί κάθε επικοινωνία. Πριν από λίγο, ισραηλινοί κομάντος κατέλαβαν το σκάφος, κουρελιάζοντας για μια ακόμη φορά κάθε έννοια διεθνούς δικαίου. Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, η καρδιά και ο νους μας βρίσκονται πλάι στους 16 ανθρώπους που εκπροσωπούν ένα μεγάλο εγχείρημα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Στο πρόσωπό τους βρίσκουν έκφραση εκατομμύρια και εκατομμύρια ανθρώπων απ’ όλο τον κόσμο.


Η ελληνική κυβέρνηση-υπάλληλος των ισραηλινών αλλά και ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας (;) που κατάφερε να είναι ο πρώτος στην ιστορία εκπρόσωπος της Ελλάδας ο οποίος αποδοκιμάστηκε από Παλαιστίνιους πολίτες, μπορούν να είναι ικανοποιημένοι: απέτρεψαν την κάθοδο του Στόλου της Ελευθερίας ΙΙ, και επέτρεψαν στον Γολιάθ να ριχτεί ανενόχλητος σε ένα καρυδότσουφλο. Ας μην ανησυχούν που το «Dignité» κατάφερε να τους ξεφύγει: θα ξαναλάβουν συγχαρητήρια από τους αιματοβαμμένους νεοναζί. Θα ήταν δείγμα τεράστιας αφέλειας να τους ζητήσουμε να παρέμβουν έστω και αυτή την ύστατη στιγμή, απαιτώντας από το Ισραήλ να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο. Είναι απλά συνένοχοι, και ο λαός μας θα θυμάται πώς εξευτέλισαν την Ελλάδα και την Αξιοπρέπεια.


Απαιτούμε την προστασία της ζωής και της ακεραιότητας των 16 επιβαινόντων.

Συμμετέχουμε σήμερα Τρίτη στις 19:00 σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα.

Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη - Λευτεριά στην Παλαιστίνη


19 Ιούλη 2011

Γραφείο Τύπου ΚΟΕ

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Συν-άντηση Τσίπρα - Βενιζέλου

Επιτέλους αυτό που έπρεπε να κάνει η αριστερά το έκανε! Συναντήθηκε (ο ΣΥΝ) με τον υπουργό Οικονομικών Ε. Βενιζέλο. Ο ΣΥΝ, λοιπόν, μετά τη συνάντηση με τον Ε. Βενιζέλος διαπίστωσε για ακόμη μια φορά πως δικαιώθηκε πλήρως...!!! Ακούγεται μάλιστα... πως οικονομολόγοι από όλο τον κόσμο μελετούν τις αναλύσεις του ΣΥΝ για την οικονομική κρίση για το πόσο προφητικές ήταν! Θα θυμάστε οι περισσότεροι την "προγραμματική αντιπολίτευση", το "κάτω τα χέρια από την ΕΕ", το "η χρέος είναι παραμύθι χωρίς δράκο" και άλλα πολλά. Μέχρι και τους ταχρείους της πλ. Συντάγματος προέβλεψαν!
Μετά το τέλος της συνάντησης ο πρόεδρος του ΣΥΝ και πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ (άλλο ανέκδοτο κι αυτό) δήλωσε πως η λύση είναι πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Επομένως, αγαπητοί μας αναγνώστες μην έχετε ελπίδες. Όσα κεριά και να ανάψουμε, όσα τάματα και να κάνουμε η ΕΕ δεν πρόκειται να μας σώσει. Γιατί αν δεν κάνουμε λάθος η ΕΕ ήταν που μας επέβαλε το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο. Και αυτή η ΕΕ δεν θέλει να μας σώσει, αλλά να μας στίψει.
Ας περιμένει ο κ. Τσίπρας ευρωπαϊκή βοήθεια, ο λαός και οι πλατείες θα προσπαθήσουν να σωθεί η χώρα κι ας μην το θέλει η ΕΕ!
Και κάτι τελευταίο: Ας εξηγήσει ο κ. Τσίπρας στη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, το ερχόμενο Σ-Κ, πότε και από ποιό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ εξουσιοδοτήθηκε να συναντηθεί με τον υπουργό Οικονομικών και να πει τις μπαρούφες πού είπε... Έτσι για την ιστορία... της επανεκίννησης...

Διαβάστε και προηγούμενες αναρτήσεις μας για τη συγκυρία και την υπαρκτή (δυστυχώς όχι την επιθυμητή ή κοινωνικά αναγκαία) αριστερά:

Η εκλογολογία (-λαγνεία) της αριστεράς

Ξανά για την αριστερά και το κίνημα των πλατειών

Το ΚΚΕ και οι αγανακτισμένοι

Οι αγανακτισμένοι και η Αριστερά

Να σταματήσει η παράνομη κράτηση των πλοίων του Στόλου της Ελευθερίας


Να σταματήσει η παράνομη κράτηση των πλοίων του Στόλου της Ελευθερίας

Υπερασπιζόμαστε το δίκαιο και την ανθρωπιά!

Τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση απαγορεύει, λειτουργώντας καθαρά ως υπουργείο εξωτερικών του Ισραήλ και των ΗΠΑ, τον απόπλου του Στόλου της Ελευθερίας ΙΙ με ακτιβιστές και ανθρωπιστική βοήθεια. Τη στιγμή που ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχεται τις ευχαριστίες από τον Ισραηλινό ομόλογό του αφού το Ισραήλ βγαίνει από την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση να υπερασπιστεί την παράνομο αποκλεισμό της Γάζας. Τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση έχει αναγορεύσει ως εξωτερική πολιτική την ευθεία ταύτιση με ένα κράτος που συσσωρεύει την αντιπάθεια όλων των γειτονικών λαών της περιοχής. Και ένα χρόνο μετά την αιματηρή επέμβαση του Ισραηλινού στρατού στο Στόλο της Ελευθερίας Ι που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Αυτή τη στιγμή, ο Γιάννης Μανιάτης βουλευτής του νομού μας και υπουργός ΠΕΚΑ, συνοδεύοντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, επισκέπτεται το Ισραήλ για …“δουλειές”. Μάλλον δεν είναι τυχαία η συμμετοχή του υφυπουργού ΠΕΚΑ στην αποστολή. Το Ισραήλ από καιρό ζητά στήριξη στα σχεδιά του για εκμετάλλευση θαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Μεσόγειο και την κατασκευή αγωγού που πιθανόν να περνά από την Ελλάδα. Μάλιστα ένας λόγος που το Ισραήλ θέλει να διατηρηθεί ο θαλάσσιος αποκλεισμός της Γάζας είναι η πρόθεσή του να εκμεταλλευτεί υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της Γάζας.

Η συμμετοχή του κ. Γ. Μανιάτη σε αυτή την επίσκεψή βρίσκεται σε αντίθεση με τις διαθέσεις και τα αισθήματα του λαού μας και φυσικά της πλειοψηφίας των κατοικων του νομού μας. Το ίδιο άλλωστε συνέβη όταν πριν λίγες μέρες ψήφισε το Μεσοπρόθεσμο αγνοώντας τον ξεσηκωμό της ελληνικής κοινωνίας.

Να σταματήσει η παράνομη κράτηση των πλοίων του Στόλου της Ελευθερίας.

Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Να σταματήσει ο θαλάσσιος αποκλεισμός της Γάζας.

Διακοπή σχέσεων με το Ισραήλ. Αλληλεγγύη στους Ισραηλινούς πολίτες που αντιστέκονται στις θηριωδίες του κράτους τους.

Για πραγματική δημοκρατία στην χώρα μας, όπου η κυβέρνηση θα παίρνει υποδείξεις από τον λαό και όχι από τους ισχυρούς.

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

«Πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω: Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία »…

Μια συγκλονιστική μαρτυρία του δημοσιογράφου Μανώλη Κυπραίου που έχασε την ακοή του από την αναίτια και δολοφονική αστυνομική βία που ασκήθηκε:

«Ήταν κάπου 9 το πρωί στις 15 Ιουνίου, όταν έφτασα με το μετρό στο Σύνταγμα. Αποφάσισα να μη βγω στον κεντρικό χώρο της πλατείας αλλά στην έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Βγαίνοντας στο πεζοδρόμιο, είδα στη Βασιλίσσης Σοφίας κάτι που με «πάγωσε».

Ένα σιδερένιο τείχος. Ένα τείχος που όμοιό του είχα δει να στήνουν οι πάνοπλοι ισραηλινοί στρατιώτες απέναντι από τους άοπλους Παλαιστινίους αμάχους.

Αμέσως ένα προαίσθημα ανησυχία και ενδόμυχα ένας φόβος αν θέλεις με κυρίεψε. Αυτοί τη φορά ήταν αποφασισμένοι για όλα είπα μέσα μου.

Αυτό με έκανε να είμαι πιο προσεκτικός ...συνέχεια

Και ένα άρθρο του Γιώργου Αυγερόπουλου: 

Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό. Ειδικά στο Μεξικό, οι αστυνομικοί όπως γνωρίζουν πολλοί, θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι. Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου χθες Τετάρτη 29/6 στο Σύνταγμα, ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική αστυνομία ...συνέχεια

linkwithin

Related Posts with Thumbnails